Μενού

Φόρμα Σύνδεσης



  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow


«Και ο Ιησούς προέκοπτεν εις σοφίαν, και ηλικίαν, και χάριν παρά Θεώ και ανθρώποις»(Λουκάς,β΄:52).


Στη πνευματική ζωή του, κάθε παιδί  του Θεού, πρέπει να  έχει στόχο να μιμείται τον Ιησού Χριστό, καθώς  ο Κύριος έζησε χωρίς αμαρτία, άμωμος ενώπιον του Θεού και με τη σταυρική θυσία και ανάστασή Του, έδωσε τη δυνατότητα σωτηρίας, σε κάθε άνθρωπο που θα πιστεύει σε Αυτόν.

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός στην επίγεια ζωή Του, εξελίχθηκε ηλικιακά όπως κάθε άνθρωπος, αλλά οι σκέψεις και επιθυμίες Του ήταν  σύμφωνες με το θέλημα του Πατέρα Θεού και αυτό επιδίωκε να πράττει σε όλη Του την ζωή.  Άλλωστε ήταν προφητευμένο για τον Κύριο ότι: ‘θέλει εξέλθει ράβδος εκ του κορμού του Ιεσσαί, και κλάδος θέλει αναβή εκ των ριζών αυτού• και το πνεύμα του Κυρίου θέλει αναπαυθή επ' αυτόν, πνεύμα σοφίας και συνέσεως, πνεύμα βουλής και δυνάμεως, πνεύμα γνώσεως και φόβου του Κυρίου•’(Ησαΐας, ια΄:1,2).

Υπήρχε λοιπόν πνευματική αύξηση στον άνθρωπο Ιησού Χριστό σε σοφία, ηλικία και χάρη ενώπιον Θεού και ανθρώπων όπως μας αναφέρουν το αρχικό εδάφιο και η προφητεία. Επιπλέον όσο αφορά τη σοφία λέμε ότι η σοφία που δίνεται από τον Θεό, που μας την αναφέρει ο απόστολος Ιάκωβος σαν άνωθεν σοφία, έχει τα ακόλουθα γνωρίσματα: «Η άνωθεν όμως σοφία, πρώτον μεν είναι καθαρά, έπειτα ειρηνική, επιεικής, ευπειθής, πλήρης ελέους και καλών καρπών, αμερόληπτος και ανυπόκριτος. Και ο καρπός της δικαιοσύνης σπείρεται εν ειρήνη υπό των ειρηνοποιών»(Ιακώβου,γ΄:17-18). Όλες αυτές οι αρετές ήταν φανερές στη ζωή του Κυρίου.

Έχοντας παράδειγμα τον Κύριό μας τον Ιησού Χριστό, θα επισημάνουμε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του τρόπου ζωής Του, τα οποία πρέπει να μιμηθούμε, ώστε να μπορέσουμε να ολοκληρωθούμε πνευματικά στη παρούσα ζωή μας  και να φθάσουμε στην ενότητα της πίστεως και στην επίγνωση του Υιού του Θεού.
Αρχικά αναφέρουμε ότι ο Κύριος σαν παιδί και νέος ήταν υποτασσόμενος στους επίγειους γονείς Του, με την προϋπόθεση, όπως ο ίδιος είχε πει όταν ήταν δώδεκα  ετών, να δίνει προτεραιότητα στα πράγματα του Ουράνιου Πατέρα Του. Έτσι και εμείς σαν παιδιά και νέοι καλούμαστε να εφαρμόσουμε το λόγο του Θεού που μας λέει:
«Τα τέκνα, υπακούετε εις τους γονείς σας εν Κυρίω• διότι τούτο είναι δίκαιον. Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα, ήτις είναι εντολή πρώτη με επαγγελίαν, διά να γείνη εις σε καλόν και να ήσαι μακροχρόνιος επί της γης» (Εφεσίους, ς΄:1-3).

Ακόμη λέμε ότι ο Κύριος ‘υπετάγη εις τον νόμον, διά να εξαγοράση τους υπό νόμον, διά να λάβωμεν την υιοθεσίαν’ (Γαλάτας,δ΄:4,5). Δηλαδή ο Κύριος εκτέλεσε όλες τις εντολές του νόμου, συμμετείχε στις καθιερωμένες εορτές, στις νηστείες και προσευχές, όπως και στις συνάξεις κάθε Σάββατο στις συναγωγές, κάτω από τις οδηγίες των διδασκάλων του Μωσαϊκού νόμου.

Έτσι και για εμάς σήμερα που βρισκόμαστε στην οικονομία της χάριτος της Καινής Διαθήκης και έχουμε λάβει την υιοθεσία και κατά συνέπεια ανήκουμε στην εκκλησία του Κυρίου, που ονομάζεται ‘σώμα’ και ‘νύφη’ του Ιησού Χριστού, ο λόγος του Θεού αναφέρει:«Και αυτός έδωκεν άλλους μεν αποστόλους, άλλους δε προφήτας, άλλους δε ευαγγελιστάς, άλλους δε ποιμένας και διδασκάλους, προς την τελειοποίησιν των αγίων, διά το έργον της διακονίας, διά την οικοδομήν του σώματος του Χριστού, εωσού καταντήσωμεν πάντες εις την ενότητα της πίστεως και της επιγνώσεως του Υιού του Θεού, εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού, διά να μη ήμεθα πλέον νήπιοι, κυματιζόμενοι και περιφερόμενοι με πάντα άνεμον της διδασκαλίας, διά της δολιότητος των ανθρώπων, διά της πανουργίας εις το μεθοδεύεσθαι την πλάνην, αλλά αληθεύοντες εις την αγάπην να αυξήσωμεν εις αυτόν κατά πάντα, όστις είναι η κεφαλή, ο Χριστός, εξ ου παν το σώμα συναρμολογούμενον και συνδεόμενον διά πάσης συναφείας των συνεργούντων μελών, κατά την ανάλογον ενέργειαν ενός εκάστου μέρους κάμνει την αύξησιν του σώματος προς οικοδομήν εαυτού εν αγάπη» (Εφεσίους,δ΄:11-16).

Από αυτά τα εδάφια φαίνεται καθαρά ότι κάθε παιδί του Θεού για να αυξηθεί πνευματικά πρέπει αφενός να εκπαιδεύεται από τους ανθρώπους του Θεού με τις προαναφερθείσες διακονίες και αφετέρου να ενεργεί μέσα στην εκκλησία το επιμέρους έργο που έχει σαν μέλος του σώματος του Χριστού.

Γενικά λέμε ότι όπως ο Κύριος Ιησούς ήταν σε συνεχή ενότητα με τον Πατέρα Θεό δια της προσευχής, έτσι και εμείς για να φέρουμε καρπό απαραίτητη είναι η ενότητά μαζί Του, όπως ο ίδιος μας είπε: «Εγώ είμαι η άμπελος, σεις τα κλήματα∙ ο μένων εν εμοί, και εγώ εν αυτώ, ούτος φέρει καρπόν πολύν∙ διότι χωρίς εμού δεν δύνασθε να κάμητε ουδέν» (Ιωάννης, ιε΄:5).

Ο απόστολος Παύλος δίνει συμβουλές στον Τιμόθεο σχετικά με το πώς θα προκόβει πνευματικά: « Μηδείς ας μη καταφρονή την νεότητά σου, αλλά γίνου τύπος των πιστών εις λόγον, εις συναναστροφήν, εις αγάπην, εις πνεύμα, εις πίστιν, εις καθαρότητα. Έως να έλθω, καταγίνου εις την ανάγνωσιν, εις την προτροπήν, εις την διδασκαλίαν. Μη αμέλει το χάρισμα το οποίον είναι εν σοι, το οποίο εδόθη εις σε δια προφητείας, μετά επιθέσεως των χειρών του πρεσβυτερίου. Ταύτα μελέτα, εις ταύτα μένε, δια να ήναι φανερά εις πάντας η προκοπή σου. Πρόσεχε εις σεαυτόν  και εις την διδακαλίαν∙ επίμενε εις αυτά. Διότι τούτο πράττων, και σεαυτόν θέλεις σώσει και τους ακούοντάς σε» (Α΄ Τιμόθεον, δ΄:12-16).

Ο δούλος του Θεού έχει ευθύνη να δίνει το καλό παράδειγμα έτσι ο Τιμόθεος που ήταν διδαγμένος από τον απόστολο Παύλο και είχε τη διακονία του ευαγγελιστή(Β΄ Τιμόθεον, δ΄:5), έπρεπε να αποδείξει ότι είναι άνθρωπος του Θεού και να δώσει το καλό παράδειγμα. Ο αληθινός δούλος του Θεού εφαρμόζει πρώτος αυτά που διδάσκει, σύμφωνα με το γραμμένο: ‘Ο κοπιάζων γεωργός πρέπει πρώτος να μεταλαμβάνη από των καρπών’(Β΄ Τιμόθεον,β΄:5). Μόνο τότε η προκοπή του θα είναι φανερή στους ειλικρινείς ανθρώπους και ο ίδιος θα έχει την βεβαίωση μέσα του, ότι ευαρεστεί τον Πατέρα Θεό και  φέρνει καρπό για τη δόξα Του.

Ο απόστολος Παύλος γράφει στους Γαλάτες ότι είναι σε ωδίνες μέχρι να μορφωθεί ο Χριστός μέσα τους (Γαλάτας,δ΄:19). Από τα λόγια αυτά φαίνεται  ότι υπάρχει διαρκής αγώνας μέχρι να μορφωθεί ο χαρακτήρας του Χριστού στις καρδιές των παιδιών του Θεού, αλλά και η μεγάλη αγάπη του αποστόλου για τα εν Χριστώ αδέλφια του, που πονάει για την πνευματική τους κατάσταση. Μπορεί να ελέγχει τα αδέλφια του ο απόστολος Παύλος αλλά μέσα στον έλεγχο ενός δούλου του Θεού υπάρχει η αγάπη του Ιησού Χριστού, γεγονός που αποδεικνύεται από το ότι μετά από τον έλεγχο επέρχεται διόρθωση, που εξελίσσεται μετέπειτα σε πνευματική σταθερότητα και αύξηση.

Συνοψίζοντας λέμε ότι ο Κύριος μας σώζει όταν Τον επικαλεστούμε και μας προσθέτει στην εκκλησία Του, για να αυξηθούμε πνευματικά και να φέρουμε καρπό. Την πνευματική μας αύξηση θα την κάνει ο Θεός, αλλά το ζητούμενο από τον καθένα μας σαν μέλη της εκκλησίας, είναι το πόσο τρεφόμαστε  με την υγιαίνουσα διδασκαλία του λόγου του Θεού, ώστε να γυμναστούν τα πνευματικά μας αισθητήρια στη διάκριση του καλού και του κακού και να μη συμβεί να παραμένουμε πνευματικά νήπια, μη μπορώντας να δεχθούμε ‘στερεά τροφή’, ενώ κατά την πνευματική μας ηλικία θα έπρεπε να είμαστε διδάσκαλοι (Α΄ Κορινθίους, γ΄:1-7, Εβραίους, ε΄:11-14). Ένας σύντομος πνευματικός έλεγχος για το κατά πόσο περπατάμε καλά πνευματικά είναι να εξετάσουμε αν όπως τα πρώτα αδέλφια μας, εμμένουμε στη διδαχή των αποστόλων, στη κοινωνία μετ’ αλλήλων, στη κλάση του άρτου και στις  προσευχές (Πράξεις,β΄:42).

Η πνευματική προκοπή μας επιτυγχάνεται όταν είμαστε σε ενότητα με τον Κύριο δια της εν Πνεύματι Αγίω προσευχής, πράττοντας τον λόγο Του και εκτελώντας το έργο που έχουμε σαν επιμέρους μέλη του σώματος του Χριστού, δηλαδή της εκκλησίας, που είναι ο στύλος και το εδραίωμα της αλήθειας(Α΄Τιμόθεον, γ΄:15). Αμήν!

 

 

«Προσέχετε λοιπόν πώς να περιπατήτε ακριβώς∙ μη ως άσοφοι, αλλ’ ως σοφοί, εξαγοραζόμενοι τον καιρόν, διότι αι ημέραι είναι πονηραί»(Εφεσίους,ε΄:15-16)

Όσο πλησιάζουμε στο τέλος  του καλού αγώνα της πίστης, πρέπει σαν αναγεννημένοι χριστιανοί να ετοιμάζουμε τους εαυτούς μας όλο και περισσότερο, για την  ημέρα που θα συναντήσουμε τον Κύριο. Δηλαδή να διακρίνουμε και να εκτελούμε το θέλημα του Κυρίου, μελετώντας το λόγο του Θεού και προσευχόμενοι δια του Αγίου Πνεύματος, όλο και περισσότερο, έτσι ώστε να μην είμαστε ελλιπείς την ώρα εκείνη, αλλά να παρουσιαστούμε τακτοποιημένοι χωρίς ‘κηλίδα’ ή ‘ρυτίδα’, σαν νύφη στολισμένη για τον νυμφίο της. Αυτό  πιστεύουμε ότι μας το παραγγέλλει ο ίδιος ο Κύριος όταν μας λέει: ‘Ας ήναι αι οσφύες σας περιεζωσμέναι και οι λύχνοι καιόμενοι• και σεις όμοιοι με ανθρώπους, οίτινες προσμένουσι τον κύριον αυτών, πότε θέλει επιστρέψει εκ των γάμων, διά να ανοίξωσιν ευθύς εις αυτόν όταν έλθη και κρούση. Μακάριοι οι δούλοι εκείνοι, τους οποίους ελθών ο κύριος θέλει ευρεί αγρυπνούντας. Αληθώς σας λέγω, ότι θέλει περιζωσθή και καθίσει αυτούς εις την τράπεζαν, και ελθών εις το μέσον θέλει υπηρετήσει αυτούς. Και εάν έλθη εν τη δευτέρα φυλακή και εν τη τρίτη φυλακή έλθη και εύρη ούτω, μακάριοι είναι οι δούλοι εκείνοι. Τούτο δε γινώσκετε, ότι εάν ήξευρεν ο οικοδεσπότης ποίαν ώραν ο κλέπτης έρχεται, ήθελεν αγρυπνήσει και δεν ήθελεν αφήσει να διορυχθή ο οίκος αυτού.  Και σεις λοιπόν γίνεσθε έτοιμοι• διότι καθ' ην ώραν δεν στοχάζεσθε, έρχεται ο Υιός του ανθρώπου’ (Λουκάς, ιβ΄:35-40)

Αυτό που μπορούμε να πούμε  βεβαιότητα είναι ότι η σωστή πνευματική επαγρύπνηση και ετοιμασία του παιδιού του Θεού, ώστε να συναντήσει όπως πρέπει τον Κύριό του, αποδεικνύονται από τη σωστή εξαγορά του καιρού του, δηλαδή  από τη  διαχείριση του χρόνου του σύμφωνα με το θέλημα του Θεού.
Συνεχίζοντας θα αναφέρουμε γραφικά παραδείγματα ανθρώπων που έδειξαν έμπρακτα ότι εξαγόρασαν σωστά τον καιρό τους και είδαν να εκπληρώνονται οι επαγγελίες του Κυρίου στη ζωή τους. Τέτοια παραδείγματα είναι ο Συμεών και η Άννα. Διαβάζουμε σχετικά στη Καινή Διαθήκη:
«Και ιδού, ήτο άνθρωπός τις εν Ιερουσαλήμ, ονομαζόμενος Συμεών∙ και ο άνθρωπος ούτος ήτο δίκαιος και ευλαβής, προσμένων την παρηγορίαν του Ισραήλ∙ και Πνεύμα Άγιον ήτο επ’ αυτόν. Και ήτο εις αυτόν αποκεκαλυμμένον υπό του Πνεύματος του Αγίου, ότι δεν θέλει ιδεί θάνατον πριν ίδη τον Χριστόν του Κυρίου. Και ήλθε δια του Πνεύματος εις το ιερόν∙ και ότε οι γονείς εισέφεραν το παιδίον Ιησούν, δια να κάμωσι περί αυτού κατά την συνήθειαν του νόμου, αυτός εδέχθη αυτό εις τας αγκάλας αυτού, και ευλόγησεν τον Θεόν και είπε, Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα, κατά το ρήμα σου, εν ειρήνη διότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου, το οποίον ητοίμασας ενώπιον πάντων των λαών,φως εις φωτισμόν των εθνών και δόξαν του λαού σου Ισραήλ ….   Και υπήρχε τις Άννα προφήτις, θυγάτηρ Φανουήλ, εκ της φυλής Ασήρ∙ αυτή ήτο πολύ προβεβηκυία εις ηλικίαν, ήτις έζησε μετά του ανδρός αυτής επτά έτη από της παρθενίας αυτής∙ Και αυτή ήτο χήρα ως ετών οκδοήκοντα τεσσάρων, ήτις δεν απεμακρύνετο από του ιερού, νύκτα και ημέραν λατρεύουσα τον Θεόν εν νηστείαις και προσευχαίς. Και αύτη φθάσασα εν αυτή τη ώρα, εδοξολόγει τον Κύριον, και ελάλει περί αυτού προς πάντας τους προσμένοντας λύτρωσιν εν Ιερουσαλήμ» (Λουκάς,β΄:25-32,36-38).

Ο Συμεών είχε την πληροφορία από το Άγιο Πνεύμα ότι θα έβλεπε τον Κύριο Ιησού ζωντανός και έδειξε με τη ζωή του, ότι δεν επαναπαύθηκε απλά στην επαγγελία που είχε, αλλά ετοίμασε τον εαυτό του για την συγκεκριμένη μέρα, ζώντας ευάρεστα στα μάτια του Θεού. Εξαγόρασε σωστά τον καιρό της παροικίας του στην Ιερουσαλήμ, γεγονός που αποδεικνύεται από τα χαρακτηριστικά που ο λόγος του Θεού του προσδίδει. Όπως διαβάσαμε ήταν “δίκαιος”. Δίκαιος λογίζεται ο άνθρωπος που κάνει τη δικαιοσύνη του Θεού, δηλαδή το θέλημα του Θεού. Δηλαδή σε κάθε ώρα της καθημερινότητάς του ο Συμεών κοιτούσε να πράττει αυτό που ο Θεός ανάφερε στο γραμμένο λόγο Του. Ήταν επίσης “ευλαβής”. Ευλαβής είναι ο άνθρωπος που φοβάται και σέβεται τον Θεό, ακόμα και αν τα πράγματα στη ζωή του δεν πηγαίνουν  όπως θα τα ήθελε, όπως για παράδειγμα ήταν ο Ιώβ ο οποίος διατήρησε τον φόβο του Θεού παρά τα δεινά που του ήρθαν (Ιώβ, β΄:3). Ο Συμεών “προσέμενε την παρηγορίαν του Ισραήλ”, δηλαδή την έλευση του Κυρίου Ιησού. Δεν ξεχνούσε την επαγγελία που το Άγιο Πνεύμα του είχε δώσει, αλλά είχε στο νου και στη καρδιά του, το πότε θα συναντήσει τον Κύριο. Ακόμη αναφέρεται για τον Συμεών ότι “Πνεύμα Άγιον ήτο επ’ αυτόν”. Όπως γνωρίζουμε το Άγιο Πνεύμα δίνεται σε αυτούς που πειθαρχούν (Πράξεις,ε΄:32), οπότε ο Συμεών ήταν ένας άνθρωπος που πειθαρχούσε στο λόγο του Θεού και επειδή ήταν ευάρεστος στον Θεό, ο Θεός τον πλήρωνε με την παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Το Άγιο Πνεύμα έπαιξε καθοριστικό ρόλο, μιας και τον οδήγησε τη συγκεκριμένη μέρα και ώρα, όταν ο Ιωσήφ και η Μαρία πήγαν το παιδί Ιησού στο ιερό. Ο Συμεών, με τη ζωή του διατήρησε την παρουσία του Αγίου Πνεύματος πάνω του, με αποτέλεσμα να εκπληρωθεί η επαγγελία που είχε να δει τον  Σωτήρα Ιησού Χριστό πριν πεθάνει. 
Όσο αφορά την Άννα, όπως διαβάζουμε ήταν “προφήτις”. Οι αληθινοί προφήτες του Κυρίου, μιλάνε πάντα κινούμενοι από το Άγιο Πνεύμα (Β΄ Πέτρου, α΄:21). Η Άννα είχε γνήσιο προφητικό χάρισμα, μιας και είχε φανέρωση από το Άγιο Πνεύμα, ότι το βρέφος Ιησούς ήταν ο Κύριος και Σωτήρας και γι’ αυτό τον δοξολογούσε. Επιπλέον η Άννα
“δεν απεμακρύνετο από του ιερού, νύκτα και ημέραν λατρεύουσα τον Θεόν εν νηστείαις και προσευχαίς ”. Αυτή η επιλογή της στο να μην απομακρύνεται από το ιερό στάθηκε αιτία να δει τον Κύριο, την ίδια ώρα που Τον είδε ο Συμεών. Συνεπώς  μπορούμε να πούμε, ότι εξαγόραζε σωστά τον καιρό της, έχοντας σαν πρώτη  προτεραιότητα να πηγαίνει εκεί που ήταν η παρουσία του Θεού, με νηστείες και προσευχές, για όλα τα χρόνια της ζωής της.

Όσο αφορά εμάς σήμερα, ο λόγος του Θεού μας πληροφορεί ‘ότι εν ταις εσχάταις ημέραις θέλουσιν ελθεί καιροί κακοί•’(Β΄ Τιμόθεον, γ΄:1) και ότι ‘επειδή θέλει πληθυνθή η ανομία, η αγάπη των πολλών θέλει ψυχρανθή. Ο δε υπομείνας έως τέλους, ούτος θέλει σωθή’(Ματθαίος, κδ΄:12,13). Γι’ αυτό καλούμαστε όλα τα παιδιά του Θεού, να λάβουμε σοβαρά τις προειδοποιήσεις του Κυρίου και να αγρυπνούμε δια του Αγίου Πνεύματος στις προσευχές, ώστε να διαχειριζόμαστε σωστά τον χρόνο μας και να διακρίνουμε τις περιττές μέριμνες και ασχολίες  που μας κλέβουν το χρόνο και με τη βοήθεια του Κυρίου να τις απορρίπτουμε από τη ζωή μας.  Σίγουρα αυτό δεν είναι  εύκολο, μιας και η διαχείριση του χρόνου  πρέπει να αποτελεί αντικείμενο ισόβιων σπουδών των παιδιών του Θεού, σύμφωνα με το γραμμένο: ‘Διά τούτο, αγαπητοί, ταύτα προσμένοντες, σπουδάσατε να ευρεθήτε άσπιλοι και αμώμητοι ενώπιον αυτού εν ειρήνη’ (Β΄Πέτρ.,γ΄:14).

Συνοψίζοντας λέμε ότι αυτός που εξαγοράζει σωστά τον καιρό του  είναι σοφός, γιατί αυτό συνεπάγεται ότι φρονεί τα άνω και ετοιμάζεται να συναντήσει τον Κύριο Ιησού. Ο Κύριος ανταμείβει τον άνθρωπο που αγρυπνεί δεόμενος σε κάθε καιρό και του υπόσχεται ότι θα εκφύγει όλα τα δεινά που πρόκειται να συμβούν και θα σταθεί μπροστά Του(Λουκάς,κα΄:36). Όπως ο Συμεών και η Άννα, με την εξαγορά του καιρού που έκαναν, ανταμείφθηκαν και είδαν τον Κύριο, έτσι και εμείς αν εξαγοράζουμε τον καιρό μας, διατηρώντας τη παρουσία του Αγίου Πνεύματος μέσα μας,  είναι σίγουρο ότι και εμείς θα συναντήσουμε τον Κύριό μας  Ιησού, είτε μετά την απόθεση του φθαρτού μας σκηνώματος, είτε ενώ ζούμε, μεταμορφούμενοι  και αρπαγησόμενοι, σε απάντησή Του στις νεφέλες στον αέρα (Α΄ Θεσσαλονικείς, δ΄:13-18). Αμήν!

 

 
Περισσότερα Άρθρα...

Εγώ είμαι το Α και το Ω, αρχή και τέλος, λέγει ο Κύριος, ο ων και ο ην και ο ερχόμενος, ο παντοκράτωρ. (Αποκάλυψις Ιωάννου α' 08)

Χριστιανισμός Live

Δημοσκόπηση

Τί πιστεύετε ότι ήταν ο Ιησούς Χριστός;
 
mod_vvisit_counterΣήμερα1735
mod_vvisit_counterΕχτές1169
mod_vvisit_counterΑυτή την βδομάδα6698
mod_vvisit_counterΤην προηγούμενη εβδομάδα7791
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα35176
mod_vvisit_counterΤον προηγούμενο μήνα42118
mod_vvisit_counterΟλές τις ημέρες2001930

We have: 34 guests online
Η IP: 3.238.204.31
 , 
Σήμερα : Οκτ 27, 2021