Μενού

Φόρμα Σύνδεσης



  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

 

«Διότι το πολίτευμα ημών είναι εν ουρανοίς, οπόθεν και προσμένομεν Σωτήρα, τον Κύριον Ιησούν Χριστόν∙ όστις θέλει μετασχηματίσει το σώμα της ταπεινώσεως ημών, ώστε να γείνει σύμμορφον με το σώμα της δόξης αυτού, κατά την ενέργειαν διά της οποίας δύναται και να υποτάξη τα πάντα εις εαυτόν» (Φιλιππησίους,γ΄:20-21)

O Κύριος Ιησούς Χριστός έχει αναγγείλει ότι θα έρθει να παραλάβει όλους εκείνους που ζουν σύμφωνα με το θέλημά Του και τον ακολουθούν πιστά μέχρι τέλους. Βέβαια δεν μπορούμε να ορίσουμε τον χρόνο της έλευσης του Κυρίου μας, αλλά δια πίστεως στο λόγο Του μπορούμε να πούμε ότι ο Κύριος είναι πλησίον και έρχεται να παραλάβει την εκκλησία Του. Κατά συνέπεια, αυτό που έχουμε να κάνουμε σαν αναγεννημένοι χριστιανοί, είναι να προετοιμάσουμε τους εαυτούς μας να συναντήσουμε τον Κύριο γιατί έρχεται την ώρα που δεν στοχαζόμαστε (Ματθαίος,κδ΄:44).

Ο Κύριος θέλει με το νέο άφθαρτο σώμα που θα μας δώσει, να συγκατοικήσουμε μαζί Του αιώνια στην ουράνια βασιλεία,  γιατί μας αγαπάει και άλλωστε αυτός είναι ο σκοπός που μας δημιούργησε(Β΄ Κορινθίους, ε΄:5). Αυτό μας το υποσχέθηκε ο ίδιος λέγοντας: ‘Εν τη οικία του Πατρός μου είναι πολλά οικήματα• ει δε μη, ήθελον σας ειπεί• υπάγω να σας ετοιμάσω τόπον• και αφού υπάγω και σας ετοιμάσω τόπον, πάλιν έρχομαι και θέλω σας παραλάβει προς εμαυτόν, διά να είσθε και σεις, όπου είμαι εγώ (Ιωάννης, ιδ΄: 2,3). Αυτό που μας συστήνει επανειλημμένα είναι να γινόμαστε έτοιμοι για την έλευσή Του. Για να συμβαίνει αυτό, θα πρέπει η ζωή μας εδώ στη Γη να είναι σύμφωνη με το θέλημα του Θεού, έτσι όπως αυτό φανερώνεται μέσα στο γραμμένο λόγο Του. Αναφέρουμε σχετικά: «Εάν λοιπόν συνανέστητε μετά του Χριστού, τα άνω ζητείτε, όπου είναι ο Χριστός καθήμενος εν δεξιά του Θεού. Τα άνω φρονείτε, μη τα επί της γης. Διότι απεθάνετε, και η ζωή σας είναι κεκρυμμένη μετά του Χριστού εν τω Θεώ. Όταν ο Χριστός, η ζωή ημών, φανερωθή, τότε και σεις μετ’ αυτού θέλετε φανερωθή εν δόξη» (Κολοσσαείς,γ΄:1-4).

Έτσι το πολίτευμα του χριστιανού είναι ουράνιο, ο δε τρόπος ζωής του έχει κοινά χαρακτηριστικά με τη ζωή του στρατιωτικού. Αυτό φαίνεται από τα δια Πνεύματος Αγίου λόγια του Αποστόλου Παύλου στον Τιμόθεο: ‘Συ λοιπόν κακοπάθησον ως καλός στρατιώτης Ιησού Χριστού.  Ουδείς στρατευόμενος εμπλέκεται εις τας βιωτικάς υποθέσεις, διά να αρέση εις τον στρατολογήσαντα. Εάν δε και αγωνίζηταί τις, δεν στεφανούται, εάν νομίμως δεν αγωνισθή (Β΄ Τιμόθεον, β΄: 2-5).

Συνεπώς το πολίτευμα κάθε αναγεννημένου χριστιανού που ανήκει στην στρατευμένη εκκλησία του Κυρίου στη Γη, πρέπει να είναι σύμφωνα με το ευαγγέλιο (Φιλιππησίους, α΄: 27), έτσι ώστε να αγωνιστεί με επιτυχία τον καλό αγώνα και όταν ο Κύριος τον καλέσει, να μεταβεί στη θριαμβεύουσα εκκλησία στον Ουρανό. Ο Κύριος θέλει να πράττουμε το θέλημά  Του γιατί αυτό είναι το συμφέρον της ψυχής μας και επιπλέον έτσι αποδεικνύουμε ότι Τον αγαπάμε και ότι θέλουμε να είμαστε κοντά Του. Το ευαγγέλιο έχει δύναμη να μορφώνει τον χαρακτήρα του Χριστού μέσα στην ψυχή του χριστιανού δια της δυνάμεως του Αγίου  Πνεύματος, που πρέπει να λαμβάνει συνεχώς ο χριστιανός. Επομένως πράττοντας το ευαγγέλιο ο χριστιανός κάνει τον εαυτό του πολίτη της ουράνιας βασιλείας που ο Πατέρας Θεός έχει ετοιμάσει από καταβολής του κόσμου σε όλα τα παιδιά Του. Μέσα στον επίγειο αγώνα του ο άνθρωπος του Θεού θα έχει μαζί του τον Κύριο, ο οποίος θα τον ενισχύει με την παρουσία και δύναμη  του Αγίου Πνεύματος, θα τον συγχωρεί όταν μετανοεί από οποιεσδήποτε αμαρτίες που απερίσκεπτα πράττει, θα τον παρηγορεί σε κάθε θλίψη, θα απαντάει στα αιτήματά του, θα τον ελευθερώνει από δύσκολες καταστάσεις, θα ευλογεί τη δουλειά και την οικογένειά του. Ο Πατέρας Θεός δεν είναι απόμακρος παρατηρητής της ζωής του χριστιανού αλλά έστειλε τον Παράκλητο, δηλαδή το Άγιο Πνεύμα ο οποίος Παράκλητος θα τον βοηθάει κάθε ώρα και στιγμή της ζωής του.

Ο Κύριος έχει φανερώσει δια του αποστόλου Παύλου, τον τρόπο με τον οποίο θα έρθει να παραλάβει την εκκλησία Του. Διαβάζουμε μέσα στο ευαγγέλιο: «Διότι τούτο σας λέγομεν διά του λόγου του Κυρίου, ότι ημείς οι ζώντες όσοι απομένομεν εις την παρουσίαν του Κυρίου, δεν θέλομεν προλάβει τους κοιμηθέντας∙ επειδή αυτός ο Κύριος θέλη καταβή απ’ ουρανού με κέλευσμα, με φωνήν αρχαγγέλου, και με σάλπιγγα Θεού, και οι αποθανόντες εν Χριστώ θέλουσιν αναστηθή πρώτον∙ έπειτα ημείς οι ζώντες όσοι απομένομεν, θέλομεν αρπαχθή μετ’ αυτών εν νεφέλαις εις απάντησιν του Κυρίου εις τον αέρα∙ και ούτω θέλομεν είσθαι πάντοτε μετά του Κυρίου» (Α Θεσσαλονικείς, δ΄:15-17).  Ο Κύριος δηλαδή θα κατέβει από τον ουρανό και όσοι χριστιανοί σε όλο τον κόσμο πέθαναν εν Χριστώ, θα αναστηθούν πρώτοι και ύστερα όλοι εμείς που θα είμαστε εν ζωή θα αρπαχθούμε μαζί τους σε συνάντηση του Κυρίου στον αέρα και έτσι θα είμαστε πάντοτε με τον Κύριο. Διευκρινίζουμε ότι όταν λέμε ‘εμείς’, όπως ο απόστολος Παύλος, δεν εννοούμε τους εαυτούς μας, αλλά όσους ζουν την ώρα που θα έρθει ο Κύριος. Αυτό το γεγονός ονομάζεται μεταξύ των αναγεννημένων χριστιανών ‘Αρπαγή της εκκλησίας’.

Όπως προαναφέραμε η ώρα που θα έρθει ο Κύριος δεν είναι γνωστή γι’ αυτό ο χριστιανός πρέπει να είναι έτοιμος ανά πάσα ώρα για εκείνη την ώρα. Η παραβολή των 10 παρθένων που είπε ο Κύριος, πιστεύουμε ότι αναφέρεται σ’ αυτό το γεγονός.  Σ’ αυτή τη παραβολή βλέπουμε 10 παρθένες που πήραν τις λαμπάδες τους και βγήκαν σε συνάντηση του νυμφίου, από τις οποίες  οι 5 ήταν φρόνιμες και οι άλλες 5 ήταν μωρές. Οι μωρές πήραν μεν τις λαμπάδες αλλά δεν πήραν λάδι μαζί τους, ενώ οι φρόνιμες πήραν λάδι στα αγγεία τους μαζί με τις λαμπάδες τους. Επειδή ο νυμφίος αργούσε, νύσταξαν όλες και κοιμόταν. Στη μέση της νύχτας έγινε κραυγή ‘ιδού ο νυμφίος έρχεται βγείτε σε συνάντησή του’. Τότε σηκώθηκαν όλες οι παρθένες και ετοίμασαν τις λαμπάδες τους. Οι μωρές είπαν στις φρόνιμες να δώσουν λίγο από το λάδι τους, οι φρόνιμες όμως τους απάντησαν ότι μήπως τους τελειώσει το λάδι και δεν φτάσει για όλες και τους σύστησαν να πάνε να αγοράσουν. Ενώ αυτές έφυγαν ήρθε ο νυμφίος και οι φρόνιμες μπήκαν μαζί του στους γάμους και έκλεισε η πόρτα. Όταν ήρθαν οι μωρές ζήτησαν από τον Κύριο να ανοίξει την πόρτα αλλά ο Κύριος τους απάντησε ότι δεν τις γνωρίζει (Ματθαίος,κε΄:1-12).  Αυτό που διδασκόμαστε από αυτή τη παραβολή είναι ότι φρόνιμες παρθένες δεν έκαναν βιαστική εκτίμηση του χρόνου άφιξης του νυμφίου, γι’ αυτό μερίμνησαν για να έχουν περίσσεια λαδιού  που τελικά αποδείχθηκε  σωτήρια και επί πλέον αρνήθηκαν να δώσουν από το λάδι τους στις μωρές που τους ζήτησαν, εφαρμόζοντας το γραμμένο ‘άλλους μεν ελεείτε, κάμνοντες διάκρισι’(Ιούδα, α΄:22) και όχι το ‘Εις τον ζητούντα παρά σου δίδε’ (Ματθαίος, ε΄:42) που ισχύει όταν η βοήθεια λύνει προβλήματα και όχι όταν συντηρεί αμέλεια, πονηρία και οκνηρία.

Συνοψίζοντας λέμε το πολίτευμα των χριστιανών είναι ουράνιο. Φρόνιμοι χριστιανοί είναι αυτοί που αγωνίζονται σύμφωνα με το ευαγγέλιο, ενώ μωροί είναι εκείνοι που αγωνίζονται κάνοντας προσθαφερέσεις στο λόγο του Κύριου. Με την ζωή μας θα δείξουμε εάν αγωνιζόμαστε νόμιμα και αν πραγματικά προσδοκούμε να συναντήσουμε τον Κύριο ή όχι. Το ζητούμενο είναι να πολιτευόμαστε  στη παρούσα ζωή έχοντας την  προσδοκία του Χριστού σε πρώτη θέση στην καρδιά μας, γιατί ο Κύριος έρχεται την ώρα που δεν στοχαζόμαστε και πρέπει να μας βρει έτοιμους. Αμήν!

 

«Διότι εν Χριστώ Ιησού ούτε περιτομή έχει ισχύν τινά, ούτε ακροβυστία, αλλά πίστις δι’ αγάπης ενεργουμένη» (Γαλάτας, ε΄:6)

Η πίστη που αναφέρει ο απόστολος Παύλος στο προηγούμενο εδάφιο, είναι πίστη στη δικαίωση μέσω της θυσίας του Κυρίου Ιησού Χριστού και όχι πίστη στη δικαίωση μέσω των έργων του νόμου του Μωυσή, ένα των οποίων ήταν η περιτομή. Αυτό διότι ‘το τέλος του νόμου είναι ο Χριστός προς δικαιοσύνην εις πάντα τον πιστεύοντα’ (Ρωμαίους, ι΄:4). Όμως υπάρχουν περιπτώσεις που εμείς οι χριστιανοί βάζουμε νόμους δικούς μας οι οποίοι μας είναι εμπόδιο στο να ζούμε σωστά και να απολαμβάνουμε τον σωτήρα μας Ιησού Χριστό. Δηλαδή βάζουμε παραπάνω βάρος στον καλό ζυγό που μας έδωσε ο Κύριος, ο οποίος ζυγός είναι καλός και το φορτίο του ελαφρύ, βάσει των λόγων του Κυρίου (Ματθαίος,ια΄:29). Τέτοιοι νόμοι είναι εντολές του στυλ, ‘Μη πιάσης, μη γευθής, μη εγγίσης’ που έχουν φαινομενική σοφία, αλλά προσθέτουν περιττό βάρος και εμποδίζουν την ‘εν πνεύματι και αληθεία’ επικοινωνία του πιστού με τον Πατέρα Θεό (Κολοσσαείς,β΄:16-23).

Ο Κύριος θέλει να επικοινωνεί καθημερινά μαζί μας, όπως μιλούσε με τον Αδάμ και την Εύα κάθε δειλινό στο παράδεισο. Αυτό διότι σαν νυμφίος της εκκλησίας, ‘ο Χριστός ηγάπησε την εκκλησίαν και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ αυτής,  διά να αγιάση αυτήν, καθαρίσας με το λουτρόν του ύδατος διά του λόγου, διά να παραστήση αυτήν εις εαυτόν ένδοξον εκκλησίαν, μη έχουσαν κηλίδα ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων, αλλά διά να ήναι αγία και άμωμος(Εφεσίους, ε΄:25-27).

Γι’ αυτό ο Κύριος θέλει, από όσους λέμε ότι πιστεύουμε σ’ Αυτόν και έχουμε γνωρίσει την αγάπη Του και το έργο του καθαρισμού της ψυχής μας, να τον πλησιάζουμε με παρρησία και να τον αγαπάμε χωρίς όρους και νόμους. Ο νυμφίος Χριστός, σαν αληθινός Θεός, θέλει η σχέση μας μαζί Του και με τον Πατέρα Θεό να είναι ‘εν πνεύματι και αληθεία’ (Ιωάννης,δ΄:23). Συνεπώς η αληθινή πίστη στον Κύριο Ιησού Χριστό, είναι αλληλένδετη με την αγάπη μας προς το πρόσωπό Του. Μια αγάπη που φανερώνεται με την εκζήτηση της παρουσίας Του και την εκτέλεση των εντολών Του στη ζωή μας. Βέβαια όπως κάθε σωστός άνδρας θέλει η μέλλουσα σύζυγός του να τον πλησιάζει με την θέλησή της και όχι κάτω από την πίεση άλλων ανθρώπων ή καταστάσεων,  έτσι και ο Κύριος δεν θέλει να εξαναγκαζόμαστε από άλλους να Τον πλησιάζουμε, να προσευχόμαστε, να διαβάζουμε το λόγο Του και να τον εκτελούμε, αλλά να έχουμε πάρει ο καθένας προσωπικά, σταθερή απόφαση να Τον ακολουθήσουμε μέχρι τέλους.

Είναι γεγονός ότι η απόφαση αυτή δεν είναι εύκολη και όταν περνάμε θλίψεις ή πειρασμούς δοκιμάζεται, γι’ αυτό χρειαζόμαστε την πλήρωση του Αγίου Πνεύματος για να μπορούμε να νικάμε το σαρκικό φρόνημα και κάθε επίθεση του πονηρού και προσευχόμενοι όπως ο Κύριος πάντα να λέμε, ‘ουχί το θέλημά μου, αλλά το σον ας γείνη’ (Λουκάς, κβ΄:42).

Στη συνέχεια αναφέρουμε γραφικές περιπτώσεις ανθρώπων με πίστη που ενεργείται με αγάπη. Σαν πρώτη περίπτωση αναφέρουμε τη Χαναναία μητέρα. Διαβάζουμε σχετικά: ‘Και εξελθών εκείθεν ο Ιησούς ανεχώρησεν εις τα μέρη Τύρου και Σιδώνος. Και ιδού, γυνή Χαναναία, εξελθούσα από των ορίων εκείνων, εκραύγασε προς αυτόν λέγουσα• Ελέησόν με, Κύριε, υιέ του Δαβίδ• η θυγάτηρ μου κακώς δαιμονίζεται.  Ο δε δεν απεκρίθη προς αυτήν λόγον. Και προσελθόντες οι μαθηταί αυτού, παρεκάλουν αυτόν, λέγοντες• Απόλυσον αυτήν, διότι κράζει όπισθεν ημών. Ο δε αποκριθείς είπε• Δεν απεστάλην ειμή εις τα πρόβατα τα απολωλότα του οίκου Ισραήλ. Η δε ελθούσα προσεκύνει αυτόν, λέγουσα• Κύριε, βοήθει μοι. Ο δε αποκριθείς είπε• Δεν είναι καλόν να λάβη τις τον άρτον των τέκνων και να ρίψη εις τα κυνάρια. Η δε είπε• Ναι, Κύριε• αλλά και τα κυνάρια τρώγουσιν από των ψιχίων των πιπτόντων από της τραπέζης των κυρίων αυτών. Τότε αποκριθείς ο Ιησούς είπε προς αυτήν• Ω γύναι, μεγάλη σου η πίστις• ας γείνη εις σε ως θέλεις. Και ιατρεύθη η θυγάτηρ αυτής από της ώρας εκείνης(Ματθαίος,ιε΄:21-28).

Εδώ παρατηρούμε μια μητέρα που έφυγε από τα όρια κατοικίας της για να βρει τον Κύριο. Ξεκίνησε μια μεγάλη πορεία πιστεύοντας ότι όταν Τον βρει εκείνος θα θεραπεύσει την κόρη της. Όμως όταν τον βρήκε, εκείνος αρχικά δεν απαντούσε, στη συνέχεια της απάντησε αρνητικά και τελικά θα λέγαμε προσβλητικά, μιας και τη παρομοίασε με σκυλάκι. Παρ’ όλα αυτά εκείνη δεν θίχτηκε, συμφώνησε με τον Κύριο και Του ζήτησε με πίστη ένα ψίχουλο  που σαν ‘σκυλάκι’, δικαιούταν από τα υπολείμματα των τροφών των αφεντικών. Ο Κύριος θαύμασε για τη πίστη της  και έδωσε το αίτημά της. Το παράδειγμα αυτής της γυναίκας, ας είναι προς μίμηση σε  όλους τους πιστούς.

Ένα δεύτερο παράδειγμα είναι αυτό του Ιάειρου, ο οποίος ήταν αρχισυνάγωγος. Αυτός πήγε μπροστά στον Κύριο, γονάτισε και του ζήτησε να έρθει στο  σπίτι του για να θεραπεύσει την κόρη του. Ο Κύριος πήγε μαζί του, αλλά όταν έφτασαν στο σπίτι του είπαν ότι πέθανε η κόρη. Ο Κύριος τον παρότρυνε και του είπε να μη φοβάται αλλά να πιστεύει. Στη συνέχεια πήρε τρεις από τους μαθητές Του και τους γονείς του κοριτσιού και αφού έβγαλε όλους έξω, ανέστησε το κορίτσι του Ιάειρου (Λουκάς,η΄:41-56). Εδώ βλέπουμε έναν αρχισυνάγωγο, δηλαδή προϊστάμενο της συναγωγής των Ιουδαίων, να αφήνει στην άκρη τίτλους και τυχόν αρνητικές κριτικές εναντίον του Κυρίου και κινούμενος από αγάπη για την κόρη του και πίστη στη δύναμη του Κυρίου,  να πηγαίνει ταπεινά μπροστά Του, παρακαλώντας Τον να έρθει να θεραπεύσει την κόρη του. Αν και στη συνέχεια είδε νεκρή τη κόρη του, η φωνή του Κυρίου τον καθησύχασε και τελικά η πίστη του στον Κύριο τον δικαίωσε μιας και ο Κύριος ανέστησε την κόρη του. Έτσι και σήμερα, ο Κύριος δικαιώνει τον καθένα που πιστεύει και έρχεται σ’ Αυτόν.

Άλλο παράδειγμα αγάπης με πίστη, βλέπουμε στους μαθητές της πόλης της Ιόππης, οι οποίοι όταν πέθανε η αδελφή Δορκάδα, στείλανε δυο άντρες και έφεραν τον απόστολο Πέτρο. Η Δορκάδα ήταν ιδιαίτερα αγαπητή γιατί υπηρετούσε όλα τα εν Χριστώ αδέλφια της με αγαθά έργα και ελεημοσύνες. Ο Πέτρος προσευχήθηκε και  ο Κύριος ανέστησε την Δορκάδα. Το γεγονός έγινε γνωστό και πολλοί πίστεψαν στον Κύριο (Πράξεις,θ΄:36-43). Η Δορκάδα είχε κερδίσει με την αγάπη της όλα τα αδέλφια διότι τα υπηρετούσε κάνοντας καλά έργα. Ο Κύριος επέτρεψε να πεθάνει, πιθανά γιατί είχε ένα σχέδιο σωτηρίας σε αυτούς που θα άκουγαν το θαύμα της ανάστασής της. Τίποτα δεν περνάει απαρατήρητο από τα μάτια του Κυρίου και το σχέδιό Του το εξελίσσει με θαυμαστό τρόπο με σκοπό τη σωτηρία όσο το δυνατόν περισσότερων ανθρώπων. Τα αδέλφια της Ιόππης δεν εγκατέλειψαν νεκρή την Δορκάδα, αλλά αφού άκουσαν ότι ο Πέτρος ήταν κοντά, πίστεψαν ότι με τη προσευχή αυτού, ο Κύριος μπορούσε να την αναστήσει. Ο Κύριος ανταπόδωσε αυτή τη πίστη με αγάπη προς τη Δορκάδα και τους την χάρισε. Η Δορκάδα είχε δώσει προτεραιότητα στη ζωή της να υπηρετεί όσους είχαν ανάγκη, κάνοντας καλά έργα και ελεημοσύνες. Ο Κύριος επέτρεψε να ασθενήσει και να πεθάνει, έτσι ώστε με την ανάστασή της, να δοξαστεί ο Θεός και να σωθούν πολλοί άνθρωποι.

Συνοψίζοντας λέμε ότι η υγιής πίστη ενεργείται με αγάπη διότι ‘εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε να μετατοπίζω όρη, αγάπην δε μη έχω, είμαι ουδέν’ (Α΄ Κορινθίους, ιγ΄:2) Ο Κύριος είναι δίκαιος μισθαποδότης και θα κάνει μεγαλύτερη χάρη σε όσους εκτίμησαν σωστά τη σωτηρία που τους έδωσε και  την εργάστηκαν ταπεινά κάνοντας έργα αγάπης προς τον πλησίον τους. Η πίστη που ενεργείται με αγάπη, έχει μισθαποδοσία, δηλαδή έχει καρπό που θα μένει αιώνια. Αμήν!

 

 
Περισσότερα Άρθρα...

Εγώ είμαι το Α και το Ω, αρχή και τέλος, λέγει ο Κύριος, ο ων και ο ην και ο ερχόμενος, ο παντοκράτωρ. (Αποκάλυψις Ιωάννου α' 08)

Χριστιανισμός Live

Δημοσκόπηση

Τί πιστεύετε ότι ήταν ο Ιησούς Χριστός;
 
mod_vvisit_counterΣήμερα543
mod_vvisit_counterΕχτές416
mod_vvisit_counterΑυτή την βδομάδα2616
mod_vvisit_counterΤην προηγούμενη εβδομάδα3444
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα10311
mod_vvisit_counterΤον προηγούμενο μήνα13567
mod_vvisit_counterΟλές τις ημέρες858373

We have: 22 guests online
Η IP: 34.207.152.62
 , 
Σήμερα : Φεβ 22, 2019