Μενού

Φόρμα Σύνδεσης



  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

 

«Ζητείτε ειρήνην μετά πάντων, και τον αγιασμόν, χωρίς του οποίου ουδείς θέλει ιδεί τον Κύριον» (Εβραίους,ιβ΄:14).

«Έχοντες λοιπόν, αγαπητοί, ταύτας τας επαγγελίας, ας καθαρίσωμεν εαυτούς από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος, εκπληρούντες αγιωσύνην εν φόβω Θεού» (Β΄ Κορινθίους,ζ΄:1).

Οι λέξεις αγιασμός και αγιοσύνη, προέρχονται από τη λέξη άγιος που γραφικά σημαίνει, αγνός και καθαρός.  Κατά συνέπεια ο αγιασμός και η αγιοσύνη έχουν να κάνουν με ενέργειες, συνθήκες και καταστάσεις που συντελούν στο να γίνεται και να παραμένει ο  άνθρωπος αγνός, στο σώμα, στη ψυχή και στο πνεύμα του.

Ξεκινώντας λέμε ότι η πρώτη και βασική ενέργεια που πρέπει να κάνει κάθε ειλικρινής άνθρωπος που επιδιώκει τον αγιασμό, είναι να μετανοήσει και να πιστέψει στον Ιησού Χριστό, ως Υιό του Θεού που πέθανε για τις αμαρτίες του και αναστήθηκε για τη δικαίωσή του. Αυτό διότι εξ αιτίας της πτώσης των πρωτοπλάστων, κάθε άνθρωπός γεννιέται με πνεύμα, του οποίου η επιθυμία για την αδικία και ανομία υπερισχύει της επιθυμίας για το δίκαιο και νόμιμο, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Αυτό αποδεικνύεται από τον εγωιστικό τρόπο με τον οποίο σκέπτεται και ενεργεί ο άνθρωπος από την παιδική του ηλικία και κυρίως από τον τρόπο ζωής σήμερα της μεγάλης πλειοψηφίας των ανθρώπων. Για τον λόγο αυτό ο νόμος της Παλαιάς Διαθήκης, που περιληπτικά συνοψίζεται στις γνωστές δέκα εντολές, δεν μπόρεσε κανένα να τελειοποιήσει και να δικαιώσει ενώπιον του Θεού.

Ο Απόστολος  Παύλος, πρώην μεγάλος διώκτης της εκκλησίας του Χριστού, έχοντας σχετική εμπειρία, αναφέρει δια του Αγίου Πνεύματος σχετικά: ‘ημείς επιστεύσαμεν εις τον Ιησούν Χριστόν, διά να δικαιωθώμεν εκ πίστεως Χριστού και ουχί εξ έργων νόμου, διότι δεν θέλει δικαιωθή εξ έργων νόμου ουδείς άνθρωπος… Διότι εγώ διά του νόμου απέθανον εις τον νόμον, διά να ζήσω εις τον Θεόν. Μετά του Χριστού συνεσταυρώθην• ζω δε ουχί πλέον εγώ, αλλ' ο Χριστός ζη εν εμοί• καθ' ο δε τώρα ζω εν σαρκί, ζω εν τη πίστει του Υιού του Θεού, όστις με ηγάπησε και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ εμού. Δεν αθετώ την χάριν του Θεού•διότι αν η δικαίωσις γίνηται διά του νόμου, άρα ο Χριστός εις μάτην απέθανε’ (Γαλάτας, β΄:16,19-21).

Συνεπώς είναι αποκλειστική ευθύνη μας σήμερα, να παραδεχθούμε αυτή την αδυναμία μας και να πάμε τους εαυτούς μας με πίστη στον Κύριο Ιησού Χριστό, ζητώντας καθαρισμό και απελευθέρωση από τις  αμαρτίες μας. Αν συμβεί αυτό, τότε το αίμα του Ιησού Χριστού μας καθαρίζει από κάθε αμαρτία και ο Πατέρας Θεός μας αναγεννάει πνευματικά και μας κάνει παιδιά Του. Με την αναγέννηση ο άνθρωπος γίνεται νέο κτίσμα, αρχίζει μέσα του να μορφώνεται ο χαρακτήρας του Ιησού Χριστού και μπορεί με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος να νικά το κοσμικό φρόνημα, σύμφωνα με το γραμμένο, ‘Διότι παν ό,τι εγεννήθη εκ του Θεού νικά τον κόσμον’(Α΄ Ιωάννου, ε΄:4).

Αυτός ο καλός αγώνας να μορφωθεί ο Χριστός στον εσωτερικό άνθρωπο του παιδιού του θεού και κατά συνέπεια του αγιασμού, είναι ισόβιος και δύσκολος (Γαλάτας, δ΄:19).  Γι’ αυτό ο Κύριος μας προτρέπει λέγοντας ‘ο δίκαιος ας γείνη έτι δίκαιος, και ο άγιος ας γείνη έτι άγιος’ (Αποκάλυψη, κβ΄:11), έτσι ώστε να αποκτήσουμε γερές ρίζες και θεμέλια, πάνω σ’ Αυτόν και να μη κινδυνεύει με κατάρρευση η πνευματική μας οικοδομή. Η φράση ‘έτι άγιος’ δείχνει ότι ο αγιασμός αυξάνει σταδιακά μιας και έχει να κάνει με διάφορες πτυχές της καθημερινής ζωής μας και αφορά τον τρόπο ζωής μας, δηλαδή την συμπεριφορά μας (Α΄ Πέτρου,α΄:15,16), την συμμετοχή μας σε καλά έργα ενώπιον Θεού και ανθρώπων (Τίτον, β΄:14,γ΄:8) και την αποχή μας από τα αμαρτωλά έργα της σάρκας (Γαλάτας,ε΄:16-21).

Ο αγιασμός των χριστιανών είναι ανάλογος  με την αποδοχή εκ μέρους τους του λόγου του Κυρίου και με την υπακοή τους σ’ αυτόν, σαν λόγο  αλήθειας και ζωής. Αναφέρουμε σχετικά εδάφια: «Τώρα σεις είσθε καθαροί, δια  τον λόγον τον οποίον ελάλησα προς εσάς» (Ιωάννης, ιε΄:3)

«Καθαρίσαντες λοιπόν, τας ψυχάς σας με την υπακοήν της αληθείας δια του Πνεύματος, προς φιλαδελφίαν ανυπόκριτον, αγαπήσατε ενθέρμως αλλήλους εκ καθαράς καρδίας» (Α΄ Πέτρου,  α΄:22).

Αν ο αναγεννημένος χριστιανός διακρίνει στις σκέψεις, στο βλέμμα, στα λόγια  και στη συμπεριφορά του  προς τους άλλους, κοσμικά στοιχεία, πρέπει να επιμεληθεί ώστε αυτά να αφαιρεθούν, σύμφωνα με την προτροπή του λόγου του Θεού: «Πάσα πικρία και θυμός και οργή και κραυγή και βλασφημία, ας αφαιρεθή από σας μετά πάσης κακίας∙ γίνεσθε δε εις αλλήλους χρηστοί, εύσπλαγχνοι, συγχωρούντες αλλήλους, καθώς ο Θεός συνεχώρησεν εσάς δια του Χριστού» (Εφεσίους, δ΄:31-32). Αν  κάποια από αυτά τα παραπάνω κοσμικά στοιχεία, θεωρούμε αδύναμους τους εαυτούς μας στο να τα αποβάλλουμε, τότε να πηγαίνουμε με προσευχή στον Πατέρα Θεό και Του ζητάμε με ειλικρίνεια και μετάνοια να μας συγχωρέσει και να τα αφαιρέσει. Βέβαια πρέπει να γνωρίζουμε ότι πνευματικό αξίωμα της Καινής Διαθήκης είναι ότι προϋπόθεση της συγχώρησής μας από τον Ουράνιο Πατέρα μας, είναι να συγχωρούμε και εμείς όσους αμάρτησαν σε εμάς (Ματθαίος, ς΄:14,15). Δεδομένου δε, ότι σε όλη την πνευματική μας πορεία θα εξακολουθεί να ισχύει το γραμμένο ‘εις πολλά πταίομεν άπαντες’ (Ιακώβου, γ΄:2),  είναι απαραίτητο κάθε αίτημα του καθενός μας για συγχώρηση, να το συνοδεύουμε πάντα, λέγοντας όχι τυπικά αλλά με ειλικρίνεια, ‘όπως και εγώ συγχωρώ όλους που αμάρτησαν σε μένα’ (Ματθαίος, ς΄:12). Αν συμβαίνει αυτό, τότε ο Πατέρας Θεός θα απαντά στην προσευχή μας, διότι ζητάμε κάτι που είναι σύμφωνο με το θέλημά Του και θα μας ελευθερώνει από οτιδήποτε  γίνεται αιτία πνευματικής πτώσης στην καθημερινή μας ζωή.

Επιπλέον, σχετικά με τον αγιασμό, ο λόγος του Θεού αναφέρει: «Επειδή τούτο είναι το θέλημα του Θεού, ο αγιασμός σας, να απέχησθε από της πορνείας∙ να εξεύρη έκαστος υμών να κρατή το εαυτού σκεύος εν αγιασμώ και τιμή» (Α΄ Θεσσαλονικείς,δ΄:3-4). Η πορνεία και μοιχεία είναι η σωματική ένωση άνδρα και γυναίκας πριν και εκτός γάμου αντίστοιχα, αλλά υπάρχει και η πνευματική πορνεία και μοιχεία που συμβαίνει όταν ο χριστιανός που είναι μέλος της εκκλησίας, δηλαδή της νύφης του Χριστού, αγαπάει και λατρεύει και άλλους κυρίους, στους οποίους και υποδουλώνεται. Όσο ο λόγος του Θεού κατοικεί πλούσια μέσα μας και πληρούμαστε  στη προσευχή με το Άγιο Πνεύμα, τόσο θα διακρίνουμε τις παγίδες του πονηρού και θα έχουμε τη δύναμη να τις αποφεύγουμε, ώστε να διατηρούμε τον αγιασμό στη ζωή μας.

Όσο αφορά τον θεοσύστατο θεσμό του  γάμου,  που   στις μέρες μας βάλλεται όσο ποτέ άλλοτε, ο λόγος του Θεού αναφέρει: «Τίμιος έστω ο γάμος εις πάντας, και η κοίτη αμίαντος∙ τους δε πόρνους και μοιχούς θέλει κρίνει ο Θεός» (Εβραίους, ιγ΄:4). Για να συμβαίνει αυτό και γενικά για να έχει ένας γάμος την ευλογία του Θεού, θα πρέπει και οι δύο σύζυγοι να πιστεύουν σ’ Αυτόν. Αλλά και όταν το ένα μέλος εκ των δυο στο αντρόγυνο, πιστεύει στο Θεό και το άλλο όχι, τότε ο λόγος του Θεού συμβουλεύει το πιστό μέλος, να μη αφήνει το άπιστο, εφόσον αυτό θέλει να μένει μαζί του. Αυτό διότι το άπιστο μέλος, δεχόμενο να συνοικεί με το πιστό, αγιάζεται διαμέσου αυτού και συγχρόνως τα παιδιά τους είναι άγια και χωρίς τα ψυχικά τραύματα που θα δημιουργούσε τυχόν διαζύγιο των γονέων τους (Α΄ Κορινθίους, ζ΄:12-16).

Συνοψίζοντας λέμε ότι ο αγιασμός είναι απαραίτητος διότι χωρίς αυτόν δεν θα δούμε τον Κύριο. Το ότι Κύριος ζητάει ‘ο άγιος ας γείνη έτι άγιος’ φανερώνει ότι ο αγιασμός είναι ισόβιος αγώνας και απαιτεί εκ μέρους μας, πνευματική επαγρύπνηση και αφιέρωση. Ο Κύριος ευαρεστείται όταν μας βλέπει να αγωνιζόμαστε να κάνουμε το θέλημά Του και να φέρνουμε τους εαυτούς μας με μετάνοια σ’ Αυτόν, όταν πέφτουμε και λερωνόμαστε, ώστε να μας σηκώνει και να μας καθαρίζει με το αίμα Του. Ας μοιάσουμε στον Πατέρα μας Θεό που είναι Άγιος και να γίνουμε και εμείς άγιοι, με τη δύναμη που χορηγεί Αυτός δια του Αγίου Πνεύματος, σε όλα τα παιδιά Του. Αμήν!

 


«Επειδή το φρόνημα της σαρκός είναι θάνατος∙ το δε φρόνημα του Πνεύματος, ζωή και ειρήνη» (Ρωμαίους, η΄:6).

Στο εισαγωγικό εδάφιο, ο λόγος του Θεού μας αναφέρει  ότι το φρόνημα (οι σκέψεις και επιθυμίες) της  σάρκας ταυτίζεται με τον θάνατο, ενώ του  Αγίου Πνεύματος με τη ζωή και την ειρήνη. Συνεπώς είναι σημαντικό να γνωρίζει ο κάθε άνθρωπος  που θέλει να κάνει το θέλημα του Θεού, ποιες είναι οι σκέψεις και επιθυμίες της σάρκας και με τη βοήθεια του Πατέρα Θεού να τις απορρίπτει από τη ζωή του και ποιές είναι του Αγίου Πνεύματος να τις επιζητά, να τις διατηρεί και να τις εκτελεί στη ζωή του. Ο λόγος του Θεού διευκρινίζει λέγοντας: «Φανερά δε είναι τα έργα της σαρκός∙ τα οποία είναι μοιχεία, πορνεία, ακαθαρσία, ασέλγια, ειδωλολατρεία, φαρμακεία, έχθραι, έριδες, ζηλοτυπίαι, θυμοί, μάχαι, διχοστασίαι, αιρέσεις, φθόνοι, φόνοι, μέθαι, κώμοι, και τα όμοια τούτων∙ περί των οποίων σας προλέγω, καθώς και προείπον, ότι οι τα τοιαύτα πράττοντες βασιλείαν Θεού δεν θέλουσιν κληρονομήσει. Ο δε καρπός του Πνεύματος είναι αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις,  πραότης, εγκράτεια• κατά των τοιούτων δεν υπάρχει νόμος.  Όσοι δε είναι του Χριστού εσταύρωσαν την σάρκα ομού με τα πάθη και τας επιθυμίας» (Γαλάτας,ε΄:19-24).

Στα  προαναφερθέντα εδάφια φαίνεται καθαρά ο διαχωρισμός των δυο φρονημάτων, με τις αντίθετες κατευθύνσεις που θέτουν στο τρόπο ζωής του ανθρώπου. Γι’ αυτό και ο λόγος του Θεού επί πλέον αναφέρει ότι ‘το φρόνημα της σαρκός είναι έχθρα εις τον Θεόν• επειδή εις τον νόμον του Θεού δεν υποτάσσεται• αλλ' ουδέ δύναται•’(Ρωμαίους,η΄:7) και ‘η σαρξ επιθυμεί εναντία του Πνεύματος, το δε Πνεύμα εναντία της σαρκός• ταύτα δε αντίκεινται προς άλληλα, ώστε εκείνα, τα οποία θέλετε, να μη πράττητε’ (Γαλάτας,ε΄:17,18).

Βάζοντας τα πράγματα σε μια σειρά, οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι κάθε άνθρωπος που δεν έχει γνωρίσει τον Ιησού Χριστό σαν προσωπικό του σωτήρα και δεν έχει αναγεννηθεί από τον Πατέρα Θεό, εξουσιάζεται από το φρόνημα της σάρκας και παρόλο που γνωρίζει ότι κάποιες ενέργειές του κάνουν κακό στον ίδιο και σε άλλους και θα ήθελε να τις σταματήσει, όμως συνεχίζει να τις εκτελεί.

Ο απόστολος Παύλος που κατά την ομολογία του ήταν άμεμπτος κατά τη δικαιοσύνη του Μωσαϊκού νόμου και συγχρόνως διώκτης της εκκλησίας του Χριστού, αναφέρει σχετικά με την υπόδουλη κατάσταση ενός ανθρώπου που θέλει να εκτελεί τον νόμο των 10 εντολών, που όμως δεν έχει αναγεννηθεί, όπως και τον τρόπο απελευθέρωσης απ’ αυτή: «Ευρίσκω λοιπόν τον νόμον τούτον ότι, ενώ εγώ θέλω να πράττω το καλόν, πάρεστιν εις εμέ το κακόν•  διότι ηδύνομαι μεν εις τον νόμον του Θεού κατά τον εσωτερικόν άνθρωπον, βλέπω όμως εν τοις μέλεσί μου άλλον νόμον αντιμαχόμενον εις τον νόμον του νοός μου, και αιχμαλωτίζοντά με εις τον νόμον της αμαρτίας, τον όντα εν τοις μέλεσί μου. Ταλαίπωρος άνθρωπος εγώ• τις θέλει με ελευθερώσει από του σώματος του θανάτου τούτου;  Ευχαριστώ εις τον Θεόν διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Άρα λοιπόν αυτός εγώ με τον νούν μεν δουλεύω εις τον νόμον του Θεού, με την σάρκα δε εις τον νόμον της αμαρτίας.
Δεν είναι τώρα λοιπόν ουδεμία κατάκρισις εις τους εν Χριστώ, Ιησού, τους μη περιπατούντας κατά την σάρκα, αλλά κατά το πνεύμα. Διότι ο νόμος του Πνεύματος της ζωής εν Χριστώ Ιησού με ηλευθέρωσεν από του νόμου της αμαρτίας και του θανάτου. Επειδή το αδύνατον εις τον νόμον, καθότι ήτο ανίσχυρος διά της σαρκός, ο Θεός πέμψας τον εαυτού Υιόν με ομοίωμα σαρκός αμαρτίας και περί αμαρτίας, κατέκρινε την αμαρτίαν εν τη σαρκί, διά να πληρωθή η δικαιοσύνη του νόμου εις ημάς τους μη περιπατούντας κατά την σάρκα, αλλά κατά το πνεύμα.» (Ρωμαίους,ζ΄:21-25, η΄:1-4).

Σαν συμπέρασμα από τα προαναφερθέντα μπορούμε να πούμε ότι επειδή σαν άνθρωποι έχουμε κληρονομήσει μία φύση με ροπή προς το σαρκικό φρόνημα, είναι αδύνατο να το υπερνικήσουμε με δικές μας δυνάμεις και να εκτελέσουμε τις εντολές του Θεού, όσο και να προσπαθήσουμε. Γι’ αυτό ο Πατέρας  Θεός έστειλε τον Υιό Του, Ιησού Χριστό να ζήσει σαν άνθρωπος ευεργετώντας τους καταδυναστευόμενους από το διάβολο, να κηρύξει το ευαγγέλιο της κατά χάρη σωτηρίας και να θυσιαστεί πάνω στο σταυρό του Γολγοθά, πληρώνοντας σαν αναμάρτητος για τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων. Έτσι έδωσε τη δυνατότητα σ’ όποιον μετανοεί και πιστεύει σ’ Αυτόν, να αναγεννηθεί  από το Θεό και να λαμβάνει δύναμη Πνεύματος Αγίου, ώστε να νικά το σαρκικό φρόνημα, σύμφωνα με το γραμμένο, ‘παν ό,τι εγεννήθη εκ του Θεού νικά τον κόσμον’(Α΄ Ιωάννου, ε΄:4) και ‘εάν διά του Πνεύματος θανατόνητε τας πράξεις του σώματος, θέλετε ζήσει’(Ρωμ.,η΄:13).

Συνεπώς μόνο ένας αναγεννημένος χριστιανός που πληρώνεται με το Άγιο Πνεύμα, φρονεί τα του Αγίου Πνεύματος, διοικείται από Αυτό και δι’ Αυτού μπορεί να νικά το σαρκικό φρόνημα. Διοικείται κάποιος από το Άγιο Πνεύμα όταν ο γραμμένος λόγος του Θεού είναι γι’ αυτόν πνευματικός οδηγός και πνευματική τροφή και αυτό διότι ‘Όλη η γραφή είναι θεόπνευστος, και ωφέλιμος προς διδασκαλίαν, προς έλεγχον, προς επανόρθωσιν, προς εκπαίδευσιν την μετά της δικαιοσύνης∙ δια να ήναι τέλειος ο άνθρωπος του Θεού, ητοιμασμένος εις παν έργον αγαθόν» (Β΄ Τιμόθεον,γ΄:16-17). Μόνο υπό αυτή την προϋπόθεση το παιδί του Θεού αυξάνει πνευματικά και τελειοποιείται. Αν  όμως δεν λαμβάνει την υγιαίνουσα διδασκαλία του λόγου του Θεού, κινδυνεύει να πεθάνει πνευματικά και τα έσχατά του να γίνουν χειρότερα από τα πρώτα. Γι’ αυτό ο απόστολος Παύλος δια του Αγίου Πνεύματος μας εφιστά τη προσοχή λέγοντας: «Προσέχετε λοιπόν πώς να περιπατείτε ακριβώς∙ μη ως άσοφοι, αλλ’ ως σοφοί, εξαγοραζόμενοι τον καιρόν, διότι αι ημέραι είναι πονηραί. Δια τούτο μη γίνεσθε άφρονες, αλλά νοείτε τι είναι το θέλημα του Κυρίου» (Εφεσίους,  ε΄:15-17).

Η εξαγορά του καιρού, δηλαδή του ελεύθερου χρόνου που έχουμε, ώστε να μη τον σπαταλάμε σε μάταια πράγματα αλλά στο να φρονούμε τα του Πνεύματος, είναι στις πονηρές μέρες που ζούμε, ένας πολύ δύσκολος στόχος. Στη σημερινή εποχή, πολλοί θεωρούν το ανήθικο σύμφωνα με το λόγο του Θεού σαν ηθικό και νόμιμο. Στο διαδίκτυο και τη τηλεόραση κυριαρχούν  οι άσχημες ειδήσεις και τα άσεμνα θεάματα. Πολλοί άνθρωποι δηλώνουν άθεοι και παρατηρούνται φαινόμενα κοσμικοποίησης  χριστιανικών εκκλησιών. Γι’ αυτό χρειάζεται, όσοι λέμε ότι αγαπάμε τον Κύριο πάνω από όλους και όλα, να προσέξουμε ιδιαίτερα, ώστε να πειθαρχήσουμε στη προτροπή του λόγου του Θεού που λέει: «Και μη συμμορφόνεσθε με τον αιώνα τούτον, αλλά μεταμορφόνεσθε δια της ανακαινίσεως του νοός σας, ώστε να δοκιμάζητε τι είναι το θέλημα του Θεού το αγαθόν και ευάρεστον και τέλειον» (Ρωμαίους, ιβ΄:2).

Συνοψίζοντας λέμε ότι έχοντας το φρόνημα του Πνεύματος, είναι βέβαιο ότι θα κρατήσουμε την αιώνια ζωή που μας έδωσε ο Κύριος. Δια του Αγίου Πνεύματος θανατώνονται  οι σαρκικές επιθυμίες που είναι ενάντια στο θέλημα του Θεού. Παραμένοντας στο φρόνημα του Πνεύματος έχουμε την παρουσία του Τριαδικού  Θεού μέσα μας. Σίγουρα θα έχουμε πτώσεις στη πνευματική μας πορεία, τότε θα πάμε μέσω της προσευχής με μετάνοια στον Κύριο και Εκείνος θα μας βοηθήσει να σηκωθούμε και να συνεχίσουμε τον καλό αγώνα. Ακόμη και αν θεωρούμε κάποια σαρκική επιθυμία αδύνατον να την αποβάλλουμε, να την εξομολογούμαστε στον Θεό, με ειλικρίνεια και παραδοχή της αδυναμίας μας, αλλά θέλοντας την πλήρη θανάτωσή της και  ο Ουράνιος Πατέρας θα ακούσει την προσευχή μας. Αν θέλουμε με όλη μας τη καρδιά, δια της δυνάμεως του Τριαδικού Θεού, θα μείνουμε στο φρόνημα του Αγίου Πνεύματος. Αμήν!

 
Περισσότερα Άρθρα...

Πορευθέντες λοιπόν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αυτούς να φυλάττωσι πάντα όσα παρήγγειλα εις εσάς· και ιδού, εγώ είμαι μεθ' υμών πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος. (Ματθαίος κη' 19)

Χριστιανισμός Live

Δημοσκόπηση

Τί πιστεύετε ότι ήταν ο Ιησούς Χριστός;
 
mod_vvisit_counterΣήμερα1146
mod_vvisit_counterΕχτές2179
mod_vvisit_counterΑυτή την βδομάδα3325
mod_vvisit_counterΤην προηγούμενη εβδομάδα9557
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα29494
mod_vvisit_counterΤον προηγούμενο μήνα57562
mod_vvisit_counterΟλές τις ημέρες1541213

We have: 18 guests online
Η IP: 3.237.66.86
 , 
Σήμερα : Νοε 23, 2020