• An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

«Αφού λοιπόν εγευμάτισαν, λέγει προς τον Σίμωνα Πέτρον ο Ιησούς, Σίμων Ιωνά, αγαπάς με περισσότερον τούτων; Λέγει προς αυτόν, Ναι, Κύριε, συ εξεύρεις ότι σε αγαπώ» (Ιωάννης, κα΄:15)

O συγκεκριμένος διάλογος έλαβε χώρα μετά την ανάσταση του Κυρίου. Τότε με πρωτοβουλία του Πέτρου, ορισμένοι μαθητές είχαν πάει για ψάρεμα και όλη την νύκτα δεν έπιασαν ούτε ένα ψάρι. Το πρωί βρέθηκε στον αιγιαλό ο Κύριος Ιησούς και είπε στους μαθητές Του να ρίξουν τα δίκτυα στα δεξιά του πλοίου και αφού αυτοί τα έριξαν έπιασαν πολλά ψάρια. Ο Ιωάννης κατάλαβε ότι ήταν ο Κύριος και στη συνέχεια ο Πέτρος κολυμπώντας και οι υπόλοιποι μαθητές με το πλοίο, πήγαν να συναντήσουν τον Κύριο, ο οποίος είχε μια ανθρακιά με ψάρι και ψωμί. Όταν ήταν όλοι μαζί ο Κύριος τους έδωσε να φάνε το ψωμί και το ψάρι και παρόλο που  κανένας δεν τολμούσε να Τον ρωτήσει, όλοι είχαν καταλάβει ότι ήταν ο αναστημένος Κύριος. Μετά το γεύμα ο Κύριος Ιησούς ρώτησε  ενώπιον όλων τον απόστολο Πέτρο αν τον αγαπάει ‘περισσότερον τούτων’. Λέγοντας ‘τούτων’ πιστεύουμε ότι ο Κύριος εννοούσε οτιδήποτε αγαπούσε ο Πέτρος, όπως π.χ. συγγενικά πρόσωπα, φίλους, περιουσιακά στοιχεία, επάγγελμα και ασχολίες. Ο Κύριος τον ρώτησε τρεις φορές και ο Πέτρος του απάντησε και στις τρεις φορές ότι τον αγαπάει. Ο Κύριος μετά από κάθε καταφατική απάντηση του Πέτρου, του έλεγε: ‘Βόσκε τα αρνία μου’, ‘Ποίμαινε τα πρόβατά μου’,‘Βόσκε τα πρόβατά μου’, θέλοντας, όπως πιστεύουμε, να του δείξει με τι συνδέεται η ειλικρινής αγάπη του σ’ Αυτόν (Ιωάννης, κα΄:1-17).

Μέσα στο λόγο του Θεού διαβάζουμε πως αυτή η περίσσεια της αγάπης που ήθελε ο Κύριος από τον Πέτρο αφορά και εμάς και γενικά τον καθένα που θέλει να ακολουθήσει τον Ιησού Χριστό. Αναφέρουμε σχετικά: «Όστις αγαπά πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ, δεν είναι άξιος εμού∙ και όστις αγαπά υιόν ή θυγατέρα υπέρ εμέ, δεν είναι άξιος εμού. Και όστις δεν λαμβάνει τον σταυρόν αυτού, και ακολουθεί οπίσω μου, δεν είναι άξιος εμού. Όστις εύρη την ζωήν αυτού, θέλει απολέσει αυτήν∙ και όστις απολέση την ζωήν αυτού δι’ εμέ, θέλει ευρεί συτήν» (Ματθαίος,ι΄:37-39).

Ο Κύριος Ιησούς θέτει μια ιεραρχία λέγοντας ότι η αγάπη μας προς Αυτόν πρέπει να είναι μεγαλύτερη από εκείνη που έχουμε προς τα συγγενικά πρόσωπα.  Το να έχουμε τον Κύριο στην πρώτη θέση στην καρδιά μας, είναι κάτι που μας συμφέρει και δεν σημαίνει ότι ο Θεός δεν αγαπάει τους συγγενείς μας. Αντίθετα, αν αγαπάμε πάνω απ’ όλα τον Θεό, τότε ο Θεός που είναι αγάπη θα μας γεμίζει με την ανεξάντλητη αγάπη Του, ώστε να αγαπάμε σωστά όχι μόνο τους οικείους μας αλλά και τους εχθρούς μας. Όση περισσότερη επαφή έχουμε με τον Θεό τόση περισσότερη αγάπη θα έχουμε προς Αυτόν και προς όλους. Η δε επαφή με το Θεό, για τον αναγεννημένο χριστιανό, πραγματοποιείται βασικά μέσω της υγιαίνουσας διδασκαλίας του λόγου του Θεού από τους ανθρώπους που έχει θέσει ο Θεός, μέσω της συναναστροφής με τα εν Χριστώ αδέλφια, με τη συμμετοχή  στη Θεία Κοινωνία του σώματος και αίματος του Κυρίου και μέσω των εν Πνεύματι Αγίω προσευχών (Πράξεις, β΄:42).

Υπάρχουν παραδείγματα μέσα στην Γραφή από ανθρώπους που έδειξαν εμπράκτως ότι αγαπούσαν πάνω από όλους και όλα τον Θεό και ευλογήθηκαν για αυτή τους την επιλογή. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι ο Αβραάμ που δοκιμάστηκε σκληρά από  τον Θεό, όταν του ζήτησε να θυσιάσει τον γιό του τον μονογενή. Ο Αβραάμ δεν αντέδρασε προς τον Θεό, ούτε έφερε αντίρρηση, αλλά ετοίμασε το ζώο του για το ταξίδι, πήρε τα ξύλα για το ολοκαύτωμα, πήρε και δυο δούλους μαζί με τον γιό του και προχώρησαν οδό τριών ημερών μέχρι το βουνό Μοριά.  Όταν έφτασε κοντά στο τόπο της θυσίας, πήρε τον γιό του, τα ξύλα και το μαχαίρι και είπε στους δούλους του να περιμένουν μέχρι να επιστρέψουν. Τα ξύλα τα φόρτωσε στον Ισαάκ και εκείνος πήρε την φωτιά και το μαχαίρι. Ο Ισαάκ βλέποντας ότι λείπει το ζώο, ρώτησε τον πατέρα του πού είναι το πρόβατο για το ολοκαύτωμα. Ο Αβραάμ του είπε ότι ο Θεός θα προβλέψει πρόβατο για το ολοκαύτωμα. Μόλις έφτασαν στον τόπο, ο Αβραάμ έφτιαξε το θυσιαστήριο, έβαλε τα ξύλα και μετά έβαλε πάνω τους τον Ισαάκ το οποίο και τον έδεσε πάνω σε αυτά και όταν πήρε το μαχαίρι  να σφάξει τον γιό του τότε του φώναξε  άγγελος Κυρίου και του είπε να μην κάνει κακό στο παιδί γιατί τώρα γνώρισε ο Θεός ότι ο Αβραάμ Τον φοβάται, επειδή δεν λυπήθηκε τον υιό του τον μονογενή για Αυτόν. Μετά από λίγο ο Αβραάμ είδε πίσω του ένα κριάρι εγκλωβισμένο από τα κέρατά του σε ένα πυκνόκλαδο φυτό, το οποίο και πήρε και το θυσίασε αντί του γιού του. Ο άγγελος μίλησε στον Αβραάμ για δεύτερη φορά και του είπε τα λόγια του Θεού, λέγοντας ότι ‘Ορκίστηκα στον εαυτό μου, λέει ο Κύριος, ότι επειδή έπραξες το πράγμα τούτο και δεν λυπήθηκες τον υιό σου τον μονογενή σου, ευλογών θα σε ευλογήσω και πληθύνων θα πληθύνω το σπέρμα σου σαν τα άστρα του ουρανού και σαν την άμμο που είναι κοντά στο χείλος της θάλασσας, και το σπέρμα σου θα κυριεύει τις πύλες των εχθρών σου και διαμέσου του σπέρματός σου θα ευλογηθούν όλα τα έθνη της γης διότι υπάκουσες στην φωνή μου’. (Γένεσις, κβ΄:1-19).

Ο Θεός δεν είναι άδικος ώστε να ήθελε το θάνατο του Ισαάκ, αλλά δοκίμασε τον Αβραάμ. Ο Αβραάμ από την πλευρά του, δια πίστεως πέρασε επιτυχώς αυτή τη μεγάλη δοκιμασία. Θα μπορούσε να καταλογίσει στο Θεό το λιγότερο ασυνέπεια, από τη μία να του λέει ότι από τον Ισαάκ θα ευλογηθούν όλες οι φυλές της Γης και από την άλλη να του ζητεί να τον θυσιάσει. Όμως ο Αβραάμ συλλογίστηκε  ότι ο Θεός μπορούσε να δώσει απογόνους στον Ισαάκ,  γιατί πίστεψε  ότι και από νεκρό μπορούσε να τον αναστήσει (Εβραίους,ια΄:18-19). Ο Αβραάμ απέδειξε ότι αγαπάει τον Θεό πιο πολύ από τον γιό του και για την πίστη του ο Θεός τον ευλόγησε και από το σπέρμα του, τον Ισαάκ, γεννήθηκε κατά σάρκα, ο Υιός του Θεού Ιησούς Χριστός.

Συνοψίζοντας λέμε ότι ο Θεός θέλει η αγάπη μας σ’ Αυτόν, να είναι πιο πάνω από τον εαυτό μας, από τα αγαπημένα μας πρόσωπα, από τα υπάρχοντά μας, από την δουλειά μας, από τις ανάγκες μας και από κάθε τι που μας περιβάλει. Αυτή την ιεραρχία θέλει ο Θεός να τη θέσουμε με ελευθερία και με προσωπική επιλογή και όχι με εξαναγκασμό. Βέβαια επειδή η καρδιά μας είναι απατηλή, μπορεί να νομίζουμε ότι αγαπάμε πάνω από όλα τον Θεό, χωρίς όμως αυτό στη πραγματικότητα να συμβαίνει. Γι’ αυτό ο Κύριος Ιησούς Χριστός, μας φανερώνει μέσα στο γραπτό λόγο του Θεού, την Καινή Διαθήκη, κάποια κριτήρια που φανερώνουν αν έχουμε ή όχι, σωστή αγάπη και πίστη στο Θεό.  Αναφέρουμε σχετικά:

«Δόξαν παρά ανθρώπων δεν λαμβάνω• αλλά σας εγνώρισα ότι την αγάπην του Θεού δεν έχετε εν εαυτοίς• …Πως δύνασθε σεις να πιστεύσητε, οίτινες λαμβάνετε δόξαν ο εις παρά του άλλου, και δεν ζητείτε την δόξαν την παρά του μόνου Θεού; »(Ιωάννης, ε΄:41,42,44).

«Εάν με αγαπάτε, τας εντολάς μου φυλάξατε» (Ιωάννης, ιδ΄:15).

«Εάν τις είπη ότι αγαπώ τον Θεόν, και μισή τον αδελφόν αυτού, ψεύστης είναι• διότι όστις δεν αγαπά τον αδελφόν αυτού, τον οποίον είδε, τον Θεόν, τον οποίον δεν είδε πως δύναται να αγαπά;» (Α΄ Ιωάννου, δ΄:20).


Αν αγαπάμε τον Θεό πάνω από όλα, τότε θα  έχουμε και όλα τα ‘προς ζωή και ευσέβεια’ γιατί ο Θεός σαν καλός Πατέρας  αγαπάει και δίνει αγαθές δόσεις στα παιδιά Του. Αν όμως θέτουμε άλλα πράγματα πιο πάνω από τον Θεό, υπάρχει κίνδυνος να μη δεχθούμε την πρόσκληση του Θεού για την βασιλεία των ουρανών(Λουκάς,ιδ΄:16-20). Είναι προς συμφέρον μας να αγαπάμε τον Θεό πάνω από όλους και από όλα. Ο Κύριος, εφόσον το ζητάμε, μπορεί να κατευθύνει τις καρδιές μας, πρώτα απ’ όλα, στην  αγάπη του Θεού και στην προσδοκία του Χριστού. Αμήν!

 

 

«…Ο Θεός είναι αγάπη∙ και όστις μένει εν τη αγάπη, εν τω Θεώ μένει, και ο Θεός εν αυτώ» (Α΄ Ιωάννου, δ΄:16)

Πολλοί  άνθρωποι  συχνά λένε  ‘ο Θεός αγαπάει όλο τον κόσμο’ ή ότι ‘ο Θεός είναι μεγάλος’, γεγονός που δηλώνει ότι έχουν μέσα στη συνείδησή τους μια γενική πίστη στην αγάπη και παντοδυναμία του Θεού. Ο Θεός όντως μας αγαπάει και αυτό το απέδειξε στέλνοντας τον Υιό Του Ιησού Χριστό, για να σώσει τον κόσμο από τον αιώνιο θάνατο, δίνοντας αιώνια ζωή σ’ αυτούς που θα πιστέψουν σ’ Αυτόν.  Γνωρίζουμε όμως ότι ο Θεός δίνει και σήμερα αιώνια ζωή; Γνωρίζουμε ότι αν επικαλεστούμε το όνομα του Ιησού Χριστού θα σωθούμε; Οι ερωτήσεις αυτές πρέπει να πάρουν καταφατική απάντηση από τον καθένα μας προσωπικά. Γι’ αυτό καλό είναι να μην μένουμε στην θεωρία μόνο ότι ο Θεός είναι αγάπη αλλά να έχουμε προσωπική εμπειρία για την αγάπη του Θεού προς εμάς. Ο γραμμένος λόγος του Θεού στη Καινή Διαθήκη, μας φανερώνει ότι αυτή η εμπειρία ξεκινάει όταν γνωρίσει κάποιος τον αναστημένο Ιησού Χριστό, σαν προσωπικό του σωτήρα και Κύριο. Ο ίδιος ο Κύριος είπε: «Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή• ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ειμή δι' εμού» (Ιωάννης, ιδ΄:6).

Επί πλέον ο Κύριος Ιησούς διευκρινίζει σ’ όσους νομίζουν  ότι με το να μελετούν μόνο τις γραφές έχουν ζωή, λέγοντας: «Ερευνάτε τας γραφάς, διότι σεις νομίζετε ότι εν αυταίς έχετε ζωήν αιώνιον• και εκείναι είναι αι μαρτυρούσαι περί εμού• πλην δεν θέλετε να έλθητε προς εμέ, διά να έχητε ζωήν.» (Ιωάννης, ε΄:39,40). Γι’ αυτό ο απόστολος Παύλος, δια Πνεύματος Αγίου τονίζει: «Διότι δεν αισχύνομαι το ευαγγέλιο του Χριστού∙ επειδή είναι δύναμις Θεού προς σωτηρίαν εις πάντα τον πιστεύοντα…» (Ρωμαίους,α΄:16). Έτσι για να επιτευχθεί η σωτηρία της ψυχής σύμφωνα με τα λόγια του Κυρίου πρέπει ο άνθρωπος, όχι μόνο να ακούσει ή να μελετήσει το γραμμένο λόγο του Θεού, αλλά να πιστέψει στον Ιησού Χριστό και να Τον επικαλεστεί να έρθει στη ζωή του. Τότε με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος πραγματοποιείται η αναγέννηση του ανθρώπου (Ιωάννης, γ΄:5). Δηλαδή «γεννιέται» ένας νέος πνευματικός άνθρωπος που μπορεί με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος να θανατώνει τις αμαρτωλές επιθυμίες του παλαιού σαρκικού ανθρώπου. Το αισθητό αποτέλεσμα της αναγέννησης είναι η ανακαίνιση της διάνοιας και ο καθαρισμός της πνευματικής καρδιάς, που δίνουν τη δυνατότητα στο χριστιανό να εννοεί και να θέλει να κάνει το θέλημα του Θεού.

Ο λόγος του Θεού φανερώνει ότι το θέλημα του Θεού είναι ο άνθρωπος αφού πιστέψει, να βαπτιστεί στο νερό (Μάρκος,ις΄:16), μιας και με το βάπτισμα γίνεται συγχρόνως μαρτυρία της αγαθής συνειδήσεως του πιστού (Α΄ Πέτρου, γ΄:21) και συνταφή του παλαιού του ανθρώπου στο θάνατο του Χριστού (Ρωμαίους, ς΄:4).

Η έκφραση  της αγάπης του Θεού προς τον άνθρωπο μετά την αναγέννηση, συνεχίζεται με την βάπτιση στο Άγιο Πνεύμα. Ο Κύριος Ιησούς είπε στους μαθητές Του: ‘συμφέρει εις εσάς να απέλθω εγώ. Διότι εάν δεν απέλθω, ο Παράκλητος δεν θέλει ελθεί προς εσάς• αλλ' αφού απέλθω, θέλω πέμψει αυτόν προς εσάς’(Ιωάννης, ις΄:7 ),ενώ λίγο πριν αναληφθεί τους παρήγγειλε ‘να μη απομακρυνθώσιν από Ιεροσολύμων, αλλά να περιμένωσι την επαγγελίαν του Πατρός, την οποίαν ηκούσατε, είπε, παρ' εμού.  Διότι ο μεν Ιωάννης εβάπτισεν εν ύδατι, σεις όμως θέλετε βαπτισθή εν Πνεύματι Αγίω ουχί μετά πολλάς ταύτας ημέρας (Πράξεις, α΄:4). Η επαγγελία του Πατρός εκπληρώθηκε για πρώτη φορά την ημέρα της Πεντηκοστής, κατά την οποία βαπτίστηκαν στο Άγιο Πνεύμα οι απόστολοι του Κυρίου, η μητέρα Του, οι αδελφοί Του, συνολικά 120 πιστοί. Όταν ο απόστολος Πέτρος μίλησε στο πλήθος που συγκεντρώθηκε, σχετικά με το θαυμαστό αυτό γεγονός, ολοκληρώνοντας την ομιλία του τόνισε: ‘Μετανοήσατε, και ας βαπτισθή έκαστος υμών εις το όνομα του Ιησού Χριστού εις άφεσιν αμαρτιών, και θέλετε λάβει την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος. Διότι προς εσάς είναι η επαγγελία και προς τα τέκνα σας και προς πάντας τους εις μακράν, όσους αν προσκαλέση Κύριος ο Θεός ημών. (Πράξεις, β΄:39,40). Συνεπώς το βάπτισμα στο Άγιο Πνεύμα είναι και για όλους τους πιστούς που προσκαλεί σήμερα ο Κύριος και μαζί με την αναγέννηση αποτελούν τα μεγαλύτερα έργα αγάπης του Τριαδικού Θεού στους ανθρώπους που πιστεύουν. 

Υπάρχουν βέβαια φορές που η αγάπη του Θεού εκδηλώνεται με την μορφή της παιδείας. Δηλαδή αναγκάζεται ο Θεός να φέρει δύσκολες καταστάσεις στο παιδί Του με σκοπό την διόρθωση του. Αυτό συμβαίνει όταν ο αναγεννημένος χριστιανός βρίσκεται σε διαρκή αμαρτία και χωρίς να μετανοεί λαμβάνει αναξίως από του σώματος και αίματος του Κυρίου,  κατά τη Θεία Κοινωνία, που γίνεται κάθε Κυριακή. Διαβάζουμε σχετικά: «Διότι ο τρώγων και πίνων αναξίως, τρώγει και πίνει κατάκρισιν εις εαυτόν, μη διακρίνων του σώμα του Κυρίου. Δια τούτο υπάρχουσι μεταξύ σας πολλοί ασθενείς και άρρωστοι, και αποθνήσκουσιν ικανοί. Διότι εάν διεκρίνομεν εαυτούς, δεν ηθέλομεν κρίνεσθαι. Αλλ’ όταν κρινώμεθα, παιδευόμεθα υπό του Κυρίου, δια να μη κατακριθώμεν μετά του κόσμου» (Α΄ Κορινθίους, ια΄: 29-32). Με βάση τα εδάφια αυτά, όταν κάποιος αμαρτάνει και λαμβάνει αναξίως το σώμα και το αίμα του Κυρίου Ιησού, ο Θεός τον «παιδεύει» με σκοπό να τον φέρει σε επίγνωση του λάθους και να μετανοήσει ώστε να μην κατακριθεί την ημέρα της κρίσεως. Ο Κύριος έχει αγαθό σκοπό όταν επιτρέπει μια παιδεία και πίσω από την παιδεία  κρύβεται η αγάπη Του στα παιδιά Του.

Επίσης κάποιες δύσκολες καταστάσεις που επιτρέπει ο Θεός στα παιδιά Του, πάλι από αγάπη, έχουν σκοπό την πνευματική αύξησή τους. Έχουμε το παράδειγμα του Ιώβ, ο οποίος δοκιμάστηκε σκληρά. Έχασε την περιουσία του, τα παιδιά του που σκοτώθηκαν σε μια ημέρα και τελικά έχασε και την υγεία του. Όλα αυτά τα προξένησε   ο διάβολος όταν πήρε την άδεια του Κυρίου να τον πειράξει. Δεν υπάρχει παρόμοιο παράδειγμα σε όλη την Γραφή για μια τόσο μεγάλη δοκιμασία, αλλά ο Κύριος γνώριζε τον Ιώβ καλύτερα από όλους. Ο Ιώβ δεν τα έβαλε με τον Κύριο, ούτε Τον βλασφήμησε. Ο λόγος του Θεού γράφει ότι ο Θεός δεν θα μας αφήσει να πειραστούμε πάνω από τη δύναμή μας, αλλά μετά τον πειρασμό θα κάνει και την έκβαση ώστε να μπορούμε να το υποφέρουμε (Α΄ Κορινθίους,ι΄:13). Έτσι και έγινε στον Ιώβ. Ο Κύριος τον επισκέφτηκε, αποκατέστησε την υγεία του, του έδωσε πάλι 10 παιδιά, διπλασίασε την περιουσία του και πλέον ο Ιώβ κατάλαβε ότι ο Θεός τον οποίο λάτρευε είναι ένας ζωντανός Θεός και όσοι πιστεύουν και ελπίζουν σε αυτόν δεν θα ντροπιαστούν. Αυξήθηκε η πίστη του Ιώβ στον Θεό, έζησε ευλογημένος και πέθανε πλήρης ημερών. Έτσι οι όποιες δύσκολες καταστάσεις που επιτρέπει ο Θεός χωρίς να φταίμε, είναι μέσα στο σχέδιο της αγάπης του Θεού προς εμάς, για να μας αναβαθμίσει πνευματικά.

Τέλος επειδή η έννοια της αγάπης έχει διαστρεβλωθεί, αναφέρουμε το γραφικό ορισμό της ειλικρινούς αγάπης του ανθρώπου προς το Θεό :‘Διότι αύτη είναι η αγάπη του Θεού, το να φυλάττωμεν τας εντολάς αυτού• και αι εντολαί αυτού βαρείαι δεν είναι.’ (Α΄ Ιωάννου,ε΄:3).
Να θυμόμαστε πάντα ότι ο Θεός είναι αγάπη και ‘
ότι πάντα συνεργούσι προς το αγαθόν εις τους αγαπώντας τον Θεόν’(Ρωμαίους, η:28). Αμήν!

 

 
Περισσότερα Άρθρα...

Εγώ είμαι το Α και το Ω, αρχή και τέλος, λέγει ο Κύριος, ο ων και ο ην και ο ερχόμενος, ο παντοκράτωρ. (Αποκάλυψις Ιωάννου α' 08)

Χριστιανισμός Live

Δημοσκόπηση

Τί πιστεύετε ότι ήταν ο Ιησούς Χριστός;
 
mod_vvisit_counterΣήμερα17
mod_vvisit_counterΕχτές358
mod_vvisit_counterΑυτή την βδομάδα2134
mod_vvisit_counterΤην προηγούμενη εβδομάδα2444
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα8054
mod_vvisit_counterΤον προηγούμενο μήνα15559
mod_vvisit_counterΟλές τις ημέρες597769

We have: 5 guests, 1 bots online
Η IP: 54.166.74.48
 , 
Σήμερα : Μαρ 24, 2017