Μενού

Φόρμα Σύνδεσης



  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

.

«θέλει δε γεννήσει υιόν, και θέλεις καλέσει το όνομα αυτού Ιησούν∙ διότι αυτός θέλει σώσει τον λαόν αυτού από των αμαρτιών αυτών» (Ματθαίος,α΄:21)

Η γέννηση του Ιησού Χριστού είναι ένα γεγονός που γιορτάζεται σε όλες τις χριστιανικές χώρες του κόσμου. Αυτό διότι με τη διάδοση του ευαγγελίου στις περισσότερες χώρες του κόσμου, έγινε γνωστό το σωτηριακό έργο του Ιησού Χριστού, με  τη σταύρωση και την ανάστασή Του και καθιερώθηκε να εορτάζεται η γέννησή Του ως εορτή ανάμνησης αυτού του θαυμαστού γεγονότος και επί πλέον να αποτελεί την αρχή μέτρησης της χρονολογίας. Όμως στην εποχή μας, αυτή η εορτή είναι περισσότερο συνδεδεμένη με την εμπορικότητα και τα παραδοσιακά φαγητά και γλυκά  παρά με το πνευματικό μήνυμα του μεγάλου μυστηρίου της ενανθρώπισης του Θεού (Α΄ Τιμόθεον, γ΄:16). Σ’ αυτό το άρθρο, όπως άλλωστε συνηθίζουμε να κάνουμε κάθε χρόνο, θα αναφερθούμε στο πνευματικό μήνυμα της γέννησης του Ιησού Χριστού.

Ο Κύριος γεννήθηκε και ήρθε στον κόσμο για να μη χαθεί όποιος πιστέψει σ’ Αυτόν, αλλά να  έχει ζωή αιώνια (Ιωάννης,γ΄:16). Ο δε ορισμός της αιώνιας ζωής δόθηκε από τον ίδιο τον Κύριο Ιησού Χριστό, όταν είπε: «Αύτη δε είναι η αιώνιος ζωή, το να γνωρίζωσι σε τον μόνον αληθινόν Θεόν, και τον οποίον απέστειλας Ιησούν Χριστόν» (Ιωάννης,ιζ΄:3).

Ο Κύριος όπως ήταν προφητευμένο, γεννήθηκε σαν άνθρωπος από τη παρθένο Μαρία, που ήταν απόγονος του βασιλιά Δαβίδ, δηλαδή ανήκε στο λαό Ισραήλ.  Όμως ο Κύριος, σαν Υιός Θεού, με τη σταυρική Του  θυσία, πλήρωσε σαν αναμάρτητος που ήταν, για τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων, ανεξάρτητα της φυλής ή του έθνους που ανήκουν. Άλλωστε ο ίδιος ο Κύριος λίγο πριν σταυρωθεί είπε: «Και εγώ εάν υψωθώ εκ της γης, θέλω ελκύσει πάντας προς εμαυτόν», ενώ μετά την ανάστασή Του είπε στους μαθητές Του: «Υπάγετε εις όλον τον κόσμον, και κηρύξατε το ευαγγέλιον εις όλην την κτίσιν. Όστις πιστεύση και βαπτισθή, θέλη σωθή∙ όστις όμως απιστήση, θέλη κατακριθή» (Μάρκος,ις΄:15-16). Από τα λόγια αυτά του Κυρίου φαίνεται καθαρά ότι η σωτηρία αφορά όλους τους ανθρώπους και  δίνεται μέσω του ευαγγελίου δια της πίστεως στον Ιησού Χριστό. Συνεπώς το κήρυγμα του ευαγγελίου είναι κήρυγμα σωτηρίας, όπως και το βάπτισμα στο νερό του ανθρώπου που μετανοεί και πιστεύει στον Κύριο, είναι βάπτισμα σωτηρίας.

Ο Κύριος γεννήθηκε για να δώσει τη δυνατότητα σε όσους πιστέψουμε σ’ Αυτόν να ‘γεννηθούμε άνωθεν’ από τον Πατέρα Θεό και  να γίνουμε παιδιά Του. Αναφέρουμε σχετικά εδάφια:

« Όσοι δε εδέχθησαν αυτόν, εις αυτούς έδωκεν εξουσίαν να γείνωσι τέκνα Θεού, εις τους πιστεύοντας εις το όνομα αυτού•  οίτινες ουχί εξ αιμάτων ουδέ εκ θελήματος σαρκός ουδέ εκ θελήματος ανδρός, αλλ' εκ Θεού εγεννήθησαν» (Ιωάννης, α΄:12-13).

«Αληθώς, αληθώς σοι λέγω, εάν τις δεν γεννηθή εξ ύδατος και Πνεύματος, δεν δύναται να εισέλθη εις την βασιλείαν του Θεού. Το γεγεννημένον εκ της σαρκός είναι σαρξ και το γεγεννημένον εκ του Πνεύματος είναι πνεύμα. Μη θαυμάσης ότι σοι είπον, Πρέπει να γεννηθήτε άνωθεν.  Ο άνεμος όπου θέλει πνέει, και την φωνήν αυτού ακούεις, αλλά δεν εξεύρεις πόθεν έρχεται και που υπάγει• ούτως είναι πας, όστις εγεννήθη εκ του Πνεύματος.» (Ιωάννης,γ΄:5-8).

Το ‘εξ ύδατος’ πιστεύουμε ότι σημαίνει ‘δια του λόγου του Θεού’ (Εφεσίους,ε΄:26) και το ‘Πνεύματος’, ‘δια του Αγίου Πνεύματος’. Δηλαδή όπως η Μαρία πίστεψε στον λόγο του Θεού και δια του Αγίου Πνεύματος συνέλαβε τον Κύριο Ιησού Χριστό μέσα της, έτσι και ο Πατέρας Θεός ενεργεί όταν πιστέψουμε, με  τον λόγο Του και το Άγιο Πνεύμα, για να γεννηθεί ο Χριστός μέσα στην πνευματική μας καρδιά, με αποτέλεσμα να γίνουμε παιδιά Του, με μια νέα καθαρή καρδιά που θα θέλει να κάνει το θέλημά Του. Βέβαια, αφού γεννηθεί ο Χριστός μέσα μας, το ζητούμενο είναι να παραμείνει μέσα μας έως τέλους και να μορφωθεί αυξανόμενος ‘εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού’ (Εφεσίους, δ΄:13). Αυτό ανήκει στη δική μας αποκλειστική ευθύνη και θα το επιτύχουμε εφόσον σε όλη μας τη ζωή θα εξακολουθούμε να τρεφόμαστε πνευματικά με το λόγο Του και εφόσον αγωνιζόμαστε με τη με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος να εκτελέσουμε το θέλημά Του στη ζωή μας.

Όπως η μόρφωσή του Χριστού στη κοιλιά της Μαρίας φανερωνόταν από την αύξηση του μεγέθους της, έτσι και η μόρφωση του Χριστού μέσα στον εσωτερικό άνθρωπο του αναγεννημένου χριστιανού φανερώνεται από την αύξηση του καρπού του Αγίου Πνεύματος μέσα στη ζωή του και από την δια του Αγίου Πνεύματος θανάτωση των έργων της σάρκας (Γαλάτας, ε΄:16-24).

Ένα από τα στοιχεία του καρπού του Αγίου Πνεύματος είναι η ειρήνη. Όταν ο ο Κύριος Ιησούς γεννήθηκε στη φάτνη της Βηθλεέμ, πλήθος αγγέλων υμνούσαν λέγοντας, ‘Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία’ (Λουκάς, β΄:14). Βέβαια η ειρήνη και η ευδοκία του Θεού βρίσκονται σε ανθρώπους που ομολογούν αυτό που προφητικά αναφέρει ο προφήτης Ησαΐας για τον Κύριο Ιησού: «Αλλ' αυτός ετραυματίσθη διά τας παραβάσεις ημών, εταλαιπωρήθη διά τας ανομίας ημών• η τιμωρία, ήτις έφερε την ειρήνην ημών, ήτο επ' αυτόν• και διά των πληγών αυτού ημείς ιάθημεν» (Ησαΐας, νγ΄:5). Δηλαδή μέσω της θυσίας του Ιησού Χριστού, ο Πατέρας Θεός μας συμφιλίωσε με τον εαυτό Του, μη λογαριάζοντας τις αμαρτίες μας και μας έδωσε ειρήνη στη ψυχή μας  και θεραπεία στο σώμα μας. (Β΄ Κορινθίους, ε΄:18-19). Γι’ αυτό  και ο απόστολος Παύλος αναφωνεί  εκ μέρους όλων των πιστών λέγοντας: «Δικαιωθέντες λοιπόν εκ πίστεως, έχομεν ειρήνην προς τον Θεόν δια του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού» (Ρωμαίους, ε΄:1).

Από τα προαναφερθέντα είναι φανερό ότι ο Κύριος γεννήθηκε για να εκπληρώσει τη δικαιοσύνη του Πατέρα Θεού, πληρώνοντας με το αθώο αίμα της σταυρικής θυσίας Του για τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων. Έτσι έδωσε την δυνατότητα σε όσους μετανοούν και Τον επικαλούνται στη ζωή τους να σωθούν και να αποτελέσουν την εκκλησία Του.  Όλα τα μέλη της εκκλησίας Του ο Κύριος τα εκπαιδεύει και τα περιθάλπει με σκοπό να αγωνιστούν τον καλό αγώνα της πίστης έως τέλους και μετά να τα παραλάβει μαζί Του στην αιώνια βασιλεία Του. Όπως ο Κύριος τελείωσε  νικηφόρα τον αγώνα Του (Ιωάννης,ις΄:33), θέλει και εμείς να νικήσουμε, γι’ αυτό δίνει  θαυμαστές επαγγελίες στους νικητές όπως ‘Όστις νικά, θέλω δώσει εις αυτόν να καθήση μετ' εμού εν τω θρόνω μου, καθώς και εγώ ενίκησα και εκάθησα μετά του Πατρός μου εν τω θρόνω αυτού’ (Αποκάλυψις, β΄:7,11,17,26 και γ΄:5,12, 21).

Συνοψίζοντας λέμε ότι ο Κύριος γεννήθηκε και ήρθε στον κόσμο  για να εκπληρώσει την προσδοκία της κτίσης που είναι η αποκάλυψη των υιών του Θεού, δηλαδή της εκκλησίας Του.  Η εκκλησία είναι το σώμα και η νύμφη του Κυρίου και αναφέρεται και σαν ‘οίκος Θεού’ και ‘στύλος και εδραίωμα της αλήθειας’(Α΄ Τιμόθεον, γ΄:15). Ο νυμφίος Χριστός θέλει να εκπαιδεύσει και να καθαρίσει τη νύμφη Του εκκλησία, ώστε να τη φέρει στη βασιλεία των ουρανών και μια μέρα να γίνει ο γάμος Του μαζί της (Εφεσίους, ε΄:25-27,32). Ο Κύριος δεν γεννήθηκε για να γιορτάζεται για εμπορικούς λόγους, αλλά γεννήθηκε για να γεννηθεί στη δική μας πνευματική καρδιά, ώστε να αγωνιστούμε μαζί τον καλό αγώνα της πίστης μέχρι τέλους. Αυτά τα Χριστούγεννα ας αποτελέσουν εμπειρία, αληθινής γέννησης του Χριστού μέσα μας, δηλαδή αναγέννησής μας. Αμήν!

 

 

«Ζητείτε ειρήνην μετά πάντων, και τον αγιασμόν, χωρίς του οποίου ουδείς θέλει ιδεί τον Κύριον» (Εβραίους,ιβ΄:14).

«Έχοντες λοιπόν, αγαπητοί, ταύτας τας επαγγελίας, ας καθαρίσωμεν εαυτούς από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος, εκπληρούντες αγιωσύνην εν φόβω Θεού» (Β΄ Κορινθίους,ζ΄:1).

Οι λέξεις αγιασμός και αγιοσύνη, προέρχονται από τη λέξη άγιος που γραφικά σημαίνει, αγνός και καθαρός.  Κατά συνέπεια ο αγιασμός και η αγιοσύνη έχουν να κάνουν με ενέργειες, συνθήκες και καταστάσεις που συντελούν στο να γίνεται και να παραμένει ο  άνθρωπος αγνός, στο σώμα, στη ψυχή και στο πνεύμα του.

Ξεκινώντας λέμε ότι η πρώτη και βασική ενέργεια που πρέπει να κάνει κάθε ειλικρινής άνθρωπος που επιδιώκει τον αγιασμό, είναι να μετανοήσει και να πιστέψει στον Ιησού Χριστό, ως Υιό του Θεού που πέθανε για τις αμαρτίες του και αναστήθηκε για τη δικαίωσή του. Αυτό διότι εξ αιτίας της πτώσης των πρωτοπλάστων, κάθε άνθρωπός γεννιέται με πνεύμα, του οποίου η επιθυμία για την αδικία και ανομία υπερισχύει της επιθυμίας για το δίκαιο και νόμιμο, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Αυτό αποδεικνύεται από τον εγωιστικό τρόπο με τον οποίο σκέπτεται και ενεργεί ο άνθρωπος από την παιδική του ηλικία και κυρίως από τον τρόπο ζωής σήμερα της μεγάλης πλειοψηφίας των ανθρώπων. Για τον λόγο αυτό ο νόμος της Παλαιάς Διαθήκης, που περιληπτικά συνοψίζεται στις γνωστές δέκα εντολές, δεν μπόρεσε κανένα να τελειοποιήσει και να δικαιώσει ενώπιον του Θεού.

Ο Απόστολος  Παύλος, πρώην μεγάλος διώκτης της εκκλησίας του Χριστού, έχοντας σχετική εμπειρία, αναφέρει δια του Αγίου Πνεύματος σχετικά: ‘ημείς επιστεύσαμεν εις τον Ιησούν Χριστόν, διά να δικαιωθώμεν εκ πίστεως Χριστού και ουχί εξ έργων νόμου, διότι δεν θέλει δικαιωθή εξ έργων νόμου ουδείς άνθρωπος… Διότι εγώ διά του νόμου απέθανον εις τον νόμον, διά να ζήσω εις τον Θεόν. Μετά του Χριστού συνεσταυρώθην• ζω δε ουχί πλέον εγώ, αλλ' ο Χριστός ζη εν εμοί• καθ' ο δε τώρα ζω εν σαρκί, ζω εν τη πίστει του Υιού του Θεού, όστις με ηγάπησε και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ εμού. Δεν αθετώ την χάριν του Θεού•διότι αν η δικαίωσις γίνηται διά του νόμου, άρα ο Χριστός εις μάτην απέθανε’ (Γαλάτας, β΄:16,19-21).

Συνεπώς είναι αποκλειστική ευθύνη μας σήμερα, να παραδεχθούμε αυτή την αδυναμία μας και να πάμε τους εαυτούς μας με πίστη στον Κύριο Ιησού Χριστό, ζητώντας καθαρισμό και απελευθέρωση από τις  αμαρτίες μας. Αν συμβεί αυτό, τότε το αίμα του Ιησού Χριστού μας καθαρίζει από κάθε αμαρτία και ο Πατέρας Θεός μας αναγεννάει πνευματικά και μας κάνει παιδιά Του. Με την αναγέννηση ο άνθρωπος γίνεται νέο κτίσμα, αρχίζει μέσα του να μορφώνεται ο χαρακτήρας του Ιησού Χριστού και μπορεί με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος να νικά το κοσμικό φρόνημα, σύμφωνα με το γραμμένο, ‘Διότι παν ό,τι εγεννήθη εκ του Θεού νικά τον κόσμον’(Α΄ Ιωάννου, ε΄:4).

Αυτός ο καλός αγώνας να μορφωθεί ο Χριστός στον εσωτερικό άνθρωπο του παιδιού του θεού και κατά συνέπεια του αγιασμού, είναι ισόβιος και δύσκολος (Γαλάτας, δ΄:19).  Γι’ αυτό ο Κύριος μας προτρέπει λέγοντας ‘ο δίκαιος ας γείνη έτι δίκαιος, και ο άγιος ας γείνη έτι άγιος’ (Αποκάλυψη, κβ΄:11), έτσι ώστε να αποκτήσουμε γερές ρίζες και θεμέλια, πάνω σ’ Αυτόν και να μη κινδυνεύει με κατάρρευση η πνευματική μας οικοδομή. Η φράση ‘έτι άγιος’ δείχνει ότι ο αγιασμός αυξάνει σταδιακά μιας και έχει να κάνει με διάφορες πτυχές της καθημερινής ζωής μας και αφορά τον τρόπο ζωής μας, δηλαδή την συμπεριφορά μας (Α΄ Πέτρου,α΄:15,16), την συμμετοχή μας σε καλά έργα ενώπιον Θεού και ανθρώπων (Τίτον, β΄:14,γ΄:8) και την αποχή μας από τα αμαρτωλά έργα της σάρκας (Γαλάτας,ε΄:16-21).

Ο αγιασμός των χριστιανών είναι ανάλογος  με την αποδοχή εκ μέρους τους του λόγου του Κυρίου και με την υπακοή τους σ’ αυτόν, σαν λόγο  αλήθειας και ζωής. Αναφέρουμε σχετικά εδάφια: «Τώρα σεις είσθε καθαροί, δια  τον λόγον τον οποίον ελάλησα προς εσάς» (Ιωάννης, ιε΄:3)

«Καθαρίσαντες λοιπόν, τας ψυχάς σας με την υπακοήν της αληθείας δια του Πνεύματος, προς φιλαδελφίαν ανυπόκριτον, αγαπήσατε ενθέρμως αλλήλους εκ καθαράς καρδίας» (Α΄ Πέτρου,  α΄:22).

Αν ο αναγεννημένος χριστιανός διακρίνει στις σκέψεις, στο βλέμμα, στα λόγια  και στη συμπεριφορά του  προς τους άλλους, κοσμικά στοιχεία, πρέπει να επιμεληθεί ώστε αυτά να αφαιρεθούν, σύμφωνα με την προτροπή του λόγου του Θεού: «Πάσα πικρία και θυμός και οργή και κραυγή και βλασφημία, ας αφαιρεθή από σας μετά πάσης κακίας∙ γίνεσθε δε εις αλλήλους χρηστοί, εύσπλαγχνοι, συγχωρούντες αλλήλους, καθώς ο Θεός συνεχώρησεν εσάς δια του Χριστού» (Εφεσίους, δ΄:31-32). Αν  κάποια από αυτά τα παραπάνω κοσμικά στοιχεία, θεωρούμε αδύναμους τους εαυτούς μας στο να τα αποβάλλουμε, τότε να πηγαίνουμε με προσευχή στον Πατέρα Θεό και Του ζητάμε με ειλικρίνεια και μετάνοια να μας συγχωρέσει και να τα αφαιρέσει. Βέβαια πρέπει να γνωρίζουμε ότι πνευματικό αξίωμα της Καινής Διαθήκης είναι ότι προϋπόθεση της συγχώρησής μας από τον Ουράνιο Πατέρα μας, είναι να συγχωρούμε και εμείς όσους αμάρτησαν σε εμάς (Ματθαίος, ς΄:14,15). Δεδομένου δε, ότι σε όλη την πνευματική μας πορεία θα εξακολουθεί να ισχύει το γραμμένο ‘εις πολλά πταίομεν άπαντες’ (Ιακώβου, γ΄:2),  είναι απαραίτητο κάθε αίτημα του καθενός μας για συγχώρηση, να το συνοδεύουμε πάντα, λέγοντας όχι τυπικά αλλά με ειλικρίνεια, ‘όπως και εγώ συγχωρώ όλους που αμάρτησαν σε μένα’ (Ματθαίος, ς΄:12). Αν συμβαίνει αυτό, τότε ο Πατέρας Θεός θα απαντά στην προσευχή μας, διότι ζητάμε κάτι που είναι σύμφωνο με το θέλημά Του και θα μας ελευθερώνει από οτιδήποτε  γίνεται αιτία πνευματικής πτώσης στην καθημερινή μας ζωή.

Επιπλέον, σχετικά με τον αγιασμό, ο λόγος του Θεού αναφέρει: «Επειδή τούτο είναι το θέλημα του Θεού, ο αγιασμός σας, να απέχησθε από της πορνείας∙ να εξεύρη έκαστος υμών να κρατή το εαυτού σκεύος εν αγιασμώ και τιμή» (Α΄ Θεσσαλονικείς,δ΄:3-4). Η πορνεία και μοιχεία είναι η σωματική ένωση άνδρα και γυναίκας πριν και εκτός γάμου αντίστοιχα, αλλά υπάρχει και η πνευματική πορνεία και μοιχεία που συμβαίνει όταν ο χριστιανός που είναι μέλος της εκκλησίας, δηλαδή της νύφης του Χριστού, αγαπάει και λατρεύει και άλλους κυρίους, στους οποίους και υποδουλώνεται. Όσο ο λόγος του Θεού κατοικεί πλούσια μέσα μας και πληρούμαστε  στη προσευχή με το Άγιο Πνεύμα, τόσο θα διακρίνουμε τις παγίδες του πονηρού και θα έχουμε τη δύναμη να τις αποφεύγουμε, ώστε να διατηρούμε τον αγιασμό στη ζωή μας.

Όσο αφορά τον θεοσύστατο θεσμό του  γάμου,  που   στις μέρες μας βάλλεται όσο ποτέ άλλοτε, ο λόγος του Θεού αναφέρει: «Τίμιος έστω ο γάμος εις πάντας, και η κοίτη αμίαντος∙ τους δε πόρνους και μοιχούς θέλει κρίνει ο Θεός» (Εβραίους, ιγ΄:4). Για να συμβαίνει αυτό και γενικά για να έχει ένας γάμος την ευλογία του Θεού, θα πρέπει και οι δύο σύζυγοι να πιστεύουν σ’ Αυτόν. Αλλά και όταν το ένα μέλος εκ των δυο στο αντρόγυνο, πιστεύει στο Θεό και το άλλο όχι, τότε ο λόγος του Θεού συμβουλεύει το πιστό μέλος, να μη αφήνει το άπιστο, εφόσον αυτό θέλει να μένει μαζί του. Αυτό διότι το άπιστο μέλος, δεχόμενο να συνοικεί με το πιστό, αγιάζεται διαμέσου αυτού και συγχρόνως τα παιδιά τους είναι άγια και χωρίς τα ψυχικά τραύματα που θα δημιουργούσε τυχόν διαζύγιο των γονέων τους (Α΄ Κορινθίους, ζ΄:12-16).

Συνοψίζοντας λέμε ότι ο αγιασμός είναι απαραίτητος διότι χωρίς αυτόν δεν θα δούμε τον Κύριο. Το ότι Κύριος ζητάει ‘ο άγιος ας γείνη έτι άγιος’ φανερώνει ότι ο αγιασμός είναι ισόβιος αγώνας και απαιτεί εκ μέρους μας, πνευματική επαγρύπνηση και αφιέρωση. Ο Κύριος ευαρεστείται όταν μας βλέπει να αγωνιζόμαστε να κάνουμε το θέλημά Του και να φέρνουμε τους εαυτούς μας με μετάνοια σ’ Αυτόν, όταν πέφτουμε και λερωνόμαστε, ώστε να μας σηκώνει και να μας καθαρίζει με το αίμα Του. Ας μοιάσουμε στον Πατέρα μας Θεό που είναι Άγιος και να γίνουμε και εμείς άγιοι, με τη δύναμη που χορηγεί Αυτός δια του Αγίου Πνεύματος, σε όλα τα παιδιά Του. Αμήν!

 
Περισσότερα Άρθρα...

Εγώ είμαι το Α και το Ω, αρχή και τέλος, λέγει ο Κύριος, ο ων και ο ην και ο ερχόμενος, ο παντοκράτωρ. (Αποκάλυψις Ιωάννου α' 08)

Χριστιανισμός Live

Δημοσκόπηση

Τί πιστεύετε ότι ήταν ο Ιησούς Χριστός;
 
mod_vvisit_counterΣήμερα643
mod_vvisit_counterΕχτές264
mod_vvisit_counterΑυτή την βδομάδα5275
mod_vvisit_counterΤην προηγούμενη εβδομάδα8471
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα4380
mod_vvisit_counterΤον προηγούμενο μήνα39854
mod_vvisit_counterΟλές τις ημέρες1663435

We have: 81 guests online
Η IP: 3.235.11.178
 , 
Σήμερα : Μαρ 05, 2021