Μενού

Φόρμα Σύνδεσης



  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow


«Τα πάντα δύναμαι δια του ενδυναμούντος με Χριστού»    (Φιλιππησίους,δ΄:13)

Με τα λόγια αυτά ο απόστολος Παύλος εκφράζει με πλήρη επίγνωση, το εξαγόμενο συμπέρασμα από  αυτά που συνέβαιναν στη χριστιανική πορεία του, δηλαδή ότι ο ίδιος αντιμετώπιζε επιτυχώς όλες τις δοκιμασίες και τις θλίψεις, με τη βοήθεια της δύναμης που του χορηγούσε ο Ιησούς Χριστός.

Πιστεύουμε ότι είναι χρήσιμο και εμείς να αναρωτηθούμε, ‘Αλήθεια, έχουμε την παρρησία να λέμε και εμείς το ίδιο σήμερα ή μήπως κάτι μας εμποδίζει να το πούμε;’.  Σίγουρα θα συμφωνήσουμε ότι απέχουμε πολύ από την αφιέρωση του αποστόλου Παύλου και από τις ανάλογες με αυτή μεγάλες δοκιμασίες που  αντιμετώπισε. Όμως με βάση την προτροπή του ίδιου του αποστόλου Παύλου, ‘Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς και εγώ του Χριστού’ (Α΄ Κορινθίους, ια΄:1), καλούμαστε όλοι όσοι έχουμε γνωρίσει τον Ιησού Χριστό, όπως  ο απόστολος Παύλος, σαν προσωπικό μας Σωτήρα, να διατυπώνουμε το ίδιο συμπέρασμα, κατά τη διάρκεια των ανάλογων με την πνευματική ηλικία και πίστη μας, απαραίτητων δοκιμασιών και θλίψεων που θα αντιμετωπίσουμε. Ακόμα και αν δεν έχουμε τη παρρησία να ομολογούμε αυτή την αλήθεια εξαιτίας των λαθών μας,  να ξέρουμε ότι όλα μπορούν να διορθωθούν γιατί η αγάπη του Πατέρα Θεού για μας είναι μεγαλύτερη από τα λάθη μας και γι’ αυτό όταν βλέπει ότι μετανοούμε για τις πτώσεις μας, μας βοηθάει να ανορθωθούμε και  συνεχίζει να μας αγαπάει.

Συνεχίζοντας θα αναφέρουμε γραφικά παραδείγματα στα οποία φαίνεται καθαρά η ενδυνάμωση του Κυρίου σε ανθρώπους δικούς Του, σε στιγμές που αυτοί βρισκόταν σε κατάσταση  πλήρους αδυναμίας ή ακόμα και θανάτου.
Είναι λογικό να ξεκινήσουμε πρώτα με εμπειρία του ίδιου του αποστόλου Παύλου, που αποδεικνύει την ενδυνάμωσή του από τον Κύριο σε στιγμές αδυναμίας και κατά συνέπεια την αλήθεια του προαναφερθέντος ισχυρισμού του. Συγκεκριμένα αναφέρουμε την περίπτωση που ο απόστολος Παύλος λιθοβολήθηκε στη Λύστρα από τους όχλους, παρόλο που προηγουμένως αυτοί είχαν δει το θαύμα της θεραπείας ενός εκ γενετής χωλού που έκανε ο Θεός δια του Παύλου. Σ’ αυτό συνέβαλλαν οι διώκτες των αποστόλων Ιουδαίοι, που με τις κατηγορίες τους ανέτρεψαν  το σκεπτικό των ανθρώπων που είδαν το θαύμα και τους έστρεψαν εναντίον του Παύλου, με αποτέλεσμα να τον λιθοβολήσουν. Στη συνέχεια  επειδή νομίζανε ότι ήταν νεκρός, τον σύρανε έξω από την πόλη και τον άφησαν. Εκεί κάτω στο χώμα και σε πλήρη αδυναμία που ήταν ο απόστολος Παύλος από τους λιθοβολισμούς, ο Κύριος τον δυνάμωσε και όταν τον περικυκλώσανε αδελφοί, σηκώθηκε, πήγε μαζί τους στην πόλη και την άλλη μέρα μαζί με τον Βαρνάβα πήγαν στη Δέρβη, όπου κήρυξαν το ευαγγέλιο (Πράξεις, ιδ΄: 8-23). Συνεπώς μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι ο Θεός ναι μεν επέτρεψε να λιθοβοληθεί ο Παύλος, αλλά τον θεράπευσε σωματικά και τον δυνάμωσε ψυχικά, ώστε να ολοκληρώσει το έργο που του είχε αναθέσει.

Επιπλέον αυτό που διαπιστώνουμε από αυτά τα γεγονότα είναι ότι ο εχθρός της ψυχής μας διάβολος, δεν θέλει να διακρίνουμε τα θαύματα που κάνει ο Θεός στη ζωή μας και προσπαθεί με τα όργανά του, να τα αποδώσει σε συμπτώσεις ή σε δύναμη ανθρώπου, με σκοπό να αφαιρέσει την πίστη  στην δύναμη και κατά συνέπεια στην ύπαρξη του Θεού από μέσα μας. Γι’ αυτό να έχουμε υπόψη ότι επειδή ο Τριαδικός Θεός που  εκτελεί  θαυμαστές  ενέργειες είναι αόρατος, χρειάζεται πίστη για να πούμε π.χ. ότι η θεραπεία του χωλού και  του Παύλου  που συνέβησαν στη  Λύστρα, οφείλονταν  σε ενέργειες του παντοδύναμου Τριαδικού Θεού. Άλλωστε γι’ αυτό είναι γραμμένο: « χωρίς δε πίστεως αδύνατον είναι να ευαρεστήση τις εις αυτόν• διότι ο προσερχόμενος εις τον Θεόν πρέπει να πιστεύη ότι είναι και γίνεται μισθαποδότης εις τους εκζητούντας αυτόν» (Εβραίους, ια΄:6).

Άλλο παράδειγμα είναι αυτό της Δορκάδας, η οποία ήταν μαθήτρια του Κυρίου που ζούσε στην Ιόππη και ήταν πλήρης αγαθών έργων και ελεημοσυνών. Όμως συνέβη να ασθενήσει και να πεθάνει. Τότε οι αδελφοί έστειλαν άνδρες να φέρουν τον απόστολο Πέτρο που βρισκόταν αυτές τις μέρες κοντά στην Ιόππη, στη πόλη Λύδδα, όπου μέσω αυτού ο Θεός θεράπευσε  τον Αινέα που ήταν παράλυτος από οκτώ ετών. Ο Πέτρος πήγε, προσευχήθηκε για αυτήν, είπε λόγο και η Δορκάδα αναστήθηκε, με αποτέλεσμα να παρηγορηθούν όλοι και αυτό το  θαύμα να γίνει αιτία να πιστέψουν πολλοί στον Κύριο Ιησού Χριστό (Πράξεις, θ΄:36-43).

Η Δορκάδα ήταν παράδειγμα προς μίμηση στην εκκλησία που υπηρετούσε, αλλά συνέβη το παράδοξο να αρρωστήσει και να πεθάνει. Μεγαλύτερη αδυναμία από το θάνατο  κάποιου ανθρώπου δεν υπάρχει. Όμως εκεί που όλα φαίνονται χαμένα και αδύνατα, εκεί ο Θεός φανερώνει τη δύναμή Του, γιατί η δύναμη του Θεού δεν τελειώνει όταν τελειώνει η δική μας, αλλά Αυτός είναι ο Κύριος της ζωής και των δυνάμεων, που μας ζωοποιεί και μας ενδυναμώνει. Ο Θεός έχει σχέδιο που εμείς δεν μπορούμε να φανταστούμε και όλα τα εκτελεί με βάση τη δική του πρόνοια, προς το δικό μας αιώνιο συμφέρον, το οποίο είναι συνυφασμένο  με τη δόξα του Αγίου Ονόματός Του. Γι’ αυτό όπως στη περίπτωση του Λαζάρου που ανέστησε ο  Κύριος, έτσι και στη περίπτωση της Δορκάδας, ίσχυε ο λόγος του Κυρίου, ‘Αύτη η ασθένεια δεν είναι προς θάνατον, αλλ' υπέρ της δόξης του Θεού, διά να δοξασθή ο Υιός του Θεού δι' αυτής’ (Ιωάννης, ια΄:4), μια αλήθεια που και στις δύο περιπτώσεις αποδείχθηκε από το γεγονός ότι αυτά τα θαύματα έκαναν πολλούς να πιστέψουν στον Κύριο Ιησού Χριστό.

Στον προφήτη Ησαΐα διαβάζουμε:«Δεν εγνώρισας; δεν ήκουσας, ότι ο αιώνιος Θεός, ο Κύριος, ο Ποιητής των άκρων της γης, δεν ατονεί και δεν αποκάμνει; δεν εξιχνιάζεται η φρόνησις αυτού. Δίδει ισχύν εις τους ητονημένους και αυξάνει την δύναμιν εις τους αδυνάτους. Και οι νέοι θέλουσιν ατονήσει και αποκάμει, και οι εκλεκτοί νέοι θέλουσιν αδυνατήσει παντάπασιν• αλλ' οι προσμένοντες τον Κύριον θέλουσιν ανανεώσει την δύναμιν αυτών• θέλουσιν αναβή με πτέρυγας ως αετοί• θέλουσι τρέξει και δεν θέλουσιν αποκάμει• θέλουσι περιπατήσει και δεν θέλουσιν ατονήσει» (Ησαΐας,μ΄:28-31).

Στις δύσκολές μέρες που περνάμε είναι φανερή η ψυχική  αδυναμία και ατονία των ανθρώπων ακόμα και των νέων και τα ψυχολογικά προβλήματα πολλά. Αυτό που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι ότι η αιτία της ψυχικής αδυναμίας και ατονίας των ανθρώπων είναι η απιστία ή η νοθευμένη πίστη στον Κύριο Ιησού  Χριστό και στο Ευαγγέλιό Του, η δε λύση στο πρόβλημα της σωστής επιβίωσης είναι να ζούμε σύμφωνα με το Ευαγγέλιό Του, προσμένοντάς Τον, όπως οι πέντε φρόνιμες παρθένες της παραβολής. Αυτό ισχύει διότι ο Ιησούς Χριστός θα ανανεώνει τις δυνάμεις μας, ώστε να έχουμε συνεχώς καρποφόρα ζωή, σύμφωνα με το λόγο Του: « Ο μένων εν εμοί και εγώ εν αυτώ, ούτος φέρει καρπόν πολύν, διότι χωρίς εμού δεν δύνασθε να κάμητε ουδέν» (Ιωάννης, ιε΄:5). Μένουμε μέσα στον Κύριο και Αυτός μένει μέσα μας, πιστεύουμε σημαίνει ότι διατηρούμε συνεχή επαφή μαζί Του, αφενός στο προσωπικό μας ταμείο, δηλαδή προσευχόμενοι δια του Αγίου Πνεύματος και μελετώντας και εκτελώντας  το λόγο Του και αφετέρου συμμετέχοντας στις συναθροίσεις της εκκλησίας που μας έχει προσθέσει, σύμφωνα με το απ’ Αυτόν ειρημένο: «…Διότι όπου είναι δύο ή τρεις συνηγμένοι εις το όνομά μου, εκεί είμαι εγώ εν τω μέσω αυτών» (Ματθαίος, ιη΄:20).

Συνοψίζοντας λέμε ότι αν ενώ θέλουμε να κάνουμε το θέλημα του Κυρίου, νιώθουμε αδύναμοι μπροστά σε ένα πρόβλημα, τότε ο καθένας μας ας λέει όπως ο απόστολος Παύλος: «…όταν ήμαι αδύνατος, τότε είμαι δυνατός» (Β΄ Κορινθίους, ιβ΄:10) και να πιστεύουμε ότι ο Κύριος  θα μας δώσει τη δύναμη να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα και ότι θα δώσει τη λύση, όταν και όπως Αυτός θέλει (Α΄ Κορινθίους, ι΄:13). Τα πάντα που πρέπει να κάνουμε, μπορούμε να τα κάνουμε δια της δυνάμεως του Ιησού Χριστού και αυτό θα το διαπιστώνουμε κάθε φορά που θα αντιμετωπίζουμε πειρασμούς και θα ζητάμε ένθερμα και με πίστη, ενδυνάμωση από τον Κύριο Ιησού Χριστό. Αμήν!

 


«Προ πάντων δε έχετε ένθερμον την εις αλλήλους αγάπην∙ διότι η αγάπη θέλει καλύψει πλήθος αμαρτιών»(Α΄ Πέτρου,δ΄:8)

Η αγάπη που οφείλουμε να έχουμε ο ένας για τον άλλο, είναι κάτι που ζήτησε ο ίδιος ο Κύριος από τους μαθητές του, όταν τους είπε «Εντολήν καινήν σας δίδω, Να αγαπάτε αλλήλους∙ καθώς εγώ σας ηγάπησα, και σεις να αγαπάτε αλλήλους» (Ιωάννης,ιγ΄:34). Βέβαια η αγάπη είναι το βασικό γνώρισμα της φύσης του Κυρίου, επειδή σαν Θεός είναι αγάπη, την οποία αγάπη απέδειξε και φανέρωσε με την ενανθρώπηση, το έργο και τη θυσία Του πάνω στο σταυρό του Γολγοθά. Ο Κύριος αγάπησε  όλο τον κόσμο και με τη θυσία Του στο σταυρό του Γολγοθά, ικανοποίησε ταυτόχρονα αφενός τη δικαιοσύνη του Πατέρα Θεού πληρώνοντας σαν αναμάρτητος για τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων  και αφετέρου την αγάπη Του, δίνοντας αιώνια ζωή σε όσους μετανοούν για τις αμαρτίες τους και πιστεύουν σ’ Αυτόν.

Είναι συνεπώς αυτονόητο ότι ο Πατέρας Θεός να θέλει και τα αναγεννημένα παιδιά Του, να Του μοιάσουν και να αγαπάνε  και αυτά τα εν Χριστώ αδέλφια  τους, αλλά και όλους τους ανθρώπους, ακόμα και τους εχθρούς τους. Άλλωστε η αγάπη που πρέπει να έχουμε ο ένας για τον άλλον είναι το κύριο  χαρακτηριστικό γνώρισμα που οι άλλοι θα διακρίνουν σε εμάς, για να παραδεχθούν ότι είμαστε μαθητές του Ιησού Χριστού (Ιωάννης,ιγ΄:35). Επί πλέον, αυτή η αγάπη πρέπει να διατηρείται ένθερμη, ώστε να μη ανήκουμε σ’ αυτούς για τους οποίους ο Κύριος προφητικά αναφέρει:‘επειδή θέλει πληθυνθή η ανομία, η αγάπη των πολλών θέλει ψυχρανθή’ (Ματθαίος, κδ΄:12).

Συνεχίζοντας, θα αναφέρουμε γραφικά παραδείγματα και οδηγίες σχετικά  με  το  πώς  η αγάπη καλύπτει πλήθος  αμαρτιών. 
Αρχικά αναφέρουμε την περίπτωση του Νώε, όταν μετά τον κατακλυσμό, μέθυσε από τον οίνο που παρήγαγε από τον αμπελώνα που φύτεψε και γυμνώθηκε μέσα στη σκηνή του. Εκεί τον είδε ο γιος του Χαμ και ενημέρωσε τα αδέλφια του  Σήμ και Ιάφεθ, για την γύμνωση του πατέρα τους. Τότε ο Σήμ και ο Ιάφεθ πήραν το ένδυμα του πατέρα τους, το βάλανε πίσω από την πλάτη τους και προχωρώντας πισώπλατα προς τον πατέρα τους,  τον σκέπασαν  με αυτό,  χωρίς να τον δουν γυμνό. Όταν στη συνέχεια ο Νώε ανάνηψε από τη μέθη και πληροφορήθηκε το γεγονός, ευλόγησε τον  Σήμ και τον Ιάφεθ ενώ ο Χάμ έλαβε κατάρα (Γένεσις,θ΄:20-27).

Αυτό που μας διδάσκει αυτή η ιστορία είναι ότι τη πνευματική ‘γύμνωση’ των αδελφών μας, εξαιτίας απερίσκεπτης πτώσης τους σε κάποια αμαρτία, δεν είναι καλό να την παρατηρούμε και να τη σχολιάζουμε σε άλλους με  κριτική ή ειρωνική διάθεση, αλλά ο σκοπός μας πρέπει να είναι να την καλύπτουμε δείχνοντας έμπρακτα την αγάπη μας. Δεν μας έβαλε ο Πατέρας Θεός κριτές των αδελφών μας, αλλά μελετητές του λόγου Του και εκτελεστές του θελήματός Του. Διαβάζουμε σχετικά στο Ευαγγέλιο: «Μη καταλαλείτε αλλήλους, αδελφοί. Όστις καταλαλεί αδελφόν και κρίνει τον αδελφόν αυτού, καταλαλεί τον νόμον και κρίνει τον νόμον και εάν κρίνης τον νόμον, δεν είσαι εκτελεστής του νόμου, αλλά κριτής.Εις είναι ο νομοθέτης, ο δυνάμενος να σώση και να απολέση• συ τις είσαι όστις κρίνεις τον άλλον;» (Ιακώβου,ε΄:11-12).

Επίσης  στην ίδια επιστολή διαβάζουμε: «Αδελφοί, εάν τις μεταξύ σας αποπλανηθή από της αληθείας, και επιστρέψη τις αυτόν, ας εξεύρη ότι ο επιστρέψας αμαρτωλόν από της πλάνης της οδού αυτού, θέλει σώσει ψυχήν εκ θανάτου, και θέλει καλύψει πλήθος αμαρτιών» (Ιακώβου,ε΄:19-20). Δηλαδή η αγάπη που καλύπτει αμαρτίες, εκδηλώνεται και όταν θέλουμε να επιστρέψουμε κάποιον από μια πλάνη στην οποία βρίσκεται. Μπορεί κάποιος αδελφός μας, σε κάποια φάση της πνευματικής του πορείας που δεν πρόσεξε, να εκτραπεί σε λάθος κατεύθυνση και να μην ακολουθεί την αλήθεια του Ευαγγελίου. Ακόμα και σε αυτήν την περίπτωση μπορεί ένας πνευματικός αδελφός  να δείξει την αγάπη του, ενεργώντας και μιλώντας του με την οδηγία και με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, έτσι ώστε να τον βοηθήσει να επιστρέψει στη σωστή πορεία  και  να σωθεί από  τον αιώνιο θάνατο. Γι’ αυτό το έργο, ο Κύριος χρησιμοποιεί αφιερωμένους εργάτες, όπως χρησιμοποίησε τον απόστολο Ιωάννη στο να γράψει την Αποκάλυψη και να μιλήσει στον κάθε ποιμένα που δεν βάδιζε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, ώστε να μετανοήσει για αμαρτίες, να αποβάλλει ψευδοδιδασκαλίες και να επιστρέψει στη πρώτη αγάπη. Ο Θεός θέλει να σώσει και όχι να απολέσει, γι’ αυτό δίνει ευκαιρίες ώστε να σωθούν αυτοί που πλανιούνται. Ο έλεγχος του  Κυρίου δεν είναι προς κατάκριση αλλά προς επανόρθωση και  οικοδομή.

Επιπλέον  και ο Ιούδας στην επιστολή του αναφέρει: «άλλους δε σώζετε μετά φόβου, αρπάζοντες αυτούς εκ του πυρός, μισούντες και τον χιτώνα τον μεμολυσμένον από της σαρκός» (Ιούδα,α΄:23). Χρειάζεται και σε τέτοιες περιπτώσεις, ειδική μεταχείριση από αφιερωμένους εργάτες του Θεού, ώστε να εκτελέσουν σωστά αυτό το δύσκολο έργο, να βγάλουν δηλαδή ψυχές από τη φωτιά της αμαρτίας και να τις φέρουν στον Ιησού Χριστό.

Ακόμη αναφέρουμε την περίπτωση όπου ο απόστολος Παύλος παρακαλεί στην ομώνυμη επιστολή του τον Φιλήμονα να δεχτεί τον Ονήσιμο, ο οποίος κάποτε μπορεί να αδίκησε τον Φιλήμονα αλλά αργότερα αναγεννήθηκε από τον λόγο του αποστόλου Παύλου, μαζί με τον οποίο ήταν φυλακισμένος. Επιπλέον ο Παύλος του ζητάει να γίνει αποκατάσταση και σε οτιδήποτε τον αδίκησε ή του οφείλει να το χρεώσει σ’ αυτόν (Φιλήμονα,α΄:1-25). Αποτελεί λοιπόν απόδειξη αγάπης το να δεχθούμε στη ζωή μας και να συγχωρέσουμε αυτούς που κάποτε μας είχαν βλάψει, αλλά στο πέρασμα του χρόνου ο Κύριος  εργάστηκε τις καρδιές τους, πίστεψαν σ’ Αυτόν και αναγεννήθηκαν. Όπως ο Κύριος όταν μετανοούμε και Τον επικαλούμαστε, μας καθαρίζει από κάθε αμαρτία, καλούμαστε και εμείς να ξεχνάμε τα πταίσματα των άλλων σε εμάς, δείχνοντας εμπράκτως ότι τους δεχόμαστε και τους συγχωρούμε. Αυτό αρέσει στον Κύριο και όταν μας βλέπει να γινόμαστε μιμητές Του, θα αυξηθεί η χάρη Του πάνω μας και θα δούμε πιο ενεργό το χέρι Του στη ζωή μας, επειδή η καρδιά μας έχει πάρει την θέση που Αυτός θέλει να έχει.

Αντίθετα αν εμείς δεν συγχωρούμε, μοιάζουμε με τον οφειλέτη των μυρίων ταλάντων της παραβολής, ο οποίος ήθελε να βάλει στη φυλακή ένα συνάδελφό του που του όφειλε ένα μικρό ποσό, ενώ στον ίδιο είχε χαρίσει το αφεντικό του ένα πάρα πολύ μεγαλύτερο χρέος. Το αποτέλεσμα αυτής της συμπεριφοράς ήταν το αφεντικό του να ακυρώσει τη διαγραφή του χρέους του και να τον παραδώσει στους βασανιστές μέχρι να το ξεπληρώσει. Το ίδιο αποτέλεσμα θα έχει παρόμοια δική μας συμπεριφορά, όπως μας λέει ο ίδιος ο Κύριος: ‘Ούτω και ο Πατήρ μου ο επουράνιος θέλει κάμει εις εσάς, εάν δεν συγχωρήσητε εκ καρδίας σας έκαστος εις τον αδελφόν αυτού τα πταίσματα αυτών (Ματθαίος,ιη΄:21-35).

Τέλος αναφέρουμε τη περίπτωση του Ιώβ που ενώ δεν είχε θεραπευτεί ακόμα από το κακό έλκος που είχε, υπάκουσε στο λόγο του Κυρίου και προσευχήθηκε για τη συγχώρεση των φίλων του, που τον κατηγορούσαν άδικα ότι οι συμφορές που τον βρήκαν οφειλόταν σε αμαρτίες που έκανε. Η αγάπη του Ιώβ κάλυψε την αφροσύνη των φίλων του,  απέτρεψε την καταδίκη τους και επιπλέον ωφέλησε  και τον ίδιο, σύμφωνα με το γραμμένο: ‘Και έστρεψεν ο Κύριος την αιχμαλωσίαν του Ιώβ, αφού προσηυχήθη υπέρ των φίλων αυτού•’ (Ιώβ,μβ΄:7-10).

Συνοψίζοντας λέμε ότι όταν ζούμε έχοντας συνεχή κοινωνία με τον Τριαδικό Θεό, τότε όσο περισσότερο γεμίζουμε με το Άγιο Πνεύμα, τόσο περισσότερο θα γεμίζουμε με αγάπη που είναι μέρος του καρπού Του. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να συγχωρούμε αυτούς που μας βλάπτουν και να ενεργούμε με στόχο να τους βοηθήσουμε να επικαλεστούν τον Κύριο για να καθαριστούν από τις αμαρτίες τους.  Μόνο τότε η αγάπη μας θα καλύπτει εξαλείφοντας τις αμαρτίες και όχι μόνο θα τις σκεπάζει.  Να θυμόμαστε πάντα τί έκανε  ο Θεός σε εμάς  και πάντα με τη βοήθειά Του, να πράττουμε και εμείς το ίδιο στους άλλους. Αμήν!

 
Περισσότερα Άρθρα...

Και το Πνεύμα και η νύμφη λέγουσιν· Ελθέ. Και όστις ακούει, ας είπη. Ελθέ. Και όστις διψά, ας έλθη, και όστις θέλει, ας λαμβάνη δωρεάν το ύδωρ της ζωής. (Αποκάλυψις Ιωάννου ιβ' 27)

Χριστιανισμός Live

Δημοσκόπηση

Τί πιστεύετε ότι ήταν ο Ιησούς Χριστός;
 
mod_vvisit_counterΣήμερα41
mod_vvisit_counterΕχτές1752
mod_vvisit_counterΑυτή την βδομάδα1793
mod_vvisit_counterΤην προηγούμενη εβδομάδα10439
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα1793
mod_vvisit_counterΤον προηγούμενο μήνα42365
mod_vvisit_counterΟλές τις ημέρες1874754

We have: 14 guests, 1 bots online
Η IP: 3.236.50.201
 , 
Σήμερα : Αυγ 02, 2021