Μενού

Φόρμα Σύνδεσης



Ποιές πιστεύετε ότι είναι οι πηγές της αλήθειας;

Ποιές πιστεύετε ότι είναι οι πηγές της αλήθειας;
 
Αρχική σελίδα
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

«Προσέχετε λοιπόν πώς να περιπατήτε ακριβώς, μη ως άσοφοι, αλλ’ ως σοφοί, εξαγοραζόμενοι τον καιρόν, διότι αι ημέραι είναι πονηραί.  Δια τούτο μη γίνεσθε άφρονες, αλλά νοείτε τι είναι το θέλημα του Θεού»(Εφεσίους,ε΄:15-17).

Στις μέρες μας, τα γραφόμενα στο λόγο του Θεού βγαίνουν αληθινά όσον αφορά την κοινωνία των ανθρώπων και την εξέλιξή της σε ηθικό και επιστημονικό επίπεδο. Γενικά βλέπουμε ότι η γνώση σε όλες τις  επιστήμες αυξάνεται ραγδαία, δίνοντας έτσι στους ανθρώπους τη δυνατότητα, με τα τεχνολογικά μέσα που ανακαλύφθηκαν, να επικοινωνούν μεταξύ τους ταχύτατα και να μεταφέρονται μαζικά και γρήγορα από τη μια άκρη του κόσμου ως την άλλη. Αυτή η σημερινή πραγματικότητα φαίνεται στο βιβλίο του προφήτη Δανιήλ  (6ος αιώνας π.Χ.), όπου ο Θεός απολαλύπτει λέγοντας: «Και συ, Δανιήλ, έγκλεισον τους λόγους και σφράγισον το βιβλίον, έως του εσχάτου καιρού∙ τότε πολλοί θέλουσι περιτρέχει και η γνώσις θέλει πληθυνθή» (Δανιήλ, ιβ΄:4). Σήμερα βλέπουμε πολλά γεγονότα και αλλαγές να λαμβάνουν χώρα στις κοινωνίες των ανθρώπων. Παρατηρούμε επίσης μεγάλες διακυμάνσεις στο βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων, σε όλους τους τομείς του, είτε κοινωνικό, είτε πολιτιστικό ή οικονομικό ή εκπαιδευτικό ή ηθικό. Είναι φανερό ότι μεγάλος αριθμός ανθρώπων αντιμετωπίζει προβλήματα επιβίωσης, όπως επίσης είναι φανερή η ισοπέδωση ηθικών αξιών, ακόμα και με επιβολή ανθρώπινων νόμων.

Συνεπώς οι σημερινοί καιροί που περνάμε είναι δύσκολοι και όσο προχωράμε θα γίνονται δυσκολότεροι,  όπως άλλωστε ο λόγος του Θεού προφητεύει: «εν ταις εσχάταις ημέραις θέλουσιν ελθεί καιροί κακοί∙ διότι θέλουσιν είσθαι οι άνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι, απειθείς εις τους γονείς, αχάριστοι, ανόσιοι, άσπλαγχνοι, αδιάλλακτοι, συκοφάνται, ακρατείς, ανήμεροι, αφιλάγαθοι, προδόται, προπετείς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μάλλον παρά φιλόθεοι, έχοντες μεν μορφή ευσεβείας, ηρνημένοι δε την δύναμην αυτής.Και τούτους φεύγε»(Β΄Τιμόθεον,γ΄:1-5).

Κάθε άνθρωπος όμως που μετανοεί, πιστεύει και επικαλείται  τον Ιησού Χριστό, ο Κύριος τον συγχωρεί και τον κάνει ένα νέο κτίσμα ελευθερωμένο από τις παραπάνω αμαρτωλές συμπεριφορές. Από κει και πέρα, ο κάθε αναγεννημένος πιστός γνωρίζει ότι ‘με άρτον μόνον δεν θέλει ζήσει ο άνθρωπος, αλλά με πάντα λόγον εξερχόμενον διά στόματος Θεού’(Ματθ. δ΄:4). Γι’ αυτό πρέπει να δώσει μεγάλη προσοχή στο να ‘εξαγοράζει τον καιρό’, που σημαίνει να ‘τρέφεται’ με τον λόγο του Θεού’ κάθε μέρα, ώστε να ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού.

Στη Καινή Διαθήκη διαβάζουμε σχετικά:

«Επειδή τούτο είναι το θέλημα του Θεού, ο αγιασμός σας, να απέχησθε από της πορνείας, να εξεύρη έκαστος υμών να κρατή το εαυτού σκεύος εν αγιασμώ και τιμή…» ( Α΄ Θεσσαλονικείς, δ΄:3-4).

«Διότι αρκετός είναι εις ημάς ο παρελθών καιρός του βίου, ότε επράξαμεν το θέλημα των εθνών, περιπατήσαντες εν ασελγείαις, επιθυμίαις, οινοποσίαις, κώμοις, συμποσίοις και αθεμίτοις ειδωλολατρείαις και δια τούτο παραξενεύονται ότι σεις δεν συντρέχετε με αυτούς εις την αυτήν εκχείλισιν της ασωτίας, και σας βλασφημούσιν»( Α΄ Πέτρου, δ΄:3,4).

«Διότι ήσθε πότε σκότος, τώρα όμως φως εν Κυρίω∙ περιπατείτε ως τέκνα φωτός∙ διότι ο καρπός του Πνεύματος είναι εν πάση αγαθωσύνη και δικαιοσύνη και αληθεία∙ εξετάζοντες τι είναι ευάρεστον εις τον Κύριον»(Εφεσίους,ε΄:7-10).

«Περιπατείτε εν φρονήσει προς τους έξω, εξαγοραζόμενοι τον καιρόν.  Ο λόγος σας ας είναι πάντοτε με χάριν, ηρτυμένος με άλας, διά  να εξεύρητε πως πρέπει να αποκρίνησθε προς ένα έκαστον» (Κολοσσαείς, δ΄: 5-6).

Ο Κύριος Ιησούς ήρθε στη Γη, έγινε άνθρωπος με σκοπό να σώσει τον άνθρωπο και να περάσει το μήνυμα της σωτηρίας, μέσω των αποστόλων Του, σε όλους τους ανθρώπους, όλων των αιώνων. Ο Κύριος δεν μίλησε ποτέ για ένα Ευαγγέλιο που οποιοσδήποτε άνθρωπος ή εκκλησία θα μπορούσε να παρεμβαίνει στα γραφόμενα προσθέτοντας ή αφαιρώντας, αλλά αντίθετα εφιστά  την προσοχή μας λέγοντας:

«Όστις λοιπόν αθετήση μίαν των εντολών τούτων των ελαχίστων και διδάξη ούτω τους ανθρώπους, ελάχιστος θέλει ονομασθή εν τη βασιλεία των ουρανών όστις δε εκτελέση και διδάξη, ούτος μέγας θέλει ονομασθή εν τη βασιλεία των ουρανών.» (Ματθαίος, ε΄:5)

«Διότι μαρτύρομαι εις πάντα ακούοντα τους λόγους της προφητείας του βιβλίου τούτου, Εάν τις επιθέση εις ταύτα, ο Θεός θέλει επιθέσει εις αυτόν τας πληγάς τας γεγραμμένας εν τω βιβλίω τούτω. Και εάν τις αφαιρέση από των λόγων του βιβλίου της προφητείας ταύτης, ο Θεός θέλει αφαιρέσει το μέρος αυτού από του βιβλίου της ζωής, και από της πόλεως της αγίας, και των γεγραμμένων εν τω βιβλίω τούτω» (Αποκάλυψη,κβ΄:18-19).

Αυτό λοιπόν που δεν μπορεί να αλλάξει κανένας είναι ο λόγος του Θεού του ζώντος και αυτό γιατί ο Θεός είναι o ίδιος χθες και σήμερα και στους αιώνες και δεν υπάρχει  σ’ Αυτόν αλλοίωση ή σκιά μεταβολής. (Εβρ.ιγ΄:8,Ιακ. α΄:17).  Συνεπώς κάθε αναγεννημένος χριστιανός, αν θέλει να υπομείνει έως τέλους αγωνιζόμενος κατά της αμαρτίας, είναι απαραίτητο να εξαγοράζει σοφά τον χρόνο του, φροντίζοντας να ‘τρέφει’ καθημερινά τον εσωτερικό του άνθρωπο, με την υγιαίνουσα διδασκαλία του ευαγγελίου καθώς επίσης πρέπει να ζητά δια της προσευχής, την ενίσχυση του Αγίου Πνεύματος στη ζωή του, ώστε να εννοεί και εφαρμόζει αυτή τη διδασκαλία.

Ολοκληρώνοντας λέμε ότι το  πρότυπο της σωστής εξαγοράς του χρόνου, μας το δίνει η πρώτη αποστολική εκκλησία. Διαβάζουμε σχετικά:«Και ενέμενον εν τη διδαχή των αποστόλων και εν τη κοινωνία και εν τη κλάσει του άρτου και εν ταις προσευχαίς» (Πράξ. β΄:42). Επομένως, εφόσον δεν συντρέχουν περιοριστικοί λόγοι,(ασθένειες, διωγμοί, αποστάσεις κ.α.), η σωστή εξαγορά του χρόνου, εκ μέρους του πιστού, καθορίζεται από τη συμμετοχή αυτού και στη διδασκαλία του λόγου από τους αποστόλους του Κυρίου και στη συναναστροφή με πιστούς και στη Θεία Κοινωνία και στις προσευχές. Ο Κύριος, λοιπόν, θέλει να εξαγοράσουμε το χρόνο μας στις δύσκολες αυτές ημέρες που περνάμε, μιμούμενοι το πνευματικό περπάτημα των αγίων αδελφών μας  της πρώτης αποστολικής εκκλησίας, εμμένοντες σ’ αυτά που και εκείνοι ενέμεναν, αν θέλουμε να έχουμε τα αποτελέσματα στο έργο του Κυρίου που  εκείνοι  είχαν. Αμήν!

 

 

«Πας λοιπόν όστις με ομολογήση έμπροσθεν των ανθρώπων, θέλω ομολογήσει και εγώ αυτόν έμπροσθεν του Πατρός μου του εν τοις ουρανοίς. Όστις δε με αρνηθή έμπροσθεν των ανθρώπων, θέλω αρνηθή αυτόν και εγώ έμπροσθεν του Πατρός μου του εν ουρανοίς» (Ματθαίος, ι΄: 32-33)

Ο Πατέρας Θεός ευδόκησε να φέρει στο κόσμο τον Υιό του τον μονογενή, τον άνθρωπο Ιησού Χριστό, ο οποίος είναι ο Λόγος Θεός που  ενανθρωπίστηκε όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, λαμβάνοντας δούλου μορφή (Ιωάννης, α΄:1,14). Ο Κύριος Ιησούς ήρθε με ένα σκοπό, να κηρύξει  το ευαγγέλιο της σωτηρίας, να πειρασθεί όμοια με μας αλλά χωρίς να πέσει σε αμαρτία, έτσι ώστε να πληρώσει για τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων με τη θυσία Του στο σταυρό του Γολγοθά και να αναστηθεί, σαν αναμάρτητος, για να δικαιώσει κάθε άνθρωπο που θα πιστέψει σ’ Αυτόν και θα Τον επικαλεστεί. Ο Κύριος θέλει να κερδίσει την αγάπη του ανθρώπου με την αγάπη Του. Θέλει ο άνθρωπος να καταλάβει πως ο Πατέρας Θεός δεν απέστειλε τον Υιόν Αυτού για να κρίνει τον κόσμο, αλλά για να σωθεί ο κόσμος δι’ Αυτού (Ιωάννης,γ΄:17). Δεν είναι Θεός που μισεί τον άνθρωπο, αλλά μισεί την αμαρτία, η οποία είναι εμπόδιο για την είσοδο του ανθρώπου στη Βασιλεία των Ουρανών. Ο Ιησούς Χριστός καλεί κάθε άνθρωπο από οποιαδήποτε φυλή, γλώσσα, έθνος, λαό, λέγοντας: «Έλθετε προς με, πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, και εγώ θέλω σας αναπαύσει. Άρατε τον ζυγόν μου εφ’υμάς, και μάθετε απ’εμού∙ διότι πράος είμαι και ταπεινός την καρδίαν∙ και θέλετε ευρεί ανάπαυσιν εν ταις ψυχαίς υμών. Διότι ο ζυγός μου είναι καλός, και το φορτίον μου ελαφρόν» (Ματθαίος, ια΄:28-30).

Βλέπουμε λοιπόν ότι ο Κύριος θέλει να αναπαύσει τις ψυχές όσων έλθουν σ’ Αυτόν και να τους δώσει ένα καλό ζυγό και ελαφρύ φορτίο. Σχετικά με το φορτίο και το ζυγό του χριστιανού ο Κύριος αναφέρει: « Εάν τις θέλη να έλθη οπίσω μου, ας απαρνηθή εαυτόν και ας σηκώση τον σταυρόν αυτού καθ’ημέραν, και ας με ακολουθή. Διότι όστις θέλει να σώση την ζωήν αυτού, θέλει απολέσει αυτήν∙ και όστις απολέση την ζωήν αυτού ένεκεν εμού, ούτος θέλει σώσει αυτήν» (Λουκάς, θ΄:23-24). Απάρνηση εαυτού σημαίνει να μην κάνω του κεφαλιού μου αλλά να έχω οδηγό μου το λόγο του Θεού. Ακολουθώ τον Κύριο σημαίνει να έχω τον Κύριο να προπορεύεται σε κάθε ενέργεια στη ζωή μου. Το να σηκώνω κάθε μέρα το σταυρό που μου δίνει ο Κύριος σημαίνει να υπομένω κάθε μέρα την παιδεία, τις δοκιμασίες και τις θλίψεις που Αυτός επιτρέπει στη ζωή μου. ‘Χάνω’ τη ζωή μου εξαιτίας του Κυρίου Ιησού σημαίνει ότι απαρνούμαι το κοσμικό και σαρκικό φρόνημα – το οποίο οδηγεί στον αιώνιο θάνατο – και ακολουθώ το φρόνημα του Θεού, που είναι ζωή και ειρήνη.

Έτσι λοιπόν ο Κύριος θέλει να σηκώσουμε ένα απαλό φορτίο που Αυτός θα μας δώσει, βέβαια με τη δική Του βοήθεια, μιας και όπως ο ίδιος είπε             ‘Ο μένων εν εμοί και εγώ εν αυτώ, ούτος φέρει καρπόν πολύν, διότι χωρίς εμού δεν δύνασθε να κάμητε ουδέν’ (Ιωάννης, ιε΄:5).

Μέρος του φορτίου που περιλαμβάνεται στο σταυρό του χριστιανού είναι η ομολογία. Αυτό διότι ενώ η ομολογία αποτελεί την απλή φανέρωση από τον χριστιανό στους συνανθρώπους του, των ενεργειών του Θεού στη ζωή του,  με λόγια και έργα, συνήθως συνοδεύεται από αντιδράσεις κυρίως των οικείων του προσώπων. Αυτό συμβαίνει διότι όταν έρχεται ο Χριστός στη ζωή ενός ανθρώπου, μπαίνει ένα «χώρισμα» λόγω διαφορετικών φρονημάτων που υπάρχουν μεταξύ αυτού και των μελών της οικογενείας του, που δεν έχουν γνωρίσει ακόμα τον Κύριο σαν προσωπικό τους σωτήρα. Ο Κύριος αμέσως μετά την αναφορά Του  στην ομολογία του πιστού (αρχή άρθρου), μας λέει σχετικά : «Μη νομίσητε ότι ήλθον να βάλω ειρήνην επί την γήν∙ δεν ήλθον να βάλω ειρήνην, αλλά μάχαιραν. Διότι ήλθον να διαχωρίσω άνθρωπον κατά του πατρός αυτού, και θυγατέρα κατά της μητρός αυτής, και νύμφην κατά της πενθεράς αυτής. Και εχθροί του ανθρώπου θέλουσιν είσθαι οι οικιακοί αυτού. Όστις αγαπά πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ, δεν είναι άξιος εμού∙ και όστις αγαπά υιόν ή θυγατέρα υπέρ εμέ, δεν είναι άξιος εμού∙ και όστις δεν λαμβάνει τον σταυρόν αυτού και ακολουθεί οπίσω μου, δεν είναι άξιος εμού. Όστις εύρη την ζωήν αυτού θέλει απολέσει αυτήν, και όστις απολέση την ζωήν αυτού δι' εμέ θέλει ευρεί αυτήν.» (Ματθαίος, ι΄:34-37).

Βέβαια αυτή η ‘μάχαιρα’ που ο Κύριος βάζει, από τη μια συντελεί στην αύξηση του χριστιανού στην αγάπη, εφόσον βέβαια αυτός υπομένει την παιδεία που ο Θεός επιτρέπει  και από την άλλη εργάζεται έργο καλό στις καρδιές των οικείων που αντιδρούν, εφόσον βέβαια αυτοί έχουν την διάθεση να διαπιστώσουν αν η ομολογία του οικείου τους είναι αποτέλεσμα της ενέργειας του Θεού στη ζωή του ή ανθρώπινης πλάνης.

Σε κάθε περίπτωση η ομολογία με λόγια του χριστιανού πρέπει να συνοδεύεται με το σωστό πνευματικό του περπάτημα στη καθημερινή ζωή. Αυτό σημαίνει ότι φροντίζει να τρέφεται καθημερινά με τον λόγο του Θεού, προσπαθεί να  πληρώνεται με Άγιο Πνεύμα ώστε να κρατάει τις εντολές του Θεού στην καρδιά του και να τις κάνει πράξη στη ζωή του και προσέχει να περπατάει ακριβώς στο θέλημα του Κυρίου.

Ομολογεί Χριστό ένας χριστιανός όταν συγχωρεί τον εχθρό του και κάνει έργα αγαθά: «Εάν λοιπόν πεινά ο εχθρός σου, τρέφε αυτόν∙ εάν διψά, πότιζε αυτόν∙ διότι πράττων τούτο, θέλεις σωρεύσει άνθρακας πυρός επί την κεφαλήν αυτού. Μη νικάσαι υπό του κακού, αλλά νίκα δια του αγαθού το κακό» (Ρωμαίους, ιβ΄:20-21).

Μια χριστιανή γυναίκα ομολογεί θεοσέβεια ‘άνευ λόγου’ με τη σωστή συμπεριφορά της και το σεμνό ντύσιμό της: «Ωσαύτως και αι γυναίκες με στολήν σεμνήν, με αιδώ και σωφροσύνην να στολίζωσι εαυτάς, ουχί με πλέγματα,ή χρυσόν,ή μαργαρίτας,ή ενδυμασίαν πολυτελή∙αλλά το οποίον πρέπει εις γυναίκας επαγγελομένας θεοσέβειαν, με έργα αγαθά» (Α΄Τιμόθεον,β΄:9-10).                                       «Ομοίως αι γυναίκες, υποτάσσεσθε εις τους άνδρας υμών, ίνα και εάν τινές απειθώσιν εις τον λόγον, κερδηθώσιν άνευ του λόγου διά της διαγωγής των γυναικών, αφού ίδωσι την μετά φόβου καθαράν διαγωγήν σας»(Α΄Πέτρου,γ΄:1,2).

Τέλος αναφέρουμε ότι είτε όταν ομολογούμε σε κάποιον τις ενέργειες του Κυρίου στη ζωή μας με δική μας πρωτοβουλία, είτε όταν μας ζητάει κάποιος να του μιλήσουμε για την ελπίδα που έχει δώσει ο Κύριος στη ζωή μας, θα πρέπει να μιλάμε με πραότητα και φόβο Θεού αποβλέποντας στην οικοδομή του συνανθρώπου μας  και όχι με υπεροψία και με κύριο κίνητρο το προσωπικό μας όφελος  (Α΄ Πέτρου, γ΄:15).

Συνοψίζοντας λένε ότι η ομολογία όσων γνωρίσαμε τον Χριστό σαν προσωπικό μας σωτήρα γίνεται μεν δια του στόματος μας σύμφωνα με το γεγραμμένο ‘εάν ομολογήσης δια του στόματός σου τον Κύριον Ιησούν, και πιστεύσης εν τη καρδία σου ότι ο Θεός ανέστησεν αυτόν εκ νεκρών, θέλεις σωθή’ (Ρωμαίους, ι΄:9), αλλά είναι ευάρεστη στο Θεό όταν είμαστε στο θέλημα του Θεού και προσπαθούμε να κάνουμε το λόγο Του πράξη στη ζωή μας. Αμήν!

 

 
Περισσότερα Άρθρα...

Άξιος είσαι, Κύριε, να λάβης την δόξαν και την τιμήν και την δύναμιν, διότι συ έκτισας τα πάντα, και διά το θέλημά σου υπάρχουσι και εκτίσθησαν. (Αποκάλυψις Ιωάννου δ' 11)

Χριστιανισμός Live

Δημοσκόπηση

Τί πιστεύετε ότι ήταν ο Ιησούς Χριστός;
 
mod_vvisit_counterΣήμερα1120
mod_vvisit_counterΕχτές1468
mod_vvisit_counterΑυτή την βδομάδα4069
mod_vvisit_counterΤην προηγούμενη εβδομάδα20353
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα38868
mod_vvisit_counterΤον προηγούμενο μήνα84277
mod_vvisit_counterΟλές τις ημέρες3281753

We have: 44 guests, 1 bots online
Η IP: 44.212.99.208
 , 
Σήμερα : Απρ 16, 2024