Μενού

Φόρμα Σύνδεσης



  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow


«Εγώ όσους αγαπώ, ελέγχω και παιδεύω∙ γενού λοιπόν ζηλωτής και μετανόησον» (Αποκάλυψις,γ΄:19)

Αυτά τα λόγια τα είπε ο Κύριος στον ποιμένα της εκκλησίας της Λαοδίκειας, σε μια προσπάθεια να τον φέρει σε μετάνοια ώστε αφήσει την αλαζονική συμπεριφορά και την πνευματική χλιαρότητα  και να αποκτήσει καθαρή πνευματική όραση και σωστή πνευματική ενδυμασία. Ο Κύριος αναφέρει τα λάθη του, όμως δεν μένει σ’ αυτά, αλλά  προτείνει και τις λύσεις για να τον βοηθήσει να επανέλθει στο θέλημά Του (Αποκάλ.,γ΄:15-19).

Σίγουρα ο Θεός σαν καλός Πατέρας κάνει το παν για να μην χάσει κάθε παιδί Του, που δεν πρόσεξε και απομακρύνθηκε από κοντά Του. Ενεργεί μέσα στα πλαίσια της αγάπης Του, ελέγχοντας και παιδεύοντας το παιδί Tου με σκοπό να το βοηθήσει να επιστρέψει κοντά Του και να αυξηθεί πνευματικά. Ο λόγος του Κυρίου μας προτρέπει και μας γνωστοποιεί σχετικά:

«Υιέ μου, μη καταφρονής την παιδείαν του Κυρίου, μηδέ αθυμής ελεγχόμενος υπ' αυτού. Διότι όντινα αγαπά Κύριος παιδεύει και μαστιγόνει πάντα υιόν, τον οποίον παραδέχεται. Εάν υπομένητε την παιδείαν, ο Θεός φέρεται προς εσάς ως προς υιούς• διότι τις υιός είναι, τον οποίον δεν παιδεύει ο πατήρ; Εάν όμως ήσθε χωρίς παιδείαν, της οποίας έγειναν μέτοχοι πάντες, άρα είσθε νόθοι και ουχί υιοί, έπειτα τους μεν κατά σάρκα πατέρας ημών είχομεν παιδευτάς και εσεβόμεθα αυτούς• δεν θέλομεν υποταχθή πολλώ μάλλον εις τον Πατέρα των πνευμάτων και ζήσει; Διότι εκείνοι μεν προς ολίγας ημέρας επαίδευον ημάς κατά την αρέσκειαν αυτών, ο δε προς το συμφέρον ημών, διά να γείνωμεν μέτοχοι της αγιότητος αυτού. Πάσα δε παιδεία προς μεν το παρόν δεν φαίνεται ότι είναι πρόξενος χαράς, αλλά λύπης, ύστερον όμως αποδίδει εις τους γυμνασθέντας δι' αυτής καρπόν ειρηνικόν δικαιοσύνης» (Εβραίους,ιβ΄:3-11).

Συνεπώς ο έλεγχος και η παιδεία του Θεού έχει άμεση σχέση με τη διόρθωση του ανθρώπου προς το συμφέρον της ψυχής του, έτσι ώστε η ζωή του να γίνει σύμφωνη με το λόγο του Θεού και να  έχει ειρήνη με τον Πατέρα Θεό. Κάτω από αυτό το πρίσμα μπορούμε να πούμε ότι ο έλεγχος και η παιδεία του Πατέρα Θεού είναι εκφράσεις της αγάπης Του προς τα παιδιά Του.

Σύμφωνα με τα προηγούμενα εδάφια κάθε παιδεία με την οποία  ο Κύριος διορθώνει και καταρτίζει τα παιδιά Του, αρχικά προξενεί  λύπη, αλλά στο τέλος της, όταν  το παιδί του Θεού διορθώσει την πορεία του και καταρτιστεί σωστά στο αντικείμενο της σχετικής παιδείας, τότε χαίρεται και απολαμβάνει ειρηνικό καρπό δικαιοσύνης. Ο ειρηνικός καρπός της δικαιοσύνης σαν αποτέλεσμα της παιδείας, πιστεύουμε ότι έχει να κάνει με τη πνευματική αύξηση  του παιδιού του Θεού στην ‘άνωθεν σοφία’ και στον συνεπαγόμενο απ’ αυτήν αγιασμό, σύμφωνα με το γραμμένο: «Η άνωθεν όμως σοφία πρώτον μεν είναι καθαρά, έπειτα ειρηνική, επιεικής, ευπειθής, πλήρης ελέους και καλών καρπών, αμερόληπτος και ανυπόκριτος. Και ο καρπός της δικαιοσύνης σπείρεται εν ειρήνη υπό των ειρηνοποιών» (Ιακώβου, γ΄:7,8).

Ο σκοπός της παιδείας του Πατέρα Θεού, αλλά και ο τρόπος αποδοχής της από τα παιδιά Του, φαίνεται από την παρομοίωση της παιδείας που είχαμε από τους φυσικούς γονείς μας, με την παιδεία του Κυρίου. Οι φυσικοί γονείς μας παίδευαν σύμφωνα με αυτά που εκείνοι θεωρούσαν σωστά και κατά κανόνα τους σεβόμασταν. Πολύ περισσότερο καλούμαστε να δεχθούμε και να υπομείνουμε τη παιδεία του Πατέρα Θεού που ενεργείται στη ζωή μας, σύμφωνα με το αιώνιο συμφέρον μας, με κύριο σκοπό να γίνουμε μέτοχοι της αγιότητάς Του. Μπορούμε να πούμε ότι παιδεία  του Πατέρα Θεού, σχετίζεται με το σταυρό που ο Κύριος  μας λέει να σηκώνουμε κάθε μέρα και να Τον ακολουθούμε και περιλαμβάνει τους πειρασμούς και τις δοκιμασίες που αντιμετωπίζουμε στη ζωή μας. Γι’ αυτό καλό είναι να έχουμε πάντα υπόψη  τη γραμμένη στη Καινή Διαθήκη υπόσχεση: «Πειρασμός δεν σας κατέλαβεν ειμή ανθρώπινος• πιστός όμως είναι ο Θεός, όστις δεν θέλει σας αφήσει να πειρασθήτε υπέρ την δύναμίν σας, αλλά μετά του πειρασμού θέλει κάμει και την έκβασιν, ώστε να δύνασθε να υποφέρητε» (Α΄ Κορινθίους, ι΄:13).

Επομένως ο σταυρός που θέλει ο Πατέρας Θεός να σηκώσει κάθε παιδί Του, είναι  αυτός που μπορεί να σηκώσει, βάσει της πνευματικής του ηλικίας. Γι’ αυτό αν σαν παιδιά Θεού, νομίζουμε ότι η δοκιμασία που περνάμε φαίνεται να μην υποχωρεί και ότι είναι πάνω από τις δυνάμεις μας, ας μη απογοητευόμαστε αλλά να ζητήσουμε ένθερμα στην προσευχή πίστη και υπομονή από τον Κύριο και τη παρουσία του Αγίου Πνεύματος μέσα μας, ώστε με τον καρπό και τη δύναμη που θα μας εφοδιάσει, να μπορούμε να υποφέρουμε αυτό που περνάμε, μέχρι ο Κύριος να κάνει έκβαση.

Στη συνέχεια αναφέρουμε ένα άλλο γραφικό παράδειγμα ελέγχου και παιδείας του Κυρίου, λόγω αμαρτίας, στο καθεστώς της Παλαιάς Διαθήκης. Αυτό είναι του βασιλιά Δαβίδ, ο οποίος όταν σταμάτησε ο ίδιος να πολεμά και αναπαύτηκε στο παλάτι του, δελεάστηκε και  μοίχευσε με τη γυναίκα του Ουρία του Χετταίου, αφήνοντάς την έγκυο. Ο Δαβίδ κάλεσε τον Ουρία από το πεδίο της μάχης που βρισκόταν, με σκοπό να τον φέρει σε επαφή με τη γυναίκα του, ώστε να νομίσει ότι η εγκυμοσύνη της προερχόταν απ’ αυτόν. Ο Ουρίας δε δέχθηκε να πάει στο σπίτι του και τελικά ο Δαβίδ διέταξε τον αρχηγό του στρατού, να τον θέσουν στην πρώτη γραμμή της μάχης και  να τον αφήσουν μόνο, ώστε να σκοτωθεί. Έτσι και έγινε και στη συνέχεια ο Δαβίδ πήρε τη γυναίκα του Ουρία για γυναίκα του. ‘Όμως όταν γεννήθηκε το παιδί από αυτή τη παράνομη σχέση, ήρθε μήνυμα ελέγχου του Κυρίου στον Δαβίδ, με τον προφήτη Νάθαν. Συνοπτικά ο Νάθαν του είπε ότι ενώ ο Κύριος τον έχρισε βασιλιά στο λαό Ισραήλ, του έδωσε γυναίκες και μεγάλη εξουσία, αυτός δεν τα εκτίμησε σωστά, καταφρόνησε το λόγο του Κυρίου και έλαβε τη γυναίκα του Ουρία για γυναίκα, σκοτώνοντας τον Ουρία μέσω της ρομφαίας των εχθρών και ότι οι συνέπειες αυτής της μεγάλης αμαρτίας του θα ήταν ότι θα συμβούν πολλά κακά στο σπίτι του και ότι ένας δικός του άνθρωπος θα κοιμηθεί με τις γυναίκες του. Ο Δαβίδ μετανόησε με όλη την καρδιά του και ο Κύριος ναι μεν τον συγχώρησε και δεν τον θανάτωσε όπως πρόβλεπε ο νόμος, αλλά ‘θέρισε’ τα κακά που του είπε ο Κύριος(Β΄ Σαμουήλ,ια΄:1-14, ιβ΄:12).

Συμπληρώνοντας, αναφέρουμε τη προτροπή του λόγου του Θεού:« Αγαπητοί, μη παραξενεύεσθε διά τον βασανισμόν τον γινόμενον εις εσάς προς δοκιμασίαν, ως εάν συνέβαινεν εις εσάς παράδοξόν τι, αλλά καθότι είσθε κοινωνοί των παθημάτων του Χριστού, χαίρετε, ίνα και όταν η δόξα αυτού φανερωθή χαρήτε αγαλλιώμενοι» (Α΄Πέτρου, δ΄:12,13). Είναι φανερό ότι η προτροπή αυτή δεν αφορά βασανισμό και παιδεία λόγω αμαρτίας, αλλά έχει να κάνει με κοινωνία των παθημάτων του Χριστού, δηλαδή με δοκιμασίες λόγω ονειδισμών, συκοφαντιών, χειροδικιών και διώξεων που υφίσταται το παιδί του Θεού στην προσπάθειά του να ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού και να ομολογεί τον Σωτήρα Του Ιησού Χριστό.

Συνοψίζοντας λέμε ότι καλό είναι να μη γκρινιάζουμε ελεγχόμενοι από την παιδεία του Κυρίου, γιατί ο Κύριος μας αγαπά και έχει σκοπό να μας δίνει τα καλύτερα και τα συνεχόμενα με τη σωτηρία που μας χάρισε. Όταν μετανοούμε και ζητάμε με ειλικρίνεια συγχώρεση ο Κύριος μας συγχωρεί και μας ενισχύσει ξανά με την παρουσία Του μέσα μας. Όταν πάλι βλέπουμε να αργεί ο Κύριος να μας ελευθερώσει από μια δοκιμασία, τότε να ζητάμε χάρη και υπομονή και να πιστεύουμε ότι θα κάνει έκβαση, ώστε να μπορούμε  να την υπομένουμε Να θυμόμαστε πως όλα συνεργούν προς το αγαθό σε αυτούς που αγαπάνε τον Θεό (Ρωμαίους,η΄:28) και ότι ο έλεγχος και η παιδεία του Κυρίου είναι εντός του σχεδίου Του και μέσα στα πλαίσια της αγάπης Του, ώστε να καρποφορούμε σε έργα καλά και να τερματίσουμε νικηφόρα τον καλό αγώνα . Αμήν!

 

 

«Καθαρίσθητε λοιπόν από της παλαιάς ζύμης, διά να ήσθε νέον φύραμα, καθώς είσθε άζυμοι. Διότι το πάσχα ημών εθυσιάσθη υπέρ ημών, ο Χριστός• ώστε ας εορτάζωμεν ουχί με ζύμην παλαιάν, ουδέ με ζύμην κακίας και πονηρίας, αλλά με άζυμα ειλικρινείας και αληθείας»  (Α΄ Κορινθίους, ε:7,8).

Εδώ και ένα μήνα περίπου, η χώρα μας όπως και οι περισσότερες χώρες του κόσμου, βιώνουν πρωτόγνωρες καταστάσεις, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού και των μέτρων αντιμετώπισής της. Μεταξύ αυτών των επιστημονικώς ορθών μέτρων είναι  και το κλείσιμο των χώρων λατρείας, όλων των χριστιανικών δογμάτων και άλλων θρησκειών. Έτσι στα περισσότερα χριστιανικά κράτη, η εορτή του Πάσχα εορτάστηκε ή θα εορταστεί, χωρίς την παρουσία των πιστών στους χώρους λατρείας.

Αυτό που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα, άσχετα με τον τρόπο εορτασμού του Πάσχα, είναι ότι το γεγονός που εορτάζεται, δηλαδή η ανάσταση του Κυρίου Ιησού Χριστού, είναι ένα γεγονός που έλαβε χώρα πριν περίπου δύο χιλιάδες χρόνια, απόδειξη του οποίου είναι οι ενέργειες καθαρισμού και απελευθέρωσης, του αναστημένου Ιησού Χριστού, στη ζωή όλων όσων Tον έχουν πιστέψει και επικαλεστεί, από τότε μέχρι και σήμερα.

Σίγουρα είναι πολύ άσχημα τα γεγονότα που συμβαίνουν, δηλαδή να πεθαίνουν συνάνθρωποί μας από τον ιό, να κλείνουν επιχειρήσεις, σχολεία, καταστήματα, πολλοί άνθρωποι να χάνουν τη  δουλειά τους και να παραμένουμε πολλές ώρες κλεισμένοι στα σπίτια μας. Όμως πιστεύουμε ότι είναι ευκαιρία, αυτό τον επί πλέον ελεύθερο χρόνο που οι περισσότεροι έχουμε, αντί να τον σπαταλήσουμε σε ανούσια τηλεοπτικά και διαδικτυακά θεάματα και ακούσματα, να τον αξιοποιήσουμε στο να γνωρίσουμε καλύτερα τον Ιησού Χριστό και τη δύναμη της ανάστασής Του, ώστε να εορτάζουμε ουσιαστικά και όχι τυπικά την εορτή του Πάσχα.  Κινούμενοι προς αυτή τη κατεύθυνση, θα  αναφερθούμε, όπως κάνουμε συνήθως τέτοιες μέρες  κάθε χρόνο, στην εορτή του Πάσχα, από τότε που καθιερώθηκε μέχρι σήμερα.

Όσο αφορά την λέξη Πάσχα, στην Αγία Γραφή αναφέρεται πρώτη φορά στο βιβλίο της Εξόδου και η βιβλική της ερμηνεία είναι προσπέρασμα. Για την κατανόηση του όρου αναφέρουμε περιληπτικά τα σχετικά γεγονότα:
Ο Θεός είχε αποστείλει τον Μωυσή να βγάλει τον λαό Ισραήλ από την γη της Αιγύπτου. Ο βασιλιάς της Αιγύπτου(Φαραώ) δεν ήθελε να αφήσει τον λαό  να φύγει, παρ’ όλες τις θεομηνίες  που ο Θεός επέφερε στο λαό της Αιγύπτου. Έτσι, ο Κύριος κάλεσε τον Μωυσή και τον Ααρών τον αδερφό του να αναγγείλουν στο λαό Ισραήλ την τελική θεομηνία. Στις 10 του μήνα που διένυαν  να διαλέξει κάθε οικογένεια του Ισραήλ ένα υγιές αρσενικό αρνί ή κατσίκι ενός έτους και στις 14 του ίδιου μήνα να το σφάξουν προς το βράδυ και από το αίμα του να βάψουν τους δυο παραστάτες και το ανώφλι της εξώπορτας των σπιτιών τους. Το αρνί, βάσει της εντολής του Κυρίου, έπρεπε να ψηθεί και να φαγωθεί με άζυμο ψωμί και με πικρά χόρτα. Ο λόγος που έπρεπε να γίνει αυτό το βάψιμο με αίμα, ήταν ότι ο Κύριος για να κάμψει την αντίσταση του Φαραώ, αποφάσισε να εξολοθρεύσει κάθε πρωτότοκο άνθρωπο και πρωτότοκο ζώο στην Αίγυπτο και μόνο όσοι είχαν βάψει με το αίμα του αρνιού, τους δυο παραστάτες και το ανώφλι της πόρτας τους, θα ήταν γι’ αυτούς σημάδι ώστε ο άγγελος να προσπερνούσε το σπίτι τους και να μην θανάτωνε κανένα πρωτότοκο. Έτσι και έγινε, κάθε πρωτότοκο αρσενικό ανθρώπου και ζώου στην Αίγυπτο πέθανε και ο Φαραώ παρακάλεσε  τον Μωυσή και τον Ααρών να πάρουν το λαό και να φύγουν. Ο λαός έφυγε, στη συνέχεια ο Φαραώ τους καταδίωξε, αλλά  ο Κύριος με δυναμική ενέργεια στην Ερυθρά Θάλασσα, θανάτωσε τους Αιγυπτίους που κατεδίωκαν και ελευθέρωσε οριστικά τον λαό Ισραήλ από αυτούς.

Συνεπώς το Εβραϊκό Πάσχα είναι μια εορτή που ο Θεός καθιέρωσε να εορτάζει ο λαός Ισραήλ, σε ανάμνηση της προσπέρασης του αγγέλου  από τα σπίτια των Ισραηλιτών όπου υπήρχε το αίμα στην εξώπορτα, ενώ αντίθετα έμπαινε στα σπίτια  των Αιγυπτίων που δεν είχαν αίμα στις εξώπορτες και θανάτωνε τα πρωτότοκα αρσενικά, ανθρώπων και ζώων. Επί πλέον η ανάμνηση αυτού του γεγονότος ταυτιζότανε με την απελευθέρωση του λαού Ισραήλ από τη δουλεία στην Αίγυπτο (Έξοδος, ιβ΄,ιγ΄και ιδ΄ κεφάλαια).

Όσο αφορά το χριστιανικό Πάσχα αναφέρουμε τα εξής: Το θέλημα του Θεού είναι ‘να σωθώσι πάντες οι άνθρωποι και να έλθωσιν εις επίγνωσιν της αληθείας’(Α΄ Τιμόθεον, β΄: 4). Όμως ο Θεός σαν παντογνώστης που είναι, γνώριζε από την αρχή της δημιουργίας για τη πτώση και τον επακόλουθο με αυτή ηθικό ξεπεσμό του ανθρώπου, γι’ αυτό είχε σχεδιάσει τη θυσία του Υιού Του Ιησού Χριστού, σαν τον μοναδικό τρόπο ουσιαστικής απελευθέρωσης και σωτηρίας για όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα φυλής και έθνους. Αυτό διότι για να ικανοποιηθούν η αγάπη και η δικαιοσύνη που χαρακτηρίζουν τη φύση και το θέλημα του Πατέρα Θεού, απαιτείτο  αντίστοιχα, από τη μια η τιμωρία όλων των ανθρώπων, μιας και όλοι αμάρτησαν και από την άλλη η συγχώρηση κατά χάρη όλων των αμαρτωλών. Αυτές οι εξ ορισμού ασύμβατες κατευθύνσεις του θελήματος το Θεού, απέκτησαν μοναδική χρυσή τομή που είναι η θυσία του αναμάρτητου Κύριου Ιησού Χριστού, ως αμνού άμωμου και ασπίλου, μέσω της οποίας δόθηκε η δυνατότητα της κατά χάρη συγχώρεσης, όλων των αμαρτωλών που μετανοούν και πιστεύουν σ’ Αυτόν. Ο Ιησούς Χριστός ικανοποίησε ταυτόχρονα τη δικαιοσύνη και την αγάπη του Πατέρα Θεού, προσφέροντας τον εαυτό Του θυσία πάνω στο σταυρό του Γολγοθά, πληρώνοντας έτσι σαν αναμάρτητος, για τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων. Διαβάζουμε σχετικά εδάφια της Αγίας Γραφής:

«…Αυτός τωόντι τας ασθενείας ημών εβάστασε και τας θλίψεις ημών επεφορτίσθη• ημείς δε ενομίσαμεν αυτόν τετραυματισμένον, πεπληγωμένον υπό Θεού και τεταλαιπωρημένον. Αλλ' αυτός ετραυματίσθη διά τας παραβάσεις ημών, εταλαιπωρήθη διά τας ανομίας ημών• η τιμωρία, ήτις έφερε την ειρήνην ημών, ήτο επ' αυτόν• και διά των πληγών αυτού ημείς ιάθημεν. Πάντες ημείς επλανήθημεν ως πρόβατα• εστράφημεν έκαστος εις την οδόν αυτού• και ο Κύριος έθεσεν επ' αυτόν την ανομίαν πάντων ημών δια των πληγών αυτού ημείς ιάθημεν …» (Ησαΐας, νγ΄:4-7),

«διότι τον μη γνωρίσαντα αμαρτίαν έκαμεν υπέρ ημών αμαρτίαν, διά να γείνωμεν ημείς δικαιοσύνη του Θεού δι' αυτού. » (Β΄ Κορινθίους, ε΄:21),

«… εξεύροντες ότι δεν ελυτρώθητε από της ματαίας πατροπαραδότου διαγωγής υμών δια φθαρτών, αργυρίου ή χρυσίου, αλλά δια του τιμίου αίματος του Χριστού, ως αμνού αμώμου και ασπίλου» (Α΄ Πέτρου, α΄:18-19).

Δηλαδή ο Πατέρας Θεός προσέφερε τον Υιό του ‘ως αρνίον επί σφαγήν’, ώστε όποιος πιστέψει σε Αυτόν να σωθεί.  Όπως το αίμα του αρνιού στην εξώπορτα του σπιτιού ήταν απαραίτητο για να μη έμπαινε σ’ αυτό η οργή του Θεού, έτσι είναι απαραίτητο το αίμα του Χριστού να καθαρίζει την καρδιά του πιστού ανθρώπου από κάθε αμαρτία, ώστε  αυτός να παραμένει συμφιλιωμένος με το Θεό και να ζει ελεύθερος.

Ολοκληρώνοντας λέμε ότι η εορτή του Πάσχα αποκτά ουσιαστικό νόημα, όταν μπορούμε με παρρησία να ομολογήσουμε ότι: ‘το πάσχα ημών εθυσιάσθη υπέρ ημών, ο Χριστός’. Αν δεν συμβαίνει αυτό ή αν ομολογούμε μεν, αλλά εορτάζουμε δε με ‘ζύμη παλαιά’ ή με ‘ζύμη κακίας και πονηρίας’, οι δύσκολες μέρες που περνάμε λόγω της πανδημίας, να μας δώσουν το έναυσμα, να συλλογιστούμε και να αξιολογήσουμε σωστά την πνευματική μας κατάσταση, να επανακαθορίσουμε τους στόχους μας, ώστε να ευθυγραμμίσουμε την πορεία μας με το θέλημα του Θεού. Αμήν!

 
Περισσότερα Άρθρα...

Και το Πνεύμα και η νύμφη λέγουσιν· Ελθέ. Και όστις ακούει, ας είπη. Ελθέ. Και όστις διψά, ας έλθη, και όστις θέλει, ας λαμβάνη δωρεάν το ύδωρ της ζωής. (Αποκάλυψις Ιωάννου ιβ' 27)

Χριστιανισμός Live

Δημοσκόπηση

Τί πιστεύετε ότι ήταν ο Ιησούς Χριστός;
 
mod_vvisit_counterΣήμερα896
mod_vvisit_counterΕχτές1581
mod_vvisit_counterΑυτή την βδομάδα10659
mod_vvisit_counterΤην προηγούμενη εβδομάδα7660
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα35682
mod_vvisit_counterΤον προηγούμενο μήνα29122
mod_vvisit_counterΟλές τις ημέρες1254739

We have: 18 guests online
Η IP: 34.204.176.125
 , 
Σήμερα : Μαϊ 29, 2020