Μενού

Φόρμα Σύνδεσης



  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

 
 Ο Κύριος μετά την Ανάστασή του, εμφανιζόταν  στους μαθητές του για 40 ημέρες, μιλώντας για την βασιλεία του Θεού. Όταν οι μαθητές τον ρώτησαν πότε αποκαθιστά την βασιλεία στο Ισραήλ, εκείνος τους απάντησε πως δεν ανήκει σε αυτούς να γνωρίζουν τους χρόνους και τους καιρούς που ανήκουν στην εξουσία του Πατέρα Θεού, αλλά θα λάβουν δύναμη όταν το Άγιο Πνεύμα θα έρθει σε αυτούς και θα είναι μάρτυρες του Κυρίου στην Ιερουσαλήμ, σε όλη την Ιουδαία και Σαμάρεια, μέχρι το τελευταίο μέρος της Γης. Όταν ο Κύριος αναλήφθηκε, αποφάσισαν οι μαθητές, σύμφωνα με την προφητεία του ρθ΄ ψαλμού (εδάφιο 8) να ορίσουν τον 12ο απόστολο. Μετά την ομιλία του Πέτρου, έθεσαν ενώπιον όλων τον Ιούστο και τον Ματθία, οι οποίοι πληρούσαν τις προϋποθέσεις. Αφού προσευχήθηκαν στο Θεό, έριξαν κλήρο και ο κλήρος έπεσε στον Ματθία.
Την ημέρα της Πεντηκοστής, ήταν όλοι οι απόστολοι μαζί με άλλους μαθητές, την μητέρα και τους αδελφούς του Κυρίου (συνολικά 120 ψυχές), ομοθυμαδόν στο ίδιο μέρος. Στις 9 η ώρα το πρωί,  βαπτίστηκαν όλοι με Άγιο Πνεύμα ώστε εξεπλάγησαν οι Ιουδαίοι που είχαν μαζευτεί από όλα τα έθνη στην Ιερουσαλήμ για την εορτή, γιατί τους άκουγαν να μιλούν στις γλώσσες τους τα μεγαλεία του Θεού. Ενώ άλλοι απορούσαν και άλλοι χλεύαζαν, έλαβε το λόγο ο Πέτρος και τους είπε πως αυτό που συνέβη είναι η εκπλήρωση της υπόσχεσης του Θεού, σύμφωνα με την προφητεία του προφήτη Ιωήλ, ότι θα λάβουν το Άγιο Πνεύμα. Στη  συνέχεια τους μίλησε  για το έργο, τη σταύρωση και ανάσταση του Κυρίου,   ώστε στο τέλος πολλοί από αυτούς που τον άκουγαν μετανόησαν και  βαπτίστηκαν στο νερό. Συνολικά έως τρεις χιλιάδες άτομα προστέθηκαν την ημέρα αυτή στην εκκλησία της Ιερουσαλήμ. Τα βασικά χαρακτηριστικά των πιστών της πρώτης εκκλησίας ήταν ότι όλοι παρακολουθούσαν τη διδασκαλία  των αποστόλων, είχαν συχνή επικοινωνία μεταξύ τους, μεταλάμβαναν την Θεία Κοινωνία   και  προσευχόταν αδιαλείπτως. (Πράξεις, β΄: 42). Η εκκλησία της Ιερουσαλήμ είναι η πρώτη συγκροτημένη εκκλησία του Ιησού Χριστού και αποτέλεσε την βάση πνευματικής καθοδήγησης των τοπικών εκκλησιών που μετέπειτα δημιουργήθηκαν (Πράξεις, ις΄: 4).
Έπειτα, μετά τον λιθοβολισμό του Πρωτομάρτυρα Στέφανου έγινε μεγάλος διωγμός κατά της εκκλησίας των Ιεροσολύμων και διασκορπίστηκαν οι περισσότεροι μαθητές στην Ιουδαία και στη Σαμάρεια, εκτός των αποστόλων. Στη Σαμάρεια, ο διάκονος Φίλιππος κήρυξε τον Χριστό και ο Θεός έκανε πολλά θαύματα με αυτόν  με αποτέλεσμα να πιστέψουν πολλοί. Όταν άκουσαν οι απόστολοι για τον ευαγγελισμό της Σαμάρειας έστειλαν τον Πέτρο και τον Ιωάννη  για να λάβουν  Άγιο Πνεύμα οι πιστοί στη Σαμάρεια. Το ευαγγελιστικό έργο συνεχίστηκε και στα χωριά των Σαμαρειτών.
  Βλέπουμε αργότερα την αναγέννηση του αποστόλου Παύλου ο οποίος ήταν διώκτης της εκκλησίας, αλλά μετά από ενέργεια  του Ιησού Χριστού  στην ζωή του, βρέθηκε μαζί με τους μαθητές του Κυρίου στη Δαμασκό, όπου και εκεί υπήρξε εκκλησία. Αργότερα οι εκκλησίες πολλαπλασιάστηκαν και εξαπλώθηκαν σε όλη την Ιουδαία, Γαλιλαία και Σαμάρεια και περπατούσαν στο φόβο του Κυρίου και με την παρηγοριά του Αγίου Πνεύματος αυξανότανε ( Πράξεις, θ΄:31).
  Όσοι διασκορπίστηκαν μετά τον διωγμό, την ημέρα του λιθοβολισμού του Στέφανου, εξαπλώθηκαν στη Φοινίκη, Κύπρο και Αντιόχεια, όπου στην τελευταία δημιουργήθηκε εκκλησία και εκεί ονομάστηκαν για πρώτη φορά οι μαθητές Χριστιανοί (Πράξεις, ια΄:26). Εκείνες τις μέρες κατέβηκαν προφήτες από τα Ιεροσόλυμα στην Αντιόχεια και ένας από αυτούς, ο Άγαβος, προφήτεψε δια Πνεύματος Αγίου ότι θα γίνει πείνα σε όλη την οικουμένη, η οποία και συνέβη στις ημέρες του Κλαύδιου Καίσαρα. Τότε οι αδελφοί αποφάσισαν να στείλουν βοήθεια, ότι ο καθένας μπορούσε να δώσει, στους αδερφούς της Ιουδαίας και την έστειλαν στους πρεσβυτέρους μέσω του Παύλου και του Βαρνάβα.
  Ο Παύλος και ο Βαρνάβας κήρυξαν το Λόγο του Θεού στην Κύπρο, στις συναγωγές των Ιουδαίων και αργότερα στην Αντιόχεια της Πισιδίας, Ικόνιο, Λυκαονία, Λύστρα, Δέρβη και στα εκεί περίχωρα. Φαίνεται ότι δημιουργήσανε εκκλησίες επειδή αναφέρεται στο Λόγο ότι χειροτονήσανε πρεσβυτέρους σε κάθε εκκλησία (Πράξεις, ιδ΄: 23). Ακόμα, μετά από μια διαφωνία μεταξύ του Παύλου και του Βαρνάβα σχετικά με το αν θα παίρνανε μαζί τους τον Μάρκο, χωρίσανε μεταξύ τους και ο Βαρνάβας με τον Μάρκο επισκέφθηκαν τους αδελφούς στην Κύπρο ενώ ο Παύλος με τον Σίλα ενίσχυσαν τις εκκλησίες της Συρίας και της Κιλικίας (Πράξεις, ιε΄:41).
  Στη συνέχεια, μετά από οδηγία του Κυρίου δια οράματος, ο Παύλος μαζί με τον Σίλα και άλλους, πήγανε στη Μακεδονία, στους Φιλίππους όπου κηρύξανε το Λόγο και πίστεψε η Λυδία και η οικογένειά της. Επίσης πίστεψαν και ο δεσμοφύλακας με την οικογένειά του, μετά από ενέργεια του Κυρίου μέσα στη φυλακή όπου είχανε βάλει τον Παύλο και τον Σίλα και έτσι στους Φιλίππους έγινε η ομώνυμη εκκλησία. Αφού πήγαν στη Θεσσαλονίκη, μίλησαν  στη συναγωγή των Ιουδαίων, πίστεψαν  αρκετοί και  δημιουργήθηκε  και εκεί εκκλησία. Στη συνέχεια, μετά από διωγμό κάποιων Ιουδαίων, πήγαν στη Βέροια, όπου πίστεψαν  πολλοί εξετάζοντας κάθε μέρα, αν τα λεγόμενα από τους αποστόλους συμφωνούσαν με τις γραφές. Αλλά και εκεί ήρθαν οι ίδιοι Ιουδαίοι της Θεσσαλονίκης και προκάλεσαν ταραχή στο λαό της Βέροιας, με αποτέλεσμα ο Παύλος να πάει στην Αθήνα. Στην πρωτεύουσά μας, ο Παύλος μίλησε στο Άρειο Πάγο, με αποτέλεσμα να πιστέψουν αρκετοί. Μετέπειτα, πήγε στην Κόρινθο, όπου γνώρισε  ένα ανδρόγυνο που ήταν Εβραίοι (Ακύλας και Πρίσκιλλα) και με το λόγο του πίστεψαν  πολλοί και έτσι δημιουργήθηκε η εκκλησία της Κορίνθου.
  Μετά την Κόρινθο ο Παύλος επέστρεψε στην Έφεσο και από κει πάλι στη Μακεδονία και υπόλοιπη Ελλάδα. Μετά απέπλευσε από τους Φιλίππους για Τρωάδα και συνέχισε με σύντομες στάσεις σε Άσσο, Μυτιλήνη και Σάμο ώσπου έφθασε στη Μίλητο. Εκεί κάλεσε τους πρεσβύτερους της εκκλησίας της Εφέσου και τους μίλησε  για τελευταία φορά και τους έδωσε οδηγίες σχετικά με το πώς πρέπει να υπηρετούν τον Κύριο(Πράξεις, κ΄:17-38). Στη συνέχεια μετά από στάσεις σε Κω, Ρόδο, Πάταρα, αποβιβάστηκε από το πλοίο στην Τύρο, όπου έμεινε και συμπροσευχήθηκε με τους εκεί αδελφούς, επτά ημέρες. Ύστερα έμεινε μια ημέρα και στους αδελφούς στη Πτολεμαΐδα. Μετά έφθασε στη Καισάρεια όπου πληροφορήθηκε από τον προφήτη Άγαβο ότι  θα τον δέσουν οι Ιουδαίοι στην Ιερουσαλήμ και θα τον παραδώσουν  στους Ρωμαίους. Έτσι έγινε και αφού ο Παύλος ομολόγησε τον Κύριο στον ηγεμόνα Φήστο και στον βασιλιά Αγρίππα, ο τελευταίος τον έστειλε στη Ρώμη. Πριν φτάσει πέρασε περιπέτειες με το πλοίο μαζί με τους άλλους που ήταν μαζί.  Το πλοίο ναυάγησε στη νήσο Μάλτα, χωρίς να πνιγεί κανένας από τους επιβαίνοντες και ο Κύριος σύστησε τον Παύλο στους κατοίκους του νησιού με το να θεραπεύσει τους μεταξύ τους ασθενείς μετά από προσευχή του Παύλου γι’ αυτούς. Τελικά ο Παύλος, έφθασε στη Ρώμη όπου συναντήθηκε με τους αδελφούς  της εκεί εκκλησίας από τους οποίους ενισχύθηκε και στη συνέχεια για δύο χρόνια βοήθησε την εκκλησία να αυξηθεί κηρύττοντας τα περί του Κυρίου Ιησού Χριστού.
Το ευαγγελιστικό έργο έγινε και σε άλλα μέρη όπως στην Ιλλυρία (σημερινή Αλβανία και χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας ) από τον απόστολο Παύλο (Ρωμ. ιε΄:19) και τους άλλους αποστόλους (Κολοσσαείς α΄23). Άλλες εκκλησίες γίνανε, στη Κρήτη (Τίτο, α΄:5), στο σπίτι του Φιλήμονα, Γαλατία, Κολοσσαίς, Σμύρνη, Πέργαμος, Θυάτειρα, Σάρδεις, Φιλαδέλφεια, Λαοδίκεια και σε πολλά άλλα μέρη.
 Η εκκλησία του Κυρίου  πέρασε μέχρι σήμερα πολλούς διωγμους αλλά όπως ο Κύριος είπε στον απόστολο Πέτρο για την εκκλησία Του ‘πύλαι άδου δεν θέλουσιν ισχύσει κατ' αυτής.’ (Ματθαίος, ις΄:18)
Στο ερώτημα ‘Ποια είναι σήμερα η εκκλησία του Ιησού Χριστού;’ αυτό  που μπορούμε να πούμε σε κάθε ειλικρινή  Χριστιανό που ψάχνει, είναι πρώτα να πάρει και να μελετήσει την Καινή Διαθήκη ώστε να δει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της εκκλησίας του Ιησού Χριστού και μετά να προσευχηθεί ένθερμα και ο Κύριος θα του φανερώσει, μιας και Αυτός είναι που ‘προσέθετε καθ’ ημέραν εις την εκκλησίαν τους σωζομένους’(Πράξεις, β΄:47). Αμήν!

 

 Το Πάσχα είναι η μεγαλύτερη γιορτή του Χριστιανισμού. Αυτό επειδή ο Κύριός μας ο Ιησούς Χριστός αναστήθηκε την τρίτη ημέρα μετά τον θάνατό Του (ως άνθρωπος), βάζοντας ένα τέλος στον αιώνιο θάνατο που ήταν καταδικασμένος ο άνθρωπος. Με τη σταυρική Του θυσία ο Κύριός πλήρωσε με το Άγιό Του αίμα για τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων που θα πιστέψουν σ’ Αυτόν και θα Του ζητήσουν να τους συγχωρέσει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της κατά χάρη σωτηρίας αποτελεί η περίπτωση του ενός από τους δύο ληστές που είχαν σταυρωθεί μαζί με τον Κύριο.  Ο Χριστός, με την ανάστασή Του, έγινε ο πρωτότοκος εκ των νεκρών (Κολοσσαείς, α΄:18) και ή απαρχή των κεκοιμημένων (Α΄Κορινθίους, ιε΄:20). Στην ανάσταση του Κυρίου μας, στηρίζεται ολόκληρη η χριστιανική πίστη επειδή αποτελεί την απόδειξη ότι ο Κύριος ήταν αναμάρτητος. Αν είχε  αμαρτία ο θάνατος θα είχε εξουσία επάνω Του και ο Πατέρας Θεός δεν θα μπορούσε να Τον αναστήσει μιας και ο μισθός της αμαρτίας είναι ο θάνατος. Αναφέρουμε μερικά σχετικά εδάφια της Καινής Διαθήκης από τις επιστολές του αποστόλου Παύλου:
«Διότι παρέδωκα εις εσάς εν πρώτοις εκείνο, το οποίον και παρέλαβον, ότι ο Χριστός απέθανε διά τας αμαρτίας ημών κατά τας γραφάς,και ότι ετάφη, και ότι ανέστη την τρίτην ημέραν κατά τας γραφάς, και ότι εφάνη εις τον Κηφάν, έπειτα εις τους δώδεκα…… τελευταίον δε πάντων εφάνη και εις εμέ ως εις έκτρωμα. Διότι εγώ είμαι ο ελάχιστος των αποστόλων, όστις δεν είμαι άξιος να ονομάζωμαι απόστολος, διότι κατεδίωξα την εκκλησίαν του Θεού……  Εάν δε ο Χριστός κηρύττηται ότι ανέστη εκ νεκρών, πως τινές μεταξύ σας λέγουσιν ότι ανάστασις νεκρών δεν είναι;  Και εάν ανάστασις νεκρών δεν ήναι, ουδ' ο Χριστός ανέστη ……  αλλ' εάν ο Χριστός δεν ανέστη, ματαία η πίστις σας έτι είσθε εν ταις αμαρτίαις υμών.» (Α΄Κορ. ιε΄: 3,4,5,8,9,12,13,17).
«διότι τον μη γνωρίσαντα αμαρτίαν έκαμεν υπέρ ημών αμαρτίαν, διά να γείνωμεν ημείς δικαιοσύνη του Θεού δι' αυτού. » (Β΄Κορ. ε΄:21)
  Όσο αφορά τον όρο Πάσχα, στην Αγία Γραφή αναφέρεται πρώτη φορά στο βιβλίο της Εξόδου στο εδάφιο 11 του 12ου κεφαλαίου. Σαν λέξη έχει διάφορες ερμηνείες, η βιβλική της όμως ερμηνεία είναι: προσπέρασμα.Για την κατανόηση της λέξης αναφέρουμε περιληπτικά τα σχετικά γεγονότα:
Ο Θεός είχε αποστείλει τον Μωυσή να βγάλει τον λαό από την γη της Αιγύπτου. Ο Βασιλιάς της Αιγύπτου Φαραώ δεν ήθελε να αφήσει τον λαό  να φύγει, παρ’ όλες τις θεομηνίες  που ο Θεός επέφερε στο λαό της Αιγύπτου. Έτσι, ο Κύριος κάλεσε τον Μωυσή και τον Ααρών τον αδερφό του να αναγγείλει στο λαό Ισραήλ κάτι καινούριο. Στις 10 του μήνα που διένυαν  να διαλέξει κάθε οικογένεια του Ισραήλ ένα υγιές αρσενικό αρνί ενός έτους και στις 14 του ίδιου μήνα να το σφάξουν προς το βράδυ και από το αίμα του να «βάψουν» τους δυο παραστάτες και το ανώφλι κάθε πόρτας όλων των σπιτιών. Το αρνί, βάσει εντολής του Κυρίου, έπρεπε να ψηθεί και να φαγωθεί με άζυμα και με πικρά χόρτα και ότι περίσσευε  το πρωί να καιόταν. Μάλιστα έπρεπε να είναι έτοιμοι για αναχώρηση, ζωσμένοι τη μέση τους, έχοντας φορέσει τα παπούτσια τους και κρατώντας την ράβδο τους στα χέρια τους. Έπρεπε να το φάνε γρήγορα. Ο λόγος ήταν ότι ο Κύριος για να κάμψει την αντίσταση του Φαραώ, αποφάσισε να εξολοθρεύσει κάθε πρωτότοκο στην Αίγυπτο, από ανθρώπου έως και ζώου. Μόνο όσοι είχαν «βάψει» με το αίμα του αρνιού τους δυο παραστάτες και το ανώφλι της πόρτας τους θα ήταν γι’ αυτούς σημείο ώστε ο άγγελος να προσπερνούσε το σπίτι τους και να μην τους συνέβαινε το κακό. Έτσι και έγινε, κάθε πρωτότοκο στην Αίγυπτο πέθανε, από ανθρώπου μέχρι ζώου και ο Φαραώ παρακάλεσε  τον Μωυσή και τον Ααρών να πάρουν το λαό και να φύγουν. Ο λαός ζήτησε από τους Αιγυπτίους σκεύη χρυσά, αργυρά και πολλά ρούχα. Αργότερα, επακολούθησε η έξοδος από την Ερυθρά Θάλασσα.
 Το Πάσχα παρέμεινε ως εορτή που θύμιζε στους Εβραίους αυτές τις ενέργειες του Κυρίου και κυρίως το προσπέρασμα του αγγέλου από τα σπίτια των Ισραηλιτών που είχαν στις πόρτες τους το αίμα  από το σφαγμένο αρνί. Αυτό φαίνεται καθαρά στα επόμενα εδάφια :   Και όταν εισέλθητε εις την γην, την οποίαν ο Κύριος θέλει σας δώσει καθώς ελάλησε, θέλετε φυλάξει την λατρείαν ταύτην.  Και όταν σας λέγωσιν οι υιοί σας, Τι σημαίνει εις εσάς η λατρεία αύτη; θέλετε αποκρίνεσθαι, Τούτο είναι θυσία του πάσχα εις τον Κύριον, διότι παρέτρεξε τας οικίας των υιών Ισραήλ εν Αιγύπτω, ότε επάταξε τους Αιγυπτίους και έσωσε τας οικίας ημών. (Έξοδος ιβ΄: 25-27)
Σήμερα, το Πάσχα στην Ελλάδα γιορτάζεται σ’ όλη τη χώρα με ιδιαίτερη λαμπρότητα και πολλές παραδόσεις. Πρώτα προηγείται η Σαρακοστή, δηλαδή 40 ημέρες νηστείας μέχρι και το Μεγάλο Σάββατο, οπότε οι περισσότεροι πιστοί μεταλαμβάνουν. Βάφονται κόκκινα αυγά, ψήνονται τσουρέκια και κουλούρια, ετοιμάζεται η μαγειρίτσα και το αρνί για ψήσιμο. Τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου γίνεται η πρώτη ανάσταση που σε πολλά μέρη συνοδεύεται με ρίψη βεγγαλικών, κροτίδων και φωτοβολίδων. Το πρωί της Κυριακής του Πάσχα γίνεται η λειτουργία της Δεύτερης Ανάστασης  και ακολουθούν σε όλη την χώρα πολλές εορταστικές και χορευτικές εκδηλώσεις με ανταλλαγή ευχών, τσούγκρισμα αυγών κ.ά. Όμως, όπως πολλοί ομολογούν με λόγια και έργα, εορτάζουν χωρίς να πιστεύουν στην Ανάσταση του Χριστού.  Είναι σωστό όμως να εορτάζουμε έτσι τυπικά, να λέμε «Χριστός Ανέστη», χωρίς να έχουμε γνωρίσει τον ίδιο τον Ιησού Χριστό ώστε να έχουμε προσωπική μαρτυρία ότι είναι αναστημένος;
Καλό και ευπρόσδεκτο είναι ενώπιον του Θεού οι Χριστιανοί να εορτάζουν το Χριστιανικό Πάσχα. Ο απόστολός Παύλος μας προτρέπει δια Πνεύματος Αγίου:   «Καθαρίσθητε λοιπόν από της παλαιάς ζύμης, διά να ήσθε νέον φύραμα, καθώς είσθε άζυμοι. Διότι το πάσχα ημών εθυσιάσθη υπέρ ημών, ο Χριστός ώστε ας εορτάζωμεν ουχί με ζύμην παλαιάν, ουδέ με ζύμην κακίας και πονηρίας, αλλά με άζυμα ειλικρινείας και αληθείας» (Α΄Κορινθίους, ε΄:7,8).
Ο αμνός του Θεού που σήκωσε την αμαρτία όλου του κόσμου είναι ο Υιός Του, ο Ιησούς Χριστός. Πάνω στο σταυρό του Γολγοθά έχυσε το Άγιο αίμα Του ‘εις άφεσιν αμαρτιών’. Έτσι όποιος μετανοήσει και επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού, όπως ο ένας από τους δύο ληστές, σώζεται. Δηλαδή ο Ιησούς Χριστός αφαιρεί με το αίμα Του, τις αμαρτίες  του μετανοημένου πιστού ανθρώπου και έτσι φεύγει η οργή του Θεού από τον άνθρωπο μιας και ‘οι παραστάτες και το κατώφλι της οικίας’ του είναι βαμμένοι  με  το αίμα του αμνού του Θεού, του  Ιησού Χριστού.
Αγαπητέ φίλε, ο Ιησούς Χριστός είναι αναστημένος. Αν δεν έχεις ακόμη ζητήσει, ζήτα σήμερα τον Χριστό στη ζωή σου, να Τον γνωρίσεις σαν προσωπικό σου Σωτήρα και να εορτάζεις ουσιαστικά το Πάσχα έχοντας προσωπική μαρτυρία για την ανάστασή Του. Ο Χριστός πέθανε για να μας λυτρώσει από τον αιώνιο θάνατο και αναστήθηκε πρώτος για να αναστηθούμε και εμείς ώστε να είμαστε μαζί Του στην ουράνια Βασιλεία.    Ο Ιησούς είναι που αφαιρεί κάθε μέρα τις αμαρτίες μας με το αίμα Του το Άγιο, εφόσον Του το ζητήσουμε και μας δίνει τη δύναμη να κάνουμε τις εντολές Του. Έτσι  θα μεταλαμβάνουμε άξια του Σώματος και του Αίματός Του, όπως μας παρήγγειλε να κάνουμε σε ανάμνηση της θυσίας Του. Αμήν!

 
Περισσότερα Άρθρα...

Και το Πνεύμα και η νύμφη λέγουσιν· Ελθέ. Και όστις ακούει, ας είπη. Ελθέ. Και όστις διψά, ας έλθη, και όστις θέλει, ας λαμβάνη δωρεάν το ύδωρ της ζωής. (Αποκάλυψις Ιωάννου ιβ' 27)

Χριστιανισμός Live

Δημοσκόπηση

Τί πιστεύετε ότι ήταν ο Ιησούς Χριστός;
 
mod_vvisit_counterΣήμερα1038
mod_vvisit_counterΕχτές1311
mod_vvisit_counterΑυτή την βδομάδα3970
mod_vvisit_counterΤην προηγούμενη εβδομάδα4130
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα15729
mod_vvisit_counterΤον προηγούμενο μήνα15498
mod_vvisit_counterΟλές τις ημέρες908479

We have: 42 guests online
Η IP: 107.23.129.77
 , 
Σήμερα : Μαϊ 23, 2019