artos-zois.gr

Αρχίζοντας το άρθρο αναφέρουμε μερικά από τα γεγονότα τα σχετικά με τη γέννηση του Κυρίου:

«Του δε Ιησού Χριστού η γέννησις ούτως ήτο. Αφού ηρραβωνίσθη η μήτηρ αυτού Μαρία μετά του Ιωσήφ, πριν συνέλθωσιν, ευρέθη εν γαστρί έχουσα εκ Πνεύματος Αγίου. Ιωσήφ δε ο ανήρ αυτής, δίκαιος ων και μη θέλων να θεατρίση αυτήν, ηθέλησε να απολύση αυτήν κρυφίως. Ενώ δε αυτός διελογίσθη ταύτα, ιδού, άγγελος Κυρίου εφάνη κατ' όναρ εις αυτόν, λέγων• Ιωσήφ, υιέ του Δαβίδ, μη φοβηθής να παραλάβης Μαριάμ την γυναίκα σου• διότι το εν αυτή γεννηθέν είναι εκ Πνεύματος Αγίου. Θέλει δε γεννήσει υιόν και θέλεις καλέσει το όνομα αυτού Ιησούν• διότι αυτός θέλει σώσει τον λαόν αυτού από των αμαρτιών αυτών. Τούτο δε όλον έγεινε διά να πληρωθή το ρηθέν υπό του Κυρίου διά του προφήτου, λέγοντος• Ιδού, η παρθένος θέλει συλλάβει και θέλει γεννήσει υιόν, και θέλουσι καλέσει το όνομα αυτού Εμμανουήλ, το οποίον μεθερμηνευόμενον είναι, Μεθ' ημών ο Θεός. Εξεγερθείς δε ο Ιωσήφ από του ύπνου έκαμεν ως προσέταξεν αυτόν ο άγγελος Κυρίου και παρέλαβε την γυναίκα αυτού, και δεν εγνώριζεν αυτήν, εωσού εγέννησε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον και εκάλεσε το όνομα αυτού Ιησούν. Αφού δε εγεννήθη ο Ιησούς εν Βηθλεέμ της Ιουδαίας, επί των ημερών Ηρώδου του βασιλέως, ιδού, μάγοι από ανατολών ήλθον εις Ιεροσόλυμα, λέγοντες, Που είναι ο γεννηθείς βασιλεύς των Ιουδαίων; διότι είδομεν τον αστέρα αυτού εν τη ανατολή, και ήλθομεν δια να προσκυνήσωμεν αυτόν» (Ματθαίος,α΄:18-25,β΄:1-2).

Σχολιάζοντας σχετικά λέμε ότι ο Τριαδικός Θεός προ καταβολής του κόσμου, είχε αποφασίσει να δημιουργήσει τον άνθρωπο, το μοναδικό δημιούργημα που έπλασε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή Του, και γνωρίζοντας ότι ο άνθρωπος θα αμάρτανε και θα κινδύνευε να χαθεί αιώνια, σχεδίασε το σχέδιο της σωτηρίας του. Σύμφωνα με αυτό  θα έπρεπε να ικανοποιηθούν ταυτόχρονα, η δικαιοσύνη και η αγάπη του Πατέρα Θεού, δηλαδή η καταδίκη του ένοχου αλλά και η δυνατότητα συγχώρεσης και σωτηρίας του. Το σχέδιο αυτό δεν μπορούσε κανείς άλλος να εκτελέσει παρά μόνο ο Κύριος Ιησούς, ο οποίος με τη σταυρική Του θυσία, πλήρωσε σαν αναμάρτητος για τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων και έδωσε τη δυνατότητα αιώνιας σωτηρίας σε καθένα που θα πιστεύει σ’ Αυτόν και θα Τον ακολουθεί μέχρι τέλους.

Αφού γεννήθηκε ο Κύριος Ιησούς  Χριστός, ήλθαν στην Ιερουσαλήμ μάγοι από την ανατολή, οι οποίοι καθώς είδαν το νέο φωτεινό αστέρι, πρέπει να το συσχέτισαν με την προφητεία την γραμμένη στη Παλαιά Διαθήκη που αναφέρει “… Θέλει ανατείλει άστρον εξ Ιακώβ, και θέλει αναστηθή σκήπτρον εκ του Ισραήλ” (Αριθμοί,κδ΄:17). Αυτός ο γραμμένος λόγος, αλλά και άλλες γραμμένες στη Παλαιά Διαθήκη προφητείες για την έλευση του Κυρίου Ιησού εκπληρώθηκαν την συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Επιπλέον φρόντισε ο Θεός όχι μόνο να εκπληρώσει την υπόσχεση ‘για ανατολή άστρου εξ Ιακώβ’, αλλά αυτό το άστρο να μετακινείται στο ουράνιο στερέωμα, οδηγώντας τους μάγους στον Βασιλιά και Σωτήρα Ιησού Χριστό. Συνεπώς η πίστη των μάγων στον λόγο του Θεού δεν στάθηκε μόνο στην όραση του αστέρα αλλά και στο να βρεθούν ακριβώς στο σπίτι  που φιλοξενήθηκε ο Κύριος Ιησούς μετά τη γέννησή Του, όπου Τον είδαν, Τον προσκύνησαν και άφησαν τα δώρα τους, καθώς  κάποιος τότε δώριζε σε έναν πραγματικό βασιλιά.

Όμως ο Κύριος όταν βγήκε στην διακονία Του, δεν Τον βλέπουμε να φορά  το στέμμα ενός βασιλιά και να μένει σε παλάτι, αλλά σαν ένα απλό άνθρωπο, αν και ήταν και Θεός ταυτόχρονα, που κήρυττε και δίδασκε το Ευαγγέλιο, έκανε θαύματα αλλά χωρίς να ‘έχει που να κλίνη την κεφαλήν’ (Ματθαίος,η΄:20). Όταν ο Κύριος θαυματουργικά έκανε την αύξηση των δύο ψαριών και των  πέντε ψωμιών, ώστε να χορτάσουν 5000 άνδρες συν άγνωστο αριθμό γυναικών και παιδιών  και επιπλέον να μαζέψουν 12 κοφίνια με τα υπολείμματα αυτής της τροφής, οι άνθρωποι που είδαν το θαύμα  ήθελαν να τον αρπάξουν και να τον κάνουν  βασιλιά. Ο Κύριος που εννόησε τις  προθέσεις τους, απομακρύνθηκε από αυτούς και πήγε  μόνος Του σε βουνό (Ιωάννης,ς΄:5-15).

Φαίνεται ότι τον Κύριο δεν τον ενδιέφεραν οι ανθρώπινοι τίτλοι, ούτε ζητούσε δόξες και τιμές από τους ανθρώπους σαν αναγνώριση του κάθε θαύματος που έκανε, αλλά  ήθελε να δοξάζεται ο Πατέρας Θεός και να εκτελέσει το θέλημά Του, που είναι η σωτηρία των ανθρώπων μέσω της σταυρικής Του θυσίας. Ο Κύριος με το λυτρωτικό έργο της θυσίας Του, έγινε ο Σωτήρας όλων αυτών που Τον επικαλούνται και Τον ακλουθούν στη ζωή τους. Όπως γεννήθηκε μέσα στην Μαρία, έτσι θέλει να Τον δεχτεί κάθε άνθρωπος  και να γεννηθεί μέσα στην πνευματική του καρδιά. Δεν ήρθε ο Κύριος μόνο για λίγους ανθρώπους, αλλά όπως ο ίδιος είπε, ‘Και εγώ εάν υψωθώ εκ της γης, θέλω ελκύσει πάντας προς εμαυτόν’ (Ιωάννης,ιβ΄:32).

Επειδή Ο Κύριος ήταν αναμάρτητος, ο θάνατος δεν είχε εξουσία επάνω Του, γι’ αυτό ο Πατέρας Θεός Τον ανέστησε και Τον έκανε  μοναδικό σωτήρα και μεσίτη (Πράξεις, δ΄:22, Α΄Τιμόθεον,γ:21). Συνεπώς ο Ιησούς Χριστός  είναι ζωντανός σήμερα και θέλει να σώσει και να γίνει  βασιλιάς όλων εκείνων που θα Τον ζητήσουν με όλη την καρδιά τους. Όσοι Τον ζητήσουν θα Τον βρουν και όσοι Τον επικαλεστούν θα τους φανερωθεί, σύμφωνα με την υπόσχεσή Του, ‘Αιτείτε, και θέλει σας δοθή• ζητείτε, και θέλετε ευρεί, κρούετε, και θέλει σας ανοιχθή. Διότι πας ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και εις τον κρούοντα θέλει ανοιχθή’ (Ματθαίος, ζ΄:7,8). Μόνο να μην απορρίψουμε εμείς τους εαυτούς μας από το να Τον πλησιάσουμε και ούτε να σταματάμε τις προσευχές μας προς Αυτόν, επειδή δεν απαντάει σε κάποια αιτήματά μας.  Να έχουμε πάντα υπόψη ότι αυτός που έπλασε τον άνθρωπο θέλει να ζει αιώνια μαζί με τον άνθρωπο που θέλει να Τον δεχτεί, γι’ αυτό και έχει υποσχεθεί ότι ‘τον ερχόμενον προς εμέ δεν θέλω εκβάλει έξω’(Ιωάννης,ς΄:37).

Ο Κύριος είναι Βασιλιάς, αλλά παράλληλα είναι και βοηθός  για να μπορέσει ο αναγεννημένος χριστιανός να ζει μία ευλογημένη ζωή και να έχει την χάρη του Θεού μαζί του, επειδή όπως επίσης ο Ίδιος είπε, ‘Ο μένων εν εμοί και εγώ εν αυτώ, ούτος φέρει καρπόν πολύν, διότι χωρίς εμού δεν δύνασθε να κάμητε ουδέν’(Ιωάννης,ιε΄:5). Εμείς να έχουμε υπόψη αυτό που ομολογεί ο Ιωάννης ο Βαπτιστής για τον Κύριο ότι ‘Εκείνος πρέπει να αυξάνη, εγώ δε να ελαττόνωμαι’(Ιωάννης,γ΄:30). Για να αυξάνει ο Κύριος μέσα μας πρέπει να τρεφόμαστε πνευματικά με τον λόγο Του, ώστε με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος να ζούμε σύμφωνα με το θέλημά Του και προσευχόμενοι όπως Αυτός στον Πατέρα Θεό να λέμε πάντα μετά από κάθε αίτημά μας, ‘πλην ουχί το θέλημά μου, αλλά το σον ας γείνη’ (Λουκάς, κβ΄:42).

Ολοκληρώνοντας  ευχόμαστε αυτά τα Χριστούγεννα να μην είναι μια τυπική εορτή, αλλά μια ευκαιρία εκζήτησης του Βασιλιά και Σωτήρα Χριστού. Γι’ αυτό αν δεν το κάναμε μέχρι τώρα, να κάνουμε μια προσευχή όπως αυτή: ‘Ουράνιε Πατέρα, όπως εορτάζουμε τη γέννηση του Υιού Σου, σε παρακαλώ αναγέννησέ με πνευματικά, ώστε να εορτάζω  τα προσωπικά μου ‘Χριστούγεννα’.  Αλλά και αν έχει περάσει η εορτή των Χριστουγέννων, ας μη αναβάλλουμε να κάνουμε αυτή την προσευχή  για τα επόμενα Χριστούγεννα, αλλά επειδή δεν μας ανήκει το αύριο, ας προσευχηθούμε τώρα στον Πατέρα Θεό και να Του ζητήσουμε την αναγέννησή μας. Τότε μόνο θα διαπιστώσουμε προσωπικά ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός είναι ο αληθινός Θεός και η ζωή η αιώνιος(Α΄Ιωάννου,ε΄:20). Αμήν!