artos-zois.gr

«Δεν εξεύρετε ότι ολίγη ζύμη κάμνει όλον το φύραμα ένζυμον; Καθαρίσθητε λοιπόν από της παλαιάς ζύμης, διά να ήσθε νέον φύραμα, καθώς είσθε άζυμοι. Διότι το πάσχα ημών εθυσιάσθη υπέρ ημών, ο Χριστός• ώστε ας εορτάζωμεν ουχί με ζύμην παλαιάν, ουδέ με ζύμην κακίας και πονηρίας, αλλά με άζυμα ειλικρινείας και αληθείας» (Α΄ Κορινθίους  ε΄: 6-8).

«εις τον οποίον έχομεν την απολύτρωσιν δια του αίματος αυτού, την άφεσιν αμαρτιών»(Κολοσσαείς,α΄:14)

Η σταυρική θυσία του Κυρίου Ιησού Χριστού ήταν καθοριστικής σημασίας για την σωτηρία των ανθρώπων που θα πιστέψουν σ’ Αυτόν, θα Τον επικαλεστούν ώστε να συγχωρήσει τις αμαρτίες τους και θα Τον ακολουθήσουν μέχρι το τέλος της επίγειας ζωής τους.

Ο Πατέρας Θεός γνωρίζοντας προ καταβολής του κόσμου την πτώση των πρωτόπλαστων Αδάμ και Εύας, σχεδίασε το  σχέδιο της σωτηρίας των ανθρώπων, που ήταν το μοναδικό που θα ικανοποιούσε ταυτόχρονα τόσο την δικαιοσύνη Του όσο και την αγάπη Του. Aυτά τα δύο χαρακτηριστικά γνωρίσματα της φύσης του Θεού, φαινόταν αδύνατο να ικανοποιηθούν ταυτόχρονα, διότι αφενός η αγάπη θα αποδεικνυόταν με την συγχώρεση του ένοχου αμαρτωλού ανθρώπου, αφετέρου η  δικαιοσύνη με την καταδίκη του. Το σχέδιο του Πατέρα Θεού που έδωσε τη λύση σ’ αυτή την ασυμβατότητα, ήταν ο Υιός και Λόγος Ιησούς Χριστός, με το να γεννηθεί σαν άνθρωπος δια του Αγίου Πνεύματος μέσω της παρθένου Μαρίας, να πειραστεί όμοια με εμάς αλλά χωρίς να πέσει σε αμαρτία, να κηρύξει το .Ευαγγέλιο, να θεραπεύσει ασθενείς, να ελευθερώσει καταδυναστευμένους από τον διάβολο και τελικά να πληρώσει, σαν αναμάρτητος, πάνω στο σταυρό του Γολγοθά για τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων, χωρίς να ξεχωρίζει φυλές, έθνη και βασίλεια. Επειδή αγαπά όλους τους ανθρώπους και θέλει όλοι να σωθούν (Α΄Τιμόθεον β΄: 4). Συνεπώς o Κύριος δεν είναι προσωπολήπτης αλλά έχει ίση μερίδα σωτηρίας για όλους τους ανθρώπους σε όλο το πρόσωπο της Γης και όποιος πιστεύει σ’ Αυτόν και Τον επικαλείται στη ζωή του, τον σώζει και τον προσθέτει στην Εκκλησία Του,

Αυτό το σχέδιο το περιγράφει με αξιοθαύμαστο τρόπο, ο προφήτης Ησαΐας, πάνω από 700 χρόνια πριν εκπληρωθεί. Αναφέρουμε τα σχετικά εδάφια, ‘Αυτός τωόντι τας ασθενείας ημών εβάστασε και τας θλίψεις ημών επεφορτίσθη• ημείς δε ενομίσαμεν αυτόν τετραυματισμένον, πεπληγωμένον υπό Θεού και τεταλαιπωρημένον. Αλλ' αυτός ετραυματίσθη διά τας παραβάσεις ημών, εταλαιπωρήθη διά τας ανομίας ημών• η τιμωρία, ήτις έφερε την ειρήνην ημών, ήτο επ' αυτόν• και διά των πληγών αυτού ημείς ιάθημεν. Πάντες ημείς επλανήθημεν ως πρόβατα• εστράφημεν έκαστος εις την οδόν αυτού• και ο Κύριος έθεσεν επ' αυτόν την ανομίαν πάντων ημών.Αυτός ήτο κατατεθλιμμένος και βεβασανισμένος αλλά δεν ήνοιξε το στόμα αυτού• εφέρθη ως αρνίον επί σφαγήν, και ως πρόβατον έμπροσθεν του κείροντος αυτό άφωνον, ούτω δεν ήνοιξε το στόμα αυτού. Από καταθλίψεως και κρίσεως ανηρπάχθη• την δε γενεάν αυτού τις θέλει διηγηθή; διότι εσηκώθη από της γης των ζώντων• διά τας παραβάσεις του λαού μου ετραυματίσθη. Και ο τάφος αυτού διωρίσθη μετά των κακούργων• πλην εις τον θάνατον αυτού εστάθη μετά του πλουσίου• διότι δεν έκαμεν ανομίαν ουδέ ευρέθη δόλος εν τω στόματι αυτού. Αλλ' ο Κύριος ηθέλησε να βασανίση αυτόν• εταλαιπώρησεν αυτόν. Αφού όμως δώσης την ψυχήν αυτού προσφοράν περί αμαρτίας, θέλει ιδεί έκγονα, θέλει μακρύνει τας ημέρας αυτού, και το θέλημα του Κυρίου θέλει ευοδωθή εν τη χειρί αυτού. Θέλει ιδεί τους καρπούς του πόνου της ψυχής αυτού και θέλει χορτασθή• ο δίκαιος δούλός μου θέλει δικαιώσει πολλούς διά της επιγνώσεως αυτού• διότι αυτός θέλει βαστάσει τας ανομίας αυτών’ (Ησαΐας νγ΄:4-11).

Στο καθεστώς της Παλαιάς Διαθήκης, ο νόμος που ο Θεός παράδωσε στον Μωυσή, προέβλεπε τον καθαρισμό ορισμένων αμαρτιών με θυσίες ζώων, ενώ για άλλες πιο σοβαρές την ποινή του θανάτου. Όμως αυτός ο νόμος των εντολών, έδωσε μεν τη γνώση στον τότε λαό του Θεού για το τι θέλει ο Θεός και τί είναι αμαρτία, αλλά δεν μπορούσε να εκτελεστεί πλήρως από κανένα, λόγω της αμαρτωλής φύσης που έχει κάθε άνθρωπος εξαιτίας της πτώσης των πρωτοπλάστων. Αναφέρουμε σχετικά εδάφια της Καινής Διαθήκης:

‘διότι εξ έργων νόμου δεν θέλει δικαιωθή ουδεμία σαρξ ενώπιον αυτού• επειδή διά του νόμου γίνεται η γνώρισις της αμαρτίας.  Τώρα δε χωρίς νόμου η δικαιοσύνη του Θεού εφανερώθη, μαρτυρουμένη υπό του νόμου και των προφητών, δικαιοσύνη δε του Θεού διά πίστεως Ιησού Χριστού εις πάντας και επί πάντας τους πιστεύοντας• διότι δεν υπάρχει διαφορά•  επειδή πάντες ήμαρτον και υστερούνται της δόξης του Θεού,  δικαιούνται δε δωρεάν με την χάριν αυτού διά της απολυτρώσεως της εν Χριστώ Ιησού,  τον οποίον ο Θεός προέθετο μέσον εξιλεώσεως διά της πίστεως εν τω αίματι αυτού, προς φανέρωσιν της δικαιοσύνης αυτού διά την άφεσιν των προγενομένων αμαρτημάτων διά της μακροθυμίας του Θεού… Ευρίσκω λοιπόν τον νόμον τούτον ότι, ενώ εγώ θέλω να πράττω το καλόν, πάρεστιν εις εμέ το κακόν• διότι ηδύνομαι μεν εις τον νόμον του Θεού κατά τον εσωτερικόν άνθρωπον, βλέπω όμως εν τοις μέλεσί μου άλλον νόμον αντιμαχόμενον εις τον νόμον του νοός μου, και αιχμαλωτίζοντά με εις τον νόμον της αμαρτίας, τον όντα εν τοις μέλεσί μου. Ταλαίπωρος άνθρωπος εγώ• τις θέλει με ελευθερώσει από του σώματος του θανάτου τούτου; Ευχαριστώ εις τον Θεόν διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών (Ρωμαίους γ΄:20-25, ζ΄:21-24),… Δεν αθετώ την χάριν του Θεού• διότι αν η δικαίωσις γίνηται διά του νόμου, άρα ο Χριστός εις μάτην απέθανε (Γαλάτας β΄:21),..Διότι ο νόμος, έχων σκιάν των μελλόντων αγαθών, ουχί αυτήν την εικόνα των πραγμάτων, δεν δύναται ποτέ διά των αυτών θυσιών, τας οποίας προσφέρουσι κατ' ενιαυτόν πάντοτε να τελειοποιήση τους προσερχομένους• επειδή τότε δεν ήθελον παύσει να προσφέρωνται, διότι οι λατρευταί άπαξ καθαρισθέντες, δεν ήθελον έχει πλέον ουδεμίαν συνείδησιν αμαρτιών• αλλ' εν αυταίς γίνεται κατ' ενιαυτόν ανάμνησις αμαρτιών• διότι αδύνατον είναι αίμα ταύρων και τράγων να αφαιρή αμαρτίας..’(Εβραίους ι΄:1-4). Γι’ αυτό όπως επίσης προφητικά είπε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, ο Κύριος Ιησούς Χριστός είναι ‘ο Αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου’(Ιωάννης α΄:29) και το άγιο αίμα της θυσίας Του, είναι το μόνο μέσο καθαρισμού των αμαρτιών κάθε ανθρώπου.

Ο ίδιος ο Κύριος  συνδέει την Καινή Διαθήκη με το άγιο αίμα της θυσίας Του, όταν κατά τη διάρκεια του Μυστικού Δείπνου, έκανε την τελετή της Θείας Κοινωνίας. Τότε ‘λαβών το ποτήριον και ευχαριστήσας, έδωκεν εις αυτούς, λέγων• Πίετε εξ αυτού πάντες• διότι τούτο είναι το αίμα μου το της καινής διαθήκης, το υπέρ πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών’ (Ματθαίοςκς΄:27,28). Ο Κύριος Ιησούς παρήγγειλε αυτή τη τελετή της Θείας Κοινωνίας του σώματος και αίματος Του, να την τελούν σε ανάμνησή Του κάθε Κυριακή όλα τα παιδιά του Θεού (Α΄ Κορινθίους ια΄: 20-33).

Συνοψίζοντας λέμε ότι με την Σταύρωση και την Ανάσταση Του ο Κύριος σύντριψε την κεφαλή του διαβόλου (Γένεσις,γ΄:15), γεγονός που σημαίνει ότι αφαίρεσε την εξουσία του διαβόλου σε όποιον μετανοεί και πιστεύει σ’ Αυτόν και  του δίνει ελευθερία και απολύτρωση από τα εχθρικά δεσμά. Εκεί που η αμαρτία καταδίκαζε τον αμαρτωλό σε αιώνια απώλεια, ήλθε ο Κύριος Ιησούς και με τη θυσία Του, ακύρωσε αυτή την καταδίκη, αφαίρεσε το κατηγορητήριο των αμαρτωλών πράξεων κάθε πιστού ανθρώπου, αθωώνοντάς τον και χαρίζοντάς του αιώνια ζωή. Ο Κύριος Ιησούς δεν ήρθε για να καλέσει δικαίους αλλά αμαρτωλούς σε μετάνοια (Μάρκος,β΄:17). ¨Ήρθε να μας απολυτρώσει από τα δεσμά του εχθρού, για να είμαστε μαζί Του ελεύθεροι καθημερινά και θα αναλάβει οτιδήποτε στην ζωή μας αδυνατούμε να δώσουμε λύση, επειδή είναι Παντοδύναμος Θεός και Κύριος, υπεράνω των προβλημάτων μας. Αμήν!