Μενού

Φόρμα Σύνδεσης



  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

 

«Μέγας δε πλουτισμός είναι η ευσέβεια μετά αυταρκείας» (Τιμόθεον Α΄, ς΄: 6).

Σήμερα, για πολλούς  ανθρώπους ο πλούτος έχει γίνει σκοπός της ζωής. Αυτό αποδεικνύεται από το ότι αυτοί οι άνθρωποι προσπαθούν να αποκτήσουν μεγάλα ποσά χρημάτων, είτε δουλεύοντας πολλές ώρες, είτε  κάνοντας περισσότερο κερδοφόρες τις επιχειρήσεις  τους, είτε μέσω του τζόγου. Η ζωή τους περιφέρεται γύρω από το χρήμα και δεν διστάζουν για την απόκτησή  του, να χρησιμοποιούν και αθέμιτα μέσα. Από την άλλη υπάρχουν πολλοί  άνθρωποι  που δεν έχουν τι να φάνε και ζητιανεύουν στους δρόμους, κυρίως στις μεγαλουπόλεις. Επίσης υπάρχουν σε κάποιες χώρες φτωχοί λαοί και ακόμα φυλές που ζουν πρωτόγονα.

Υπάρχουν με λίγα λόγια, άνθρωποι που ζουν στη χλιδή, άνθρωποι που έχουν μια δουλειά ίσα για να συντηρούν την οικογένειά τους και άνθρωποι που δεν έχουν να φάνε και κινδυνεύουν να πεθάνουν, όπως συμβαίνει σε κάποιες χώρες κυρίως της Αφρικής. Γι’ αυτό πολλοί  άνθρωποι διερωτώνται:  Γιατί να υπάρχει φτώχεια και να πεθαίνουν από τη πείνα μικρά αθώα παιδιά;  Γιατί να γίνονται πόλεμοι και να κυριαρχεί η βία και η αδικία μεταξύ των ανθρώπων; Δεν τα βλέπει αυτά ο Θεός και γιατί δεν κάνει τίποτα για να σταματήσουν; Αρκετοί φθάνουν να αμφισβητούν την ύπαρξη του Θεού με το επιχείρημα ότι αν υπήρχε θα έπρεπε να είχε κάνει έκβαση στα παραπάνω σοβαρά προβλήματα.

Καλό είναι βέβαια να μη βιαζόμαστε να βγάλουμε γρήγορα συμπεράσματα αλλά με βάσει τα πραγματικά δεδομένα που έχουμε, τόσο από τα γενικά προβλήματα που απασχολούν σήμερα τις ανθρώπινες κοινωνίες όσο και από τα προσωπικά μας βιώματα, να ψάξουμε να βρούμε την αλήθεια. Γιατί άραγε να γίνονται πόλεμοι;  Οι πόλεμοι εξυπηρετούν κάποιους σκοπούς. Οι περισσότεροι πόλεμοι έχουν γίνει για οικονομικούς λόγους, άλλοι για να κυριαρχήσει μια χώρα σε άλλη, άλλοι για απελευθέρωση μιας χώρας από άλλη και άλλοι λόγω διαφορετικών πολιτικών ή θρησκευτικών πεποιθήσεων.

Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι η λέξη πόλεμος δεν έχει την μόνο την έννοια μιας γενικευμένης σύρραξης  με χρήση όπλων, μεταξύ πολλών ανθρώπων αλλά έχει και την έννοια μιας ψυχικής κατάστασης μίσους και αντιπαλότητας, που επικρατεί στις διαπροσωπικές σχέσεις ακόμα και μεταξύ δύο ανθρώπων. Διαβάζουμε σχετικά στον Λόγο του Θεού: « Πόθεν προέρχονται πόλεμοι και μάχαι μεταξύ σας; ουχί εντεύθεν, εκ των ηδονών σας, αίτινες στρατεύονται εντός των μελών σας; Επιθυμείτε και δεν έχετε φονεύετε και φθονείτε, και δεν δύνασθε να επιτύχητε μάχεσθε και πολεμείτε αλλά δεν έχετε, επειδή δεν ζητείτε ζητείτε και δεν λαμβάνετε, διότι κακώς ζητείτε, διά να δαπανήσητε εις τας ηδονάς σας» (Ιακώβου δ΄:1-3). Εδώ βλέπουμε ότι μια αιτία των πολέμων και συνεπώς της έλλειψης ειρήνης στη ζωή των ανθρώπων, είναι ‘τα έργα της σαρκός’ τα οποία είναι ‘μοιχεία, πορνεία, ακαθαρσία, ασέλγεια,  ειδωλολατρεία, φαρμακεία, έχθραι, έριδες, ζηλοτυπίαι, θυμοί, μάχαι, διχοστασίαι, αιρέσεις,  φθόνοι, φόνοι, μέθαι, κώμοι, και τα όμοια τούτων’ (Γαλάτας ε΄: 19-21).

Μια άλλη αιτία δημιουργίας πολεμικών καταστάσεων είναι η φιλαργυρία. Ο Λόγος του Θεού επίσης μας πληροφορεί «Όσοι δε θέλουσι να πλουτώσι, πίπτουσιν εις πειρασμόν και παγίδα, και εις επιθυμίας πολλάς ανοήτους και βλαβεράς, αίτινες βυθίζουσι τους ανθρώπους εις όλεθρον και απώλειαν. Διότι ρίζα πάντων των κακών είναι η φιλαργυρία∙ την οποίαν τινές ορεγόμενοι, απεπλανήθησαν από της πίστεως, και διεπέρασαν εαυτούς με οδύνας πολλάς» (Προς Τιμόθεον  Α΄, ς΄:9-10). Αυτά τα δυο εδάφια αποκαλύπτουν τους κινδύνους που κρύβει η φιλαργυρία για όλους τους ανθρώπους και ειδικά  στους χριστιανούς, μπορεί να γίνει αιτία ταλαιπωρίας και απώλειας, αν δεν αντιμετωπιστεί σωστά και έγκαιρα, όπως έγινε στην περίπτωση του Ιούδα.

Οι πρώτοι χριστιανοί είχαν τα πάντα κοινά, όπως διαβάζουμε στις Πράξεις των Αποστόλων και όλα τα μοιράζονταν όλοι μαζί σύμφωνα με την ανάγκη που είχε ο καθένας (Πράξεις, β΄: 44,45).  Στις μέρες των πρώτων αποστόλων, ο Κύριος δια του προφήτη  Άγαβου, είχε προειδοποιήσει ότι θα  επέλθει  πείνα σε όλη την οικουμένη, η οποία και συνέβη επί Κλαυδίου Καίσαρα. Τότε όλα τα αδέρφια έδωσαν ότι μπορούσε ο καθένας (Πράξεις, ια΄:28-30). Κανένας τους δεν κυνήγησε τον πλούτο και την φιλαργυρία. Όταν συνέβη, ένα ζευγάρι, ο Ανανίας και η  Σαπφείρα, να κρατήσουνε ένα ποσό χρημάτων από την πώληση του αγρού τους και το υπόλοιπο να δώσουν στους αποστόλους, υποκρινόμενοι ότι ήταν το συνολικό και οι δυο δυστυχώς, πέθαναν δια χειρός Κυρίου επειδή είπαν ψέματα στον Θεό πρώτα, με την υποκρισία τους. Βέβαια τίθεται το ερώτημα: Είναι τόσο αυστηρός και τιμωρός ο Θεός;  Σήμερα δεν κλέβουν οι άνθρωποι στις εκκλησίες;

Απαντώντας αναφέρουμε ότι τότε υπήρχε αγιασμός στις αναγεννημένες εκκλησίες και δεν ήθελε ο Θεός να μπει η μόλυνση μέσα σε αυτές. Όσο μεγαλύτερος αγιασμός υπάρχει σε μία εκκλησία, τόσο δυναμικότερες είναι οι επεμβάσεις του Κυρίου, είτε για ευλογία είτε για κρίση. Γι’ αυτό  ο απόστολος Παύλος γράφει, δια Πνεύματος Αγίου στους Κορινθίους: ‘και είμεθα έτοιμοι να εκδικήσωμεν πάσαν παρακοήν, όταν γείνη πλήρης η υπακοή σας’ (Β΄Κορινθίους ι΄:6).  Αν στους ανθρώπους αρέσει να κλέβουνε και γενικά να ικανοποιούνε τις σαρκικές τους επιθυμίες, οι ίδιοι θα είναι υπόλογοι για τις πράξεις τους και δυστυχώς, αν δεν μετανοήσουν, θα χάσουν τις ψυχές τους αιώνια.

Ας μην κατηγορήσουμε τον Κύριο γιατί επιτρέπει να γίνονται πόλεμοι, να υπάρχουν κλέφτες και άδικοι άνθρωποι αλλά να δεχθούμε  ότι από σεβασμό στην ελευθερία μας δεν παραβιάζει την θέλησή μας,  μέχρι να ανταποκριθούμε στο κάλεσμά Του. ‘Ιδού, ίσταμαι εις την θύραν και κρούω εάν τις ακούση της φωνής μου και ανοίξη την θύραν, θέλω εισέλθει προς αυτόν και θέλω δειπνήσει μετ' αυτού και αυτός μετ' εμού’ (Αποκ. γ:20). Ο Θεός τόσο αγάπησε τον κόσμο ώστε έστειλε τον μονογενή υιό Του για να μη χαθεί  όποιος πιστέψει σ’ Αυτόν,  αλλά να έχει ζωή αιώνια (Ιωάννης γ΄:16). Η σωτηρία αυτή έγινε με τη  θυσία του Ιησού. Το αίμα του Ιησού Χριστού έχει φοβερή δύναμη, για να γιατρέψει, για να καθαρίζει τις ψυχές μας, για να αφαιρέσει «γόρδιους δεσμούς» της ψυχής μας όπως είναι η σαρκολατρεία και η φιλαργυρία.

Βέβαια μπορεί κάποιος να παρατηρήσει ότι πολλοί πόλεμοι και εγκλήματα έγιναν από λαούς «χριστιανικούς», όπως και ότι πολλοί λειτουργοί χριστιανικών εκκλησιών έδωσαν και δίνουν αρνητικά παραδείγματα ευσεβείας και αυτάρκειας. Σ’ αυτά έχουμε να πούμε ότι χριστιανός είναι αυτός που έχει δεχθεί τον Ιησού Χριστό σαν προσωπικό του σωτήρα, με αποτέλεσμα ο Πατέρας Θεός να του δώσει εξουσία να γίνει  παιδί Θεού. Αυτό εκδηλώνεται με την αλλαγή της ζωής του πιστού της οποίας κυρίαρχο στοιχείο είναι η επιθυμία να κάνει το θέλημα του ουράνιου Πατέρα έτσι όπως αυτό το μαθαίνουμε διαβάζοντας την  Καινή Διαθήκη και το εκτελούμε με την δύναμη του Αγίου Πνεύματος. Έτσι μαθαίνουμε ότι δεν θέλει ο Κύριος να ανησυχήσουμε πολύ για τα πράγματα του κόσμου τούτου, δηλαδή το τι να φάμε, τι να πιούμε και τι θα φορέσουμε, αλλά μας βοηθάει να θέσουμε σωστή προτεραιότητα στις ανάγκες μας, σύμφωνα με το συμφέρον των ψυχών μας. Δηλαδή μας συμβουλεύει «Μη μεριμνήσητε λοιπόν λέγοντες, Τι να φάγωμεν ή τι να πίωμεν ή τι να ενδυθώμεν;  Διότι πάντα ταύτα ζητούσιν οι εθνικοί επειδή εξεύρει ο Πατήρ σας ο ουράνιος ότι έχετε χρείαν πάντων τούτων.  Αλλά ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού, και ταύτα πάντα θέλουσι σας προστεθή.  Μη μεριμνήσητε λοιπόν περί της αύριον διότι η αύριον θέλει μεριμνήσει τα εαυτής αρκετόν είναι εις την ημέραν το κακόν αυτής.»(Ματθαίος, ς΄:31-34).

Συνεπώς αν πραγματικά ζητούμε  πρώτα την βασιλεία του Θεού, ο Κύριος θα ενεργήσει ώστε να έχουμε το καθημερινό μας φαγητό, ρούχα και άλλα υλικά αγαθά, επειδή γνωρίζει το τι έχουμε ανάγκη. Αυτό που επίσης μας συστήνει ο Λόγος του Θεού και που αποτελεί το θέμα αυτού του άρθρου, είναι να εκτιμήσουμε αυτά που μας δίνει ο Κύριος, έστω και αν νομίζουμε ότι είναι λίγα έτσι ώστε να είμαστε ευάρεστοι σ’ Αυτόν και να τον λατρεύουμε με σέβας και ευλάβεια.  Ο απόστολος Παύλος λέει : «ως λυπούμενοι πάντοτε όμως χαίροντες, ως πτωχοί πολλούς όμως πλουτίζοντες, ως μηδέν έχοντες και τα πάντα κατέχοντες.» (Β΄ Κορινθίους. ς΄:10).«Μέγας δε πλουτισμός είναι η ευσέβεια μετά αυταρκείας. Διότι δεν εφέραμεν ουδέν εις τον κόσμον∙ φανερόν ότι ουδέ δυνάμεθα να εκφέρωμεν τι. Έχοντες δε διατροφάς και σκεπάσματα, ας αρκώμεθα εις ταύτα»(Α΄Τιμόθεον , ς΄: 6-8).

Χαίρεται ο Θεός όταν μας βλέπει να Τον δοξάζουμε για αυτά που μας χαρίζει και κυρίως για την σωτηρία μας. Αντίθετα, λυπάται όταν γογγύζουμε σ’ Αυτόν, όταν δεν μας έχει δώσει κάποια αιτήματά μας, επειδή νομίζουμε ότι δεν ασχολείται με μας. Το ότι δεν έχει απαντήσει δεν σημαίνει ότι δεν μας ακούει. Όταν δεν μου απαντάει στα αιτήματά μου, με συμφέρει να Τον δοξάζω και να Τον ευχαριστώ. Τότε με ενδυναμώνει με πίστη και ελπίδα, αισθάνομαι πιο δυνατός και στην προσευχή «σβήνουν» όλες οι αμφιβολίες μου. Βέβαια θα συνεχίσουμε να ζητάμε ταπεινά από τον Κύριο να απαντήσει στα αιτήματά μας και εφ’ όσον ζητάμε κατά το θέλημά Του και δεν αποκάμουμε, θα πάρουμε απάντηση όπως πήρε η γυναίκα που πήγε στον Κύριο για να θεραπεύσει την κόρη της.

Ο Λόγος του Θεού  συμβουλεύει: «Τους δε βεβήλους και γραώδεις μύθους παραιτού και γύμναζε σεαυτόν εις την ευσέβειαν διότι η σωματική γυμνασία είναι προς ολίγον ωφέλιμος αλλ' η ευσέβεια είναι προς πάντα ωφέλιμος, έχουσα επαγγελίαν της παρούσης ζωής και της μελλούσης» (Α΄Τιμοθ. δ΄: 7,8)

«Και δι' αυτό δε τούτο καταβαλόντες πάσαν σπουδήν, προσθέσατε εις την πίστιν σας την αρετήν, εις δε την αρετήν την γνώσιν, εις δε την γνώσιν την εγκράτειαν, εις δε την εγκράτειαν την υπομονήν, εις δε την υπομονήν την ευσέβειαν, εις δε την ευσέβειαν την φιλαδελφίαν, εις δε την φιλαδελφίαν την αγάπην. Διότι, εάν ταύτα υπάρχωσιν εις εσάς και περισσεύωσι, σας καθιστώσιν ουχί αργούς ουδέ ακάρπους εις την επίγνωσιν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού» (Β΄ Πέτρου α΄: 5-8)

Η σωτηρία που δίνει ο Κύριος είναι δωρεάν, αλλά πρέπει ο κάθε πιστός, μετά φόβου και τρόμου να την εργαστεί για να μη τη χάσει. Έτσι οι αρετές της ευσέβειας και αυτάρκειας που φανερώνουν το μέγεθος του πνευματικού πλούτου κάθε πιστού, απαιτούν εκ μέρους του πιστού, συνεχή προσπάθεια και αποδοχή της παιδείας του Κυρίου που προς το παρόν δεν φαίνεται ότι είναι πρόξενος χαράς, αλλά λύπης, ύστερα όμως αποδίδει σους γυμνασθέντες με αυτή, καρπό ειρηνικό δικαιοσύνης. (Εβρ. ιβ΄:11) Ο Θεός ετοιμάζει αιώνιο βάρος δόξας και ευλογίας σε όλα τα παιδιά Του που τώρα υποφέρουν προσωρινή ελαφρά θλίψη. Αμήν!

 

 

 

 

«Διότι συλλογίσθητε τον υπομείναντα υπό των αμαρτωλών τοιαύτην αντιλογίαν εις εαυτόν, διά να μη αποκάμητε χαυνούμενοι κατά τας ψυχάς σας. Δεν αντεστάθητε έτι μέχρις αίματος αγωνιζόμενοι κατά της αμαρτίας, και ελησμονήσατε την νουθεσίαν ήτις λαλεί προς εσάς ως προς υιούς, λέγουσα, Υιέ μου, μη καταφρονής την παιδείαν του Κυρίου∙ μηδέ αθυμής ελεγχόμενος υπ’ αυτού. Διότι όντινα αγαπά Κύριος, παιδεύει∙ και μαστιγόνει πάντα υιόν τον οποίον παραδέχεται. Εάν υπομένητε την παιδείαν, ο Θεός φέρεται προς εσάς ως προς υιούς• διότι τις υιός είναι, τον οποίον δεν παιδεύει ο πατήρ; Εάν όμως ήσθε χωρίς παιδείαν, της οποίας έγειναν μέτοχοι πάντες, άρα είσθε νόθοι και ουχί υιοί,  έπειτα τους μεν κατά σάρκα πατέρας ημών είχομεν παιδευτάς και εσεβόμεθα αυτούς• δεν θέλομεν υποταχθή πολλώ μάλλον εις τον Πατέρα των πνευμάτων και ζήσει; Διότι εκείνοι μεν προς ολίγας ημέρας επαίδευον ημάς κατά την αρέσκειαν αυτών, ο δε προς το συμφέρον ημών, διά να γείνωμεν μέτοχοι της αγιότητος αυτού. Πάσα δε παιδεία προς μεν το παρόν δεν φαίνεται ότι είναι πρόξενος χαράς, αλλά λύπης, ύστερον όμως αποδίδει εις τους γυμνασθέντας δι' αυτής καρπόν ειρηνικόν δικαιοσύνης.»(Εβραίους, ιβ΄:3-11).

Όλοι περνάμε ή έχουμε περάσει κάποιας μορφής παιδεία στη ζωή μας. Ειδικά όταν ήμασταν παιδιά, δεχόμασταν μια παιδεία, πρώτα από τους γονείς μας και στη συνέχεια από τους δασκάλους μας, είτε αφορούσε την συμπεριφορά μας, είτε τα μαθήματά μας στο σχολείο, ώστε να γίνουμε καλύτεροι.

Στην χριστιανική ζωή, η παιδεία έχει πνευματική έννοια. Έχει ένα σκοπό, ένα εκπαιδευτικό χαρακτήρα, ώστε αφού ο χριστιανός την περάσει με επιτυχία να του αποδώσει ‘καρπόν ειρηνικόν δικαιοσύνης’ όπως μας λέει ο Λόγος του Θεού. Δηλαδή ο κάθε αναγεννημένος χριστιανός, υπομένει την παιδεία με πίστη προς τον Θεό για να αποκτήσει τον καρπό της.

Ο Θεός θέλει να περάσουμε την παιδεία που μας επιτρέπει, για να αυξηθούμε πνευματικά έτσι ώστε να τελειοποιηθούμε και να γίνουμε γνήσια παιδιά και μέτοχοι της αγιότητας Του. Διαβάζουμε σχετικά στον Λόγο Του :«Και αυτός έδωκεν άλλους μεν αποστόλους, άλλους δε προφήτας, άλλους δε ευαγγελιστάς, άλλους δε ποιμένας και διδασκάλους,  προς την τελειοποίησιν των αγίων, διά το έργον της διακονίας, διά την οικοδομήν του σώματος του Χριστού, εωσού καταντήσωμεν πάντες εις την ενότητα της πίστεως και της επιγνώσεως του Υιού του Θεού, εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού, δια να μη ήμεθα πλέον νήπιοι, κυματιζόμενοι και περιφερόμενοι με πάντα άνεμον της διδασκαλίας, διά της δολιότητος των ανθρώπων, διά της πανουργίας εις το μεθοδεύεσθαι την πλάνην, αλλά αληθεύοντες εις την αγάπην να αυξήσωμεν εις αυτόν κατά πάντα, όστις είναι η κεφαλή, ο Χριστός.» (Προς Εφεσίους  δ:14)

Επομένως η τελειοποίηση των αγίων πραγματοποιείται μέσω των ανθρώπων που ο Κύριος θέτει με  τις προαναφερθείσες  διακονίες, οι οποίοι μπορούμε να πούμε είναι οι ορατοί λειτουργοί της παιδείας του Κυρίου.  Κατά συνέπεια ο κάθε χριστιανός πρέπει να προσευχηθεί ο Πατέρας Θεός να του συστήσει αυτούς που έχει θέσει γι’ αυτό το έργο μιας και ο Λόγος του μας λέει ‘δεν είναι δόκιμος όστις συνιστά αυτός εαυτόν, αλλ' εκείνος τον οποίον ο Κύριος συνιστά’ (Β΄Κορινθίους ι΄:18).

Βέβαια ο αόρατος διδάσκαλος των πιστών, που έχει τον πρώτο ρόλο στη διδασκαλία και ερμηνεία του ευαγγελίου αλλά και στην ενίσχυση και  παρηγοριά  σε ασθένειες και δοκιμασίες, είναι το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, το Άγιο Πνεύμα. Σχετικά μας πληροφορεί ο ίδιος ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός: «ο δε Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιον, το οποίον θέλει πέμψει ο Πατήρ εν τω ονόματί μου, εκείνος θέλει σας διδάξει πάντα και θέλει σας υπενθυμίσει πάντα όσα είπον προς εσάς … Όταν δε έλθη εκείνος, το Πνεύμα της αληθείας, θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν»(Ιωάννης ιδ΄:26, ις΄:13), όπως και ο απόστολος Παύλος: « Ωσαύτως δε και το Πνεύμα συμβοηθεί εις τας ασθενείας ημών επειδή το τι να προσευχηθώμεν ως πρέπει δεν εξεύρομεν, αλλ' αυτό το Πνεύμα ικετεύει υπέρ ημών διά στεναγμών αλαλήτων»(Ρωμαίους η΄:26).

Όμως αφού ο πιστός διδαχθεί το θέλημα του Κυρίου, ο ίδιος αποφασίζει το αν και κατά πόσο θα το εφαρμόσει. Διαβάζουμε στον Λόγο του Κυρίου:  «Γνωρίζει ο Κύριος τους όντας αυτού, καί ας απομακρυνθή από της αδικίας πας όστις ονομάζει το όνομα του Κυρίου.  Εν μεγάλη δε οικία δεν είναι μόνον σκεύη χρυσά και αργυρά, αλλά και ξύλινα και οστράκινα, και άλλα μεν προς χρήσιν τιμίαν, άλλα δε προς άτιμον. Εάν λοιπόν καθαρίση τις εαυτόν από τούτων, θέλει είσθαι σκεύος τιμίας χρήσεως, ηγιασμένον και εύχρηστον εις τον δεσπότην, ητοιμασμένον εις παν έργον αγαθόν.» (Β΄ Τιμόθεον, β΄:19-21).

Ο Θεός θέλει να αφαιρέσουμε κάθε τι που  δεν του αρέσει, π.χ ένα πάθος όπως το κάπνισμα, επειδή είναι αμαρτία να μολύνουμε το σώμα που μας έχει δώσει, μιας και το σώμα κάθε πιστού σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη είναι ο ναός του Θεού  (Α΄ Κορινθίους γ΄:16,17). Αυτός επεμβαίνει στην επιθυμία που έχουμε προς το κάπνισμα και την «κόβει», αρκεί και εμείς να συγκαταβαίνουμε, δηλαδή να θέλουμε να κόψει το συγκεκριμένο πάθος. Αν Του αντιστεκόμαστε, ο Κύριος δεν μπορεί να παραβλέψει τη θέλησή μας. Όταν βρίσκουμε δικαιολογίες και συνεχίζουμε να καπνίζουμε, ο Θεός μας αφήνει και τότε βέβαια θα θερίσουμε τον καρπό της αμαρτίας μας. Αν δηλαδή αρρωστήσουμε εξ αιτίας αυτού του πάθους, τότε δεν πρέπει να λέμε ‘όντινα αγαπά Κύριος, παιδεύει’, αλλά να δεχθούμε ότι αυτή η ασθένεια ήταν αποτέλεσμα της έλλειψης σωστής διάκρισης της κατάστασης των εαυτών μας. Κατά συνέπεια πρέπει να μετανοήσουμε και  να δεχθούμε στη συνέχεια την παιδεία του Κυρίου για να μη κατακριθούμε με τον κόσμο (Α΄ Κορινθίους ια΄:27-32). Αν  βέβαια εμείς προσπαθούμε, με προσευχή και αν είναι δυνατό και με νηστεία, ο Κύριος είναι «υποχρεωμένος» να αφαιρέσει το κάπνισμα αλλά και κάθε είδους αμαρτία. Όπως οι άνθρωποι κλαδεύουν τα κλήματα ώστε να φέρουν περισσότερο καρπό, έτσι και ο Κύριος μας βοηθάει να κόψουμε τις κακές επιθυμίες, οποιεσδήποτε είναι αυτές, όπως επίσης μας βοηθάει να αναπληρώσουμε τις ελλείψεις μας. Αν για παράδειγμα είμαι ελλιπής στην πίστη προς Αυτόν, ο Κύριος θα επιτρέψει δύσκολες καταστάσεις για να προσεύχομαι, να Τον εμπιστεύομαι ώστε βλέποντας στη συνέχεια τις εκβάσεις που κάνει, να αυξάνεται η πίστη μου. Γενικά η πνευματική αύξηση του πιστού γίνεται από τον Πατέρα τον ουράνιο και αυτό το διαβάζουμε στην πρώτη επιστολή προς Κορινθίους: «Ώστε ούτε ο φυτεύων είναι τι, ούτε ο ποτίζων, αλλ’ ο Θεός ο αυξάνων» (Α΄ Κορινθίους, γ΄:7). Οπότε ο ‘καρπός ειρηνικός δικαιοσύνης'  είναι αποτέλεσμα της ενέργειας του Θεού στην ψυχή μας .

Η νουθεσία, είναι η διδασκαλία, οι εντολές που παίρνουμε απ’ ευθείας από το Λόγο του Θεού ή από ανθρώπους που ο Κύριος τους έχει δώσει σχετική διακονία  ή από προσωπικές εμπειρίες με τον Κύριο, για επίγνωση. «Σας παρακαλώ δε, αδελφοί, υποφέρετε τον λόγον της νουθεσίας∙ διότι εν συντομία σας έγραψα» (Εβραίους, ιγ΄:22) Όταν από μια παιδεία Κυρίου, καταξιωθώ να βγω νικητής, με την χάρη πάντα του Θεού, τότε αυτή η εμπειρία μου γίνεται νουθεσία, ένα μάθημα πλέον που γνωρίζω εκ πείρας. Η βασική διδασκαλία γίνεται από την Αγία Γραφή και ειδικότερα από την Καινή Διαθήκη όπου μαθαίνουμε τον χαρακτήρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού καθώς και τις εντολές Του. Με συνεχή μελέτη και αφού ζητήσουμε την βοήθεια του Θεού δια της προσευχής ώστε να πράξουμε αυτά που γράφονται τότε είναι εύκολο στο Θεό να μας δώσει την δύναμη να τα πράξουμε ‘διότι ο Θεός είναι ο ενεργών εν υμίν και το θέλειν και το ενεργείν κατά την ευδοκίαν αυτού’(Φιλιππησίους β΄:13). Από την άλλη όμως για να εκτελεστεί το θέλημα του Κυρίου, χρειάζεται υπομονή  «Διότι έχετε χρείαν υπομονής, δια να κάμητε το θέλημα του Θεού, και να λάβητε την επαγγελίαν» (Εβραίους, ι΄:36). Ο Κύριος να μας φωτίσει όλους στην μελέτη του Λόγου Του και να μας δώσει  δύναμη Πνεύματος Αγίου να πράξουμε το θέλημά Του. Αμήν!

 

 
Περισσότερα Άρθρα...

Και το Πνεύμα και η νύμφη λέγουσιν· Ελθέ. Και όστις ακούει, ας είπη. Ελθέ. Και όστις διψά, ας έλθη, και όστις θέλει, ας λαμβάνη δωρεάν το ύδωρ της ζωής. (Αποκάλυψις Ιωάννου ιβ' 27)

Χριστιανισμός Live

Δημοσκόπηση

Τί πιστεύετε ότι ήταν ο Ιησούς Χριστός;
 
mod_vvisit_counterΣήμερα914
mod_vvisit_counterΕχτές1393
mod_vvisit_counterΑυτή την βδομάδα2307
mod_vvisit_counterΤην προηγούμενη εβδομάδα5974
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα15648
mod_vvisit_counterΤον προηγούμενο μήνα21165
mod_vvisit_counterΟλές τις ημέρες976432

We have: 43 guests, 3 bots online
Η IP: 34.236.190.216
 , 
Σήμερα : Αυγ 19, 2019