Μενού

Φόρμα Σύνδεσης



  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

 

«Γίνεσθε λοιπόν οικτίρμονες, καθώς και ο Πατήρ σας είναι οικτίρμων» (Λουκάς, ς΄:36).

« Ευλογητός ο Θεός και Πατήρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ο Πατήρ των οικτιρμών και Θεός πάσης παρηγορίας, ο παρηγορών ημάς εν πάση τηθλίψει ημών, διά να δυνάμεθα ημείς να παρηγορώμεν τους εν πάση θλίψει διά της παρηγορίας, με την οποίαν παρηγορούμεθα ημείς αυτοί υπό του Θεού»       (Β΄ Κορινθίους, α΄:3,4).

Οικτίρμων είναι αυτός που είναι γεμάτος οικτιρμούς, ελεήμων, ευσπλαχνικός. Είναι συνεπώς χαρακτηριστικό της φύσης του Πατέρα Θεού, να σπλαχνίζεται, να ελεεί και να εκδηλώνει την αγάπη Του για τον άνθρωπο ο οποίος μετανοεί όταν σφάλει λόγω αδυναμίας και απερισκεψίας και απευθύνεται σ’ Αυτόν, ζητώντας συγχώρεση και ενίσχυση.

Είναι φυσικό, όπως κάθε καλός πατέρας, έτσι και ο Πατέρας Θεός, να θέλει και τα παιδιά Του, να του μοιάσουν σ’ αυτό το χαρακτηριστικό. Γι’ αυτό ο Κύριος Ιησούς όταν κάποιος νομικός τον ρώτησε, ‘ποιός είναι ο πλησίον μου;’, απάντησε λέγοντας την παραβολή του καλού Σαμαρείτη, την οποία και αναφέρουμε, μαζί με το δίδαγμά της, όπως το είπε ο Κύριος: « Άνθρωπός τις κατέβαινεν από Ιερουσαλήμ εις Ιεριχώ, και περιέπεσεν εις ληστάς∙ οίτινες και γυμνώσαντες αυτόν, και καταπληγώσαντες, ανεχώρησαν αφήσαντες αυτόν ημιθανή. Κατά συγκυρίαν δε ιερεύς τις κατέβαινε δι’ εκείνης της οδού∙ και ιδών αυτόν, επέρασεν από το άλλο μέρος. Ομοίως δε και Λευίτης, φθάσας εις τον τόπον, ελθών και ιδών, επέρασεν από το άλλο μέρος. Σαμαρείτης δε τις οδοιπορών, ήλθεν εις τον τόπον όπου ήτο, και ιδών αυτόν εσπλαγχνίσθη∙ και πλησιάσας έδεσε τας πληγάς αυτού, επιχέων έλαιον και οίνον∙ και επιβιβάσας αυτόν επί το κτήνος αυτού, έφερεν αυτόν εις ξενοδοχείον, και επεμελήθη αυτού. Και την επαύριον ότε εξήρχετο, εκβαλών δυο δηνάρια έδωκεν εις τον ξενοδόχον, και είπε προς αυτόν, Επιμελήθητι αυτού∙ και ό,τι αν δαπανήσεις περιπλέον, εγώ, όταν επανέλθω, θέλω σοι αποδώσει Τις λοιπόν εκ των τριών τούτων σοι φαίνεται ότι έγεινε πλησίον του εμπεσόντος εις τους ληστάς; Ο δε είπεν• Ο ποιήσας το έλεος εις αυτόν• Είπε λοιπόν προς αυτόν ο Ιησούς• Ύπαγε και συ, κάμνε ομοίως.» (Λουκάς,ι΄:30-35).

Βέβαια ο καλός Σαμαρείτης παρομοιάζεται βασικά με τον Κύριο Ιησού Χριστό, διότι όπως ο ίδιος ο Κύριος είπε, ‘Δεν έχουσι χρείαν ιατρού οι υγιαίνοντες, αλλ' οι πάσχοντες. Δεν ήλθον διά να καλέσω δικαίους, αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν’και ‘ο Υιός του ανθρώπου ήλθε να ζητήση και να σώση το απολωλός’ (Λουκάς, ε΄:31,32 και ιθ΄:10). Δηλαδή ο Ιησούς Χριστός ψάχνει να βρει  ανθρώπους που είναι πληγωμένοι και ταλαιπωρημένοι ψυχικά ή σωματικά, λόγω άσχημων γεγονότων που συνέβησαν στη ζωή τους. Αυτό που κάνει ο Κύριος Ιησούς, με την προϋπόθεση βέβαια ο πληγωμένος άνθρωπος να δεχθεί την βοήθειά Του, είναι να επιμεληθεί τις πληγές της ψυχής του και να τις θεραπεύσει.

Αυτό το έργο μόνο ο Κύριος μπορεί να το κάνει διότι είναι ο μόνος που ενώ δεν έκανε αμαρτία, ο Πατέρας Θεός τον έκανε για μας αμαρτία πάνω στον σταυρό του Γολγοθά, ώστε να μπορέσουμε όλοι  όσοι πιστέψουμε στο λυτρωτικό έργο αυτής της θυσίας, να συγχωρηθούμε και να σωθούμε. Μια ωραία περιγραφή του λυτρωτικού έργου του Κυρίου, βλέπουμε στο βιβλίο του προφήτη Ησαΐα. Αναφέρουμε σχετικά: «Αυτός τωόντι τας ασθενείας ημών εβάστασε, και τας θλίψεις ημών επεφορτίσθη∙ ημείς δε ενομίσαμεν αυτόν τετραυματισμένον, πεπληγωμένον υπό Θεού, και τεταλαιπωρημένον. Αλλ’ αυτός ετραυματίσθη δια τας παραβάσεις ημών, εταλαιπωρήθη δια τας ανομίας ημών∙ η τιμωρία, ήτις έφερε την ειρήνην ημών, ήτο επ’ αυτόν∙ και δια των πληγών αυτού ημείς ιάθημεν. Πάντες ημείς επλανήθημεν ως πρόβατα• εστράφημεν έκαστος εις την οδόν αυτού• και ο Κύριος έθεσεν επ' αυτόν την ανομίαν πάντων ημών.» (Ησαΐας,νγ΄:4-6).

Συνεπώς ο Κύριος πάνω στο σταυρό του Γολγοθά, βάσταξε τις ασθένειες μας, τις θλίψεις μας και τις αμαρτίες μας και μόνο μέσω αυτής της θυσίας Του μπορεί να γιατρευτεί η ψυχή μας και να έχουμε ειρήνη με τον Πατέρα Θεό  Όμως, επιστρέφοντας στην παραβολή του καλού Σαμαρείτη, η φροντίδα του Σαμαρείτη στον πληγωμένο άνθρωπο, δεν σταμάτησε  στην προσωπική του παρέμβαση μόνο αλλά συνέχισε, βάζοντάς τον σε ξενοδοχείο και πληρώνοντας τον ξενοδόχο για να επιμεληθεί την πλήρη αποθεραπεία του. Μπορούμε να παρομοιάσουμε το ξενοδοχείο σαν τη κάθε τοπική εκκλησία που ο Κύριος προσθέτει αυτούς που σώζει (Πράξεις, β΄:47) και τον ξενοδόχο βασικά με τους ανθρώπους που έχουν τις διακονίες που έθεσε ο Κύριος μέσα στη εκκλησία Του, με σκοπό την τελειοποίηση των αγίων (Εφεσίους, γ΄:11-13) και γενικά με κάθε άνθρωπο του Κυρίου, που γίνεται ‘πλησίον’ στον πληγωμένο πλησίον του, βοηθώντας να αποκατασταθεί η ψυχική του υγεία.

Βέβαια όσοι ονομάζουμε τον Θεό Πατέρα, πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο Θεός σαν καλός και σωστός Πατέρας, επιτρέπει δύσκολες καταστάσεις στη ζωή των παιδιών Του, με σκοπό να τα αυξήσει πνευματικά ώστε να τα κάνει μέτοχους της αγιότητάς Του. Ένα γνωστό γραφικό παράδειγμα δοκιμασίας είναι αυτό του Ιώβ. Ο Ιώβ δοκιμάστηκε σκληρά όταν ο διάβολος ζήτησε από τον Κύριο την άδεια, ώστε να του αφαιρέσει τα ζώα του, να θανατώσει τα παιδιά του και τελικά να τον χτυπήσει  με κακό έλκος, ισχυριζόμενος ότι τότε ο Ιώβ θα βλασφημούσε τον Θεό. Όμως ο Ιώβ υπέμεινε τη δοκιμασία και δεν βλασφήμησε τον Κύριο. Στο τέλος της ιστορίας, ο Κύριος απέδειξε ότι είναι οικτίρμων, διότι σπλαχνίστηκε τον Ιώβ και έκανε αποκατάσταση δίνοντας πάλι την υγεία του, διπλάσια σε αριθμό ζώα απ’ όσα έχασε και δέκα παιδιά (Ιώβ, α΄,β΄ και μβ΄ κεφάλαια). Γι’ αυτό στο λόγο του Θεού αναφέρεται: «Ιδού, μακαρίζομεν τους υπομένοντας∙ ηκούσατε την υπομονήν του Ιώβ, και είδετε το τέλος του Κυρίου, ότι είναι πολυεύσπλαγχνος ο Κύριος και οικτίρμων» (Ιακώβου, ε΄:11).

Το συμπέρασμα είναι ότι ο Πατέρας Θεός αγαπάει όλους αυτούς που θέλουν να κάνουν το θέλημά Του και έχει σχεδιάσει με μοναδικό τρόπο, το είδος και το μέγεθος κάθε δοκιμασίας  που επιτρέπει στα παιδιά Tου, όπως και τη λύση που θα δώσει, σύμφωνα με το γραμμένο: «Πειρασμός δεν σας κατέλαβεν ειμή ανθρώπινος∙ πιστός όμως είναι ο Θεός, όστις δεν θέλει σας αφήσει να πειρασθήτε υπέρ την δύναμίν σας, αλλά μετά του πειρασμού θέλει κάμει και την έκβασιν, ώστε να δύνασθε να υποφέρητε»(Α΄ Κορινθίους, ι΄:13).

Τέλος πρέπει να πούμε ότι ναι μεν ο Πατέρας Θεός είναι οικτίρμων, αλλά για να συνεχίζει να μας συγχωρεί όταν απερίσκεπτα αμαρτάνουμε, απαραίτητη προϋπόθεση, είναι να συγχωρούμε και εμείς, όσους αμαρτάνουν σε μας. Γι’ αυτό καλό είναι να μη λέμε τυπικά την προσευχή που μας άφησε ο Κύριος, αλλά να είναι αλήθεια όταν λέμε,‘άφες ημίν τα οφειλήματα ημών ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών’ (Ματθαίος, ς΄: 12).

Συνοψίζοντας λέμε ότι ο Πατέρας Θεός είναι αγάπη και θέλει να σωθούν όλοι οι άνθρωποι (Α΄ Τιμόθεον,β΄:4). Είναι σίγουρο ότι θα επιτρέψει πολλές δοκιμασίες στη ζωή μας, με σκοπό να μας εκπαιδεύσει ώστε να αυξηθούμε πνευματικά. Να ξέρουμε ότι όσο μεγάλη και αν μας φαίνεται η προσωπική δοκιμασία που περνάμε, ο Θεός θα κάνει έκβαση στη δοκιμασία μας, γιατί είναι οικτίρμων και μας αγαπάει. Τα σπλάχνα Του και το έλεός Του, είναι πολύ μεγαλύτερα από όσο χωράει ο νους μας. Αμήν.

 

 

«Άρα λοιπόν ας ζητώμεν τα προς την ειρήνην και τα προς την οικοδομήν αλλήλων» (Ρωμαίους, ιδ:19)
«Διά τούτο παρηγορείτε αλλήλους, και οικοδομείτε ο εις τον άλλον, καθώς και κάμνετε» (Α΄ Θεσσαλονικείς, ε΄:11)

Μια καλή οικοδομή πρέπει να στηρίζεται σε γερά θεμέλια, έτσι ώστε να μη κινδυνεύει να καταρρεύσει. Το ίδιο ισχύει και για την πνευματική οικοδομή, κάθε αναγεννημένου χριστιανού, της οποίας ισχυρό θεμέλιο πρέπει να είναι ο Ιησούς Χριστός, σύμφωνα με το γραμμένο, ‘…έκαστος όμως ας βλέπη πως εποικοδομεί• διότι θεμέλιον άλλο ουδείς δύναται να θέση παρά το τεθέν, το οποίον είναι ο Ιησούς Χριστός’ (Α΄ Κορινθίους,γ΄:10,11). Βέβαια η πνευματική οικοδομή κάθε χριστιανού αποτελεί μέρος της πνευματικής οικοδομής που λέγεται ‘εκκλησία του Ιησού Χριστού’, στην οποία ανήκουν όλοι όσοι έχουν γνωρίσει τον Ιησού Χριστό σαν προσωπικό τους Σωτήρα και για τους οποίους ισχύει επίσης το γραμμένο, ‘εποικοδομηθέντες επί το θεμέλιον των αποστόλων και προφητών, όντος ακρογωνιαίου λίθου αυτού του Ιησού Χριστού•  εν τω οποίω πάσα η οικοδομή συναρμολογουμένη αυξάνεται εις ναόν άγιον εν Κυρίω• εν τω οποίω και σεις συνοικοδομείσθε εις κατοικητήριον του Θεού διά του Πνεύματος’ (Εφεσίους, β΄:20-22).

Συνεπώς αυτός που μένει και στηρίζεται στον Ιησού Χριστό, θα μένει στερεωμένος, ασάλευτος και θα έχει καρπό πολύ (Ιωάννης, ιε΄:5). Ο καρπός πρώτιστα είναι αυτός που χορηγεί το Άγιο Πνεύμα στη ζωή του πιστού (Γαλάτας, ε΄:22,23), αλλά και ο καρπός των  χειλέων που ομολογούν το όνομα του Κυρίου (Εβραίους, ιγ΄:15), όπως και ο καρπός αυτής της ομολογίας που είναι η σωτηρία άλλων ανθρώπων (Ρωμαίους, α΄:13).

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε, όλοι όσοι λέμε ότι έχουμε αναγεννηθεί από τον Πατέρα Θεό, ότι οικοδομούμε πάνω στο βράχο που είναι ο Χριστός, αν ζούμε  ακούγοντας και εκτελώντας τις εντολές του Κυρίου  (Ματθαίος,ζ΄:24).
Σύμφωνα με το λόγο του Θεού, η εκκλησία οικοδομείται μέσω των χαρισμάτων  του Αγίου Πνεύματος, των διακονιών που δίνει ο Κύριος Ιησούς και των ενεργημάτων του Πατέρα Θεού. Ο απόστολος Παύλος παρομοιάζει τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και τη μεταξύ τους σχέση, με τα μέλη του φυσικού σώματος και τη μεταξύ τους συνεργασία. Δηλαδή όπως  δεν υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ των μελών του σώματος, αλλά το κάθε μέλος επιτελεί συγκεκριμένο έργο, συνεργάζεται και συμπάσχει με τα υπόλοιπα, το ίδιο πρέπει να συμβαίνει μεταξύ των μελών του σώματος του Χριστού που απαρτίζουν την εκκλησία.

Όσοι λοιπόν λέμε ότι ανήκουμε στην εκκλησία του Χριστού,  να ξέρουμε ότι έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλον γιατί ανήκουμε στο ίδιο σώμα με κεφαλή τον ίδιο Σωτήρα, τον  Ιησού Χριστό. Άρα αν καθένας από μας έχει κάποιο χάρισμα, όταν αυτό το ενεργούμε  δια του Αγίου Πνεύματος, τότε γίνεται οικοδομή σε όλα τα μέλη της εκκλησίας. Αν προς το παρόν, δεν έχουμε ακόμα κάποιο χάρισμα, ο λόγος του Κυρίου μας συστήνει να ζητάμε και μάλιστα τα καλύτερα χαρίσματα με σκοπό να συμμετέχουμε όλοι στην οικοδομή της εκκλησίας  (Α΄ Κορινθίους, κεφάλαια ιβ΄, ιγ΄και ιδ΄).

Όσο αφορά τις διακονίες του αποστόλου, του προφήτη, του ευαγγελιστή, του ποιμένα και του διδασκάλου, που δίνει ο Κύριος Ιησούς, ο ρόλος τους είναι για την τελειοποίηση των αγίων και για την οικοδομή του σώματος του Χριστού, μέχρι να φθάσουμε στην ενότητα της πίστεως και της επίγνωσης του Υιού του Θεού, έτσι ώστε να μην είμαστε κυματιζόμενοι και περιφερόμενοι με ανέμους διδασκαλίας που διαδίδουν δόλιοι  και πανούργοι άνθρωποι που μεθοδεύουν την πλάνη. Αλλά με την αληθινή  αγάπη που είναι ο σύνδεσμος της τελειότητας, να αυξηθούμε στον Χριστό, που είναι η κεφαλή του σώματος,  από τον οποίο ολόκληρο το σώμα συναρμολογείται και συνδέεται με κάθε συνάφεια των μελών που συνεργάζονται και σύμφωνα με την ανάλογη ενέργεια καθενός μέλους ξεχωριστά επιτυγχάνεται  και η δική του αύξηση, αλλά και του σώματος συνολικά (Εφεσίους,δ΄:11-16).

Συνεπώς όταν το κάθε παιδί του Θεού, κάνει αυτό που του έχει αναθέσει ο Κύριος, τότε και αυτό αυξάνεται πνευματικά αλλά και αποτελεί ένα ζωντανό λίθο που συντελεί στο να  υπάρχει σωστή οικοδομή και στα άλλα μέλη της επί μέρους εκκλησίας που αυτό ανήκει. Τα μέλη αλληλοσυμπληρώνονται και συνεργάζονται μεταξύ τους και με την προϋπόθεση ότι  υπάρχει ενότητα με τον Κύριο, που σημαίνει ότι κάθε μέλος είναι υπό την εξουσία Του, υπάρχει αποδοτικότητα και αποτελεσματικότητα. Αυτή η προϋπόθεση φαίνεται όταν ο Κύριος, μετά την ανάστασή Του, πρώτα  ρώτησε  τον Πέτρο αν τον αγαπάει περισσότερο από όλα και μετά του ανέθεσε το έργο να βόσκει  τα αρνιά Του (Ιωάννης, κα΄:15-18).

Όσο αφορά τα ενεργήματα του Πατέρα Θεού λέμε ότι ο απόστολος Παύλος απευθυνόμενος στα αδέλφια της εκκλησίας της Εφέσου, μεταξύ άλλων αναφέρει ότι ζητάει από τον Θεό να γνωρίσουν το υπερβάλλον μέγεθος της δυνάμεώς Του, σύμφωνα με την κυρίαρχη εξουσία Του, την οποία ενέργησε στον Χριστό, όταν Τον ανέστησε από τους νεκρούς και Τον κάθισε στα δεξιά Του στα επουράνια (Εφεσίους,α΄:19-20). Οπότε ενέργειες δυνάμεως του Θεού είναι οι νεκραναστάσεις, οι θεραπείες από ανθρωπίνως ανίατες ασθένειες και γενικά κάθε υπερφυσική ενέργεια που κάνει ο Θεός, είτε απευθείας ο Ίδιος, είτε μέσω των δικών Του ανθρώπων, με σκοπό τη σωτηρία και την πνευματική αύξηση των ανθρώπων, αλλά και την τιμωρία όσων επιμένουν αμετανόητοι να πράττουν την αμαρτία.

Τέτοιες ενέργειες δυνάμεως του Θεού, βλέπουμε πολλές μέσα στο γραπτό λόγο Του, όπως π.χ. η θεραπεία του χωλού μέσω των αποστόλων  Πέτρου και Ιωάννη (Πράξεις, γ΄:1-16), η θεραπεία του Αινέα και η ανάσταση της Δορκάδας μέσω του αποστόλου Πέτρου (Πράξεις,θ΄:32-42), η τύφλωση του μάγου (Πράξεις,ιγ΄:6-12)και η ανάσταση του Εύτυχου μέσω του αποστόλου  Παύλου (Πράξεις,κ΄:9-12). Αυτά τα θαύματα έγιναν αιτία να πιστέψουν στον Κύριο πολλοί άνθρωποι, αλλά και να αυξηθεί η πίστη των πιστών. Βέβαια για να εμπιστευτεί ο Κύριος σε κάποιον το χάρισμα  να ενεργεί θαύματα και ιάματα, απαιτεί εκ μέρους του αφιέρωση, όπως αυτή των προαναφερθέντων αποστόλων (Λουκάς, ις΄:11).

Ακόμη έχοντας υπόψη ότι οι ‘βασικές κολώνες’ της οικοδομής της εκκλησίας του Χριστού είναι  η διδαχή των αποστόλων, η κοινωνία μετ’ αλλήλων, η κλάση του άρτου και οι προσευχές (Πράξεις,β΄:42), είναι σημαντικό να πούμε, ότι κάθε ενέργειά μας και κάθε χάρισμα, θα συντελεί στην οικοδομή των άλλων αδελφών μας, μόνο όταν ενισχύουν αυτές τις πνευματικές ‘κολώνες’ και ενεργούνται μέσα στα όρια που αυτές καθορίζουν.

Τέλος είναι σημαντικό επίσης να αναφέρουμε ότι στην ερώτηση ενός νομικού, ‘ποιος είναι ο πλησίον μου;’, ο Κύριος του απάντησε λέγοντας αρχικά τη γνωστή σε πολλούς παραβολή του καλού Σαμαρείτη. Στη συνέχεια, τον ρώτησε ποιος από τους τρεις που πέρασαν κοντά στον πληγωμένο από τους ληστές, έγινε πλησίον του.  Εκείνος του απάντησε, ‘αυτός που έκανε έλεος σ’ αυτόν’ και ο Κύριος του είπε να πάει και να κάνει και αυτός το ίδιο (Λουκάς,ι΄:25-37). Έτσι ο Πατέρας Θεός, θέλει από εμάς που λέμε ότι είμαστε παιδιά Του, να γίνουμε πλησίον σε όσους ‘πληγωμένους από ληστές’ φέρνει πλησίον μας, κάνοντας έλεος σ’ αυτούς και βοηθώντας τους να γιατρευτούν.

Συνοψίζοντας λέμε ότι όλοι όσοι έχουμε αναγεννηθεί από τον Πατέρα Θεό, είμαστε πνευματικά αδέλφια και σαν αδέλφια είναι απαραίτητο  να φροντίζουμε να έχουμε ειρήνη μεταξύ μας και να συμμετέχουμε στην οικοδομή ο ένας του άλλου. Προς το σκοπό αυτό να ζητάμε από τον Πατέρα Θεό να μας δείξει τί έργο μας έχει αναθέσει μέσα στην επί μέρους εκκλησία του Χριστού που ανήκουμε και με τη βοήθειά Του, να το φέρουμε εις πέρας. Για τον ίδιο λόγο,  είναι σημαντικό όταν συναναστρεφόμαστε με ανθρώπους, αδελφούς ή μη, η σκέψη μας και η προσευχή μας να είναι, ‘πώς με τα λόγια μου και τα έργα μου θα γίνω πλησίον, σ’ αυτόν που ο Κύριος με έφερε ή μου έφερε πλησίον;’. Αν   κάνουμε αυτά, τότε η ειρήνη του Θεού και γενικά όλος ο καρπός του Αγίου Πνεύματος θα υπάρχει συνεχώς στη ζωή μας και θα τον μεταδίδουμε και στους πλησίον μας. Αμήν.

 
Περισσότερα Άρθρα...

Εγώ είμαι το Α και το Ω, αρχή και τέλος, λέγει ο Κύριος, ο ων και ο ην και ο ερχόμενος, ο παντοκράτωρ. (Αποκάλυψις Ιωάννου α' 08)

Χριστιανισμός Live

Δημοσκόπηση

Τί πιστεύετε ότι ήταν ο Ιησούς Χριστός;
 
mod_vvisit_counterΣήμερα29
mod_vvisit_counterΕχτές1408
mod_vvisit_counterΑυτή την βδομάδα3735
mod_vvisit_counterΤην προηγούμενη εβδομάδα9646
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα1437
mod_vvisit_counterΤον προηγούμενο μήνα38113
mod_vvisit_counterΟλές τις ημέρες1551269

We have: 17 guests online
Η IP: 34.237.138.69
 , 
Σήμερα : Δεκ 02, 2020