Μενού

Φόρμα Σύνδεσης



Ποιές πιστεύετε ότι είναι οι πηγές της αλήθειας;

Ποιές πιστεύετε ότι είναι οι πηγές της αλήθειας;
 
Αρχική σελίδα
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

«Εν αρχή ήτο ο Λόγος, και ο Λόγος ήτο παρά τω Θεώ, και Θεός ήτο ο Λόγος. … Και ο Λόγος έγεινε σάρξ, και κατώκησε μεταξύ ημών, (και είδομεν την δόξαν αυτού, δόξαν ως μονογενούς παρά του Πατρός,) πλήρης χάριτος και αληθείας» (Ιωάνης, α΄:1,14)

Στις 25 Δεκεμβρίου κάθε έτους, εορτάζονται στην Ελλάδα και σε όλο τον χριστιανικό κόσμο τα Χριστούγεννα, δηλαδή η γέννηση του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, του Υιού του Θεού, ο οποίος γεννήθηκε σε μια φάτνη και ήρθε στον κόσμο απλά και ταπεινά για να σώσει τον άνθρωπο και να του χαρίσει ζωή αιώνια. Από τις αρχές ακόμα του Δεκέμβρη, στους δρόμους, στις πλατείες, στα καταστήματα και στα σπίτια βλέπουμε πολλά φώτα,  χριστουγεννιάτικα δέντρα, αναπαραστάσεις  της γέννησης του Χριστού μέσα στη φάτνη ενός στάβλου με ζώα και ακούμε τους γνωστούς χριστουγεννιάτικους ύμνους. Οι ευχές  ‘καλά Χριστούγεννα’ και ‘καλές γιορτές’ είναι χαρακτηριστικές στις διαπροσωπικές σχέσεις των ανθρώπων όπως και η ανταλλαγή επισκέψεων και δώρων μεταξύ γνωστών, συγγενών και φίλων. Επίσης αυτές τις μέρες πολλοί θυμούνται  συνανθρώπους μας που πάσχουν ή βρίσκονται σε ανάγκη, επισκεπτόμενοι αυτούς και παρέχοντας κάποια βοήθεια. Ανήμερα τη μέρα των Χριστουγέννων  τα μικρά παιδιά αλλά και μεγαλύτεροι, λένε τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα αποκομίζοντας κάποιο χρηματικό κέρδος, ενώ το βράδυ πολλοί συνηθίζουν να εορτάζουν χορεύοντας σε κέντρα διασκεδάσεως.

Έτσι τα Χριστούγεννα, για πολλούς  συνανθρώπους  μας είναι μια γιορτή που χαρακτηρίζεται από καλλιτεχνικές και κοινωνικές εκδηλώσεις και που τους δίνει την ευκαιρία να ξεκουραστούν και να διασκεδάσουν. Είναι όμως όλα αυτά ευάρεστα ενώπιον του Θεού;

Ας δούμε μέσα από το λόγο του Θεού την σημασία της γέννησης του Κυρίου Ιησού. Θεμελιώδες δόγμα της χριστιανικής πίστης είναι ότι ο Ιησούς Χριστός δεν είναι ο ‘μικρός Χριστούλης’ που όταν μεγάλωσε έκανε θαύματα, αλλά ο Λόγος-Θεός, που έγινε άνθρωπος. Διαβάζουμε σχετικά :

«Εν αρχή ήτο ο Λόγος, και ο Λόγος ήτο παρά τω Θεώ, και Θεός ήτο ο Λόγος. Ούτος ήτο εν αρχή παρά τω Θεώ. Πάντα δι’ αυτού έγειναν∙ και χωρίς αυτού δεν έγεινεν ουδέ εν τω οποίον έγεινεν…... Και ο Λόγος έγεινε σαρξ και κατώκησε μεταξύ ημών, και είδομεν την δόξαν αυτού, δόξαν ως μονογενούς παρά του Πατρός, πλήρης χάριτος και αληθείας» (Ιωάννης, α΄:1-3,14).

«όστις είναι εικών του Θεού του αοράτου, πρωτότοκος πάσης κτίσεως∙ επειδή δι’ αυτού εκτίσθησαν τα πάντα, τα εν τοις ουρανοίς και τα επί της γης, τα ορατά και τα αόρατα, είτε θρόνοι, είτε κυριότητες, είτε αρχαί, είτε εξουσίαι, τα πάντα δι’ αυτού και δι’ αυτόν εκτίσθησαν∙ και αυτός είναι προ πάντων, και τα πάντα συντηρούνται δι’ αυτού» (Κολοσσαείς,α΄:15-17).

«Είπε προς αυτούς ο Ιησούς, Αληθώς, αληθώς σας λέγω, Πριν γείνη ο Αβραάμ εγώ είμαι. Εσήκωσαν λοιπόν λίθους διά να ρίψωσι κατ’ αυτού∙ πλην ο Ιησούς εκρύβη, και εξήλθεν εκ του ιερού, περάσας διά μέσου αυτών∙ και ούτως ανεχώρησε» (Ιωάννης,η΄:56-59).

«Και αναντιρρήτως το μυστήριον της ευσεβείας είναι μέγα• ο Θεός εφανερώθη εν σαρκί, εδικαιώθη εν πνεύματι, εφάνη εις αγγέλους, εκηρύχθη εις τα έθνη, επιστεύθη εις τον κόσμον, ανελήφθη εν δόξη» (Α΄ Τιμόθεον, γ΄:13)

Αλήθεια  είναι δύσκολο κάποιος να πιστέψει ότι ο Κύριος Ιησούς υπήρχε πριν γεννηθεί, επειδή αυτό δεν είναι συμβατό με την ανθρώπινη  λογική. Γι’ αυτό αντί η γέννηση του Θεανθρώπου να είναι μια τυπική παραδοσιακή γιορτή μιας μέρας το χρόνο, καλό θα είναι να αποτελεί σε κάθε άνθρωπο ένα ουσιαστικό ερέθισμα στο να ερευνήσει το ευαγγέλιο  και να αναρωτηθεί  ποιός πιστεύει ότι είναι ο Ιησούς Χριστός.

Σύμφωνα με το ευαγγέλιο, η γέννηση του Χριστού έγινε δια του Αγίου Πνεύματος. Η παρθένος Μαρία, όταν ήταν αρραβωνιασμένη με τον Ιωσήφ, ευαγγελίστηκε από τον άγγελο Γαβριήλ ότι βρήκε χάρη ενώπιον του Θεού και ότι θα γεννήσει υιό και θα τον ονομάσει Ιησού. Επί πλέον ο άγγελος της είπε ότι ο Ιησούς θα είναι μέγας, ότι θα ονομαστεί Υιός Υψίστου, ότι ο Θεός θα του δώσει το θρόνο του Δαβίδ και θα βασιλεύσει στον οίκο Ιακώβ στους αιώνες και του οποίου η βασιλεία δεν θα έχει τέλος. Εκείνη λογικά απορημένη ρώτησε τον άγγελο πώς θα γίνει αυτό και εκείνος της απάντησε ότι Πνεύμα Άγιο θα έρθει σε εκείνη και δύναμη Θεού θα την επισκεφτεί, και ότι το παιδί που θα γεννήσει, θα ονομασθεί Υιός Θεού. Τότε η Μαρία δέχτηκε αυτό που της είπε ο άγγελος αποκαλώντας τον εαυτό της δούλη του Κυρίου (Λουκάς,α΄:26-38). Ο Κύριος Ιησούς γεννήθηκε στην Βηθλεέμ (Μιχαίας, ε΄:2), μέσα σε μια φάτνη ενός στάβλου, στις ημέρες της απογραφής, (Λουκάς,β΄:1-7). Έτσι  ο ‘Λόγος έγινε σάρκα’ και έλαβε δούλου μορφή γενόμενος όμοιος με τους ανθρώπους (Κολοσσαείς,β΄:7), για ένα μόνο λόγο: «Επειδή δεν απέστειλεν ο Θεός τον Υιόν αυτού εις τον κόσμον, διά να κρίνη τον κόσμον, αλλ’ διά να σωθή ο κόσμος δι’ αυτού»(Ιωάννης,γ΄:17). Συνεπώς ο Κύριος Ιησούς ήρθε για την σωτηρία των ανθρώπων, γιατί αγαπάει τον άνθρωπο και περιμένει να σώσει όποιον  πιστέψει και  επικαλεσθεί το όνομα Του (Πράξεις,β΄:21).

Φτάνει όμως  να πιστεύει απλά ο άνθρωπος στον Κύριο Ιησού χωρίς να τον έχει γνωρίσει σαν προσωπικό του σωτήρα; Η απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα, δόθηκε από τον ίδιο τον Κύριο όταν τον επισκέφτηκε νύχτα ένας Φαρισαίος, ο Νικόδημος. Αυτός πίστεψε ότι ο Κύριος Ιησούς είναι από τον Θεό, βλέποντας τα θαύματα που έκανε. Ο Ιησούς του απάντησε ότι εάν κάποιος δεν γεννηθεί ‘άνωθεν’, δεν μπορεί να δει την βασιλεία του Θεού. Επίσης του είπε ότι εάν δεν γεννηθεί κάποιος από νερό και Πνεύμα, δεν μπορεί να μπει στη βασιλεία του Θεού. Εκείνο που γεννήθηκε από σάρκα είναι σάρκα, ενώ εκείνο που γεννήθηκε από το Πνεύμα είναι πνεύμα, … , ο άνεμος όπου θέλει πνέει και τη φωνή του ακούς, αλλά δεν ξέρεις από πού έρχεται και που πηγαίνει  έτσι είναι καθένας που γεννήθηκε από το Πνεύμα(Ιωάννης,γ΄:1-8).

Δηλαδή όταν ο άνθρωπος  πιστέψει στον Ιησού Χριστό και στο Ευαγγέλιό Του, που είναι δύναμη Θεού προς σωτηρία (Ρωμαίους,α΄:16) τότε με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος, ο Πατέρας  Θεός τον αναγεννάει και έτσι ο πιστός γίνεται ένα νέο κτίσμα εν Χριστώ Ιησού και υιός του Θεού (Ιωάνης,α΄:12,13 και Β΄ Κορινθίους, ε΄:17). Με την αναγέννηση ‘συλλαμβάνεται’ δια Πνεύματος Αγίου και αρχίζει να μορφώνεται μέσα στην πνευματική καρδιά του ανθρώπου ο Ιησούς Χριστός με αποτέλεσμα αυτός να ελευθερώνεται από πάθη και κακές επιθυμίες και να εκτελεί καλά έργα . Έτσι μόνο ο πιστός μπορεί να εννοήσει το γεγραμμένο ‘Και ο Λόγος έγεινε σάρξ’. Από κει και πέρα αρχίζει ο πνευματικός αγώνας του αναγεννημένου πιστού να μορφωθεί ο Χριστός μέσα στον εσωτερικό του άνθρωπο και να διατηρήσει την πίστη καθαρή μέχρι τέλους.

Αυτά τα Χριστούγεννα ας είναι αφορμή να πλησιάσουμε τον Θεό διαβάζοντας την Καινή Διαθήκη και προσευχόμενοι σ’ Αυτόν( αν δεν το έχουμε κάνει μέχρι τώρα) να μας αναγεννήσει, έτσι ώστε να εορτάζουμε ουσιαστικά και όχι τυπικά τα προσωπικά μας Χριστούγεννα. Αμήν!

 

«Πειρασμός δεν σας κατέβαλε ειμή ανθρώπινος∙ πιστός όμως είναι ο Θεός, όστις δεν θέλει σας αφήσει να πειρασθήτε υπέρ την δύναμίν σας, αλλά μετά του πειρασμού θέλει κάμει και την έκβασιν, ώστε να δύνασθε να υποφέρητε» (Α΄ Κορινθίους, ι΄:13)

«εξεύρει ο Κύριος να ελευθερόνη εκ του πειρασμού τους ευσεβείς» (Β΄ Πέτρου,β΄:9)

Στις δύσκολες μέρες που περνάμε, πολλοί άνθρωποι διερωτώνται για τα άσχημα γεγονότα που συμβαίνουν και συνήθως  τα ερωτήματα φανερώνουν   απιστία στο πρόσωπο του Θεού ή δυσπιστία στην παντοδυναμία και την δικαιοσύνη  Του. Όπως π.χ. ‘Που είναι ο Θεός;’, ‘Γιατί δεν κάνει κάτι;’, ‘Γιατί κάποιους επιτρέπει ο Θεός να δοκιμάζονται περισσότερο ενώ  άλλους λιγότερο;’, ‘Γιατί άδικοι να ευτυχούν και αθώοι όπως παιδιά να δυστυχούν;’

Η αλήθεια είναι ότι όντως πολλά προβλήματα αντιμετωπίζουν σήμερα και οι πιστοί χριστιανοί, είτε υγείας, είτε επαγγελματικά είτε οικογενειακά ή κοινωνικά και  επειδή κάποια από αυτά παραμένουν αναπάντητα για μεγάλο χρονικό διάστημα, δοκιμάζεται η πίστη τους. Την ώρα που ο κάθε χριστιανός περνάει την δική του δοκιμασία, μπορεί εύλογα να αναρωτηθεί: ‘Γιατί να περάσω αυτή τη δοκιμασία;’, ‘Ο Θεός τι ακριβώς κάνει όταν με βλέπει να περνάω την δοκιμασία;’, ‘Γιατί δεν απαντάει άμεσα και πότε επιτέλους θα απαντήσει;’. Σε αυτά τα ερωτήματα, αλλά και σε κάθε σχετικό ερώτημα καλό είναι να στρέφουμε το βλέμμα μας στο γραμμένο λόγο του Θεού για να βρούμε απάντηση.

Στο λόγο του Θεού διαβάζουμε ότι οι δοκιμασίες που επιτρέπει ο Θεός στα δικά Του παιδιά, έχουν σκοπό την πνευματική αύξηση τόσο τη δική τους όσο και των ανθρώπων του περιβάλλοντος τους. Αυτός που δοκιμάστηκε ασυγκρίτως περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο, είναι ο Κύριός μας ο Ιησούς Χριστός. Στο αποκορύφωμα της δοκιμασίας Του, πάνω στο σταυρό του Γολγοθά φώναξε με απορία προς τον Πατέρα Του: «…Ηλί, Ηλί, λαμά σαβαχθανί;” τουτέστι “Θεέ μου, Θεέ μου, διά τι με εγκατέλιπες; » (Ματθαίος, κζ΄:46).

Βέβαια ο Πατέρας δεν εγκαταλείπει τα παιδιά Του, αλλά στην περίπτωση την συγκεκριμένη υπήρχε ένας ευλογημένος λόγος που αυτό συνέβη. Διαβάζουμε σχετικά: «διότι τον μη γνωρίσαντα αμαρτίαν έκαμεν υπέρ ημών αμαρτίαν, διά να γείνωμεν ημείς δικαιοσύνη του Θεού δι' αυτού.» (Β΄ Κοριν., ε΄:21). Ο αναμάρτητος Κύριος Ιησούς πάνω στο Σταυρό ήταν φορτωμένος τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων, γι’ αυτό ο Πατέρας, έστω για λίγο,Τον εγκατέλειψε, όμως στη συνέχεια σαν αναμάρτητος που ήταν,Τον ανέστησε. Έτσι με το άγιο αίμα Του που έχυσε πλήρωσε για τις αμαρτίες όλων μας ώστε να μπορεί να σώσει όποιον μετανοήσει και  πιστέψει σ’ Αυτόν (Ησαΐας,νγ΄:4-6).

Γι’ αυτό ο αναστημένος Ιησούς Χριστός  είναι ο μόνος σωτήρας και ο μόνος μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων(Α΄ Τιμόθ., β΄ 5). Έτσι όταν επικαλούμαστε τον Κύριο, είτε για συγχώρηση είτε για βοήθεια στη δοκιμασία, ο Κύριος μεσιτεύει για μας στον Πατέρα Θεό.  Επιπρόσθετα το Άγιο Πνεύμα συμβοηθεί στις ασθένειές μας, ικετεύοντας για μας, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, με στεναγμούς αλαλήτους. (Ρωμ.,η΄:26,27).

Συνεπώς ο Τριαδικός Θεός που θέλει να σωθούν όλοι οι άνθρωποι, συμπάσχει στις δοκιμασίες μας, όμως η βοήθειά Του πολλές φορές   στη ζωή μας δεν είναι όταν και όπως εμείς θα θέλαμε αλλά σύμφωνα με το αιώνιο συμφέρον μας. Για τον λόγο αυτό είναι απαραίτητο ο κάθε αναγεννημένος χριστιανός να τρέφεται με το γραμμένο λόγο του Θεού ώστε να διακρίνει τις ενέργειες του Κυρίου στη ζωή του και να αντιμετωπίζει νικηφόρα  τις επιθέσεις του πονηρού.

Έτσι μελετώντας την Καινή Διαθήκη, βλέπουμε τον τρόπο ζωής του Κυρίου, τον οποίο αν  μιμηθούμε θα αντιμετωπίσουμε νικηφόρα όπως Αυτός, τις προσωπικές μας δοκιμασίες. Ο Πατέρας Θεός επέτρεψε να φερθεί ο Κύριος Ιησούς δια του Αγίου Πνεύματος στην έρημο και να περαστεί με κάθε είδους πειρασμό από τον διάβολο. Ο Κύριος προετοιμάστηκε  σαράντα μέρες και νύχτες με νηστεία και προσευχή και στη συνέχεια αντιμετώπισε τους πειρασμούς του πονηρού χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα εδάφια από τον γραμμένο λόγο του Θεού. (Ματθαίος,δ΄:1-11).

Άλλο παράδειγμα έκβασης του Θεού μετά από δοκιμασία της πίστης, είναι η περίπτωση των γονέων του Ιωάννη του Βαπτιστή, οι οποίοι δεν είχαν λάβει το αίτημά τους που ήταν να έχουν ένα παιδί. Όμως, παρότι τόσα χρόνια άτεκνοι, δεν απομακρύνθηκαν από την πίστη στο Θεό, αλλά ‘ήσαν αμφότεροι δίκαιοι ενώπιον του Θεού, περιπατούντες εν πάσαις ταις εντολαίς και τοις δικαιώμασι του Κυρίου άμεμπτοι’(Λουκάς, α΄:6). Είχαν και οι δύο σε πρώτη θέση στην καρδιά τους το θέλημα του Κυρίου και το αίτημά τους σε δεύτερη. Ο Θεός όταν εκείνος  έκρινε, έστειλε τον άγγελό Του, να πει στον Ζαχαρία ότι θα κάνει παιδί με την Ελισάβετ (Λουκάς, α΄:8-25). Έτσι γεννήθηκε ο Ιωάννης ο οποίος έπρεπε να έρθει λίγο πιο πριν τον Κύριο Ιησού για να ετοιμάσει το δρόμο Του (Μαλαχίας, γ΄:1).

Αξιοθαύμαστο επίσης παράδειγμα πίστης, υπομονής και έκβασης του Κυρίου, είναι η περίπτωση του  Ιώβ. Ο Θεός επέτρεψε τον διάβολο να τον πειράξει. Έχασε τα δέκα του παιδιά, την περιουσία του και την υγεία του. Παρέμεινε όμως πιστός μέχρι τέλους, έδειξε υπομονή και όλη του την ελπίδα την είχε στον Θεό. Έτσι ο Κύριος του ξανάδωσε και άλλα δέκα παιδιά και την υγεία του και διπλάσια μερίδα περιουσίας (Ιώβ, μβ΄:12,13).      Τι έκανε ο Θεός όταν ο Ιώβ δοκιμαζόταν; Αυτό που βλέπουμε είναι ότι δεν τον άφησε να πειραστεί πάνω από τη δύναμή του, ούτε να πεθάνει από την ασθένεια, ούτε από την πείνα και τελικά έκανε την έκβαση, σύμφωνα με το αναφερθέν στην αρχή του άρθρου εδάφιο (Α΄ Κορινθίους, ι΄:13).

Τέλος αναφέρουμε το παράδειγμα του αποστόλου Παύλου, ο οποίος εκτίμησε σωστά την επίσκεψη του Κυρίου στη ζωή του και από διώκτης έγινε ο μεγαλύτερος απόστολος.  Παρ’ όλες τις μεγάλες δοκιμασίες που αντιμετώπισε  στο αποστολικό του έργο (Β΄Κορινθίους,ια΄:21-33), δεν γόγγυσε εναντίον του  Κύριου, αλλά μέσα σ’ όλα αυτά που πέρασε διέκρινε τη βοήθεια του Κυρίου και συμπεραίνοντας  μας λέει: «Διότι η προσωρινή ελαφρά θλίψις ημών εργάζεται εις ημάς, καθ’ υπερβολήν εις υπερβολήν αιώνιον βάρος δόξης ( Β΄ Κορινθίους, δ΄:17-18). Γι’ αυτό ο Θεός του χάρισε μεγάλο πνευματικό καρπό.

Πολλά είναι τα παραδείγματα των εκβάσεων του Θεού στις δοκιμασίες των πιστών παιδιών Του μέσα στην Αγία Γραφή. Αυτό που μπορούμε να πούμε  σαν συμπέρασμα είναι ότι ο Θεός κάνει χάρη στις δοκιμασίες μας και δεν  μας εγκαταλείπει. Το δικό μας μέρος είναι να περπατάμε σύμφωνα με τον γραμμένο στη Καινή Διαθήκη λόγο Του και πάντα να Του  ζητάμε πίστη και δύναμη ώστε να σηκώσουμε τον ευλογημένο σταυρό που μας έχει δώσει μέχρι τέλους. Αμήν!

 

 
Περισσότερα Άρθρα...

Εγώ είμαι το Α και το Ω, αρχή και τέλος, λέγει ο Κύριος, ο ων και ο ην και ο ερχόμενος, ο παντοκράτωρ. (Αποκάλυψις Ιωάννου α' 08)

Χριστιανισμός Live

Δημοσκόπηση

Τί πιστεύετε ότι ήταν ο Ιησούς Χριστός;
 
mod_vvisit_counterΣήμερα1129
mod_vvisit_counterΕχτές1307
mod_vvisit_counterΑυτή την βδομάδα7238
mod_vvisit_counterΤην προηγούμενη εβδομάδα10362
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα36125
mod_vvisit_counterΤον προηγούμενο μήνα51617
mod_vvisit_counterΟλές τις ημέρες3147066

We have: 17 guests, 1 bots online
Η IP: 34.236.134.129
 , 
Σήμερα : Φεβ 22, 2024