Μενού

Φόρμα Σύνδεσης



  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

 

«Φόβος δεν είναι εν τη αγάπη, αλλ’ η τελεία αγάπη έξω διώκει τον φόβον∙ διότι ο φόβος έχει κόλασιν∙ και ο φοβούμενος δεν είναι τετελειωμένος εν τη αγάπη» (Α΄ Ιωάννου,δ΄:18)

Πριν λίγες μέρες μπήκαμε στο 2021μ.Χ., με τον φόβο του νέου κορωνοϊού και τα περιοριστικά μέτρα αντιμετώπισής του, να κυριαρχούν τόσο στη χώρα μας, όπως και στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Βάσιμη ελπίδα για έξοδο από αυτή κρίση δίνουν τα εμβόλια τα οποία έχουν ήδη αρχίσει να γίνονται σε πολλές χώρες. Με τη ευκαιρία αυτού του πρωτοφανούς σε μας φόβου της πανδημίας, θα ασχοληθούμε με τους φόβους που σαν άνθρωποι  έχουμε και  τον τρόπο αντιμετώπισής τους.

Όταν λέμε φόβους εννοούμε τα εξαιρετικά  δυσάρεστα συναισθήματα  που μας προκαλούνται εξαιτίας πραγματικών ή υποθετικών κινδύνων. Δεν αναφερόμαστε δηλαδή στον ‘φόβο του Θεού’, ο οποίος είναι απόρροια του σεβασμού μας προς Αυτόν και που σύμφωνα με τον λόγο του Θεού είναι ‘ή αρχή της σοφίας’ (Ψαλμός ρια΄:10, Παροιμίες, θ΄:10) και απαραίτητος για τη διατήρηση της σωτηρίας (Φιλιππησίους, β΄:12).

Παραδείγματα φόβων εξ αιτίας πραγματικού κινδύνου είναι αυτοί που σχετίζονται με την τωρινή πανδημία και τα περιοριστικά μέτρα περιορισμού της εξάπλωσής της. Δηλαδή φοβόμαστε μήπως κολλήσουμε εμείς ή οι οικείοι μας την ασθένεια, μήπως αν είμαστε φορείς τη μεταδώσουμε σε ηλικιωμένους συγγενείς μας και γίνουμε αιτία άθελα μας να κινδυνεύσει η ζωή τους, μήπως εξαιτίας των μέτρων χάσουμε τη δουλειά μας και αρκετοί άλλοι που είναι συνεπακόλουθοι αυτών. Παραδείγματα  φόβων εξ αιτίας υποθετικών ή απροσδιόριστων κινδύνων είναι αυτοί που έχουμε όταν βλέπουμε ότι τα πράγματα έρχονται αντίθετα απ’ ότι τα περιμέναμε, όπως όταν ενώ με βάση τα προσόντα μας περιμέναμε να βρούμε δουλειά δεν βρίσκουμε και γενικά όταν βασικές ανάγκες μας μένουν για χρόνια ανεκπλήρωτες, αυτό γίνεται αιτία να μας κυριεύει ένας φόβος και αγωνία για το παρόν και το μέλλον μας.

Τέτοιους φόβους έχουν και οι αναγεννημένοι  χριστιανοί ορισμένες φορές, όταν αντιμετωπίζουν δύσκολες καταστάσεις που έχουν να κάνουν με διωγμούς και ονειδισμούς από οικείους και φίλους, με  την επαγγελματική και οικογενειακή αποκατάσταση και διαβίωση τους, με την υγεία τους και  παρ’ όλο που προσεύχονται επί πολύ καιρό για την επίλυσή τους στον Πατέρα Θεό, δεν παίρνουν θετική απάντηση.

Αυτό που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι ότι οποιοδήποτε φόβο και αν έχει το παιδί του Θεού, ο Πατέρας Θεός μπορεί να το βοηθήσει να τον ξεπεράσει, εφόσον βέβαια αυτό πιστεύει και στηρίζεται στην υπόσχεση του λόγου Του που αναφέρει: «Πειρασμός δεν σας κατέλαβεν ειμή ανθρώπινος• πιστός όμως είναι ο Θεός, όστις δεν θέλει σας αφήσει να πειρασθήτε υπέρ την δύναμίν σας, αλλά μετά του πειρασμού θέλει κάμει και την έκβασιν, ώστε να δύνασθε να υποφέρητε» (Α΄ Κορινθίους, ι΄:13). Δηλαδή το παιδί του Θεού πιστεύει ότι ο Πατέρας του ο Ουράνιος, θα του δώσει τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος όταν προσεύχεται σ’ Αυτόν, να αντιμετωπίσει τη δύσκολη κατάσταση και έτσι νικάει τον φόβο που μπορεί να έχει, μήπως αποκάμει. Στη συνέχεια θα αναφέρουμε γραφικά παραδείγματα φόβων που αντιμετώπισαν άνθρωποι του Θεού και τις εκβάσεις που ο Κύριος έκανε.

Αρχικά αναφέρουμε τον Αβραάμ, ο οποίος σε κάποια φάση της ζωής αισθάνθηκε φόβο επειδή μετά από πολλά χρόνια γάμου δεν είχε παιδί, ότι όλη την κληρονομιά του θα την έπαιρνε ο δούλος του. Ο Κύριος διέκρινε τον φόβο του και του είπε σε όραμα, να μη φοβάται επειδή Αυτός είναι ο υπερασπιστής του και ότι θα έχει πολύ μισθό. Ο Αβραάμ εξέφρασε στον Κύριο τον φόβο του και ο Κύριος του είπε πως δεν θα τον κληρονομούσε ο δούλος του αλλά αυτός που θα βγει από τα σπλάχνα του. Στη συνέχεια  έβγαλε τον Αβραάμ έξω από τη σκηνή του και του έδειξε τα άστρα του ουρανού λέγοντας του ότι έτσι θα είναι το σπέρμα του. Ο Αβραάμ πίστεψε στην υπόσχεση του Θεού και λογίστηκε σ’ αυτόν σε δικαιοσύνη(Γέν.,ιε΄:1-6). Μια υπόσχεση του Κυρίου που μπορεί να πέρασαν χρόνια για να εκπληρωθεί, αλλά ο Αβραάμ, διατηρώντας  τη πίστη στα λόγια του Κυρίου, ξεπέρασε το φόβο του, μέχρι που τελικά απόλαυσε την εκπλήρωση αυτής της επαγγελίας.

Άλλη περίπτωση είναι αυτή του προφήτη Ηλία, ο οποίος φοβήθηκε  την βασίλισσα Ιεζάβελ, επειδή εκείνη είχε αναγγείλει ότι θα τον σκότωνε και από τον φόβο του έφυγε και αφού περπάτησε 40 μέρες και 40 νύχτες κατέληξε μια σπηλιά και εκεί έκαμε κατάλυμα. Εκεί τον επισκέφθηκε ο Κύριος, τον ενίσχυσε με την παρουσία Του και του έδωσε οδηγίες πώς να συνεχίσει να εργάζεται στο έργο Του. Έτσι, με την επέμβαση του Κυρίου, έφυγε ο φόβος και άλλαξε τελείως το σκεπτικό του προφήτη (Α΄ Βασιλέων,ιθ΄:1-21).

Επίσης ο Δαβίδ, ο οποίος επί χρόνια ήταν καταδιωκόμενος από τον Σαούλ και αντιμετώπιζε τον φόβο του θανάτου, βλέποντας τις εκβάσεις που έκανε ο Κύριος στις δοκιμασίες του, αναφέρει: ‘Εξεζήτησα τον Κύριον, και επήκουσέ μου, και εκ πάντων των φόβων μου με ηλευθέρωσεν’(Ψαλμός λδ΄:4).

Ακόμη αναφέρουμε τον Ιάειρο, που ήταν αρχισυνάγωγος. Όταν η κόρη του κινδύνευε να πεθάνει από ασθένεια, πήγε στον Κύριο Ιησού Χριστό να ζητήσει να την θεραπεύσει. Ενώ προχωρούσαν προς το σπίτι τον ενημέρωσαν ότι η κόρη του πέθανε. Τότε ο Κύριος του είπε να μη φοβάται αλλά μόνο να πιστεύει και στη συνέχεια πήγε στο σπίτι του και ανάστησε τη κόρη του (Μάρκος,ε΄:22-41). Είναι λογικό ένας γονέας να φοβάται για τη ζωή του παιδιού του όταν αυτό ασθενεί σοβαρά, όμως επειδή ο Κύριος έχει υποσχεθεί ότι ‘τον ερχόμενον προς εμέ δεν θέλω εκβάλει έξω’(Ιωάννης, ς΄:37), δεν είναι απλά θεατής των προβλημάτων των  ανθρώπων που Τον πλησιάζουν, αλλά έχει σπλάχνα και αγάπη προς αυτούς, γι’ αυτό επεμβαίνει  κάνοντας έκβαση στις δοκιμασίες τους,  απομακρύνοντας έτσι τους φόβους τους.

Υπάρχει και ο φόβος που μπορεί να αισθανόμαστε εξαιτίας ανθρώπων που απειλούν τη ζωή τη δική μας ή των οικείων μας, εξαιτίας της πίστης μας στον Ιησού Χριστό και το Ευαγγέλιό Του. Ο Κύριος  μας αναφέρει σχετικά: ‘Λέγω δε προς εσάς τους φίλους μου• Μη φοβηθήτε από των αποκτεινόντων το σώμα και μετά ταύτα μη δυναμένων περισσότερόν τι να πράξωσι. Θέλω δε σας δείξει ποίον να φοβηθήτε• Φοβήθητε εκείνον, όστις αφού αποκτείνη, έχει εξουσίαν να ρίψη εις την γέενναν• ναι, σας λέγω, τούτον φοβήθητε. Δεν πωλούνται πέντε στρουθία διά δύο ασσάρια; και εν εξ αυτών δεν είναι λελησμονημένον ενώπιον του Θεού• αλλά και αι τρίχες της κεφαλής υμών είναι πάσαι ηριθμημέναι. Μη φοβείσθε λοιπόν• από πολλών στρουθίων διαφέρετε’ (Λουκάς,ιβ΄:4-7).

Η χριστιανική ιστορία από τα αποστολικά χρόνια μέχρι και σήμερα, είναι γεμάτη με αναρίθμητες περιπτώσεις χριστιανών μαρτύρων που δόξασαν τον Θεό με το θάνατό τους, εξαιτίας της πίστης τους στον Ιησού Χριστό και στο Ευαγγέλιό Του.

Συνοψίζοντας λέμε ότι όλοι σαν άνθρωποι έχουμε φόβους. Αν αγαπάμε και φοβόμαστε πάνω απ’ όλους και όλα τον Πατέρα μας τον Ουράνιο, Αυτός θα μας δώσει την  τέλεια αγάπη, σαν καρπό του Αγίου Πνεύματος, με την οποία θα διώξουμε τους φόβους μας. Ακόμα και αν φοβηθούμε μήπως δεν ικανοποιηθούν αιτήματα και επαγγελίες, που επί χρόνια  δεν έχουμε λάβει, να ξέρουμε ότι εφόσον έχουμε τον Κύριο μαζί μας, θα μας βοηθήσει να μη αποκάμουμε περιμένοντας και θα κάνει έκβαση προς το συμφέρον μας, όταν και όπως Εκείνος θέλει. Αμήν!

 

 

.

«θέλει δε γεννήσει υιόν, και θέλεις καλέσει το όνομα αυτού Ιησούν∙ διότι αυτός θέλει σώσει τον λαόν αυτού από των αμαρτιών αυτών» (Ματθαίος,α΄:21)

Η γέννηση του Ιησού Χριστού είναι ένα γεγονός που γιορτάζεται σε όλες τις χριστιανικές χώρες του κόσμου. Αυτό διότι με τη διάδοση του ευαγγελίου στις περισσότερες χώρες του κόσμου, έγινε γνωστό το σωτηριακό έργο του Ιησού Χριστού, με  τη σταύρωση και την ανάστασή Του και καθιερώθηκε να εορτάζεται η γέννησή Του ως εορτή ανάμνησης αυτού του θαυμαστού γεγονότος και επί πλέον να αποτελεί την αρχή μέτρησης της χρονολογίας. Όμως στην εποχή μας, αυτή η εορτή είναι περισσότερο συνδεδεμένη με την εμπορικότητα και τα παραδοσιακά φαγητά και γλυκά  παρά με το πνευματικό μήνυμα του μεγάλου μυστηρίου της ενανθρώπισης του Θεού (Α΄ Τιμόθεον, γ΄:16). Σ’ αυτό το άρθρο, όπως άλλωστε συνηθίζουμε να κάνουμε κάθε χρόνο, θα αναφερθούμε στο πνευματικό μήνυμα της γέννησης του Ιησού Χριστού.

Ο Κύριος γεννήθηκε και ήρθε στον κόσμο για να μη χαθεί όποιος πιστέψει σ’ Αυτόν, αλλά να  έχει ζωή αιώνια (Ιωάννης,γ΄:16). Ο δε ορισμός της αιώνιας ζωής δόθηκε από τον ίδιο τον Κύριο Ιησού Χριστό, όταν είπε: «Αύτη δε είναι η αιώνιος ζωή, το να γνωρίζωσι σε τον μόνον αληθινόν Θεόν, και τον οποίον απέστειλας Ιησούν Χριστόν» (Ιωάννης,ιζ΄:3).

Ο Κύριος όπως ήταν προφητευμένο, γεννήθηκε σαν άνθρωπος από τη παρθένο Μαρία, που ήταν απόγονος του βασιλιά Δαβίδ, δηλαδή ανήκε στο λαό Ισραήλ.  Όμως ο Κύριος, σαν Υιός Θεού, με τη σταυρική Του  θυσία, πλήρωσε σαν αναμάρτητος που ήταν, για τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων, ανεξάρτητα της φυλής ή του έθνους που ανήκουν. Άλλωστε ο ίδιος ο Κύριος λίγο πριν σταυρωθεί είπε: «Και εγώ εάν υψωθώ εκ της γης, θέλω ελκύσει πάντας προς εμαυτόν», ενώ μετά την ανάστασή Του είπε στους μαθητές Του: «Υπάγετε εις όλον τον κόσμον, και κηρύξατε το ευαγγέλιον εις όλην την κτίσιν. Όστις πιστεύση και βαπτισθή, θέλη σωθή∙ όστις όμως απιστήση, θέλη κατακριθή» (Μάρκος,ις΄:15-16). Από τα λόγια αυτά του Κυρίου φαίνεται καθαρά ότι η σωτηρία αφορά όλους τους ανθρώπους και  δίνεται μέσω του ευαγγελίου δια της πίστεως στον Ιησού Χριστό. Συνεπώς το κήρυγμα του ευαγγελίου είναι κήρυγμα σωτηρίας, όπως και το βάπτισμα στο νερό του ανθρώπου που μετανοεί και πιστεύει στον Κύριο, είναι βάπτισμα σωτηρίας.

Ο Κύριος γεννήθηκε για να δώσει τη δυνατότητα σε όσους πιστέψουμε σ’ Αυτόν να ‘γεννηθούμε άνωθεν’ από τον Πατέρα Θεό και  να γίνουμε παιδιά Του. Αναφέρουμε σχετικά εδάφια:

« Όσοι δε εδέχθησαν αυτόν, εις αυτούς έδωκεν εξουσίαν να γείνωσι τέκνα Θεού, εις τους πιστεύοντας εις το όνομα αυτού•  οίτινες ουχί εξ αιμάτων ουδέ εκ θελήματος σαρκός ουδέ εκ θελήματος ανδρός, αλλ' εκ Θεού εγεννήθησαν» (Ιωάννης, α΄:12-13).

«Αληθώς, αληθώς σοι λέγω, εάν τις δεν γεννηθή εξ ύδατος και Πνεύματος, δεν δύναται να εισέλθη εις την βασιλείαν του Θεού. Το γεγεννημένον εκ της σαρκός είναι σαρξ και το γεγεννημένον εκ του Πνεύματος είναι πνεύμα. Μη θαυμάσης ότι σοι είπον, Πρέπει να γεννηθήτε άνωθεν.  Ο άνεμος όπου θέλει πνέει, και την φωνήν αυτού ακούεις, αλλά δεν εξεύρεις πόθεν έρχεται και που υπάγει• ούτως είναι πας, όστις εγεννήθη εκ του Πνεύματος.» (Ιωάννης,γ΄:5-8).

Το ‘εξ ύδατος’ πιστεύουμε ότι σημαίνει ‘δια του λόγου του Θεού’ (Εφεσίους,ε΄:26) και το ‘Πνεύματος’, ‘δια του Αγίου Πνεύματος’. Δηλαδή όπως η Μαρία πίστεψε στον λόγο του Θεού και δια του Αγίου Πνεύματος συνέλαβε τον Κύριο Ιησού Χριστό μέσα της, έτσι και ο Πατέρας Θεός ενεργεί όταν πιστέψουμε, με  τον λόγο Του και το Άγιο Πνεύμα, για να γεννηθεί ο Χριστός μέσα στην πνευματική μας καρδιά, με αποτέλεσμα να γίνουμε παιδιά Του, με μια νέα καθαρή καρδιά που θα θέλει να κάνει το θέλημά Του. Βέβαια, αφού γεννηθεί ο Χριστός μέσα μας, το ζητούμενο είναι να παραμείνει μέσα μας έως τέλους και να μορφωθεί αυξανόμενος ‘εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού’ (Εφεσίους, δ΄:13). Αυτό ανήκει στη δική μας αποκλειστική ευθύνη και θα το επιτύχουμε εφόσον σε όλη μας τη ζωή θα εξακολουθούμε να τρεφόμαστε πνευματικά με το λόγο Του και εφόσον αγωνιζόμαστε με τη με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος να εκτελέσουμε το θέλημά Του στη ζωή μας.

Όπως η μόρφωσή του Χριστού στη κοιλιά της Μαρίας φανερωνόταν από την αύξηση του μεγέθους της, έτσι και η μόρφωση του Χριστού μέσα στον εσωτερικό άνθρωπο του αναγεννημένου χριστιανού φανερώνεται από την αύξηση του καρπού του Αγίου Πνεύματος μέσα στη ζωή του και από την δια του Αγίου Πνεύματος θανάτωση των έργων της σάρκας (Γαλάτας, ε΄:16-24).

Ένα από τα στοιχεία του καρπού του Αγίου Πνεύματος είναι η ειρήνη. Όταν ο ο Κύριος Ιησούς γεννήθηκε στη φάτνη της Βηθλεέμ, πλήθος αγγέλων υμνούσαν λέγοντας, ‘Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία’ (Λουκάς, β΄:14). Βέβαια η ειρήνη και η ευδοκία του Θεού βρίσκονται σε ανθρώπους που ομολογούν αυτό που προφητικά αναφέρει ο προφήτης Ησαΐας για τον Κύριο Ιησού: «Αλλ' αυτός ετραυματίσθη διά τας παραβάσεις ημών, εταλαιπωρήθη διά τας ανομίας ημών• η τιμωρία, ήτις έφερε την ειρήνην ημών, ήτο επ' αυτόν• και διά των πληγών αυτού ημείς ιάθημεν» (Ησαΐας, νγ΄:5). Δηλαδή μέσω της θυσίας του Ιησού Χριστού, ο Πατέρας Θεός μας συμφιλίωσε με τον εαυτό Του, μη λογαριάζοντας τις αμαρτίες μας και μας έδωσε ειρήνη στη ψυχή μας  και θεραπεία στο σώμα μας. (Β΄ Κορινθίους, ε΄:18-19). Γι’ αυτό  και ο απόστολος Παύλος αναφωνεί  εκ μέρους όλων των πιστών λέγοντας: «Δικαιωθέντες λοιπόν εκ πίστεως, έχομεν ειρήνην προς τον Θεόν δια του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού» (Ρωμαίους, ε΄:1).

Από τα προαναφερθέντα είναι φανερό ότι ο Κύριος γεννήθηκε για να εκπληρώσει τη δικαιοσύνη του Πατέρα Θεού, πληρώνοντας με το αθώο αίμα της σταυρικής θυσίας Του για τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων. Έτσι έδωσε την δυνατότητα σε όσους μετανοούν και Τον επικαλούνται στη ζωή τους να σωθούν και να αποτελέσουν την εκκλησία Του.  Όλα τα μέλη της εκκλησίας Του ο Κύριος τα εκπαιδεύει και τα περιθάλπει με σκοπό να αγωνιστούν τον καλό αγώνα της πίστης έως τέλους και μετά να τα παραλάβει μαζί Του στην αιώνια βασιλεία Του. Όπως ο Κύριος τελείωσε  νικηφόρα τον αγώνα Του (Ιωάννης,ις΄:33), θέλει και εμείς να νικήσουμε, γι’ αυτό δίνει  θαυμαστές επαγγελίες στους νικητές όπως ‘Όστις νικά, θέλω δώσει εις αυτόν να καθήση μετ' εμού εν τω θρόνω μου, καθώς και εγώ ενίκησα και εκάθησα μετά του Πατρός μου εν τω θρόνω αυτού’ (Αποκάλυψις, β΄:7,11,17,26 και γ΄:5,12, 21).

Συνοψίζοντας λέμε ότι ο Κύριος γεννήθηκε και ήρθε στον κόσμο  για να εκπληρώσει την προσδοκία της κτίσης που είναι η αποκάλυψη των υιών του Θεού, δηλαδή της εκκλησίας Του.  Η εκκλησία είναι το σώμα και η νύμφη του Κυρίου και αναφέρεται και σαν ‘οίκος Θεού’ και ‘στύλος και εδραίωμα της αλήθειας’(Α΄ Τιμόθεον, γ΄:15). Ο νυμφίος Χριστός θέλει να εκπαιδεύσει και να καθαρίσει τη νύμφη Του εκκλησία, ώστε να τη φέρει στη βασιλεία των ουρανών και μια μέρα να γίνει ο γάμος Του μαζί της (Εφεσίους, ε΄:25-27,32). Ο Κύριος δεν γεννήθηκε για να γιορτάζεται για εμπορικούς λόγους, αλλά γεννήθηκε για να γεννηθεί στη δική μας πνευματική καρδιά, ώστε να αγωνιστούμε μαζί τον καλό αγώνα της πίστης μέχρι τέλους. Αυτά τα Χριστούγεννα ας αποτελέσουν εμπειρία, αληθινής γέννησης του Χριστού μέσα μας, δηλαδή αναγέννησής μας. Αμήν!

 
Περισσότερα Άρθρα...

Άξιος είσαι, Κύριε, να λάβης την δόξαν και την τιμήν και την δύναμιν, διότι συ έκτισας τα πάντα, και διά το θέλημά σου υπάρχουσι και εκτίσθησαν. (Αποκάλυψις Ιωάννου δ' 11)

Χριστιανισμός Live

Δημοσκόπηση

Τί πιστεύετε ότι ήταν ο Ιησούς Χριστός;
 
mod_vvisit_counterΣήμερα167
mod_vvisit_counterΕχτές1233
mod_vvisit_counterΑυτή την βδομάδα2414
mod_vvisit_counterΤην προηγούμενη εβδομάδα9532
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα38002
mod_vvisit_counterΤον προηγούμενο μήνα51675
mod_vvisit_counterΟλές τις ημέρες1962638

We have: 21 guests online
Η IP: 3.236.13.53
 , 
Σήμερα : Σεπ 28, 2021