Μενού

Φόρμα Σύνδεσης



  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow


«Ιδού, μυστήριον λέγω προς εσάς• πάντες μεν δεν θέλομεν κοιμηθή, πάντες όμως θέλομεν μεταμορφωθή, εν μιά στιγμή, εν ριπή οφθαλμού, εν τη εσχάτη σάλπιγγι• διότι θέλει σαλπίσει, και οι νεκροί θέλουσιν αναστηθή άφθαρτοι, και ημείς θέλομεν μεταμορφωθή. Διότι πρέπει το φθαρτόν τούτο να ενδυθή αφθαρσίαν, και το θνητόν τούτο να ενδυθή αθανασίαν. Όταν δε το φθαρτόν τούτο ενδυθή αφθαρσίαν και το θνητόν τούτο ενδυθή αθανασίαν, τότε θέλει γείνει ο λόγος ο γεγραμμένος• Κατεπόθη ο θάνατος εν νίκη. Που, θάνατε, το κέντρον σου; που, άδη, η νίκη σου;το δε κέντρον του θανάτου είναι η αμαρτία, και η δύναμις της αμαρτίας ο νόμος. Αλλά χάρις εις τον Θεόν, όστις δίδει εις ημάς την νίκην διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού» (Α΄Κορινθίους,ιε΄:51-57).

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός, παρέδωσε τον εαυτό Του να πεθάνει στη θέση μας, για να μας σώσει από τον αιώνιο θάνατο. Απαρνήθηκε το θέλημά Του, για να κάνει το θέλημα του Ουράνιου Πατέρα που ήταν να θυσιαστεί πάνω στο σταυρό του Γολγοθά, γιατί μόνο με αυτό τον τρόπο μπορούσε να σωθεί ο κάθε άνθρωπος που θα πίστευε σ’ Αυτόν. Δίνοντας ο Κύριος τη ζωή του πάνω στο σταυρό, σαν αναμάρτητος που ήταν, έγινε ‘ο Αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου’(Ιωάννης, α΄:29) και με το άγιο αίμα Του καθαρίζει τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων που μετανοούν και πιστεύουν.    Ο αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυς των έργων και των λόγων του Κυρίου, απόστολος Πέτρος, αναφέρει: “όστις αμαρτίαν δεν έκαμεν, ουδέ ευρέθη δόλος εν τω στόματι αυτού”. Όστις λοιδορούμενος δεν αντελοιδόρει, πάσχων δεν ηπείλει, αλλά παρέδιδεν εαυτόν εις τον κρίνοντα δικαίως∙ όστις τας αμαρτίας ημών αυτός εβάστασεν εν τω σώματι αυτού επί του ξύλου, δια να ζήσωμεν εν τη δικαιοσύνη αποθανόντες κατά τας αμαρτίας∙ “με του οποίου πληγή ιατρεύθητε” (Α΄ Πέτρου,β΄:22-24).

Βέβαια για να φθάσει  ο Κύριος σ’ αυτή τη νίκη εναντίον της αμαρτίας και του θανάτου και να αναφωνήσει πάνω στο σταυρό  το θριαμβευτικό ‘Τετέλεσται’, ακολούθησε μία πνευματική πορεία, έχοντας συνεχή επικοινωνία με τον Πατέρα Θεό. Στη συνέχεια θα αναφέρουμε βασικoύς σταθμούς και χαρακτηριστικά αυτής της πορείας του Κυρίου Ιησού Χριστού, ώστε να διδαχθούμε πώς θα κρατήσουμε την αιώνια ζωή που μας έδωσε και να φθάσουμε και εμείς τελικά, στη νίκη εναντίον του θανάτου.
Αρχικά αναφέρουμε αυτό που συνέβη όταν ο Κύριος ήταν 12 ετών. Τότε μετά την καθιερωμένη από τον νόμο, κάθε χρόνο επίσκεψη την εορτή του Πάσχα στην Ιερουσαλήμ, ο Κύριος  έμεινε πίσω στη πόλη, ενώ οι γονείς και οι συγγενείς Του επέστρεφαν. Όταν  οι γονείς τον αναζήτησαν και δεν τον βρήκαν, επέστρεψαν στα Ιεροσόλυμα και τελικά μετά από 3 μέρες τον βρήκαν στο ιερό να συζητά με διδασκάλους, οι οποίοι θαύμαζαν για τη σύνεση και τις αποκρίσεις Του. Όταν τον ρώτησαν γιατί το έκανε αυτό, ο Κύριος απάντησε,
‘Διά τι με εζητείτε; δεν ηξεύρετε ότι πρέπει να ήμαι εις τα του Πατρός μου;’. Αυτοί δεν κατάλαβαν τί εννοούσε ο Κύριος. Στη συνέχεια ο λόγος του Θεού αναφέρει: «Και κατέβη μετ' αυτών και ήλθεν εις Ναζαρέτ, και ήτο υποτασσόμενος εις αυτούς. Η δε μήτηρ αυτού εφύλαττε πάντας τους λόγους τούτους εν τη καρδία αυτής.Και ο Ιησούς προέκοπτεν εις σοφίαν και ηλικίαν και χάριν παρά Θεώ και ανθρώποις» (Λουκάς,β΄:41-52). Αυτό που διαπιστώνουμε από τα προαναφερθέντα είναι ότι ο Κύριος σε όλη την παιδική και νεανική ηλικία, προόδευε σε σοφία και χάρη ενώπιον Θεού και ανθρώπων και αυτό οφειλόταν στο ότι επέλεγε να είναι ‘εις τα του Πατρός Του’.

Συνεχίζοντας λέμε ότι όταν ο Κύριος ήταν να αρχίσει το σωτηριακό Του έργο, στην ηλικία των 30 ετών, αφού βαπτίστηκε από τον Ιωάννη τον βαπτιστή, φέρθηκε από το Άγιο Πνεύμα στην έρημο για να πειραστεί από τον διάβολο. Ο Κύριος όντας μόνος στη παρουσία του Πατέρα Θεού, προετοίμασε τον εαυτό Του για τις μάχες που θα αντιμετώπιζε, νηστεύοντας 40 μέρες και 40 νύχτες και προσευχόμενος. Έτσι πλήρης Πνεύματος Αγίου, αντιμετώπισε νικηφόρα τους πειρασμούς που του έβαλε ο διάβολος στην έρημο, χρησιμοποιώντας σωστά τον μέχρι τότε γραμμένο λόγο του Θεού (Ματθαίος,δ΄:1-11). Αυτό που συμπεραίνουμε είναι ότι τα πνευματικά όπλα με τα οποία ο Κύριος πολέμησε τον εχθρό της ψυχής ήταν η πλήρωση με Άγιο Πνεύμα, η νηστεία μαζί με προσευχή και η ορθά δομημένη γνώση και χρήση του λόγου του Θεού, ο οποίος λόγος είναι η μάχαιρα του Αγίου Πνεύματος της πνευματικής πανοπλίας των παιδιών του Θεού(Εφεσίους, ς΄:17).

Άλλος πολύ σημαντικός σταθμός της πορείας του Κυρίου, ήταν η εκλογή των 12 αποστόλων. Ο λόγος του Θεού αναφέρει σχετικά: ‘Εν εκείναις δε ταις ημέραις εξήλθεν εις το όρος να προσευχηθή, και διενυκτέρευεν εν τη προσευχή του Θεού. Και ότε έγεινεν ημέρα, έκραξε τους μαθητάς αυτού και εξέλεξεν εξ αυτών δώδεκα, τους οποίους και ωνόμασεν αποστόλους’ (Λουκάς, ς΄: 12,13). Αυτό που βλέπουμε είναι ότι ο Κύριος πριν από αυτή την εκλογή, ανέβηκε στο όρος μόνος και διανυκτέρευε προσευχόμενος στον Πατέρα Θεό. Η εκλογή των 12 αποστόλων ήταν πολύ σημαντική γιατί όπως ο ίδιος ο Κύριος είπε, ήταν αυτοί που  έμειναν μαζί Του στους πειρασμούς Του και επί πλέον ήταν αυτοί, με εξαίρεση τον Ιούδα, που θα αποτελούσαν, με ακρογωνιαίο λίθο τον Κύριο, τα θεμέλια της εκκλησίας Του, η οποία εκκλησία είναι η αθάνατη νύφη του Κυρίου, μιας και ‘πύλαι άδου δεν θέλουσιν ισχύσει κατ' αυτής’(Ματθαίος, ις΄:18).

Συνεχίζοντας πιστεύουμε ότι είναι χρήσιμο να αναφέρουμε τα εδάφια του λόγου του Θεού που φανερώνουν τη συνεχή επικοινωνία του Κυρίου με τον Ουράνιο Πατέρα Του,  σε όλη τη διάρκεια της επίγειας διακονίας Του.

«…συνηθροίζοντο όχλοι πολλοί, διά να ακούωσι και να θεραπεύωνται υπ' αυτού από των ασθενειών αυτών• αυτός δε απεσύρετο εις τας ερήμους και προσηύχετο» (Λουκάς, ε΄:15,16).
«..Και ενώ αυτός προσηύχετο καταμόνας, ήσαν μετ' αυτού οι μαθηταί, και ηρώτησεν αυτούς λέγων•Τίνα με λέγουσιν οι όχλοι ότι είμαι;»(Λουκάς, θ΄:18).
«..παραλαβών τον Πέτρον και Ιωάννην και Ιάκωβον, ανέβη εις το όρος διά να προσευχηθή. Και ενώ προσηύχετο, ηλλοιώθη η όψις του προσώπου αυτού και τα ιμάτια αυτού έγειναν λευκά εξαστράπτοντα» (Λουκάς, θ΄:28,29).
«..ενώ αυτός προσηύχετο εν τόπω τινί, καθώς έπαυσεν, είπε τις των μαθητών αυτού προς αυτόν• Κύριε, δίδαξον ημάς να προσευχώμεθα» (Λουκάς, θ΄:28,29).

Τέλος θα κάνουμε ειδική μνεία στην προσευχή του Κυρίου, λίγο πριν πάθει:

«…Και εξελθών υπήγε κατά την συνήθειαν εις το όρος των Ελαιών• ηκολούθησαν δε αυτόν και οι μαθηταί αυτού. Αφού δε ήλθεν εις τον τόπον, είπε προςαυτούς•Προσεύχεσθε, διά να μη εισέλθητε εις πειρασμόν.Και αυτός εχωρίσθη απ' αυτών ως λίθου βολήν, και γονατίσας προσηύχετο, λέγων• Πάτερ, εάν θέλης να απομακρύνης το ποτήριον τούτο απ' εμού• πλην ουχί το θέλημά μου, αλλά το σον ας γείνη. Εφάνη δε εις αυτόν άγγελος απ' ουρανού ενισχύων αυτόν. Και ελθών εις αγωνίαν, προσηύχετο θερμότερον, έγεινε δε ο ιδρώς αυτού ως θρόμβοι αίματος καταβαίνοντες εις την γην.Και σηκωθείς από της προσευχής, ήλθε προς τους μαθητάς αυτού και εύρεν αυτούς κοιμωμένους από της λύπης, και είπε προς αυτούς• Τι κοιμάσθε; σηκώθητε και προσεύχεσθε, διά να μη εισέλθητε εις πειρασμόν»                      (Λουκάς, κβ΄:39-46).

Ο Κύριος αυτή τη δύσκολη ώρα της τελικής απόφασης πήρε τη νίκη προσευχόμενος ένθερμα και λέγοντας ‘πλην ουχί το θέλημά μου, αλλά το σον ας γείνη’, φράση που καλό είναι να συνοδεύει και τα δικά μας αιτήματα στον Ουράνιο Πατέρα μας.

Συνοψίζοντας λέμε ότι η νίκη μας εναντίον του θανάτου, ξεκινάει αφού μετανοήσουμε και πιστέψουμε, με την αναγέννησή μας, συνεχίζεται με την δια του Αγίου Πνεύματος, μόρφωση του χαρακτήρα του Ιησού Χριστού στον εσωτερικό μας άνθρωπο μέσω της υπομονής των παθημάτων και ολοκληρώνεται με την είσοδό μας στη βασιλεία των ουρανών. Τότε το φθαρτό θα ντυθεί αφθαρσία και το θνητό σώμα θα ντυθεί αθανασία και θα εκπληρωθεί ο λόγος που λέει ότι καταβροχθίστηκε ο θάνατος με νίκη.  Ευλογητός ο Θεός που μας δίνει τη νίκη δια του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Αμήν!

 

 

«Φόβος δεν είναι εν τη αγάπη, αλλ’ η τελεία αγάπη έξω διώκει τον φόβον∙ διότι ο φόβος έχει κόλασιν∙ και ο φοβούμενος δεν είναι τετελειωμένος εν τη αγάπη» (Α΄ Ιωάννου,δ΄:18)

Πριν λίγες μέρες μπήκαμε στο 2021μ.Χ., με τον φόβο του νέου κορωνοϊού και τα περιοριστικά μέτρα αντιμετώπισής του, να κυριαρχούν τόσο στη χώρα μας, όπως και στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Βάσιμη ελπίδα για έξοδο από αυτή κρίση δίνουν τα εμβόλια τα οποία έχουν ήδη αρχίσει να γίνονται σε πολλές χώρες. Με τη ευκαιρία αυτού του πρωτοφανούς σε μας φόβου της πανδημίας, θα ασχοληθούμε με τους φόβους που σαν άνθρωποι  έχουμε και  τον τρόπο αντιμετώπισής τους.

Όταν λέμε φόβους εννοούμε τα εξαιρετικά  δυσάρεστα συναισθήματα  που μας προκαλούνται εξαιτίας πραγματικών ή υποθετικών κινδύνων. Δεν αναφερόμαστε δηλαδή στον ‘φόβο του Θεού’, ο οποίος είναι απόρροια του σεβασμού μας προς Αυτόν και που σύμφωνα με τον λόγο του Θεού είναι ‘ή αρχή της σοφίας’ (Ψαλμός ρια΄:10, Παροιμίες, θ΄:10) και απαραίτητος για τη διατήρηση της σωτηρίας (Φιλιππησίους, β΄:12).

Παραδείγματα φόβων εξ αιτίας πραγματικού κινδύνου είναι αυτοί που σχετίζονται με την τωρινή πανδημία και τα περιοριστικά μέτρα περιορισμού της εξάπλωσής της. Δηλαδή φοβόμαστε μήπως κολλήσουμε εμείς ή οι οικείοι μας την ασθένεια, μήπως αν είμαστε φορείς τη μεταδώσουμε σε ηλικιωμένους συγγενείς μας και γίνουμε αιτία άθελα μας να κινδυνεύσει η ζωή τους, μήπως εξαιτίας των μέτρων χάσουμε τη δουλειά μας και αρκετοί άλλοι που είναι συνεπακόλουθοι αυτών. Παραδείγματα  φόβων εξ αιτίας υποθετικών ή απροσδιόριστων κινδύνων είναι αυτοί που έχουμε όταν βλέπουμε ότι τα πράγματα έρχονται αντίθετα απ’ ότι τα περιμέναμε, όπως όταν ενώ με βάση τα προσόντα μας περιμέναμε να βρούμε δουλειά δεν βρίσκουμε και γενικά όταν βασικές ανάγκες μας μένουν για χρόνια ανεκπλήρωτες, αυτό γίνεται αιτία να μας κυριεύει ένας φόβος και αγωνία για το παρόν και το μέλλον μας.

Τέτοιους φόβους έχουν και οι αναγεννημένοι  χριστιανοί ορισμένες φορές, όταν αντιμετωπίζουν δύσκολες καταστάσεις που έχουν να κάνουν με διωγμούς και ονειδισμούς από οικείους και φίλους, με  την επαγγελματική και οικογενειακή αποκατάσταση και διαβίωση τους, με την υγεία τους και  παρ’ όλο που προσεύχονται επί πολύ καιρό για την επίλυσή τους στον Πατέρα Θεό, δεν παίρνουν θετική απάντηση.

Αυτό που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι ότι οποιοδήποτε φόβο και αν έχει το παιδί του Θεού, ο Πατέρας Θεός μπορεί να το βοηθήσει να τον ξεπεράσει, εφόσον βέβαια αυτό πιστεύει και στηρίζεται στην υπόσχεση του λόγου Του που αναφέρει: «Πειρασμός δεν σας κατέλαβεν ειμή ανθρώπινος• πιστός όμως είναι ο Θεός, όστις δεν θέλει σας αφήσει να πειρασθήτε υπέρ την δύναμίν σας, αλλά μετά του πειρασμού θέλει κάμει και την έκβασιν, ώστε να δύνασθε να υποφέρητε» (Α΄ Κορινθίους, ι΄:13). Δηλαδή το παιδί του Θεού πιστεύει ότι ο Πατέρας του ο Ουράνιος, θα του δώσει τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος όταν προσεύχεται σ’ Αυτόν, να αντιμετωπίσει τη δύσκολη κατάσταση και έτσι νικάει τον φόβο που μπορεί να έχει, μήπως αποκάμει. Στη συνέχεια θα αναφέρουμε γραφικά παραδείγματα φόβων που αντιμετώπισαν άνθρωποι του Θεού και τις εκβάσεις που ο Κύριος έκανε.

Αρχικά αναφέρουμε τον Αβραάμ, ο οποίος σε κάποια φάση της ζωής αισθάνθηκε φόβο επειδή μετά από πολλά χρόνια γάμου δεν είχε παιδί, ότι όλη την κληρονομιά του θα την έπαιρνε ο δούλος του. Ο Κύριος διέκρινε τον φόβο του και του είπε σε όραμα, να μη φοβάται επειδή Αυτός είναι ο υπερασπιστής του και ότι θα έχει πολύ μισθό. Ο Αβραάμ εξέφρασε στον Κύριο τον φόβο του και ο Κύριος του είπε πως δεν θα τον κληρονομούσε ο δούλος του αλλά αυτός που θα βγει από τα σπλάχνα του. Στη συνέχεια  έβγαλε τον Αβραάμ έξω από τη σκηνή του και του έδειξε τα άστρα του ουρανού λέγοντας του ότι έτσι θα είναι το σπέρμα του. Ο Αβραάμ πίστεψε στην υπόσχεση του Θεού και λογίστηκε σ’ αυτόν σε δικαιοσύνη(Γέν.,ιε΄:1-6). Μια υπόσχεση του Κυρίου που μπορεί να πέρασαν χρόνια για να εκπληρωθεί, αλλά ο Αβραάμ, διατηρώντας  τη πίστη στα λόγια του Κυρίου, ξεπέρασε το φόβο του, μέχρι που τελικά απόλαυσε την εκπλήρωση αυτής της επαγγελίας.

Άλλη περίπτωση είναι αυτή του προφήτη Ηλία, ο οποίος φοβήθηκε  την βασίλισσα Ιεζάβελ, επειδή εκείνη είχε αναγγείλει ότι θα τον σκότωνε και από τον φόβο του έφυγε και αφού περπάτησε 40 μέρες και 40 νύχτες κατέληξε μια σπηλιά και εκεί έκαμε κατάλυμα. Εκεί τον επισκέφθηκε ο Κύριος, τον ενίσχυσε με την παρουσία Του και του έδωσε οδηγίες πώς να συνεχίσει να εργάζεται στο έργο Του. Έτσι, με την επέμβαση του Κυρίου, έφυγε ο φόβος και άλλαξε τελείως το σκεπτικό του προφήτη (Α΄ Βασιλέων,ιθ΄:1-21).

Επίσης ο Δαβίδ, ο οποίος επί χρόνια ήταν καταδιωκόμενος από τον Σαούλ και αντιμετώπιζε τον φόβο του θανάτου, βλέποντας τις εκβάσεις που έκανε ο Κύριος στις δοκιμασίες του, αναφέρει: ‘Εξεζήτησα τον Κύριον, και επήκουσέ μου, και εκ πάντων των φόβων μου με ηλευθέρωσεν’(Ψαλμός λδ΄:4).

Ακόμη αναφέρουμε τον Ιάειρο, που ήταν αρχισυνάγωγος. Όταν η κόρη του κινδύνευε να πεθάνει από ασθένεια, πήγε στον Κύριο Ιησού Χριστό να ζητήσει να την θεραπεύσει. Ενώ προχωρούσαν προς το σπίτι τον ενημέρωσαν ότι η κόρη του πέθανε. Τότε ο Κύριος του είπε να μη φοβάται αλλά μόνο να πιστεύει και στη συνέχεια πήγε στο σπίτι του και ανάστησε τη κόρη του (Μάρκος,ε΄:22-41). Είναι λογικό ένας γονέας να φοβάται για τη ζωή του παιδιού του όταν αυτό ασθενεί σοβαρά, όμως επειδή ο Κύριος έχει υποσχεθεί ότι ‘τον ερχόμενον προς εμέ δεν θέλω εκβάλει έξω’(Ιωάννης, ς΄:37), δεν είναι απλά θεατής των προβλημάτων των  ανθρώπων που Τον πλησιάζουν, αλλά έχει σπλάχνα και αγάπη προς αυτούς, γι’ αυτό επεμβαίνει  κάνοντας έκβαση στις δοκιμασίες τους,  απομακρύνοντας έτσι τους φόβους τους.

Υπάρχει και ο φόβος που μπορεί να αισθανόμαστε εξαιτίας ανθρώπων που απειλούν τη ζωή τη δική μας ή των οικείων μας, εξαιτίας της πίστης μας στον Ιησού Χριστό και το Ευαγγέλιό Του. Ο Κύριος  μας αναφέρει σχετικά: ‘Λέγω δε προς εσάς τους φίλους μου• Μη φοβηθήτε από των αποκτεινόντων το σώμα και μετά ταύτα μη δυναμένων περισσότερόν τι να πράξωσι. Θέλω δε σας δείξει ποίον να φοβηθήτε• Φοβήθητε εκείνον, όστις αφού αποκτείνη, έχει εξουσίαν να ρίψη εις την γέενναν• ναι, σας λέγω, τούτον φοβήθητε. Δεν πωλούνται πέντε στρουθία διά δύο ασσάρια; και εν εξ αυτών δεν είναι λελησμονημένον ενώπιον του Θεού• αλλά και αι τρίχες της κεφαλής υμών είναι πάσαι ηριθμημέναι. Μη φοβείσθε λοιπόν• από πολλών στρουθίων διαφέρετε’ (Λουκάς,ιβ΄:4-7).

Η χριστιανική ιστορία από τα αποστολικά χρόνια μέχρι και σήμερα, είναι γεμάτη με αναρίθμητες περιπτώσεις χριστιανών μαρτύρων που δόξασαν τον Θεό με το θάνατό τους, εξαιτίας της πίστης τους στον Ιησού Χριστό και στο Ευαγγέλιό Του.

Συνοψίζοντας λέμε ότι όλοι σαν άνθρωποι έχουμε φόβους. Αν αγαπάμε και φοβόμαστε πάνω απ’ όλους και όλα τον Πατέρα μας τον Ουράνιο, Αυτός θα μας δώσει την  τέλεια αγάπη, σαν καρπό του Αγίου Πνεύματος, με την οποία θα διώξουμε τους φόβους μας. Ακόμα και αν φοβηθούμε μήπως δεν ικανοποιηθούν αιτήματα και επαγγελίες, που επί χρόνια  δεν έχουμε λάβει, να ξέρουμε ότι εφόσον έχουμε τον Κύριο μαζί μας, θα μας βοηθήσει να μη αποκάμουμε περιμένοντας και θα κάνει έκβαση προς το συμφέρον μας, όταν και όπως Εκείνος θέλει. Αμήν!

 

 
Περισσότερα Άρθρα...

Και το Πνεύμα και η νύμφη λέγουσιν· Ελθέ. Και όστις ακούει, ας είπη. Ελθέ. Και όστις διψά, ας έλθη, και όστις θέλει, ας λαμβάνη δωρεάν το ύδωρ της ζωής. (Αποκάλυψις Ιωάννου ιβ' 27)

Χριστιανισμός Live

Δημοσκόπηση

Τί πιστεύετε ότι ήταν ο Ιησούς Χριστός;
 
mod_vvisit_counterΣήμερα751
mod_vvisit_counterΕχτές264
mod_vvisit_counterΑυτή την βδομάδα5383
mod_vvisit_counterΤην προηγούμενη εβδομάδα8471
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα4488
mod_vvisit_counterΤον προηγούμενο μήνα39854
mod_vvisit_counterΟλές τις ημέρες1663543

We have: 18 guests online
Η IP: 3.235.11.178
 , 
Σήμερα : Μαρ 05, 2021