Μενού

Φόρμα Σύνδεσης



  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

«Διότι εν Χριστώ Ιησού ούτε περιτομή έχει ισχύν τινά, ούτε ακροβυστία, αλλά πίστις δι’ αγάπης ενεργουμένη» (Γαλάτας, ε΄:6)

Η πίστη που αναφέρει ο απόστολος Παύλος στο προηγούμενο εδάφιο, είναι πίστη στη δικαίωση μέσω της θυσίας του Κυρίου Ιησού Χριστού και όχι πίστη στη δικαίωση μέσω των έργων του νόμου του Μωυσή, ένα των οποίων ήταν η περιτομή. Αυτό διότι ‘το τέλος του νόμου είναι ο Χριστός προς δικαιοσύνην εις πάντα τον πιστεύοντα’ (Ρωμαίους, ι΄:4). Όμως υπάρχουν περιπτώσεις που εμείς οι χριστιανοί βάζουμε νόμους δικούς μας οι οποίοι μας είναι εμπόδιο στο να ζούμε σωστά και να απολαμβάνουμε τον σωτήρα μας Ιησού Χριστό. Δηλαδή βάζουμε παραπάνω βάρος στον καλό ζυγό που μας έδωσε ο Κύριος, ο οποίος ζυγός είναι καλός και το φορτίο του ελαφρύ, βάσει των λόγων του Κυρίου (Ματθαίος,ια΄:29). Τέτοιοι νόμοι είναι εντολές του στυλ, ‘Μη πιάσης, μη γευθής, μη εγγίσης’ που έχουν φαινομενική σοφία, αλλά προσθέτουν περιττό βάρος και εμποδίζουν την ‘εν πνεύματι και αληθεία’ επικοινωνία του πιστού με τον Πατέρα Θεό (Κολοσσαείς,β΄:16-23).

Ο Κύριος θέλει να επικοινωνεί καθημερινά μαζί μας, όπως μιλούσε με τον Αδάμ και την Εύα κάθε δειλινό στο παράδεισο. Αυτό διότι σαν νυμφίος της εκκλησίας, ‘ο Χριστός ηγάπησε την εκκλησίαν και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ αυτής,  διά να αγιάση αυτήν, καθαρίσας με το λουτρόν του ύδατος διά του λόγου, διά να παραστήση αυτήν εις εαυτόν ένδοξον εκκλησίαν, μη έχουσαν κηλίδα ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων, αλλά διά να ήναι αγία και άμωμος(Εφεσίους, ε΄:25-27).

Γι’ αυτό ο Κύριος θέλει, από όσους λέμε ότι πιστεύουμε σ’ Αυτόν και έχουμε γνωρίσει την αγάπη Του και το έργο του καθαρισμού της ψυχής μας, να τον πλησιάζουμε με παρρησία και να τον αγαπάμε χωρίς όρους και νόμους. Ο νυμφίος Χριστός, σαν αληθινός Θεός, θέλει η σχέση μας μαζί Του και με τον Πατέρα Θεό να είναι ‘εν πνεύματι και αληθεία’ (Ιωάννης,δ΄:23). Συνεπώς η αληθινή πίστη στον Κύριο Ιησού Χριστό, είναι αλληλένδετη με την αγάπη μας προς το πρόσωπό Του. Μια αγάπη που φανερώνεται με την εκζήτηση της παρουσίας Του και την εκτέλεση των εντολών Του στη ζωή μας. Βέβαια όπως κάθε σωστός άνδρας θέλει η μέλλουσα σύζυγός του να τον πλησιάζει με την θέλησή της και όχι κάτω από την πίεση άλλων ανθρώπων ή καταστάσεων,  έτσι και ο Κύριος δεν θέλει να εξαναγκαζόμαστε από άλλους να Τον πλησιάζουμε, να προσευχόμαστε, να διαβάζουμε το λόγο Του και να τον εκτελούμε, αλλά να έχουμε πάρει ο καθένας προσωπικά, σταθερή απόφαση να Τον ακολουθήσουμε μέχρι τέλους.

Είναι γεγονός ότι η απόφαση αυτή δεν είναι εύκολη και όταν περνάμε θλίψεις ή πειρασμούς δοκιμάζεται, γι’ αυτό χρειαζόμαστε την πλήρωση του Αγίου Πνεύματος για να μπορούμε να νικάμε το σαρκικό φρόνημα και κάθε επίθεση του πονηρού και προσευχόμενοι όπως ο Κύριος πάντα να λέμε, ‘ουχί το θέλημά μου, αλλά το σον ας γείνη’ (Λουκάς, κβ΄:42).

Στη συνέχεια αναφέρουμε γραφικές περιπτώσεις ανθρώπων με πίστη που ενεργείται με αγάπη. Σαν πρώτη περίπτωση αναφέρουμε τη Χαναναία μητέρα. Διαβάζουμε σχετικά: ‘Και εξελθών εκείθεν ο Ιησούς ανεχώρησεν εις τα μέρη Τύρου και Σιδώνος. Και ιδού, γυνή Χαναναία, εξελθούσα από των ορίων εκείνων, εκραύγασε προς αυτόν λέγουσα• Ελέησόν με, Κύριε, υιέ του Δαβίδ• η θυγάτηρ μου κακώς δαιμονίζεται.  Ο δε δεν απεκρίθη προς αυτήν λόγον. Και προσελθόντες οι μαθηταί αυτού, παρεκάλουν αυτόν, λέγοντες• Απόλυσον αυτήν, διότι κράζει όπισθεν ημών. Ο δε αποκριθείς είπε• Δεν απεστάλην ειμή εις τα πρόβατα τα απολωλότα του οίκου Ισραήλ. Η δε ελθούσα προσεκύνει αυτόν, λέγουσα• Κύριε, βοήθει μοι. Ο δε αποκριθείς είπε• Δεν είναι καλόν να λάβη τις τον άρτον των τέκνων και να ρίψη εις τα κυνάρια. Η δε είπε• Ναι, Κύριε• αλλά και τα κυνάρια τρώγουσιν από των ψιχίων των πιπτόντων από της τραπέζης των κυρίων αυτών. Τότε αποκριθείς ο Ιησούς είπε προς αυτήν• Ω γύναι, μεγάλη σου η πίστις• ας γείνη εις σε ως θέλεις. Και ιατρεύθη η θυγάτηρ αυτής από της ώρας εκείνης(Ματθαίος,ιε΄:21-28).

Εδώ παρατηρούμε μια μητέρα που έφυγε από τα όρια κατοικίας της για να βρει τον Κύριο. Ξεκίνησε μια μεγάλη πορεία πιστεύοντας ότι όταν Τον βρει εκείνος θα θεραπεύσει την κόρη της. Όμως όταν τον βρήκε, εκείνος αρχικά δεν απαντούσε, στη συνέχεια της απάντησε αρνητικά και τελικά θα λέγαμε προσβλητικά, μιας και τη παρομοίασε με σκυλάκι. Παρ’ όλα αυτά εκείνη δεν θίχτηκε, συμφώνησε με τον Κύριο και Του ζήτησε με πίστη ένα ψίχουλο  που σαν ‘σκυλάκι’, δικαιούταν από τα υπολείμματα των τροφών των αφεντικών. Ο Κύριος θαύμασε για τη πίστη της  και έδωσε το αίτημά της. Το παράδειγμα αυτής της γυναίκας, ας είναι προς μίμηση σε  όλους τους πιστούς.

Ένα δεύτερο παράδειγμα είναι αυτό του Ιάειρου, ο οποίος ήταν αρχισυνάγωγος. Αυτός πήγε μπροστά στον Κύριο, γονάτισε και του ζήτησε να έρθει στο  σπίτι του για να θεραπεύσει την κόρη του. Ο Κύριος πήγε μαζί του, αλλά όταν έφτασαν στο σπίτι του είπαν ότι πέθανε η κόρη. Ο Κύριος τον παρότρυνε και του είπε να μη φοβάται αλλά να πιστεύει. Στη συνέχεια πήρε τρεις από τους μαθητές Του και τους γονείς του κοριτσιού και αφού έβγαλε όλους έξω, ανέστησε το κορίτσι του Ιάειρου (Λουκάς,η΄:41-56). Εδώ βλέπουμε έναν αρχισυνάγωγο, δηλαδή προϊστάμενο της συναγωγής των Ιουδαίων, να αφήνει στην άκρη τίτλους και τυχόν αρνητικές κριτικές εναντίον του Κυρίου και κινούμενος από αγάπη για την κόρη του και πίστη στη δύναμη του Κυρίου,  να πηγαίνει ταπεινά μπροστά Του, παρακαλώντας Τον να έρθει να θεραπεύσει την κόρη του. Αν και στη συνέχεια είδε νεκρή τη κόρη του, η φωνή του Κυρίου τον καθησύχασε και τελικά η πίστη του στον Κύριο τον δικαίωσε μιας και ο Κύριος ανέστησε την κόρη του. Έτσι και σήμερα, ο Κύριος δικαιώνει τον καθένα που πιστεύει και έρχεται σ’ Αυτόν.

Άλλο παράδειγμα αγάπης με πίστη, βλέπουμε στους μαθητές της πόλης της Ιόππης, οι οποίοι όταν πέθανε η αδελφή Δορκάδα, στείλανε δυο άντρες και έφεραν τον απόστολο Πέτρο. Η Δορκάδα ήταν ιδιαίτερα αγαπητή γιατί υπηρετούσε όλα τα εν Χριστώ αδέλφια της με αγαθά έργα και ελεημοσύνες. Ο Πέτρος προσευχήθηκε και  ο Κύριος ανέστησε την Δορκάδα. Το γεγονός έγινε γνωστό και πολλοί πίστεψαν στον Κύριο (Πράξεις,θ΄:36-43). Η Δορκάδα είχε κερδίσει με την αγάπη της όλα τα αδέλφια διότι τα υπηρετούσε κάνοντας καλά έργα. Ο Κύριος επέτρεψε να πεθάνει, πιθανά γιατί είχε ένα σχέδιο σωτηρίας σε αυτούς που θα άκουγαν το θαύμα της ανάστασής της. Τίποτα δεν περνάει απαρατήρητο από τα μάτια του Κυρίου και το σχέδιό Του το εξελίσσει με θαυμαστό τρόπο με σκοπό τη σωτηρία όσο το δυνατόν περισσότερων ανθρώπων. Τα αδέλφια της Ιόππης δεν εγκατέλειψαν νεκρή την Δορκάδα, αλλά αφού άκουσαν ότι ο Πέτρος ήταν κοντά, πίστεψαν ότι με τη προσευχή αυτού, ο Κύριος μπορούσε να την αναστήσει. Ο Κύριος ανταπόδωσε αυτή τη πίστη με αγάπη προς τη Δορκάδα και τους την χάρισε. Η Δορκάδα είχε δώσει προτεραιότητα στη ζωή της να υπηρετεί όσους είχαν ανάγκη, κάνοντας καλά έργα και ελεημοσύνες. Ο Κύριος επέτρεψε να ασθενήσει και να πεθάνει, έτσι ώστε με την ανάστασή της, να δοξαστεί ο Θεός και να σωθούν πολλοί άνθρωποι.

Συνοψίζοντας λέμε ότι η υγιής πίστη ενεργείται με αγάπη διότι ‘εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε να μετατοπίζω όρη, αγάπην δε μη έχω, είμαι ουδέν’ (Α΄ Κορινθίους, ιγ΄:2) Ο Κύριος είναι δίκαιος μισθαποδότης και θα κάνει μεγαλύτερη χάρη σε όσους εκτίμησαν σωστά τη σωτηρία που τους έδωσε και  την εργάστηκαν ταπεινά κάνοντας έργα αγάπης προς τον πλησίον τους. Η πίστη που ενεργείται με αγάπη, έχει μισθαποδοσία, δηλαδή έχει καρπό που θα μένει αιώνια. Αμήν!

 

 


«Ιδού, η παρθένος θέλει συλλάβει και θέλει γεννήσει υιόν, και θέλουσι καλέσει το όνομα αυτού Εμμανουήλ, το οποίον μεθερμηνευόμενον είναι, Μεθ' ημών ο Θεός» (Ματθαίος, α΄:23).

Είναι αλήθεια ότι δύσκολα κάποιος μπορεί να πιστέψει ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός είναι ο Θεός που έγινε άνθρωπος, επειδή αυτό δεν μπορεί να ελεγχτεί με την ανθρώπινη  λογική παρά μόνο με τη πίστη. Για τον λόγο αυτό καλό θα είναι αντί η γιορτή της γέννησης του Θεανθρώπου να είναι μια τυπική παραδοσιακή γιορτή μιας μέρας το χρόνο, να αποτελεί σε κάθε άνθρωπο ένα ουσιαστικό ερέθισμα στο να ερευνήσει το ευαγγέλιο  και να αναρωτηθεί, ποιος πιστεύει ότι είναι ο Ιησούς Χριστός και τί μπορεί να του προσφέρει.

Στα πλαίσια αυτής της έρευνας, αναφέρουμε ότι σύμφωνα με τη Καινή Διαθήκη, η γέννηση του Χριστού έγινε δια του Αγίου Πνεύματος, μέσω της παρθένου Μαρίας. Αναφέρουμε σχετικά εδάφια: « Του δε Ιησού Χριστού η γέννησις ούτως ήτο. Αφού ηρραβωνίσθη η μήτηρ αυτού Μαρία μετά του Ιωσήφ, πριν συνέλθωσιν, ευρέθη εν γαστρί έχουσα εκ Πνεύματος Αγίου. Ιωσήφ δε ο ανήρ αυτής, δίκαιος ων και μη θέλων να θεατρίση αυτήν, ηθέλησε να απολύση αυτήν κρυφίως. Ενώ δε αυτός διελογίσθη ταύτα, ιδού, άγγελος Κυρίου εφάνη κατ' όναρ εις αυτόν, λέγων• Ιωσήφ, υιέ του Δαβίδ, μη φοβηθής να παραλάβης Μαριάμ την γυναίκα σου• διότι το εν αυτή γεννηθέν είναι εκ Πνεύματος Αγίου.  Θέλει δε γεννήσει υιόν και θέλεις καλέσει το όνομα αυτού Ιησούν• διότι αυτός θέλει σώσει τον λαόν αυτού από των αμαρτιών αυτών. Τούτο δε όλον έγεινε διά να πληρωθή το ρηθέν υπό του Κυρίου διά του προφήτου, λέγοντος• Ιδού, η παρθένος θέλει συλλάβει και θέλει γεννήσει υιόν, και θέλουσι καλέσει το όνομα αυτού Εμμανουήλ, το οποίον μεθερμηνευόμενον είναι, Μεθ' ημών ο Θεός. Εξεγερθείς δε ο Ιωσήφ από του ύπνου έκαμεν ως προσέταξεν αυτόν ο άγγελος Κυρίου και παρέλαβε την γυναίκα αυτού, και δεν εγνώριζεν αυτήν, εωσού εγέννησε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον και εκάλεσε το όνομα αυτού Ιησούν »(Ματθαίος, α΄:18-25).

Πιο αναλυτικά η σύλληψη και η γέννηση του Κυρίου περιγράφονται στα δύο πρώτα κεφάλαια του κατά Λουκά Ευαγγελίου. Από αυτά τα εδάφια, σχετικά με το όνομα του Κυρίου, φαίνεται καθαρά ότι ‘εκλήθη το όνομα αυτού Ιησούς, το ονομασθέν υπό του αγγέλου πριν συλληφθή εν τη κοιλία’ (Λουκάς, β΄:21), που σημαίνει ‘σωτήρας’, αλλά και ‘θέλουσι καλέσει το όνομα αυτού Εμμανουήλ’, ‘και Υιός Υψίστου θέλει ονομασθή’ και ‘θέλει ονομασθή Υιός Θεού’(Λουκάς,α΄:32,35). Είναι προφανές ότι και το κύριο όνομα Ιησούς, όπως και τα υπόλοιπα φανερώνουν το έργο και τη θεϊκή φύση του Κυρίου. Επίσης και ολόκληρο το όνομα ‘Ιησούς Χριστός’, σημαίνει ‘Κεχρισμένος Σωτήρας’, δηλαδή αυτόν που έχρισε ο Πατέρας Θεός για να σώσει τον κόσμο.

Συνεπώς όταν κάποιος γιορτάζει την εορτή των Χριστουγέννων, σημαίνει ότι γιορτάζει την γιορτή της γέννησης του Υιού του Θεού και Σωτήρα του κόσμου. Πώς μπορεί όμως κάποιος να γιορτάζει ουσιαστικά τη γέννηση του Σωτήρα του κόσμου αν δεν έχει γνωρίσει ο ίδιος τον Κύριο Ιησού, σαν προσωπικό του σωτήρα; Είναι λοιπόν απαραίτητο καθένας που θέλει να είναι με επίγνωση χριστιανός, να έχει την εμπειρία της σωτηρίας που προσφέρει δωρεάν ο Κύριος. Μόνο τότε θα βεβαιωθεί ότι ο Κύριος είναι ο Ιησούς, δηλαδή ο  Σωτήρας του και ο Εμμανουήλ, δηλαδή ο Θεός που είναι μαζί του.

Οι αναφορές του λόγου του Θεού στους ανθρώπους που ο Κύριος έσωσε, όπως και οι ομολογίες  ανθρώπων των ημερών μας που έχουν την εμπειρία της σωτηρίας του Κυρίου, μπορεί να αποτελέσουν ερέθισμα σε καθένα που δεν έχει αυτή την εμπειρία μέχρι σήμερα, να αξιολογήσει σωστά τη σωτηρία της ψυχής του, να κάνει ένα βήμα πίστεως  και να εκζητήσει τον Κύριο, ώστε να τον γνωρίσει και αυτός σαν προσωπικό του σωτήρα. Σαν σχετικό  γραφικό παράδειγμα αναφέρουμε το αποτέλεσμα της συνάντησης του Κυρίου με την Σαμαρείτιδα   και τους συμπολίτες της:
« Εξ εκείνης δε της πόλεως πολλοί των Σαμαρειτών επίστευσαν εις αυτόν διά τον λόγον της γυναικός, μαρτυρούσης ότι μοι είπε πάντα όσα έπραξα. Καθώς λοιπόν ήλθον προς αυτόν οι Σαμαρείται, παρεκάλουν αυτόν να μείνη παρ' αυτοίς• και έμεινεν εκεί δύο ημέρας. Και πολύ πλειότεροι επίστευσαν διά τον λόγον αυτού, και προς την γυναίκα έλεγον, ότι δεν πιστεύομεν πλέον διά τον λόγον σου• επειδή ημείς ηκούσαμεν, και γνωρίζομεν ότι ούτος είναι αληθώς ο Σωτήρ του κόσμου, ο Χριστός» (Ιωάννης, δ΄:39-42).

Αυτό που διαπιστώνουμε σ’ αυτή τη περίπτωση είναι ότι αρχικά η ομολογία της γυναίκας βοήθησε πολλούς να πλησιάσουν τον Κύριο, αλλά τελικά οι ίδιοι απέκτησαν προσωπική εμπειρία και ομολόγησαν ότι ο Χριστός είναι ο Σωτήρας του κόσμου.

Ακόμη πρέπει να επισημάνουμε ότι η σωστή απάντηση στο ερώτημα, ‘Ποιος είναι ο Κύριος Ιησούς;’, δεν δίνεται με δική μας ικανότητα ή ανακάλυψη, αλλά με αποκάλυψη από τον Πατέρα Θεό. Αναφέρουμε σχετικά: ‘Ότε δε ήλθεν ο Ιησούς εις τα μέρη της Καισαρείας της Φιλίππου, ηρώτα τους μαθητάς αυτού, λέγων• Τίνα με λέγουσιν οι άνθρωποι ότι είμαι εγώ ο Υιός του ανθρώπου; Οι δε είπον• Άλλοι μεν Ιωάννην τον Βαπτιστήν, άλλοι δε Ηλίαν και άλλοι Ιερεμίαν ή ένα των προφητών. Λέγει προς αυτούς• Αλλά σεις τίνα με λέγετε ότι είμαι; Και αποκριθείς ο Σίμων Πέτρος είπε• Συ είσαι ο Χριστός ο Υιός του Θεού του ζώντος. Και αποκριθείς ο Ιησούς είπε προς αυτόν• Μακάριος είσαι, Σίμων, υιέ του Ιωνά, διότι σαρξ και αίμα δεν σοι απεκάλυψε τούτο, αλλ' ο Πατήρ μου ο εν τοις ουρανοίς’ (Ματθαίος, ις΄:13-17).

Συνεπώς ο Θεός αποκαλύπτει τον Υιό Του σε μας, αλλά αυτό που θέλει από μας για να ενεργήσει είναι να δει την ειλικρινή και ένθερμη επιθυμία μας να γνωρίσουμε την αλήθεια και να την ακολουθήσουμε. Μια ξερή γνώση της αλήθειας δεν αρκεί διότι αυτή η γνώση κάνει τον άνθρωπο να επαίρεται, ενώ η  αγάπη οικοδομεί (Α΄ Κορινθίους, η΄:1).Αναφέρουμε σαν παράδειγμα την περίπτωση όπου αφού γεννήθηκε ο Ιησούς στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας στις μέρες του βασιλιά Ηρώδη, ήλθαν στα Ιεροσόλυμα, μάγοι από την ανατολή, λέγοντας•  Που είναι ο γεννηθείς βασιλιάς των Ιουδαίων; γιατί είδαμε το αστέρι του στην ανατολή και ήλθαμε για να τον προσκυνήσουμε. Όταν άκουσε αυτά τα λόγια ο Ηρώδης ταράχθηκε όπως και όλοι οι κάτοικοι των Ιεροσολύμων. Τότε ο βασιλιάς μάζεψε όλους τους αρχιερείς και γραμματείς του λαού και  ρώτησε  να μάθη απ’ αυτούς πού γεννιέται ο Χριστός. Εκείνοι δε είπαν σ’ αυτόν• Στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας• διότι έτσι είναι γεγραμμένο διά του προφήτη• ‘Και συ, Βηθλεέμ, γη Ιούδα, δεν είσαι ουδόλως ελαχίστη μεταξύ των ηγεμόνων του Ιούδα• διότι εκ σου θέλει εξέλθει ηγούμενος, όστις θέλει ποιμάνει τον λαόν μου τον Ισραήλ’ (Μιχαίας, ε΄:2). Όμως κανένας από αυτούς, παρ’ όλο που άκουσαν και γνώριζαν τον γραμμένο λόγο του Θεού δεν ενδιαφέρθηκε να πάει με τους μάγους για να γνωρίσει τον γεννημένο βασιλιά (Ματθαίος,β΄:1-6). Γι’  αυτό και ο Κύριος όταν άρχισε το έργο Του, μετά από τριάντα χρόνια, έλεγξε σε κάποια περίπτωση τους Ιουδαίους, λέγοντας: ‘Ερευνάτε τας γραφάς, διότι σεις νομίζετε ότι εν αυταίς έχετε ζωήν αιώνιον• και εκείναι είναι αι μαρτυρούσαι περί εμού•  πλην δεν θέλετε να έλθητε προς εμέ, διά να έχητε ζωήν’ (Ιωάννης, ε΄:39).

Ολοκληρώνοντας λέμε ότι κάθε ειλικρινής άνθρωπος που καταλαβαίνει την αδυναμία του να ελευθερωθεί από το ψέμα και τα πάθη του, μπορεί να κάνει ένα βήμα πίστης λέγοντας: ‘Κύριε  Ιησού Χριστέ, όπως γεννήθηκες στην φάτνη, θέλω να γεννηθείς μέσα μου και να με καθαρίσεις’. Τότε ο Τριαδικός Θεός θα τον ελευθερώσει, θα τον αναγεννήσει πνευματικά και ο αναγεννημένος άνθρωπος θα είναι βεβαιωμένος  ότι ο Θεός είναι μαζί του και θα γιορτάζει ουσιαστικά τα προσωπικά του Χριστούγεννα.

 
Περισσότερα Άρθρα...

Και το Πνεύμα και η νύμφη λέγουσιν· Ελθέ. Και όστις ακούει, ας είπη. Ελθέ. Και όστις διψά, ας έλθη, και όστις θέλει, ας λαμβάνη δωρεάν το ύδωρ της ζωής. (Αποκάλυψις Ιωάννου ιβ' 27)

Χριστιανισμός Live

Δημοσκόπηση

Τί πιστεύετε ότι ήταν ο Ιησούς Χριστός;
 
mod_vvisit_counterΣήμερα617
mod_vvisit_counterΕχτές742
mod_vvisit_counterΑυτή την βδομάδα4269
mod_vvisit_counterΤην προηγούμενη εβδομάδα3474
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα12670
mod_vvisit_counterΤον προηγούμενο μήνα12503
mod_vvisit_counterΟλές τις ημέρες873235

We have: 17 guests online
Η IP: 54.87.18.165
 , 
Σήμερα : Μαρ 23, 2019