Μενού

Φόρμα Σύνδεσης



  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow


«σπουδάζοντες να διατηρήτε την ενότητα του Πνεύματος δια του συνδέσμου της ειρήνης» (Εφεσίους, δ΄:3)

Tο Άγιο Πνεύμα είναι το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας (Α΄ Ιωάννου, ε΄:7), συνεπώς είναι Θεός (Πράξεις, ε΄:3-4). Το Άγιο Πνεύμα, βάσει των χαρακτηριστικών και του έργου Του, στη Καινή διαθήκη αναφέρεται με διάφορα ονόματα, ένα των οποίων είναι ‘ο Παράκλητος’. Ο Κύριος είχε αναφέρει στους μαθητές Του, για την έλευση του Αγίου Πνεύματος σ’ αυτούς μετά την ανάληψή Του στους ουρανούς, όταν μεταξύ των άλλων τους είπε:

«Καὶ ἐγὼ θέλω παρακαλέσει τὸν Πατέρα, καὶ θέλει σᾶς δώσει ἄλλον Παράκλητον, διὰ νὰ μένῃ μεθ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν αἰῶνα…Ταῦτα ἐλάλησα πρὸς ἐσᾶς ἐνῷ εὑρίσκομαι μεθ᾿ ὑμῶν· ὁ δὲ Παράκλητος, τὸ Πνεῦμα τὸ Ἃγιον, τὸ ὁποῖον θέλει πέμψει ὁ Πατήρ ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐκεῖνος θέλει σᾶς διδάξει πάντα καὶ θέλει σᾶς ὑπενθυμίσει πάντα ὅσα εἶπον πρὸς ἐσᾶς...Ἐγὼ ὅμως τὴν ἀλήθειαν σᾶς λέγω· συμφέρει εἰς ἐσᾶς νὰ ἀπέλθω ἐγώ. Διότι ἐὰν δὲν ἀπέλθω, ὁ Παράκλητος δὲν θέλει ἐλθεῖ πρὸς ἐσᾶς· ἀλλ᾿ ἀφοῦ ἀπέλθω, θέλω πέμψει αὐτὸν πρὸς ἐσᾶς·» (Ιωάννης, ιδ΄:16,25,26 και ις΄:7).

«Καὶ ἰδού, ἐγὼ ἀποστέλλω τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ Πατρὸς μου ἐφ᾿ ὑμᾶς· σεῖς δὲ καθήσατε ἐν τῇ πόλει Ἱερουσαλήμ ἑωσοῦ ἐνδυθῆτε δύναμιν ἐξ ὕψους… Διότι ὁ μὲν Ἰωάννης ἐβάπτισεν ἐν ὕδατι, σεῖς ὅμως θέλετε βαπτισθῆ ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ οὐχὶ μετὰ πολλὰς ταύτας ἡμέρας» (Λουκάς, κδ΄:49, Πράξεις, α΄:5).

Η δυναμική έλευση του Αγίου Πνεύματος έλαβε χώρα για πρώτη φορά 50  μέρες μετά την ανάσταση του Κυρίου, τη μέρα της εβραϊκής εορτής της Πεντηκοστής, κατά την οποία έλαβαν την επαγγελία του  Αγίου Πνεύματος, οι 12 απόστολοι, η μητέρα και τα αδέλφια του Κυρίου, συνολικά γύρω στα 120 άτομα από το λαό Ισραήλ. Στη συνέχεια έλαβαν την ίδια επαγγελία και άνθρωποι πιστοί από άλλα έθνη (Πράξεις, ι΄) και γενικά μέχρι σήμερα η ίδια επαγγελία δίνεται σε καθένα που μετανοεί και πιστεύει, σύμφωνα με τα δια Πνεύματος Αγίου, λόγια του αποστόλου Πέτρου: «Μετανοήσατε, καὶ ἄς βαπτισθῇ  ἕκαστος ὑμῶν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, καὶ θέλετε λάβει τὴν δωρεὰν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Διότι πρὸς ἐσᾶς εἶναι ἡ ἐπαγγελία καὶ πρὸς τὰ τέκνα σας καὶ πρὸς πάντας τοὺς εἰς μακράν, ὅσους ἄν προσκαλέσῃ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν» (Πράξεις, β΄:38,39).

Γραφικά η παρουσία του Αγίου Πνεύματος μέσα στον άνθρωπο εκδηλώνεται  πρώτα με τον καρπό Του (Γαλάτας,ε΄:22) και στη συνέχεια με τα χαρίσματα που χορηγεί (Α΄ Κορινθίους, ιβ΄:7-11). Στοιχείο του καρπού του Αγίου Πνεύματος είναι η ειρήνη, η οποία σύμφωνα με το εισαγωγικό εδάφιο είναι ο σύνδεσμος στο να διατηρήσουμε την ενότητα με το Άγιο Πνεύμα μέσα μας. Αυτό το εδάφιο μας προτρέπει να σπουδάζουμε στο να διατηρούμε την ενότητα με το Άγιο Πνεύμα μέσα μας, ώστε να διατηρούμε τον καρπό Του στον εσωτερικό μας άνθρωπο και να έχουμε ειρήνη με τον Θεό. Η ειρήνη με τον Θεό έχουμε όταν η καρδιά μας είναι  γεμάτη ευχαριστία προς τον Θεό για αυτά που μας έχει χαρίσει, όπως για τη σωτηρία της ψυχής και για πνευματικά και υλικά δώρα, αλλά και για ότι δεν μας έχει χαρίσει γιατί γνωρίζουμε και πιστεύουμε ότι κάθε όχι του Πατέρα Θεού είναι στα πλαίσια της παιδείας Του σε μας, με σκοπό την πνευματική μας αύξηση.

Ακόμα και όταν δεν γογγύζουμε σε διάφορες δοκιμασίες που επιτρέπει ο Κύριος και κρατάμε τους εαυτούς μας με υπομονή, στη προσμονή της έκβασης που θα κάνει, τότε ο Τριαδικός Θεός μας ενισχύει με την παρουσία Του μέσα μας και αισθανόμαστε την ειρήνη Του. Αυτή η ειρήνη είναι φανερή στο περιβάλλον του πιστού, γιατί αυτός που είναι πλήρης ειρήνης  είναι ειρηνοποιός, γεγονός που μαρτυρούν τα λόγια του και η έκφραση του προσώπου του και αποδεικνύει ο ειρηνικός καρπός δικαιοσύνης που χαρακτηρίζει τα έργα του. Αυτό διότι ο άνθρωπος που λέει ότι αγαπάει τον Κύριο Ιησού, αποδεικνύει την αγάπη του όταν εκτελεί τις εντολές Του και  υπό αυτή τη προϋπόθεση έρχεται και παραμένει η παρουσία του  Τριαδικού Θεού εντός του ανθρώπου (Ιωάννης, ιδ΄:23). Συνεπώς η διατήρηση της παρουσίας του Θεού μέσα μας εξαρτάται από εμάς, δηλαδή από το πόσο Τον αγαπάμε και φυλάμε τις εντολές Του.

Η ειρήνη του Θεού φανερώνεται και όταν δεν μεριμνάμε για τίποτα δηλαδή όταν δεν έχουμε άγχος για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, αλλά τα γνωστοποιούμε με προσευχή και δέηση στον Θεό, σύμφωνα με το γραμμένο στη Καινή Διαθήκη: «Μη μεριμνάτε περί μηδενός∙ αλλ’ εν παντί πράγματι ας γνωρίζωνται τα ζητήματά σας προς τον Θεό μετ’ ευχαριστίας δια της προσευχής και της δεήσεως. Και η ειρήνη του Θεού, η υπερέχουσα πάντα νουν, θέλει διαφυλάξει τας καρδίας σας και τα διανοήματά σας δια του Ιησού Χριστού» (Φιλιππησίους,δ΄:6-7). Συνεπώς η ειρήνη του Θεού έχει και ρόλο φύλακα των πνευματικών καρδιών και των σκέψεών μας.

Όσο αφορά την ειρήνη με τους ανθρώπους, είτε της εκκλησίας είτε τους έξω, λέμε ότι ο Κύριος μακαρίζει τους ειρηνοποιούς λέγοντας: «Μακάριοι οι ειρηνοποιοί∙ διότι αυτοί θέλουσιν ονομασθή υιοί Θεού» (Ματθαίος, ε΄:9). Επί πλέον ο λόγος του Θεού μας προτρέπει, ‘εἰ δυνατόν, ὅσον τὸ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰρηνεύετε μετὰ πάντων ἀνθρώπων’ (Ρωμαίους, ιβ΄;18). Γι’ αυτό όσοι θέλουμε να αποδειχθούμε γνήσια παιδιά Θεού, καλό είναι  να επιδιώκουμε αυτή η προτροπή να  έχει καθημερινή εφαρμογή στη ζωή μας. Ο άνθρωπος που επιδιώκει την ειρήνη με τον συνάνθρωπό του, μέσα στα πλαίσια του θελήματος του Θεού, είναι μακάριος γιατί κινείται σε εφαρμογή της εντολής του Θεού και αυτό έχει σαν συνέπεια την παρουσία του Θεού μέσα του. Έτσι η ειρήνη του Θεού μέσα μας θα αποτελεί μια αντανάκλαση της παρουσίας του Θεού και προς τους έξω. Επαγωγικά μπορούμε να πούμε ότι αν τα περισσότερα μέλη μιας εκκλησίας επιδιώκουν και έχουν την ειρήνη του Θεού στη ζωή τους, τότε σημαίνει ότι αυτή η εκκλησία περπατά στον άγιο φόβο  του Κυρίου και τότε θα μοιάζει στις πρώτες αποστολικές εκκλησίες, για τις οποίες ο λόγος του Θεού αναφέρει: «Αι μεν λοιπόν εκκλησίαι καθ’ όλην την Ιουδαίαν και Γαλιλαίαν και Σαμάρειαν είχον ειρήνην, οικοδομούμεναι και περιπατούσαι εν τω φόβω του Κυρίου, και δια της παρηγορίας του Αγίου Πνεύματος επληθύνοντο» (Πράξεις,θ΄:31).

Τέλος αναφέρουμε ότι η ενότητα με το Άγιο Πνεύμα χαλάει όταν το λυπούμε. Αυτό που λυπεί το Άγιο Πνεύμα είναι η αμαρτία και  αμαρτία είναι ότι κάνουμε χωρίς πίστη και αντίθετα με το θέλημα του Θεού. Βέβαια ‘εὰν εἴπωμεν ὅτι ἁμαρτίαν δὲν ἔχομεν, ἑαυτοὺς πλανῶμεν καὶ ἡ ἀλήθεια δὲν εἶναι ἐν ἡμῖν.. Όμως‘εὰν ὁμολογῶμεν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν,εἶναι πιστὸς καὶ δίκαιος, ώστε να συγχωρήσῃ εἰς ἡμᾶς τὰς ἁμαρτίας καὶ καθαρίσῃ ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀδικίας’ (Α΄ Ιωάννου, α΄8,9). Άρα όσο πιο γρήγορα μετανοούμε και επιστρέφουμε στο θέλημα  του Θεού, τόσο πιο γρήγορα αποκαθίσταται  η παρουσία του Κυρίου και η ειρήνη μαζί με τον υπόλοιπο καρπό του Αγίου Πνεύματος, μέσα μας.

Συνοψίζοντας λέμε  ότι η ενότητα με το Άγιο Πνεύμα είναι απαραίτητη σε  όλη τη ζωή των αναγεννημένων χριστιανών, γιατί το Άγιο Πνεύμα έχει τον κύριο ρόλο στο έργο του αγιασμού, της καρποφορίας  και γενικά της πνευματικής μας αύξησης ενώπιον του Θεού, ώστε να γίνουμε σύμμορφοι με τον Ιησού Χριστό και να αποδείξουμε με τον ειρηνικό καρπό δικαιοσύνης που θα μας αποδώσει η παιδεία του Κυρίου, ότι είμαστε γνήσια παιδιά Θεού. Γι’ αυτό να έχουμε ένθερμη και αδιάλειπτο προσευχή  με κύριο αίτημα την πλήρωσή μας με το Άγιο Πνεύμα, ώστε να έχουμε τον καρπό Του στη ζωή μας  και να παίρνουμε δύναμη για να υπομείνουμε μέχρι τέλους. Ας διατηρήσουμε λοιπόν τον εαυτό μας σε ενότητα με το Άγιο Πνεύμα γιατί η παρουσία Του μέσα μας, συνεργεί στο να φτάσουμε στη Βασιλεία των Ουρανών. Αμήν!

 

 


«Εγώ όσους αγαπώ, ελέγχω και παιδεύω∙ γενού λοιπόν ζηλωτής και μετανόησον» (Αποκάλυψις,γ΄:19)

Αυτά τα λόγια τα είπε ο Κύριος στον ποιμένα της εκκλησίας της Λαοδίκειας, σε μια προσπάθεια να τον φέρει σε μετάνοια ώστε αφήσει την αλαζονική συμπεριφορά και την πνευματική χλιαρότητα  και να αποκτήσει καθαρή πνευματική όραση και σωστή πνευματική ενδυμασία. Ο Κύριος αναφέρει τα λάθη του, όμως δεν μένει σ’ αυτά, αλλά  προτείνει και τις λύσεις για να τον βοηθήσει να επανέλθει στο θέλημά Του (Αποκάλ.,γ΄:15-19).

Σίγουρα ο Θεός σαν καλός Πατέρας κάνει το παν για να μην χάσει κάθε παιδί Του, που δεν πρόσεξε και απομακρύνθηκε από κοντά Του. Ενεργεί μέσα στα πλαίσια της αγάπης Του, ελέγχοντας και παιδεύοντας το παιδί Tου με σκοπό να το βοηθήσει να επιστρέψει κοντά Του και να αυξηθεί πνευματικά. Ο λόγος του Κυρίου μας προτρέπει και μας γνωστοποιεί σχετικά:

«Υιέ μου, μη καταφρονής την παιδείαν του Κυρίου, μηδέ αθυμής ελεγχόμενος υπ' αυτού. Διότι όντινα αγαπά Κύριος παιδεύει και μαστιγόνει πάντα υιόν, τον οποίον παραδέχεται. Εάν υπομένητε την παιδείαν, ο Θεός φέρεται προς εσάς ως προς υιούς• διότι τις υιός είναι, τον οποίον δεν παιδεύει ο πατήρ; Εάν όμως ήσθε χωρίς παιδείαν, της οποίας έγειναν μέτοχοι πάντες, άρα είσθε νόθοι και ουχί υιοί, έπειτα τους μεν κατά σάρκα πατέρας ημών είχομεν παιδευτάς και εσεβόμεθα αυτούς• δεν θέλομεν υποταχθή πολλώ μάλλον εις τον Πατέρα των πνευμάτων και ζήσει; Διότι εκείνοι μεν προς ολίγας ημέρας επαίδευον ημάς κατά την αρέσκειαν αυτών, ο δε προς το συμφέρον ημών, διά να γείνωμεν μέτοχοι της αγιότητος αυτού. Πάσα δε παιδεία προς μεν το παρόν δεν φαίνεται ότι είναι πρόξενος χαράς, αλλά λύπης, ύστερον όμως αποδίδει εις τους γυμνασθέντας δι' αυτής καρπόν ειρηνικόν δικαιοσύνης» (Εβραίους,ιβ΄:3-11).

Συνεπώς ο έλεγχος και η παιδεία του Θεού έχει άμεση σχέση με τη διόρθωση του ανθρώπου προς το συμφέρον της ψυχής του, έτσι ώστε η ζωή του να γίνει σύμφωνη με το λόγο του Θεού και να  έχει ειρήνη με τον Πατέρα Θεό. Κάτω από αυτό το πρίσμα μπορούμε να πούμε ότι ο έλεγχος και η παιδεία του Πατέρα Θεού είναι εκφράσεις της αγάπης Του προς τα παιδιά Του.

Σύμφωνα με τα προηγούμενα εδάφια κάθε παιδεία με την οποία  ο Κύριος διορθώνει και καταρτίζει τα παιδιά Του, αρχικά προξενεί  λύπη, αλλά στο τέλος της, όταν  το παιδί του Θεού διορθώσει την πορεία του και καταρτιστεί σωστά στο αντικείμενο της σχετικής παιδείας, τότε χαίρεται και απολαμβάνει ειρηνικό καρπό δικαιοσύνης. Ο ειρηνικός καρπός της δικαιοσύνης σαν αποτέλεσμα της παιδείας, πιστεύουμε ότι έχει να κάνει με τη πνευματική αύξηση  του παιδιού του Θεού στην ‘άνωθεν σοφία’ και στον συνεπαγόμενο απ’ αυτήν αγιασμό, σύμφωνα με το γραμμένο: «Η άνωθεν όμως σοφία πρώτον μεν είναι καθαρά, έπειτα ειρηνική, επιεικής, ευπειθής, πλήρης ελέους και καλών καρπών, αμερόληπτος και ανυπόκριτος. Και ο καρπός της δικαιοσύνης σπείρεται εν ειρήνη υπό των ειρηνοποιών» (Ιακώβου, γ΄:17,18).

Ο σκοπός της παιδείας του Πατέρα Θεού, αλλά και ο τρόπος αποδοχής της από τα παιδιά Του, φαίνεται από την παρομοίωση της παιδείας που είχαμε από τους φυσικούς γονείς μας, με την παιδεία του Κυρίου. Οι φυσικοί γονείς μας παίδευαν σύμφωνα με αυτά που εκείνοι θεωρούσαν σωστά και κατά κανόνα τους σεβόμασταν. Πολύ περισσότερο καλούμαστε να δεχθούμε και να υπομείνουμε τη παιδεία του Πατέρα Θεού που ενεργείται στη ζωή μας, σύμφωνα με το αιώνιο συμφέρον μας, με κύριο σκοπό να γίνουμε μέτοχοι της αγιότητάς Του. Μπορούμε να πούμε ότι παιδεία  του Πατέρα Θεού, σχετίζεται με το σταυρό που ο Κύριος  μας λέει να σηκώνουμε κάθε μέρα και να Τον ακολουθούμε και περιλαμβάνει τους πειρασμούς και τις δοκιμασίες που αντιμετωπίζουμε στη ζωή μας. Γι’ αυτό καλό είναι να έχουμε πάντα υπόψη  τη γραμμένη στη Καινή Διαθήκη υπόσχεση: «Πειρασμός δεν σας κατέλαβεν ειμή ανθρώπινος• πιστός όμως είναι ο Θεός, όστις δεν θέλει σας αφήσει να πειρασθήτε υπέρ την δύναμίν σας, αλλά μετά του πειρασμού θέλει κάμει και την έκβασιν, ώστε να δύνασθε να υποφέρητε» (Α΄ Κορινθίους, ι΄:13).

Επομένως ο σταυρός που θέλει ο Πατέρας Θεός να σηκώσει κάθε παιδί Του, είναι  αυτός που μπορεί να σηκώσει, βάσει της πνευματικής του ηλικίας. Γι’ αυτό αν σαν παιδιά Θεού, νομίζουμε ότι η δοκιμασία που περνάμε φαίνεται να μην υποχωρεί και ότι είναι πάνω από τις δυνάμεις μας, ας μη απογοητευόμαστε αλλά να ζητήσουμε ένθερμα στην προσευχή πίστη και υπομονή από τον Κύριο και τη παρουσία του Αγίου Πνεύματος μέσα μας, ώστε με τον καρπό και τη δύναμη που θα μας εφοδιάσει, να μπορούμε να υποφέρουμε αυτό που περνάμε, μέχρι ο Κύριος να κάνει έκβαση.

Στη συνέχεια αναφέρουμε ένα άλλο γραφικό παράδειγμα ελέγχου και παιδείας του Κυρίου, λόγω αμαρτίας, στο καθεστώς της Παλαιάς Διαθήκης. Αυτό είναι του βασιλιά Δαβίδ, ο οποίος όταν σταμάτησε ο ίδιος να πολεμά και αναπαύτηκε στο παλάτι του, δελεάστηκε και  μοίχευσε με τη γυναίκα του Ουρία του Χετταίου, αφήνοντάς την έγκυο. Ο Δαβίδ κάλεσε τον Ουρία από το πεδίο της μάχης που βρισκόταν, με σκοπό να τον φέρει σε επαφή με τη γυναίκα του, ώστε να νομίσει ότι η εγκυμοσύνη της προερχόταν απ’ αυτόν. Ο Ουρίας δε δέχθηκε να πάει στο σπίτι του και τελικά ο Δαβίδ διέταξε τον αρχηγό του στρατού, να τον θέσουν στην πρώτη γραμμή της μάχης και  να τον αφήσουν μόνο, ώστε να σκοτωθεί. Έτσι και έγινε και στη συνέχεια ο Δαβίδ πήρε τη γυναίκα του Ουρία για γυναίκα του. ‘Όμως όταν γεννήθηκε το παιδί από αυτή τη παράνομη σχέση, ήρθε μήνυμα ελέγχου του Κυρίου στον Δαβίδ, με τον προφήτη Νάθαν. Συνοπτικά ο Νάθαν του είπε ότι ενώ ο Κύριος τον έχρισε βασιλιά στο λαό Ισραήλ, του έδωσε γυναίκες και μεγάλη εξουσία, αυτός δεν τα εκτίμησε σωστά, καταφρόνησε το λόγο του Κυρίου και έλαβε τη γυναίκα του Ουρία για γυναίκα, σκοτώνοντας τον Ουρία μέσω της ρομφαίας των εχθρών και ότι οι συνέπειες αυτής της μεγάλης αμαρτίας του θα ήταν ότι θα συμβούν πολλά κακά στο σπίτι του και ότι ένας δικός του άνθρωπος θα κοιμηθεί με τις γυναίκες του. Ο Δαβίδ μετανόησε με όλη την καρδιά του και ο Κύριος ναι μεν τον συγχώρησε και δεν τον θανάτωσε όπως πρόβλεπε ο νόμος, αλλά ‘θέρισε’ τα κακά που του είπε ο Κύριος(Β΄ Σαμουήλ,ια΄:1-14, ιβ΄:12).

Συμπληρώνοντας, αναφέρουμε τη προτροπή του λόγου του Θεού:« Αγαπητοί, μη παραξενεύεσθε διά τον βασανισμόν τον γινόμενον εις εσάς προς δοκιμασίαν, ως εάν συνέβαινεν εις εσάς παράδοξόν τι, αλλά καθότι είσθε κοινωνοί των παθημάτων του Χριστού, χαίρετε, ίνα και όταν η δόξα αυτού φανερωθή χαρήτε αγαλλιώμενοι» (Α΄Πέτρου, δ΄:12,13). Είναι φανερό ότι η προτροπή αυτή δεν αφορά βασανισμό και παιδεία λόγω αμαρτίας, αλλά έχει να κάνει με κοινωνία των παθημάτων του Χριστού, δηλαδή με δοκιμασίες λόγω ονειδισμών, συκοφαντιών, χειροδικιών και διώξεων που υφίσταται το παιδί του Θεού στην προσπάθειά του να ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού και να ομολογεί τον Σωτήρα Του Ιησού Χριστό.

Συνοψίζοντας λέμε ότι καλό είναι να μη γκρινιάζουμε ελεγχόμενοι από την παιδεία του Κυρίου, γιατί ο Κύριος μας αγαπά και έχει σκοπό να μας δίνει τα καλύτερα και τα συνεχόμενα με τη σωτηρία που μας χάρισε. Όταν μετανοούμε και ζητάμε με ειλικρίνεια συγχώρεση ο Κύριος μας συγχωρεί και μας ενισχύσει ξανά με την παρουσία Του μέσα μας. Όταν πάλι βλέπουμε να αργεί ο Κύριος να μας ελευθερώσει από μια δοκιμασία, τότε να ζητάμε χάρη και υπομονή και να πιστεύουμε ότι θα κάνει έκβαση, ώστε να μπορούμε  να την υπομένουμε Να θυμόμαστε πως όλα συνεργούν προς το αγαθό σε αυτούς που αγαπάνε τον Θεό (Ρωμαίους,η΄:28) και ότι ο έλεγχος και η παιδεία του Κυρίου είναι εντός του σχεδίου Του και μέσα στα πλαίσια της αγάπης Του, ώστε να καρποφορούμε σε έργα καλά και να τερματίσουμε νικηφόρα τον καλό αγώνα . Αμήν!

 
Περισσότερα Άρθρα...

Και το Πνεύμα και η νύμφη λέγουσιν· Ελθέ. Και όστις ακούει, ας είπη. Ελθέ. Και όστις διψά, ας έλθη, και όστις θέλει, ας λαμβάνη δωρεάν το ύδωρ της ζωής. (Αποκάλυψις Ιωάννου ιβ' 27)

Χριστιανισμός Live

Δημοσκόπηση

Τί πιστεύετε ότι ήταν ο Ιησούς Χριστός;
 
mod_vvisit_counterΣήμερα1417
mod_vvisit_counterΕχτές993
mod_vvisit_counterΑυτή την βδομάδα7334
mod_vvisit_counterΤην προηγούμενη εβδομάδα12539
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα3497
mod_vvisit_counterΤον προηγούμενο μήνα43409
mod_vvisit_counterΟλές τις ημέρες1306026

We have: 53 guests online
Η IP: 3.81.28.10
 , 
Σήμερα : Ιουλ 03, 2020