Μενού

Φόρμα Σύνδεσης



  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

 

«Άρα λοιπόν ας ζητώμεν τα προς την ειρήνην και τα προς την οικοδομήν αλλήλων» (Ρωμαίους, ιδ:19)
«Διά τούτο παρηγορείτε αλλήλους, και οικοδομείτε ο εις τον άλλον, καθώς και κάμνετε» (Α΄ Θεσσαλονικείς, ε΄:11)

Μια καλή οικοδομή πρέπει να στηρίζεται σε γερά θεμέλια, έτσι ώστε να μη κινδυνεύει να καταρρεύσει. Το ίδιο ισχύει και για την πνευματική οικοδομή, κάθε αναγεννημένου χριστιανού, της οποίας ισχυρό θεμέλιο πρέπει να είναι ο Ιησούς Χριστός, σύμφωνα με το γραμμένο, ‘…έκαστος όμως ας βλέπη πως εποικοδομεί• διότι θεμέλιον άλλο ουδείς δύναται να θέση παρά το τεθέν, το οποίον είναι ο Ιησούς Χριστός’ (Α΄ Κορινθίους,γ΄:10,11). Βέβαια η πνευματική οικοδομή κάθε χριστιανού αποτελεί μέρος της πνευματικής οικοδομής που λέγεται ‘εκκλησία του Ιησού Χριστού’, στην οποία ανήκουν όλοι όσοι έχουν γνωρίσει τον Ιησού Χριστό σαν προσωπικό τους Σωτήρα και για τους οποίους ισχύει επίσης το γραμμένο, ‘εποικοδομηθέντες επί το θεμέλιον των αποστόλων και προφητών, όντος ακρογωνιαίου λίθου αυτού του Ιησού Χριστού•  εν τω οποίω πάσα η οικοδομή συναρμολογουμένη αυξάνεται εις ναόν άγιον εν Κυρίω• εν τω οποίω και σεις συνοικοδομείσθε εις κατοικητήριον του Θεού διά του Πνεύματος’ (Εφεσίους, β΄:20-22).

Συνεπώς αυτός που μένει και στηρίζεται στον Ιησού Χριστό, θα μένει στερεωμένος, ασάλευτος και θα έχει καρπό πολύ (Ιωάννης, ιε΄:5). Ο καρπός πρώτιστα είναι αυτός που χορηγεί το Άγιο Πνεύμα στη ζωή του πιστού (Γαλάτας, ε΄:22,23), αλλά και ο καρπός των  χειλέων που ομολογούν το όνομα του Κυρίου (Εβραίους, ιγ΄:15), όπως και ο καρπός αυτής της ομολογίας που είναι η σωτηρία άλλων ανθρώπων (Ρωμαίους, α΄:13).

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε, όλοι όσοι λέμε ότι έχουμε αναγεννηθεί από τον Πατέρα Θεό, ότι οικοδομούμε πάνω στο βράχο που είναι ο Χριστός, αν ζούμε  ακούγοντας και εκτελώντας τις εντολές του Κυρίου  (Ματθαίος,ζ΄:24).
Σύμφωνα με το λόγο του Θεού, η εκκλησία οικοδομείται μέσω των χαρισμάτων  του Αγίου Πνεύματος, των διακονιών που δίνει ο Κύριος Ιησούς και των ενεργημάτων του Πατέρα Θεού. Ο απόστολος Παύλος παρομοιάζει τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και τη μεταξύ τους σχέση, με τα μέλη του φυσικού σώματος και τη μεταξύ τους συνεργασία. Δηλαδή όπως  δεν υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ των μελών του σώματος, αλλά το κάθε μέλος επιτελεί συγκεκριμένο έργο, συνεργάζεται και συμπάσχει με τα υπόλοιπα, το ίδιο πρέπει να συμβαίνει μεταξύ των μελών του σώματος του Χριστού που απαρτίζουν την εκκλησία.

Όσοι λοιπόν λέμε ότι ανήκουμε στην εκκλησία του Χριστού,  να ξέρουμε ότι έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλον γιατί ανήκουμε στο ίδιο σώμα με κεφαλή τον ίδιο Σωτήρα, τον  Ιησού Χριστό. Άρα αν καθένας από μας έχει κάποιο χάρισμα, όταν αυτό το ενεργούμε  δια του Αγίου Πνεύματος, τότε γίνεται οικοδομή σε όλα τα μέλη της εκκλησίας. Αν προς το παρόν, δεν έχουμε ακόμα κάποιο χάρισμα, ο λόγος του Κυρίου μας συστήνει να ζητάμε και μάλιστα τα καλύτερα χαρίσματα με σκοπό να συμμετέχουμε όλοι στην οικοδομή της εκκλησίας  (Α΄ Κορινθίους, κεφάλαια ιβ΄, ιγ΄και ιδ΄).

Όσο αφορά τις διακονίες του αποστόλου, του προφήτη, του ευαγγελιστή, του ποιμένα και του διδασκάλου, που δίνει ο Κύριος Ιησούς, ο ρόλος τους είναι για την τελειοποίηση των αγίων και για την οικοδομή του σώματος του Χριστού, μέχρι να φθάσουμε στην ενότητα της πίστεως και της επίγνωσης του Υιού του Θεού, έτσι ώστε να μην είμαστε κυματιζόμενοι και περιφερόμενοι με ανέμους διδασκαλίας που διαδίδουν δόλιοι  και πανούργοι άνθρωποι που μεθοδεύουν την πλάνη. Αλλά με την αληθινή  αγάπη που είναι ο σύνδεσμος της τελειότητας, να αυξηθούμε στον Χριστό, που είναι η κεφαλή του σώματος,  από τον οποίο ολόκληρο το σώμα συναρμολογείται και συνδέεται με κάθε συνάφεια των μελών που συνεργάζονται και σύμφωνα με την ανάλογη ενέργεια καθενός μέλους ξεχωριστά επιτυγχάνεται  και η δική του αύξηση, αλλά και του σώματος συνολικά (Εφεσίους,δ΄:11-16).

Συνεπώς όταν το κάθε παιδί του Θεού, κάνει αυτό που του έχει αναθέσει ο Κύριος, τότε και αυτό αυξάνεται πνευματικά αλλά και αποτελεί ένα ζωντανό λίθο που συντελεί στο να  υπάρχει σωστή οικοδομή και στα άλλα μέλη της επί μέρους εκκλησίας που αυτό ανήκει. Τα μέλη αλληλοσυμπληρώνονται και συνεργάζονται μεταξύ τους και με την προϋπόθεση ότι  υπάρχει ενότητα με τον Κύριο, που σημαίνει ότι κάθε μέλος είναι υπό την εξουσία Του, υπάρχει αποδοτικότητα και αποτελεσματικότητα. Αυτή η προϋπόθεση φαίνεται όταν ο Κύριος, μετά την ανάστασή Του, πρώτα  ρώτησε  τον Πέτρο αν τον αγαπάει περισσότερο από όλα και μετά του ανέθεσε το έργο να βόσκει  τα αρνιά Του (Ιωάννης, κα΄:15-18).

Όσο αφορά τα ενεργήματα του Πατέρα Θεού λέμε ότι ο απόστολος Παύλος απευθυνόμενος στα αδέλφια της εκκλησίας της Εφέσου, μεταξύ άλλων αναφέρει ότι ζητάει από τον Θεό να γνωρίσουν το υπερβάλλον μέγεθος της δυνάμεώς Του, σύμφωνα με την κυρίαρχη εξουσία Του, την οποία ενέργησε στον Χριστό, όταν Τον ανέστησε από τους νεκρούς και Τον κάθισε στα δεξιά Του στα επουράνια (Εφεσίους,α΄:19-20). Οπότε ενέργειες δυνάμεως του Θεού είναι οι νεκραναστάσεις, οι θεραπείες από ανθρωπίνως ανίατες ασθένειες και γενικά κάθε υπερφυσική ενέργεια που κάνει ο Θεός, είτε απευθείας ο Ίδιος, είτε μέσω των δικών Του ανθρώπων, με σκοπό τη σωτηρία και την πνευματική αύξηση των ανθρώπων, αλλά και την τιμωρία όσων επιμένουν αμετανόητοι να πράττουν την αμαρτία.

Τέτοιες ενέργειες δυνάμεως του Θεού, βλέπουμε πολλές μέσα στο γραπτό λόγο Του, όπως π.χ. η θεραπεία του χωλού μέσω των αποστόλων  Πέτρου και Ιωάννη (Πράξεις, γ΄:1-16), η θεραπεία του Αινέα και η ανάσταση της Δορκάδας μέσω του αποστόλου Πέτρου (Πράξεις,θ΄:32-42), η τύφλωση του μάγου (Πράξεις,ιγ΄:6-12)και η ανάσταση του Εύτυχου μέσω του αποστόλου  Παύλου (Πράξεις,κ΄:9-12). Αυτά τα θαύματα έγιναν αιτία να πιστέψουν στον Κύριο πολλοί άνθρωποι, αλλά και να αυξηθεί η πίστη των πιστών. Βέβαια για να εμπιστευτεί ο Κύριος σε κάποιον το χάρισμα  να ενεργεί θαύματα και ιάματα, απαιτεί εκ μέρους του αφιέρωση, όπως αυτή των προαναφερθέντων αποστόλων (Λουκάς, ις΄:11).

Ακόμη έχοντας υπόψη ότι οι ‘βασικές κολώνες’ της οικοδομής της εκκλησίας του Χριστού είναι  η διδαχή των αποστόλων, η κοινωνία μετ’ αλλήλων, η κλάση του άρτου και οι προσευχές (Πράξεις,β΄:42), είναι σημαντικό να πούμε, ότι κάθε ενέργειά μας και κάθε χάρισμα, θα συντελεί στην οικοδομή των άλλων αδελφών μας, μόνο όταν ενισχύουν αυτές τις πνευματικές ‘κολώνες’ και ενεργούνται μέσα στα όρια που αυτές καθορίζουν.

Τέλος είναι σημαντικό επίσης να αναφέρουμε ότι στην ερώτηση ενός νομικού, ‘ποιος είναι ο πλησίον μου;’, ο Κύριος του απάντησε λέγοντας αρχικά τη γνωστή σε πολλούς παραβολή του καλού Σαμαρείτη. Στη συνέχεια, τον ρώτησε ποιος από τους τρεις που πέρασαν κοντά στον πληγωμένο από τους ληστές, έγινε πλησίον του.  Εκείνος του απάντησε, ‘αυτός που έκανε έλεος σ’ αυτόν’ και ο Κύριος του είπε να πάει και να κάνει και αυτός το ίδιο (Λουκάς,ι΄:25-37). Έτσι ο Πατέρας Θεός, θέλει από εμάς που λέμε ότι είμαστε παιδιά Του, να γίνουμε πλησίον σε όσους ‘πληγωμένους από ληστές’ φέρνει πλησίον μας, κάνοντας έλεος σ’ αυτούς και βοηθώντας τους να γιατρευτούν.

Συνοψίζοντας λέμε ότι όλοι όσοι έχουμε αναγεννηθεί από τον Πατέρα Θεό, είμαστε πνευματικά αδέλφια και σαν αδέλφια είναι απαραίτητο  να φροντίζουμε να έχουμε ειρήνη μεταξύ μας και να συμμετέχουμε στην οικοδομή ο ένας του άλλου. Προς το σκοπό αυτό να ζητάμε από τον Πατέρα Θεό να μας δείξει τί έργο μας έχει αναθέσει μέσα στην επί μέρους εκκλησία του Χριστού που ανήκουμε και με τη βοήθειά Του, να το φέρουμε εις πέρας. Για τον ίδιο λόγο,  είναι σημαντικό όταν συναναστρεφόμαστε με ανθρώπους, αδελφούς ή μη, η σκέψη μας και η προσευχή μας να είναι, ‘πώς με τα λόγια μου και τα έργα μου θα γίνω πλησίον, σ’ αυτόν που ο Κύριος με έφερε ή μου έφερε πλησίον;’. Αν   κάνουμε αυτά, τότε η ειρήνη του Θεού και γενικά όλος ο καρπός του Αγίου Πνεύματος θα υπάρχει συνεχώς στη ζωή μας και θα τον μεταδίδουμε και στους πλησίον μας. Αμήν.

 

 

«….ήλθεν ο νυμφίος∙ και αι έτοιμοι εισήλθον μετ’ αυτού εις τους γάμους, και εκλείσθη η θύρα. Ύστερον δε έρχονται και αι λοιπαί παρθένοι, λέγουσαι, Κύριε, Κύριε, άνοιξον εις ημάς. Ο δε αποκριθείς είπεν, Αληθώς σας λέγω, δεν σας γνωρίζω. Αγρυπνείτε λοιπόν, διότι δεν εξεύρετε την ημέραν ουδέ την ώραν, καθ' ην ο Υιός του ανθρώπου έρχεται.» (Ματθαίος, κε΄:10-13)

Στη παραβολή των δέκα παρθένων διαβάζουμε ότι οι πέντε ήταν φρόνιμες και οι άλλες πέντε ήταν μωρές. Οι μωρές πήραν τις λαμπάδες τους, χωρίς όμως να πάρουν επιπλέον λάδι μαζί τους ενώ οι φρόνιμες πήραν λάδι στα αγγεία τους μαζί με τις λαμπάδες τους. Επειδή αργούσε ο νυμφίος να έρθει, νύσταξαν όλες και κοιμήθηκαν. Στο μέση της νύχτας έγινε φωνή ότι ο νυμφίος έρχεται, τότε σηκώθηκαν όλες και ετοίμασαν τις λαμπάδες τους. Οι μωρές βλέποντας ότι σβήνουν οι λαμπάδες τους, ζήτησαν από τις φρόνιμες να τις δώσουν λάδι, αλλά οι φρόνιμες αρνήθηκαν λέγοντας ότι αν τις δώσουν μπορεί να  μη φτάσει ούτε γι’ αυτές, ούτε για εκείνες το λάδι, γι’ αυτό τις είπαν να πάνε να αγοράσουν από αυτούς που πουλάνε. Ενώ πήγαιναν να αγοράσουν ήρθε ο νυμφίος και οι έτοιμες φρόνιμες παρθένες μπήκαν μαζί του στους γάμους και έκλεισε η πόρτα, ενώ οι μωρές αφού ήρθαν ζήτησαν από τον Κύριο να ανοίξει την πόρτα, αλλά ο Κύριος απάντησε πως δεν τις γνωρίζει (Ματθαίος,κε΄:1-12)

Ένα φανερό συμπέρασμα αυτής της παραβολής είναι ότι το λάδι στις λαμπάδες ήταν απαραίτητο μέσο για να διατηρηθεί η λαμπάδα αναμμένη σε κάθε παρθένα, γεγονός που θα εξασφάλιζε την είσοδό της στους γάμους του νυμφίου. Όλες οι παρθένες είχαν κοινό στόχο να συναντήσουν τον νυμφίο αλλά για να συναντήσουν τον νυμφίο βασική προϋπόθεση ήταν η λαμπάδα τους να διατηρείται αναμμένη. Οι φρόνιμες μερίμνησαν ώστε να έχουν εφεδρικό  λάδι στα αγγεία τους σε περίπτωση που αν κινδυνεύσει η λαμπάδα να σβήσει, λόγω καθυστέρησης του ερχομού του νυμφίου, να τη γεμίσουν με λάδι και να διατηρηθεί η φλόγα αναμμένη. Οι μωρές παρθένες αντίθετα δεν μερίμνησαν να έχουν εφεδρικό λάδι και αρκέστηκαν στο υπάρχον μέσα στη λαμπάδα τους,  χωρίς να λάβουν υπόψη την περίπτωση να καθυστερήσει ο νυμφίος και αυτή η μωρία τις κόστισε την είσοδο στους γάμους του νυμφίου. Τελικά ο Κύριος εισήγαγε στους γάμους αυτές που φρόνιμα ενέργησαν ώστε να έχουν επαρκές λάδι για να διατηρηθεί η λαμπάδα τους αναμμένη.

Το κύριο ερώτημα που δημιουργείται απ’ αυτή τη παραβολή είναι: ‘με τι αντιπαραβάλλεται το λάδι και η ποσότητά του, στη ζωή ενός αναγεννημένου χριστιανού;’. Προσπαθώντας να δώσουμε απάντηση σ’ αυτό, αναφέρουμε αρχικά την απάντηση του αγγέλου στον προφήτη Ζαχαρία, όταν τον ρώτησε σχετικά με  το όραμα που είδε με τη χρυσή λυχνία με τους επτά λύχνους  και τις δύο ελιές που άδειαζαν το λάδι τους μέσω δύο χρυσών σωλήνων στη λυχνία. Ο άγγελος του απάντησε: ‘Ουχί διά δυνάμεως ουδέ διά ισχύος αλλά διά του Πνεύματός μου, λέγει ο Κύριος των δυνάμεων’ (Ζαχαρίας, δ΄:1-14). Από αυτή την απάντηση έμμεσα συμπεραίνουμε ότι  το λάδι που παρέχει την ενέργεια για το άναμμα της λυχνίας, αντιπαραβάλλεται με τη δύναμη που χορηγεί το Άγιο Πνεύμα. Επί πλέον αναφέρουμε το γραμμένο στη Καινή Διαθήκη, ‘ Επειδή όσοι διοικούνται υπό του Πνεύματος του Θεού, ούτοι είναι υιοί του Θεού ’ (Ρωμαίους, η΄:14). Σαν τελικό συμπέρασμα λέμε ότι το λάδι και η ποσότητά του έχει να κάνει με το κατά πόσο το παιδί του Θεού διοικείται από το Άγιο Πνεύμα και πληρώνεται με Αυτό, γεγονός που θα φανερώνει η ύπαρξη του καρπού του Αγίου Πνεύματος (Γαλάτας, ε΄:22,23) και η εκτέλεση του θελήματος του Πατέρα Θεού στη καθημερινή ζωή του.

Στη συνέχεια αναφέρουμε ένα γραφικό παράδειγμα ανθρώπου που είχε υπόσχεση ότι θα δει τον Κύριο Ιησού Χριστό και φρόντισε η ζωή του να είναι τέτοια ώστε να είναι έτοιμος να Τον συναντήσει. Αυτό είναι του Συμεών, ο οποίος ήταν άνδρας δίκαιος, ευλαβής, πρόσμενε την παρηγοριά του Ισραήλ και το Άγιο Πνεύμα που ήταν σ’ αυτόν, του είχε αποκαλύψει ότι δεν θα δει θάνατο πριν δει τον Κύριο Ιησού Χριστό. Το Άγιο Πνεύμα τον έφερε στον ιερό, την ώρα που ο Ιωσήφ με την Μαρία έφεραν το 40 ημερών βρέφος Ιησού Χριστό, για να κάνουν κατά τη συνήθεια του νόμου. Ο Συμεών το πήρε στην αγκαλιά του, ευλόγησε τον Θεό και είπε ότι  ήρθε η ώρα να τον παραλάβει, διότι είδε τον σωτήρα που απέστειλε και μίλησε προφητικά στη Μαρία για τον Κύριο Ιησού Χριστό και την ίδια (Λουκάς, β΄:22-35).

Ο Συμεών είχε αποκάλυψη από το Άγιο Πνεύμα ότι θα δει ζωντανός τον Κύριο Ιησού και φρόντισε στη ζωή του να είναι δίκαιος ενώπιον Θεού και ανθρώπων, γεγονός που επιτύγχανε με την ευλάβειά του, δηλαδή τη θεοσέβειά του. Επιπλέον πρόσμενε την παρηγοριά του Ισραήλ δηλαδή τον Κύριο Ιησού Χριστό, κάτι κοινό με μας σήμερα που περιμένουμε τον Κύριο. Το συνεπαγόμενο από τα προηγούμενα  γνώρισμά του, ήταν ότι το Άγιο Πνεύμα ήταν πάνω του, γεγονός το οποίο υποσχέθηκε ο Θεός να  πραγματοποιήσει και σε όλους τους πιστούς από όλα τα έθνη, που θα επιζητήσουν να λάβει χώρα στη ζωή τους (Πράξεις, β΄:38,39).

Μαζί με τον Συμεών ήλθε στο ναό και η γερόντισσα  Άννα. Η Άννα ήταν προφήτισσα, από τη φυλή Ασήρ, η οποία έζησε 7 χρόνια με τον άντρα της, μετά χήρεψε και μέχρι 84 χρονών  που ήταν την ώρα αυτή, δεν απομακρυνόταν από το ιερό και λάτρευε τον Θεό νύχτα και μέρα με νηστείες και προσευχές. Όταν έφτασε και εκείνη οδηγούμενη από το Άγιο Πνεύμα, δοξολογούσε τον Κύριο και μιλούσε προφητικά για Αυτόν, σε όλους που πρόσμεναν  λύτρωση στην Ιερουσαλήμ (Λουκάς,β΄:36-38). Εδώ βλέπουμε μια γυναίκα η οποία έζησε λίγα χρόνια με τον άντρα της και μετά που χήρεψε αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στον Κύριο και μέρα και νύχτα λαχταρούσε να βρίσκεται στην παρουσία του Κυρίου και να Τον λατρεύει. Ο αγώνας των προσευχών και των νηστειών την έκανε να ζει γεμάτη με την παρουσία του Θεού μέσα της, ώστε να τη βρει ο Κύριος την κατάλληλη ώρα και να τη οδηγήσει στον τόπο που ήταν ο Ιησούς Χριστός και να μιλήσει γι’ Αυτόν.

Σαν συμπέρασμα λέμε ότι αν αξιολογήσουμε σωστά τα χαρακτηριστικά αυτών των δυο ανθρώπων και επιδιώξουμε και εμείς να τα εφαρμόσουμε στη ζωή μας, μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι όταν έρθει ο Κύριος από τον ουρανό, θα μας βρει έτοιμους και θα μας παραλάβει μαζί Του.

Συνοψίζοντας λέμε ότι ο Κύριος μας προτρέπει λέγοντας: « Ας ήναι αι οσφύες σας περιεζωσμέναι και οι λύχνοι καιόμενοι•  και  σεις   όμοιοι   με  ανθρώπους, οίτινες προσμένουσι  τον κύριον αυτών, πότε θέλει επιστρέψει εκ των γάμων, διά να ανοίξωσιν ευθύς εις αυτόν όταν έλθη και κρούση. Μακάριοι οι δούλοι εκείνοι, τους οποίους ελθών ο κύριος θέλει ευρεί αγρυπνούντας. Αληθώς σας λέγω, ότι θέλει περιζωσθή και καθίσει αυτούς εις την τράπεζαν, και ελθών εις το μέσον θέλει υπηρετήσει αυτούς. Και εάν έλθη εν τη δευτέρα φυλακή και εν τη τρίτη φυλακή έλθη και εύρη ούτω, μακάριοι είναι οι δούλοι εκείνοι. Τούτο δε γινώσκετε, ότι εάν ήξευρεν ο οικοδεσπότης ποίαν ώραν ο κλέπτης έρχεται, ήθελεν αγρυπνήσει και δεν ήθελεν αφήσει να διορυχθή ο οίκος αυτού. Και σεις λοιπόν γίνεσθε έτοιμοι• διότι καθ' ην ώραν δεν στοχάζεσθε, έρχεται ο Υιός του ανθρώπου» (Λουκάς,ιβ΄:35-40). Η πνευματική ζώνη με την οποία πρέπει να είμαστε ζωσμένοι είναι η αλήθεια του ευαγγελίου (Εφεσίους,ς΄:14, Γαλάτας, β΄:5) και το αναμμένο λυχνάρι, είναι η φωτεινή ζωή μας, με την δύναμη και παρουσία του Τριαδικού  Θεού μέσα μας. Ο Κύριος μας θέλει έτοιμους να τον προσμένουμε και να επαγρυπνούμε μένοντας στην υπακοή του λόγου Του, διότι θα έρθει την ώρα που δεν στοχαζόμαστε. Αμήν!

 
Περισσότερα Άρθρα...

Πορευθέντες λοιπόν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αυτούς να φυλάττωσι πάντα όσα παρήγγειλα εις εσάς· και ιδού, εγώ είμαι μεθ' υμών πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος. (Ματθαίος κη' 19)

Χριστιανισμός Live

Δημοσκόπηση

Τί πιστεύετε ότι ήταν ο Ιησούς Χριστός;
 
mod_vvisit_counterΣήμερα4127
mod_vvisit_counterΕχτές1263
mod_vvisit_counterΑυτή την βδομάδα14393
mod_vvisit_counterΤην προηγούμενη εβδομάδα18668
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα45536
mod_vvisit_counterΤον προηγούμενο μήνα42052
mod_vvisit_counterΟλές τις ημέρες1499693

We have: 19 guests online
Η IP: 3.237.61.235
 , 
Σήμερα : Οκτ 22, 2020