Μενού

Φόρμα Σύνδεσης



  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

 

 

«Διότι συλλογίσθητε τον υπομείναντα υπό των αμαρτωλών τοιαύτην αντιλογίαν εις εαυτόν, διά να μη αποκάμητε χαυνούμενοι κατά τας ψυχάς σας. Δεν αντεστάθητε έτι μέχρις αίματος αγωνιζόμενοι κατά της αμαρτίας, και ελησμονήσατε την νουθεσίαν ήτις λαλεί προς εσάς ως προς υιούς, λέγουσα, Υιέ μου, μη καταφρονής την παιδείαν του Κυρίου∙ μηδέ αθυμής ελεγχόμενος υπ’ αυτού. Διότι όντινα αγαπά Κύριος, παιδεύει∙ και μαστιγόνει πάντα υιόν τον οποίον παραδέχεται. Εάν υπομένητε την παιδείαν, ο Θεός φέρεται προς εσάς ως προς υιούς• διότι τις υιός είναι, τον οποίον δεν παιδεύει ο πατήρ; Εάν όμως ήσθε χωρίς παιδείαν, της οποίας έγειναν μέτοχοι πάντες, άρα είσθε νόθοι και ουχί υιοί,  έπειτα τους μεν κατά σάρκα πατέρας ημών είχομεν παιδευτάς και εσεβόμεθα αυτούς• δεν θέλομεν υποταχθή πολλώ μάλλον εις τον Πατέρα των πνευμάτων και ζήσει; Διότι εκείνοι μεν προς ολίγας ημέρας επαίδευον ημάς κατά την αρέσκειαν αυτών, ο δε προς το συμφέρον ημών, διά να γείνωμεν μέτοχοι της αγιότητος αυτού. Πάσα δε παιδεία προς μεν το παρόν δεν φαίνεται ότι είναι πρόξενος χαράς, αλλά λύπης, ύστερον όμως αποδίδει εις τους γυμνασθέντας δι' αυτής καρπόν ειρηνικόν δικαιοσύνης.»(Εβραίους, ιβ΄:3-11).

Όλοι περνάμε ή έχουμε περάσει κάποιας μορφής παιδεία στη ζωή μας. Ειδικά όταν ήμασταν παιδιά, δεχόμασταν μια παιδεία, πρώτα από τους γονείς μας και στη συνέχεια από τους δασκάλους μας, είτε αφορούσε την συμπεριφορά μας, είτε τα μαθήματά μας στο σχολείο, ώστε να γίνουμε καλύτεροι.

Στην χριστιανική ζωή, η παιδεία έχει πνευματική έννοια. Έχει ένα σκοπό, ένα εκπαιδευτικό χαρακτήρα, ώστε αφού ο χριστιανός την περάσει με επιτυχία να του αποδώσει ‘καρπόν ειρηνικόν δικαιοσύνης’ όπως μας λέει ο Λόγος του Θεού. Δηλαδή ο κάθε αναγεννημένος χριστιανός, υπομένει την παιδεία με πίστη προς τον Θεό για να αποκτήσει τον καρπό της.

Ο Θεός θέλει να περάσουμε την παιδεία που μας επιτρέπει, για να αυξηθούμε πνευματικά έτσι ώστε να τελειοποιηθούμε και να γίνουμε γνήσια παιδιά και μέτοχοι της αγιότητας Του. Διαβάζουμε σχετικά στον Λόγο Του :«Και αυτός έδωκεν άλλους μεν αποστόλους, άλλους δε προφήτας, άλλους δε ευαγγελιστάς, άλλους δε ποιμένας και διδασκάλους,  προς την τελειοποίησιν των αγίων, διά το έργον της διακονίας, διά την οικοδομήν του σώματος του Χριστού, εωσού καταντήσωμεν πάντες εις την ενότητα της πίστεως και της επιγνώσεως του Υιού του Θεού, εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού, δια να μη ήμεθα πλέον νήπιοι, κυματιζόμενοι και περιφερόμενοι με πάντα άνεμον της διδασκαλίας, διά της δολιότητος των ανθρώπων, διά της πανουργίας εις το μεθοδεύεσθαι την πλάνην, αλλά αληθεύοντες εις την αγάπην να αυξήσωμεν εις αυτόν κατά πάντα, όστις είναι η κεφαλή, ο Χριστός.» (Προς Εφεσίους  δ:14)

Επομένως η τελειοποίηση των αγίων πραγματοποιείται μέσω των ανθρώπων που ο Κύριος θέτει με  τις προαναφερθείσες  διακονίες, οι οποίοι μπορούμε να πούμε είναι οι ορατοί λειτουργοί της παιδείας του Κυρίου.  Κατά συνέπεια ο κάθε χριστιανός πρέπει να προσευχηθεί ο Πατέρας Θεός να του συστήσει αυτούς που έχει θέσει γι’ αυτό το έργο μιας και ο Λόγος του μας λέει ‘δεν είναι δόκιμος όστις συνιστά αυτός εαυτόν, αλλ' εκείνος τον οποίον ο Κύριος συνιστά’ (Β΄Κορινθίους ι΄:18).

Βέβαια ο αόρατος διδάσκαλος των πιστών, που έχει τον πρώτο ρόλο στη διδασκαλία και ερμηνεία του ευαγγελίου αλλά και στην ενίσχυση και  παρηγοριά  σε ασθένειες και δοκιμασίες, είναι το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, το Άγιο Πνεύμα. Σχετικά μας πληροφορεί ο ίδιος ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός: «ο δε Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιον, το οποίον θέλει πέμψει ο Πατήρ εν τω ονόματί μου, εκείνος θέλει σας διδάξει πάντα και θέλει σας υπενθυμίσει πάντα όσα είπον προς εσάς … Όταν δε έλθη εκείνος, το Πνεύμα της αληθείας, θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν»(Ιωάννης ιδ΄:26, ις΄:13), όπως και ο απόστολος Παύλος: « Ωσαύτως δε και το Πνεύμα συμβοηθεί εις τας ασθενείας ημών επειδή το τι να προσευχηθώμεν ως πρέπει δεν εξεύρομεν, αλλ' αυτό το Πνεύμα ικετεύει υπέρ ημών διά στεναγμών αλαλήτων»(Ρωμαίους η΄:26).

Όμως αφού ο πιστός διδαχθεί το θέλημα του Κυρίου, ο ίδιος αποφασίζει το αν και κατά πόσο θα το εφαρμόσει. Διαβάζουμε στον Λόγο του Κυρίου:  «Γνωρίζει ο Κύριος τους όντας αυτού, καί ας απομακρυνθή από της αδικίας πας όστις ονομάζει το όνομα του Κυρίου.  Εν μεγάλη δε οικία δεν είναι μόνον σκεύη χρυσά και αργυρά, αλλά και ξύλινα και οστράκινα, και άλλα μεν προς χρήσιν τιμίαν, άλλα δε προς άτιμον. Εάν λοιπόν καθαρίση τις εαυτόν από τούτων, θέλει είσθαι σκεύος τιμίας χρήσεως, ηγιασμένον και εύχρηστον εις τον δεσπότην, ητοιμασμένον εις παν έργον αγαθόν.» (Β΄ Τιμόθεον, β΄:19-21).

Ο Θεός θέλει να αφαιρέσουμε κάθε τι που  δεν του αρέσει, π.χ ένα πάθος όπως το κάπνισμα, επειδή είναι αμαρτία να μολύνουμε το σώμα που μας έχει δώσει, μιας και το σώμα κάθε πιστού σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη είναι ο ναός του Θεού  (Α΄ Κορινθίους γ΄:16,17). Αυτός επεμβαίνει στην επιθυμία που έχουμε προς το κάπνισμα και την «κόβει», αρκεί και εμείς να συγκαταβαίνουμε, δηλαδή να θέλουμε να κόψει το συγκεκριμένο πάθος. Αν Του αντιστεκόμαστε, ο Κύριος δεν μπορεί να παραβλέψει τη θέλησή μας. Όταν βρίσκουμε δικαιολογίες και συνεχίζουμε να καπνίζουμε, ο Θεός μας αφήνει και τότε βέβαια θα θερίσουμε τον καρπό της αμαρτίας μας. Αν δηλαδή αρρωστήσουμε εξ αιτίας αυτού του πάθους, τότε δεν πρέπει να λέμε ‘όντινα αγαπά Κύριος, παιδεύει’, αλλά να δεχθούμε ότι αυτή η ασθένεια ήταν αποτέλεσμα της έλλειψης σωστής διάκρισης της κατάστασης των εαυτών μας. Κατά συνέπεια πρέπει να μετανοήσουμε και  να δεχθούμε στη συνέχεια την παιδεία του Κυρίου για να μη κατακριθούμε με τον κόσμο (Α΄ Κορινθίους ια΄:27-32). Αν  βέβαια εμείς προσπαθούμε, με προσευχή και αν είναι δυνατό και με νηστεία, ο Κύριος είναι «υποχρεωμένος» να αφαιρέσει το κάπνισμα αλλά και κάθε είδους αμαρτία. Όπως οι άνθρωποι κλαδεύουν τα κλήματα ώστε να φέρουν περισσότερο καρπό, έτσι και ο Κύριος μας βοηθάει να κόψουμε τις κακές επιθυμίες, οποιεσδήποτε είναι αυτές, όπως επίσης μας βοηθάει να αναπληρώσουμε τις ελλείψεις μας. Αν για παράδειγμα είμαι ελλιπής στην πίστη προς Αυτόν, ο Κύριος θα επιτρέψει δύσκολες καταστάσεις για να προσεύχομαι, να Τον εμπιστεύομαι ώστε βλέποντας στη συνέχεια τις εκβάσεις που κάνει, να αυξάνεται η πίστη μου. Γενικά η πνευματική αύξηση του πιστού γίνεται από τον Πατέρα τον ουράνιο και αυτό το διαβάζουμε στην πρώτη επιστολή προς Κορινθίους: «Ώστε ούτε ο φυτεύων είναι τι, ούτε ο ποτίζων, αλλ’ ο Θεός ο αυξάνων» (Α΄ Κορινθίους, γ΄:7). Οπότε ο ‘καρπός ειρηνικός δικαιοσύνης'  είναι αποτέλεσμα της ενέργειας του Θεού στην ψυχή μας .

Η νουθεσία, είναι η διδασκαλία, οι εντολές που παίρνουμε απ’ ευθείας από το Λόγο του Θεού ή από ανθρώπους που ο Κύριος τους έχει δώσει σχετική διακονία  ή από προσωπικές εμπειρίες με τον Κύριο, για επίγνωση. «Σας παρακαλώ δε, αδελφοί, υποφέρετε τον λόγον της νουθεσίας∙ διότι εν συντομία σας έγραψα» (Εβραίους, ιγ΄:22) Όταν από μια παιδεία Κυρίου, καταξιωθώ να βγω νικητής, με την χάρη πάντα του Θεού, τότε αυτή η εμπειρία μου γίνεται νουθεσία, ένα μάθημα πλέον που γνωρίζω εκ πείρας. Η βασική διδασκαλία γίνεται από την Αγία Γραφή και ειδικότερα από την Καινή Διαθήκη όπου μαθαίνουμε τον χαρακτήρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού καθώς και τις εντολές Του. Με συνεχή μελέτη και αφού ζητήσουμε την βοήθεια του Θεού δια της προσευχής ώστε να πράξουμε αυτά που γράφονται τότε είναι εύκολο στο Θεό να μας δώσει την δύναμη να τα πράξουμε ‘διότι ο Θεός είναι ο ενεργών εν υμίν και το θέλειν και το ενεργείν κατά την ευδοκίαν αυτού’(Φιλιππησίους β΄:13). Από την άλλη όμως για να εκτελεστεί το θέλημα του Κυρίου, χρειάζεται υπομονή  «Διότι έχετε χρείαν υπομονής, δια να κάμητε το θέλημα του Θεού, και να λάβητε την επαγγελίαν» (Εβραίους, ι΄:36). Ο Κύριος να μας φωτίσει όλους στην μελέτη του Λόγου Του και να μας δώσει  δύναμη Πνεύματος Αγίου να πράξουμε το θέλημά Του. Αμήν!

 

 

«Όθεν του λοιπού, αδελφοί, σας παρακαλούμεν και σας προτρέπομεν διά του Κυρίου Ιησού, καθώς παρελάβετε παρ' ημών το πως πρέπει να περιπατήτε και να αρέσκητε εις τον Θεόν, ούτω να περισσεύητε εις το μάλλον•  διότι εξεύρετε ποίας παραγγελίας εδώκαμεν εις εσάς διά του Κυρίου Ιησού.  Επειδή τούτο είναι το θέλημα του Θεού, ο αγιασμός σας, να απέχησθε από της πορνείας,  να εξεύρη έκαστος υμών να κρατή το εαυτού σκεύος εν αγιασμώ και τιμή,  ουχί εις πάθος επιθυμίας καθώς και τα έθνη τα μη γνωρίζοντα τον Θεόν,  να μη υπερβαίνη τις και αδική τον αδελφόν αυτού εις το πράγμα τούτο, διότι ο Θεός είναι εκδικητής διά πάντα ταύτα, καθώς και σας προείπομεν και διά μαρτυριών εβεβαιώσαμεν.  Διότι ο Θεός δεν εκάλεσεν ημάς προς ακαθαρσίαν, αλλά προς αγιασμόν.» (Α΄ Θεσσαλονικείς,  δ:1-7).

«Διά τούτο αναζωσθέντες τας οσφύας της διανοίας σας, εγκρατεύεσθε και έχετε τελείαν ελπίδα εις την χάριν την ερχομένην εις εσάς, όταν αποκαλυφθή ο Ιησούς Χριστός, ως τέκνα υπακοής μη συμμορφούμενοι με τας προτέρας επιθυμίας, τας οποίας είχετε εν αγνοία υμών, αλλά καθώς είναι άγιος εκείνος, όστις σας εκάλεσεν, ούτω και σεις γίνεσθε άγιοι εν πάση διαγωγή  διότι είναι γεγραμμένον Άγιοι γίνεσθε, διότι εγώ είμαι άγιος.» (Πέτρου Α΄, α΄:13-16).

Ο αγιασμός του χριστιανού, όπως διαβάζουμε στα προηγούμενα εδάφια, είναι το θέλημα του Κυρίου. Όταν ο άνθρωπος πιστέψει στον Ιησού Χριστό και βαπτισθεί στο νερό, θεωρείται από τον Θεό  ένα σωσμένο παιδί Του (Μάρκος, ις΄:16), μιας και ο ίδιος ο Πατέρας Θεός τον έχει αναγεννήσει και το αίμα του Ιησού Χριστού τον  έχει καθαρίσει από κάθε αμαρτία. Το επόμενο σημαντικό βήμα του αναγεννημένου χριστιανού είναι η βάπτισή του με Άγιο Πνεύμα από τον Ιησού Χριστό, καθώς και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής είχε αναγγείλει, «Αυτός θέλει σας βαπτίσει εν Πνεύματι Αγίω και πυρί» (Ματθαίος, γ΄:11) και όπως είχε υποσχεθεί ο ίδιος ο Κύριος στους αποστόλους: « Όστις πιστεύει εις εμέ, καθώς είπεν η γραφή, ποταμοί ύδατος ζώντος θέλουσι ρεύσει εκ της κοιλίας αυτού. Τούτο δε είπε περί του Πνεύματος, το οποίον έμελλον να λαμβάνωσιν οι πιστεύοντες εις αυτόν διότι δεν ήτο έτι δεδομένον Πνεύμα Άγιον, επειδή ο Ιησούς έτι δεν εδοξάσθη.» (Ιωάννης, ζ΄:38,39).

Αυτή η επαγγελία εκπληρώθηκε για πρώτη φορά, την ημέρα της Πεντηκοστής οπότε και βαπτίστηκαν με Άγιο Πνεύμα, οι απόστολοι, η μητέρα και τα αδέλφια του Κυρίου και άλλοι, συνολικά 120 πιστοί (Πράξεις, β΄:2-4).

Από κει  και πέρα ο κάθε αναγεννημένος και βαπτισμένος με Άγιο Πνεύμα χριστιανός πρέπει ‘μετά φόβου και τρόμου’ να εργάζεται την σωτηρία του και να αγωνίζεται τον καλό αγώνα της πίστεως μέχρι τέλους. Ο Χριστός μας συστήνει να Του μοιάσουμε και αυτό θα είναι το «ισόβιο» μέλημα κάθε χριστιανού ώστε να μπορέσει όπως ο απόστολος Παύλος να πει, όταν έρθει η ώρα της αναχώρησής του από αυτό τον κόσμο: «Τον αγώνα τον καλόν ηγωνίσθην, τον δρόμον ετελείωσα, την πίστιν διετήρησα του λοιπού μένει εις εμέ ο της δικαιοσύνης στέφανος, τον οποίον ο Κύριος θέλει μοι αποδώσει εν εκείνη τη ημέρα, ο δίκαιος κριτής, και ου μόνον εις εμέ, αλλά και εις πάντας όσοι επιποθούσι την επιφάνειαν αυτού.» ( Β' Προς Τιμόθεο δ: 7,8).

Ο πρακτικός αγιασμός, στην καθημερινή ζωή συνοδεύεται με έργα, είτε αυτά είναι ‘εσωτερικά’, δηλαδή  έχουν να κάνουν με την πνευματική αύξηση του ‘εσωτερικού ανθρώπου’ κάθε πιστού, είτε εξωτερικά, δηλαδή αφορούν την προσφορά αυτού στον πλησίον. Τα ‘εσωτερικά έργα’, ξεκινάνε με την προσευχή και την νηστεία, όπου ο  κάθε αναγεννημένος χριστιανός ζητάει από τον Πατέρα Θεό στο όνομα του Ιησού Χριστού, αυτό που αρέσει στο Θεό, όπως η συγχώρεση, η αφαίρεση κοσμικών στοιχείων, να ξεπεράσει τυχόν ελαττώματα που έχει, πνευματική αύξηση κλπ. Στη νηστεία και στην προσευχή, όταν γίνονται σύμφωνα με τις οδηγίες του Κυρίου (Ματθαίος, στ΄5-18), το Άγιο Πνεύμα ενεργεί μέσα στην ψυχή του πιστού και κάνει έργο αγιασμού. Το ίδιο συμβαίνει όταν γίνεται μελέτη του Λόγου του Θεού. Την ενέργεια αυτή του Αγίου Πνεύματος, ο χριστιανός την αντιλαμβάνεται εκ του αποτελέσματος, δηλαδή «βλέπει» μέσα του ότι κάτι έχει αλλάξει και αυτό το παρατηρεί στην καθημερινότητά του. Βλέπει δηλαδή στη ζωή του, τον καρπό του Αγίου Πνεύματος, που ο Λόγος του Κυρίου αναφέρει : «Ο δε καρπός του Πνεύματος είναι αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθοσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια» (Γαλάτες, ε΄:22)  Αυτό μπορούμε να πούμε ότι είναι ‘εσωτερικό έργο’ επειδή γίνεται μέσα στην ψυχή του ανθρώπου. Στη συνέχεια, σκοπός του χριστιανού είναι η διατήρηση και η αύξηση του καρπού του Αγίου Πνεύματος.

Η πραγματοποίηση αυτού του σκοπού δεν είναι εύκολη υπόθεση. Υπάρχουν τα ‘ζιζάνια’ που εμποδίζουν την πνευματική αύξηση, τα οποία αν ο πιστός δεν απομακρύνει από τη ζωή του, κινδυνεύει να χάσει την σωτηρία του. Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός μιλάει γι’ αυτά τα ‘ζιζάνια’  στην παραβολή του σπορέα: «…αι μέριμναι του αιώνος τούτου και η απάτη του πλούτου και αι επιθυμίαι των άλλων πραγμάτων εισερχόμεναι συμπνίγουσι τον λόγον, και γίνεται άκαρπος.»(Μάρκ. δ :19), γι’ αυτό μας συμβουλεύει:"Προσέχετε δε εις εαυτούς μήποτε βαρυνθώσιν αι καρδίαι σας από κραιπάλης και μέθης και μεριμνών βιωτικών, και επέλθη αιφνίδιος εφ' υμάς η ημέρα εκείνη διότι ως παγίς θέλει επέλθει επί πάντας τους καθημένους επί πρόσωπον πάσης της γης.Αγρυπνείτε λοιπόν δεόμενοι εν παντί καιρώ, διά να καταξιωθήτε να εκφύγητε πάντα ταύτα τα μέλλοντα να γείνωσι και να σταθήτε έμπροσθεν του Υιού του ανθρώπου."(Λουκάς, κα΄: 34-36)

Στον κάθε πιστό εναπόκειται να εκτιμήσει την σωτηρία που του έδωσε ο Κύριος και να τον αγαπήσει πάνω απ’ όλα. Αν συμβεί αυτό, ο πιστός θα λάβει σοβαρά υπ’ όψη τις εντολές του Κυρίου και θα αγωνιστεί να εξαγοράζει σοφά τον χρόνο του, να ιεραρχήσει τις ανάγκες του,  ζητώντας πρώτα απ’ όλα τη βασιλεία και το θέλημα του Κυρίου στη ζωή του.  Το τελικό αποτέλεσμα αυτού του αγώνα του χριστιανού είναι να μορφώνεται ο Ιησούς Χριστός μέσα ‘εσωτερικό άνθρωπο’ του πιστού, ώστε όπως ο απόστολος Παύλος, κάποια μέρα  να πει : "Μετά του Χριστού συνεσταυρώθην ζω δε ουχί πλέον εγώ, αλλ' ο Χριστός ζη εν εμοί καθ' ο δε τώρα ζω εν σαρκί, ζω εν τη πίστει του Υιού του Θεού, όστις με ηγάπησε και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ εμού." (Γαλ. β΄: 20)

Τα ‘εξωτερικά έργα’ είναι οι ελεημοσύνες, το ευαγγελιστικό έργο, οι επισκέψεις σε αρρώστους, φυλακισμένους, άπορους, ορφανούς, χήρες και γενικά η προσφορά βοηθείας , υλικής και πνευματικής, σ’ αυτούς που περνούν δύσκολες καταστάσεις και δοκιμασίες.  Ακόμη έργο προσφοράς στον πλησίον είναι και το να προσεύχεται κάποιος για τους αδελφούς, συγγενείς, φίλους αλλά και για εκείνους που τον μισούν και τον κακολογούν.

Οι απόστολοι του Κυρίου μετά την Πεντηκοστή, έκαναν θαύματα στο όνομα του Ιησού Χριστού, ευαγγέλιζαν, κήρυτταν στα έθνη και δημιουργούσαν εκκλησίες, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, τον απόστολο Παύλο. Η πρώτη εκκλησία είχε έργα, αλλά πάνω από όλα οι πιστοί είχαν αγάπη μεταξύ τους  όπως αναφέρεται στις Πράξεις των Αποστόλων: «Και πάντες οι πιστεύοντες ήσαν ομού, και είχον τα πάντα κοινά» (Πράξεις, β΄: 44) και ο Κύριος βλέποντας αυτήν την αγάπη, που πήγαζε από την αγάπη των πιστών σ’ Αυτόν, προσέθετε κάθε μέρα στην εκκλησία τους σωσμένους (Πράξεις, β΄:47).

Τα έργα της πίστης, η οποία πίστη στηρίζεται στον Ιησού Χριστό και στην ανάστασή Του, έχουν μισθό από τον Πατέρα Θεό. Όποια έργα θελήσει να κάνει οποιοσδήποτε χριστιανός, ας τα κάνει με αγάπη (Α' Κορινθίους, ις΄:14)  γιατί «και εάν πάντα τα υπάρχοντά μου διανείμω, και εάν παραδώσω το σώμα μου διά να καυθώ, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι.» (Α' Κορινθίους, ιγ΄: 3). Βέβαια ‘η πίστις, εάν δεν έχη έργα, νεκρά είναι καθ' εαυτήν’ (Ιακώβου β΄:17), αλλά αυτά τα έργα είναι αποτέλεσμα της σωτηρίας στη ζωή του ανθρώπου και όχι προϋπόθεση γι’ αυτή.

Συμπερασματικά αναφέρουμε ότι ο Κύριος θα παραλάβει πρώην αμαρτωλούς αλλά τώρα αγίους. Κάνοντας μια ειλικρινή σύγκριση του καρπού της αμαρτίας με τον  καρπό του Αγίου Πνεύματος, μπορούμε αβίαστα να συμφωνήσουμε με τα λόγια του αποστόλου Παύλου: «Τίνα λοιπόν καρπόν είχετε τότε εξ εκείνων των έργων, διά τα οποία τώρα αισχύνεσθε; διότι το τέλος εκείνων είναι θάνατος.  Αλλά τώρα ελευθερωθέντες από της αμαρτίας και δουλωθέντες εις τον Θεόν, έχετε τον καρπόν σας εις αγιασμόν, το δε τέλος ζωήν αιώνιον. Διότι ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος, το δε χάρισμα του Θεού ζωή αιώνιος διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών.» (Ρωμαίους ς΄21-23). Έτσι οι πιστοί που θυμούνται και εκτιμούν σωστά τον καθαρισμό των αμαρτιών τους από τον Κύριο, καταβάλουν συνεχή προσπάθεια για την πνευματική αύξηση και τον αγιασμό τους, ώστε να δουν τον Κύριο και να είναι μαζί Του εις τους αιώνας των αιώνων. (Β' Πέτρου α΄: 5-11).Αμήν!

 

 
Περισσότερα Άρθρα...

Πορευθέντες λοιπόν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αυτούς να φυλάττωσι πάντα όσα παρήγγειλα εις εσάς· και ιδού, εγώ είμαι μεθ' υμών πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος. (Ματθαίος κη' 19)

Χριστιανισμός Live

Δημοσκόπηση

Τί πιστεύετε ότι ήταν ο Ιησούς Χριστός;
 
mod_vvisit_counterΣήμερα40
mod_vvisit_counterΕχτές790
mod_vvisit_counterΑυτή την βδομάδα4432
mod_vvisit_counterΤην προηγούμενη εβδομάδα8035
mod_vvisit_counterΑυτό τον μήνα4432
mod_vvisit_counterΤον προηγούμενο μήνα27815
mod_vvisit_counterΟλές τις ημέρες1077643

We have: 7 guests, 3 bots online
Η IP: 3.214.184.124
 , 
Σήμερα : Δεκ 06, 2019