artos-zois.gr

«Είπε δε προς αυτούς την παραβολήν ταύτην, λέγων, Τις άνθρωπος εξ υμών, εάν έχη εκατόν πρόβατα, και χάση εν εξ αυτών, δεν αφίνει τα εννενηκονταεννέα  εν τη ερήμω, και υπάγει ζητών το απολωλός, εωσού εύρη αυτό; Και ευρών αυτό, βάλλει επί τους ώμους αυτού, χαίρων∙ και ελθών εις τον οίκον, συγκαλεί τους φίλους και τους γείτονας, λεγων προς αυτούς, Συγχάρητέ μοι,  ότι εύρον το πρόβατόν μου το απολωλός. Σας λέγω ότι ούτω θέλει είσθαι χαρά εν τω ουρανώ  δια ένα αμαρτωλόν μετανοούντα, μάλλον παρά δια εννενηκονταεννέα δικαίους, οίτινες δεν έχουσι χρείαν μετανοίας» (Λουκάς,ιε΄:3-7).

Ο Πατέρας Θεός, όπως αναφέρει το γνωστό εδάφιο (Ιωάννης,γ΄:16), τόσο πολύ αγάπησε τον κόσμο ώστε έστειλε τον Υιό Του για την σωτηρία όλων που θα πιστέψουν σ’ Αυτόν. Ο Κύριος θυσιάστηκε για να μας λυτρώσει και αναστήθηκε για να μας δικαιώσει. Όσους πιστεύουν  και δέχονται τον Κύριο  στη ζωή τους,  ο Πατέρας Θεός τους ‘γεννάει άνωθεν’ κάνοντάς τους παιδιά Του και τους προσθέτει στην εκκλησία Του, την οποία ο λόγος του Θεού την ονομάζει ‘Σώμα του Ιησού Χριστού’ (Ιωάννης,α΄:12,13, γ΄:3-5 και Εφεσίους α΄:22,23). Αυτός που αναγεννιέται από τον  Πατέρα Θεό, δια του λόγου του Θεού και δια του Αγίου Πνεύματος, είναι νέο κτίσμα, γεγονός που σημαίνει ότι έχει αλλάξει ο εσωτερικός του άνθρωπος,. Αυτό αποδεικνύεται από την αλλαγή στον τρόπο που μιλάει, όπως και στον τρόπο που ζει, ο οποίος φανερώνει την ελευθερία του από τις αμαρτίες και τα πάθη που τον έδεναν πριν, επειδή τον έχει καθαρίσει και ελευθερώσει ο ζωντανός Τριαδικός Θεός. Από εκεί και πέρα κάθε αναγεννημένο παιδί του Θεού, πρέπει μετά φόβου και τρόμου να εργάζεται τη σωτηρία που του χάρισε ο Κύριος (Φιλιππησίους, β΄:12-13), έτσι ώστε να αγωνιστεί τον καλό αγώνα της πίστης έως τέλους, να  κρατήσει την αιώνια ζωή  και να ζει για πάντα με τον Τριαδικό Θεό.

Στην πορεία της ζωής, αν το παιδί του Θεού δεν προσέχει και δεν αγρυπνεί πνευματικά, μπορεί η σχέση του με τον Πατέρα Θεό, να διαταραχθεί και τελικά να διακοπεί, οπότε το παιδί του Θεού ακολουθεί στην προσωπική του ζωή έναν δικό του δρόμο, βάζοντας τα θέλω τα δικά του πάνω από το θέλημα του Θεού. Έτσι αρχίζει πάλι η κοσμική ζωή με τα κοσμικά φρονήματα και το παιδί του Θεού ξανακυριεύεται από αυτά που προσφέρει ο κόσμος, παρόλο που ξέρει  ότι  αυτά δεν τα θέλει ο Πατέρας Θεός.

Όμως, ο Πατέρας Θεός δεν ξεχνάει κανένα παιδί Του που έχει φύγει μακριά Του, αλλά χρησιμοποιεί διάφορα μέσα, με σκοπό την μετάνοια και επιστροφή τους σ’ Αυτόν. Τα μέσα που χρησιμοποιεί ο Θεός είναι αποτέλεσμα της αγάπης Του προς κάθε παιδί Του, έτσι ώστε να το απεγκλωβίσει πάλι από τα αμαρτωλά στοιχεία του κόσμου. Στα πλαίσια αυτού του στόχου, ο Πατέρας Θεός επιτρέπει κάποιες δύσκολες καταστάσεις στη ζωή του απομακρυσμένου παιδιού Του, για να το βοηθήσει να καταλάβει τις λάθος επιλογές του, ώστε τελικά να επιστρέψει και αρχίσει μια νέα πνευματική σχέση με Αυτόν. Να θυμόμαστε πάντα ότι ο Πατέρας Θεός ‘θέλει να σωθώσι πάντες οι άνθρωποι και να έλθωσιν εις επίγνωσιν της αληθείας’ (Α΄Τιμόθεον, β΄:4) και ότι γι’ αυτούς που έχουν γνωρίσει τον Κύριο και μετά ξαναγυρνάνε στην αμαρτωλή ζωή, ισχύει το γραμμένο στον λόγο, ‘Επειδή εάν αφού απέφυγον τα μολύσματα του κόσμου διά της επιγνώσεως του Κυρίου και Σωτήρος Ιησού Χριστού, ενεπλέχθησαν πάλιν εις ταύτα και νικώνται, έγειναν εις αυτούς τα έσχατα χειρότερα των πρώτων. Επειδή καλήτερον ήτο εις αυτούς να μη γνωρίσωσι την οδόν της δικαιοσύνης, παρά αφού εγνώρισαν να επιστρέψωσιν εκ της παραδοθείσης εις αυτούς αγίας εντολής’ (Β΄ Πέτρου, β΄:22,23).

Είναι σημαντικό να διευκρινίσουμε ότι όταν λέμε ‘απομάκρυνση από τον Θεό’, δεν εννοούμε μόνο το  να φύγει κάποιος από το σπίτι του Πατέρα και να πάει σε μακρινή χώρα, δηλαδή να φύγει το παιδί του Θεού από την εκκλησία και να πάει στον κόσμο. Απομακρυσμένος είναι και ο αναγεννημένος χριστιανός που ενώ παραμένει στην εκκλησία, δικαιολογεί να  κάνει την αμαρτία στη ζωή του και συγχρόνως να λαμβάνει αμετανόητος την Θεία Κοινωνία. Ο λόγος του Θεού αναφέρει σχετικά με τέτοιες περιπτώσεις, ‘…Ώστε όστις τρώγη τον άρτον τούτον ή πίνη το ποτήριον του Κυρίου αναξίως, ένοχος θέλει είσθαι του σώματος και αίματος του Κυρίου. Ας δοκιμάζη δε εαυτόν ο άνθρωπος, και ούτως ας τρώγη εκ του άρτου και ας πίνη εκ του ποτηρίου• διότι ο τρώγων και πίνων αναξίως τρώγει και πίνει κατάκρισιν εις εαυτόν, μη διακρίνων το σώμα του Κυρίου. Διά τούτο υπάρχουσι μεταξύ σας πολλοί ασθενείς και άρρωστοι, και αποθνήσκουσιν ικανοί. Διότι εάν διεκρίνομεν εαυτούς, δεν ηθέλομεν κρίνεσθαι• αλλ' όταν κρινώμεθα, παιδευόμεθα υπό του Κυρίου, διά να μη κατακριθώμεν μετά του κόσμου’ (Α΄ Κορινθίους, ια΄:28-32). Δηλαδή ο Πατέρας Θεός επιτρέπει να έρθουν ασθένειες ακόμα και θανατηφόρες στη ζωή αυτών των παιδιών Του που λαμβάνουν την Θεία Κοινωνία αναξίως, με σκοπό να μετανοήσουν πριν πεθάνουν και να επιστρέψουν, ώστε  να μη κατακριθούν με τον κόσμο.

Σχετικά με τα παιδιά του Θεού που απομακρύνονται από την εκκλησία Του, πιστεύουμε ότι το έργο της αγάπης του Πατέρα Θεού για την επιστροφή τους, πρώτα το εκτελεί το Άγιο Πνεύμα που υπενθυμίζει στο παιδί του Θεού τις όμορφες και ειρηνικές καταστάσεις που περνούσε όσο ζούσε σύμφωνα με το θέλημα του Πατέρα, όταν αυτό ζει καταστάσεις ταραχής και ανασφάλειας εξαιτίας της αποστασίας του. Όπως για παράδειγμα στη γνωστή παραβολή, όταν ο άσωτος υιός ήρθε σε ένδεια, σύγκρινε τις άθλιες συνθήκες της ζωής του μακριά από τον πατέρα, με αυτές όταν ζούσε κοντά του, τότε κατάλαβε το λάθος του και τελικά μετανόησε και επέστρεψε κοντά του(Λουκάς,ιε΄:11-24).

Επίσης σημαντικό ρόλο στο έργο της επιστροφής των αποστατημένων αδελφών παίζουν οι δεήσεις και οι προσευχές  των αδελφών της εκκλησίας, οι οποίες είναι πιο αποτελεσματικές όταν συνοδεύονται με νηστείες. Όπως όλη η εκκλησία προσευχόταν ακατάπαυστα για τον απόστολο Πέτρο, που τον είχε φυλακίσει ο Ηρώδης με σκοπό να τον θανατώσει και ο Κύριος έστειλε άγγελο που τον απελευθέρωσε (Πράξεις, ιβ΄:1-19), έτσι θέλει ο Πατέρας Θεός και εμείς να προσευχόμαστε για τα προβλήματα των αδελφών μας που όπως εμείς, είναι μέλη του Σώματος του Κυρίου, δηλαδή της εκκλησίας του Κυρίου και επιπλέον για απελευθέρωση των αδελφών μας που ο πονηρός τους  απέκοψε  από την εκκλησία και τους  “φυλάκισε”  πάλι στα μολύσματα του κόσμου.

Συνοψίζοντας λέμε ότι Πατέρας Θεός σαν καλός πατέρας θέλει να μας να μας εκπαιδεύσει, ώστε να Του μοιάσουμε. Όλοι οι αναγεννημένοι χριστιανοί καλούμαστε να δεχθούμε την παιδεία Του, ώστε να γίνουμε γνήσια παιδιά Του (Εβραίους, ιβ΄:4-12).. Αν δεν προσέξουμε, μπορεί να γίνουμε είτε χαμένες δραχμές, δηλαδή να ψυχρανθεί η αγάπη μας στον Κύριο ενώ παραμένουμε στην εκκλησία, είτε ‘άσωτοι υιοί’, δηλαδή να αποστατήσουμε από τον Κύριο και να πάμε πάλι στα μολύσματα του κόσμου. Σε κάθε περίπτωση να ξέρουμε ότι ο Θεός δεν μας ξεχνάει, αλλά η αγάπη Του ενεργεί με έναν δικό Του τρόπο στις καρδιές των απομακρυσμένων παιδιών Του, ώστε η επιστροφή τους, ναι μεν μπορεί να γίνει με επώδυνο τρόπο αλλά με τη θέλησή τους. Για παράδειγμα, τον απόστολο Παύλο ο Κύριος τον τύφλωσε με ισχυρό φως όταν του φανερώθηκε και τον ρώτησε γιατί Τον διώκει, ενώ τον προφήτη Ιωνά διέταξε να τον καταπιεί κήτος όταν τον έριξαν με δική του υπόδειξη στην θάλασσα, για να σταματήσει η τρικυμία που ο ίδιος προκάλεσε με την ανυπακοή του. Τελικά και οι δύο, υπάκουσαν και έκαναν το θέλημα  του Θεού. Ας προσευχόμαστε ο Θεός που είναι αγάπη, να ενεργήσει θαυμαστά  και να επαναφέρει όλα τα απομακρυσμένα παιδιά Του. Αμήν!