Μετά πάσης φυλάξεως φύλαττε την καρδίαν σου· διότι εκ ταύτης προέρχονται αι εκβάσεις της ζωής. (Παροιμίες 4:23)

 

Μακάριοι οι καθαροί την καρδίαν, διότι αυτοί θέλουσιν ιδεί τον Θεόν. (Ματθαίος 5:8)

 

Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί, Θεέ· και πνεύμα ευθές ανανέωσον εντός μου. (Ψαλμοί 51:10)

 

… Εύρον Δαβίδ τον του Ιεσσαί, άνδρα κατά την καρδίαν μου, όστις θέλει κάμει πάντα τα θελήματά μου. (Πράξεις 13:22)

 

Η καρδία του σοφού συνετίζει το στόμα αυτού, και εις τα χείλη αυτού προσθέτει μάθησιν. (Παροιμίες 16:23)

 

Μακάριος ο άνθρωπος ο φοβούμενος πάντοτε· όστις όμως σκληρύνει την καρδίαν αυτού, θέλει πέσει εις συμφοράν. (Παροιμίες 28:14)

 

Τις είναι σοφός και θέλει εννοήσει ταύτα, συνετός και θέλει γνωρίσει αυτά; διότι ευθείαι είναι αι οδοί του Κυρίου, και οι δίκαιοι θέλουσι περιπατεί εν αυταίς· οι δε παραβάται θέλουσι πέσει εν αυταίς. (Ωσηέ 14:9)

 

Ο Λόγος του Θεού τονίζει πόσο ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που έχει καρδιά καθαρή, σοφή και συνετή. Είναι Μακάριος!

 

Οι εκβάσεις της ζωής μας προέρχονται

από τη στάση της καρδιάς μας!

 

Δηλαδή είναι δυνατόν να μας ευλογήσει ο Θεός πάρα πολύ εξ αιτίας της ταπεινής καρδιάς μας (στην παιδική και νεανική ηλικία) και κατόπιν να υπερηφανευτεί η καρδιά μας και ο Θεός να στραφεί εναντίον μας. (εις τους υπερήφανους αντιτάσσεται, εις δε τους ταπεινούς δίδει χάρη).

 

Το χωνευτήριον δοκιμάζει τον άργυρον και η κάμινος

τον χρυσόν, ο δε Κύριος τας καρδίας. (Παροιμίες 17:3)

 

Εχουμε πολλά παραδείγματα ανθρώπων μέσα στην Π. Διαθήκη αλλά και στην Κ. Διαθήκη, όπου διαβάζουμε: «και έπραξε πονηρά επειδή δεν προσήλωσε την καρδίαν αυτού εις το να εκζητεί τον Κύριον…»

Σε άλλο σημείο διαβάζουμε: «η καρδία του Ασά ήτο τελεία, πάσας τας ημέρας αυτού».

 

Ο Ιωσήφ, είναι ένα παράδειγμα νέου, που αντιστάθηκε στην αμαρτία. Όταν βρέθηκε στο σπίτι του Πετεφρή αυλικού του Φαραώ στην Αίγυπτο, ο Θεός ευλόγησε τον οίκο του Πετεφρή εξ αιτίας του Ιωσήφ: «και ήτο η ευλογία του Κυρίου επί πάντα όσα είχεν εν των οίκω και τοις αγροίς». Όμως, ήλθε η ώρα του πειρασμού. Η γυναίκα του Πετεφρή έρριψε τους οφθαλμούς αυτής επί τον Ιωσήφ και είπε «Κοιμήθητι μετ’ εμού» Και ο Ιωσήφ απάντησε: «δεν είναι εν τω οίκω τούτω ουδείς μεγαλήτερός μου, ούτε είναι απηγορευμένον εις εμέ άλλο τι πλην σου, διότι είσαι η γυνή αυτού· και πως να πράξω τούτο το μέγα κακόν, και να αμαρτήσω εναντίον του Θεού;» 

 

Βλέπουμε την καρδιά του Ιωσήφ και είναι αλήθεια, ότι ο άνθρωπος που έχει καθαρή καρδιά, αντιστέκεται και παραμένει καθαρός και άγιος.

Βέβαια αυτή η στάση του Ιωσήφ, του κόστισε διότι, η γυναίκα του Πετεφρή στη συνέχεια με πονηρό τρόπο, τον οδήγησε στην φυλακή, άδικα.

Όμως, διαβάζουμε: «Αλλ' ο Κύριος ήτο μετά του Ιωσήφ και επέχεεν εις αυτόν έλεος, και έδωκε χάριν εις αυτόν έμπροσθεν του αρχιδεσμοφύλακος.»

 

Δύο έτη παρέμεινε στη φυλακή ο Ιωσήφ.

Όμως ο Θεός δεν τον ξέχασε!

 

Από τα εικοσιοκτώ του έως τα τριάντα του. Και τότε ο Θεός με θαυμαστό τρόπο, αφού εξήγησε τα δύο ενύπνια του Φαραώ, έκαμε τον Ιωσήφ δεύτερο άρχοντα στην Αίγυπτο και έσωσε το λαό της Αιγύπτου από την πείνα.

 

Άλλο παράδειγμα,

έχουμε τον Δανιήλ, ένα νεαρό αιχμάλωτο Ισραηλίτη, στην Βαβυλώνα των Χαλδαίων. Λόγω της καταγωγής του, βρέθηκε στο παλάτι του αυτοκράτορα Ναβουχοδονόσωρ με εντολή να ανατρέφεται επί τρία χρόνια και να σπουδάζει τα γράμματα και την γλώσσα των Χαλδαίων, μαζί με τρεις συναιχμαλώτους νέους, τον Ανανία, τον Μισαήλ και τον Αζαρία.       

 

Και διαβάζουμε: «Αλλ' ο Δανιήλ έβαλεν εν τη καρδία αυτού να μη μιανθή από των εδεσμάτων του βασιλέως ουδέ από του οίνου τον οποίον εκείνος έπινε· διά τούτο παρεκάλεσε τον αρχιευνούχον να μη μιανθή.»

 

Τι έγινε μετά;

 

«Και εις τους τέσσαρας τούτους νεανίσκους έδωκεν ο Θεός γνώσιν και σύνεσιν εις πάσαν μάθησιν και σοφίαν, και κατέστησε τον Δανιήλ νοήμονα εις πάσαν όρασιν και ενύπνιον.»

 

Σήμερα αγαπητέ μου, οι συνθήκες είναι παρόμοιες: πειρασμοί, έλξη της αμαρτίας, εύκολο κέρδος, απάτη, σαρκολατρεία, όλα αυτά συμβαίνουν γύρω από εμάς και καλούμαστε να μείνουμε πιστοί, άγιοι, καθαροί, εκζητώντας το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: «Χριστέ μου σώσε με, συγχώρησε με και ευλόγησε με !!»

 

(Προφήτης Ωσηέ 4:1-3)

Ακούσατε τον λόγον του Κυρίου, διότι ο Κύριος έχει κρίσιν μετά των κατοίκων της γης, επειδή δεν υπάρχει αλήθεια ουδέ έλεος ουδέ γνώσις Θεού επί της γης.

Επιορκία και ψεύδος και φόνος και κλοπή και μοιχεία επλημμύρησαν, και αίματα εγγίζουσιν επί αίματα. Διά τούτο θέλει πενθήσει η γη, και πας ο κατοικών εν αυτή θέλει λιποψυχήσει, μετά των θηρίων του αγρού και μετά των πετεινών του ουρανού· έτι και οι ιχθύες της θαλάσσης θέλουσιν εκλείψει.

 

 Αναρωτιόμαστε σήμερα για αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Ακούμε τις ειδήσεις και καταφθάνουν η μια μετά την άλλη πιο κακές και πιο εκτεταμένες.

 Ζούμε σε μια κοινωνία αλλά και συγγένεια ανθρώπων, που χάνουν την δουλειά τους, ασθενούν και δεν υπάρχει περίθαλψη κατάλληλη, άλλοι πεθαίνουν ξαφνικά από καλπάζουσες ασθένειες ή από σφοδρά ατυχήματα.

Και εμείς πονάμε, όχι βλέποντας αλλά επειδή όλοι μας υφιστάμεθα κάποιο πόνο και δυσκολία μέγιστη. Όλη η κτίση στενάζει.

Τι να πούμε για τα 950.000.000 των ανθρώπων που πεινούν στο πλανήτη μας;

 

Και όλα αυτά είναι ερωτηματικά,

που ζητούν απαντήσεις!

 

 Ο λόγος του Θεού, αγαπητέ μου, έχει τις απαντήσεις …

 

 Αυτό που διαβάσαμε πιο πάνω, φανερώνει τον Θεό οργισμένο δικαίως, με έναν κόσμο που αδιαφορεί για το θέλημα του Θεού…

 

 Τι συναντά ο Θεός, που εξετάζει τις καρδιές των ανθρώπων;

Ø  Επιορκία

Ø  Ψεύδος

Ø  Φόνος

Ø  Κλοπή

Ø  Μοιχεία

Ø  Αίματα (φόνοι)

Και καταλήγει:  Διά τούτο θέλει πενθήσει η γη, και πας ο κατοικών εν αυτή θέλει λιποψυχήσει ..

 

 Η κατάσταση σήμερα είναι αποτέλεσμα της αμαρτίας μας και των παραβάσεων μας. Όποιος είναι συνετός ας το εννοήσει.

 

 Το φάρμακο άρα υπάρχει. Υπάρχει και είναι κρυμμένο μέσα στο λόγο του Θεού:

 

(Προφήτης Ησαϊας 1:18-20)

Έλθετε τώρα, και ας διαδικασθώμεν, λέγει Κύριος εάν αι αμαρτίαι σας ήναι ως το πορφυρούν, θέλουσι γείνει λευκαί ως χιών εάν ήναι ερυθραί ως κόκκινον, θέλουσι γείνει ως λευκόν μαλλίον. Εάν θέλητε και υπακούσητε, θέλετε φάγει τα αγαθά της γής· εάν όμως δεν θέλητε και αποστατήσητε, θέλετε καταφαγωθή υπό μαχαίρας διότι το στόμα του Κυρίου ελάλησε.

     

 

Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, στην Καινή Διαθήκη, λέγει:

 

(Ματθαίος 4:17)

Από τότε ήρχισεν ο Ιησούς να κηρύττη και να λέγη·                 

Μετανοείτε διότι επλησίασεν η βασιλεία των ουρανών.

 

(Ματθαίος 11:28)

Έλθετε προς με, πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, και εγώ θέλω σας αναπαύσει. Άρατε τον ζυγόν μου εφ' υμάς και μάθετε απ' εμού, διότι πράος είμαι και ταπεινός την καρδίαν, και θέλετε ευρεί ανάπαυσιν εν ταις ψυχαίς υμών· διότι ο ζυγός μου είναι καλός και το φορτίον μου ελαφρόν.

 

(Ματθαίος 16:24)

Τότε ο Ιησούς είπε προς τους μαθητάς αυτού· Εάν τις θέλη να έλθη οπίσω μου, ας απαρνηθή εαυτόν και ας σηκώση τον σταυρόν αυτού και ας με ακολουθή. Διότι όστις θέλει να σώση την ζωήν αυτού, θέλει απολέσει αυτήν· και όστις απολέση την ζωήν αυτού ένεκεν εμού, θέλει ευρεί αυτήν. Επειδή τι ωφελείται άνθρωπος εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή; ή τι θέλει δώσει άνθρωπος εις ανταλλαγήν της ψυχής αυτού;

 

 Και τέλος θα σας θυμίσω, αυτό που λέγει στην Παλαιά Διαθήκη:

 

(Προφήτης Ωσηέ 4:6)

Ο λαός μου ηφανίσθη δι' έλλειψιν γνώσεως

 

(Βιβλίο Χρονικών Β’ 6:26-27)

Όταν ο ουρανός κλεισθή και δεν γίνηται βροχή, διότι ημάρτησαν εις σε, εάν προσευχηθώσι προς τον τόπον τούτον και δοξάσωσι το όνομά σου και επιστρέψωσιν από των αμαρτιών αυτών, αφού ταπεινώσης αυτούς, τότε συ επάκουσον εκ του ουρανού και συγχώρησον την αμαρτίαν των δούλων σου και του λαού σου Ισραήλ, διδάξας αυτούς την οδόν την αγαθήν εις την οποίαν πρέπει να περιπατώσι και δος βροχήν επί την γην σου, την οποίαν έδωκας εις τον λαόν σου διά κληρονομίαν.

 

(Βιβλίο Χρονικών Β’ 7:12)

Και εφάνη ο Κύριος εις τον Σολομώντα διά νυκτός, και είπε προς αυτόν, Ήκουσα της προσευχής σου και εξέλεξα τον τόπον τούτον εις εμαυτόν διά οίκον θυσίας.  

 

 

 Διαβάσαμε: «όταν ο ουρανός κλεισθεί και δεν γίνεται βροχή, διότι αμάρτησαν εις σε …» Είναι λόγια του βασιλέα Σολομώντα που προσεύχεται κατά τον εγκαινιασμό του ναού του Θεού, που μόλις ολοκληρώθηκε το 966 π.Χ περίπου στο Ισραήλ.

 

 Αντιλαμβανόμαστε ότι τα φυσικά φαινόμενα που είναι κάτω από τους φυσικούς νόμους του Θεού (βροχή, αέρας, οξυγόνο, άζωτο, CO2, ύδατα, θάλασσες, ποτάμια, λίμνες, κλπ) σε κατάλληλες συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης για την ζωή των ανθρώπων είναι όλα δώρα του Θεού και πατέρα. Αυτό είναι κάτι, που όλοι εμείς οι άνθρωποι πρέπει να το αντιληφθούμε και να το συνειδητοποιήσουμε και μάλιστα να ευχαριστήσουμε τον Θεό για όλα αυτά.

 

 Όμως, βλέπουμε αγαπητέ μου, ότι όταν κλείνει ο ουρανός και μαζί η ευλογία του Θεού, όλοι μας τρομάζουμε και αυτό οφείλεται στην ανομία και παράβαση μας απέναντι στο θέλημα του Θεού. Αυτό ονομάζεται αμαρτία.

 

 Η αμαρτία μας, σηκώνεται σαν ένας υψηλός τοίχος και μας κρύβει την ευλογία και το πρόσωπο του Θεού. Και κατόπιν έρχεται το κακό στη ζωή μας και την οικογένεια μας. Μοιάζει με το να κρυφτεί ο ήλιος μέσα στα σύννεφα επί μέρες, μήνες, χρόνια …

 

Πως γίνεται η αποκατάσταση;

 

«Εάν προσευχηθώσι …

Και δοξάσωσι το όνομα σου

Και επιστρέψωσι από των αμαρτιών αυτών…»

 

Άρα, τρία πράγματα κοιτάζει ο Θεός ώστε να αντιληφθεί την ταπείνωσή μας και την ειλικρινή μας μετάνοια:

 

ΠΡΟΣΕΥΧΗ – ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ – ΚΑΘΑΡΗ ΚΑΡΔΙΑ

 

 Και μετά, έρχεται η ευλογία του Θεού στη ζωή μας και πάλι.

 

 Προσέξτε ακόμη, πώς μίλησε ο Θεός στο Σολομώντα, αφού φάνηκε σε αυτόν για δεύτερη φορά: «Ήκουσα της προσευχής σου και έκλεξα τον τόπο τούτο εις εμαυτόν δια οίκον θυσίας.»

 

 Σήμερα, στην Καινή Διαθήκη του Θεού προς τα έθνη και τους λαούς, ο τόπος είναι η εκκλησία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που είναι οίκος θυσίας, δια των προσευχών και των δεήσεων των αναγεννημένων χριστιανών που προσεύχονται δια Πνεύματος Αγίου.

 

 Κατά την διάρκεια των εγκαινίων αυτών ο βασιλεύς Σολομών έσφαξε και θυσίασε 22,000 βόες και 120,000 πρόβατα.

Σήμερα στην εκκλησία του Χριστού, θυσιάζονται εκατομμύρια προσευχών, αγίων ανθρώπων σε όλη τη γη. 

 

(Βιβλίο Παροιμιών 4:18,19)

Η οδός όμως των δικαίων είναι ως το λαμπρόν φως, το φέγγον επί μάλλον και μάλλον, εωσού γείνη τελεία ημέρα. Η οδός των ασεβών είναι ως το σκότος· δεν γνωρίζουσι που προσκόπτουσιν.

 

 

(Ευαγγέλιο κατά Ματθαίο 5:13-15)

Σεις είσθε το άλας της γής· εάν δε το άλας διαφθαρή, με τι θέλει αλατισθή; εις ουδέν πλέον χρησιμεύει ειμή να ριφθή έξω και να καταπατήται υπό των ανθρώπων. Σεις είσθε το φως του κόσμου· πόλις κειμένη επάνω όρους δεν δύναται να κρυφθή· ουδέ ανάπτουσι λύχνον και θέτουσιν αυτόν υπό τον μόδιον, αλλ' επί τον λυχνοστάτην, και φέγγει εις πάντας τους εν τη οικία.

 

 

(Ευαγγέλιο κατά Ματθαίο 25:46)

Και θέλουσιν απέλθει ούτοι μεν εις κόλασιν αιώνιον, οι δε δίκαιοι εις ζωήν αιώνιον.

 

 

(Βιβλίο Αποκάλυψης 22:11)

Όστις αδικεί ας αδικήση έτι, και όστις είναι μεμολυσμένος ας μολυνθή έτι, και ο δίκαιος ας γείνη έτι δίκαιος, και ο άγιος ας γείνη έτι άγιος.

  

 

 Επανέρχομαι σήμερα θέτοντας μια απορία που πιθανόν να έχεις και συ!

 

 Άραγε, υπάρχουν σήμερα δίκαιοι άνθρωποι; Είναι δυνατόν να είναι κάποιος το «αλάτι» της γης ή το «φώς του κόσμου»;

 

 

 Μέσα στην καρδιά μας φιλοξενούμε ένα χαρακτήρα. Είναι ο χαρακτήρας της ψυχής μας. Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός όταν ήλθε επάνω στη γη μας έλεγε: «¨Ήρθε ο υιός του ανθρώπου να ζητήσει και να σώσει το απολωλός» (πρόβατο). Αυτός ο χαρακτηρισμός δηλαδή το «πρόβατο» είναι που αναζητά ο Ιησούς Χριστός.

 

 Στην προσωπική μας ζωή εάν ήδη ζούμε π.χ 30 έτη ή 80 έτη όλα αυτά τα χρόνια ο Ιησούς μας αναζητά. Θέλει να αναδείξει το «χρυσάφι» που έχουμε μέσα μας. Και το «χρυσάφι» δεν είναι άλλο από την καθαρότητα και την ακεραιότητα της ψυχής μας. Ακόμη και αν μας βρει μέσα σε ανομία και παράβαση, είναι δυνατός να μας ανασύρει από την λάσπη και το βούρκο. Στη συνέχεια μας καθαρίζει με το τίμιο αίμα Του και μας δίδει από το φως του για να φωτίζουμε γύρω μας. Γιαυτό ο Ιησούς ονομάζεται Σωτήρας και Λυτρωτής. 

 Οι δώδεκα μαθητές του έμειναν κοντά του για τρία χρόνια περίπου. Ήταν οι μόνοι που τον ακολούθησαν παντού, μαζί με ακόμη ολίγους μαθητές που το σύνολο τους έφθασε τους εκατόν είκοσι, όπως τους βλέπουμε να μένουν προσευχόμενοι και κρυμμένοι έως την ημέρα της εορτής της Πεντηκοστής. Από κει και μετά, αυτό το κίνημα είχε μια ταχύτατη ανάπτυξη. Ο σπόρος του Λόγου του Θεού επρόκειτο να αναδείξει τα γεννήματα του πόνου της ψυχής Του: τρεις χιλιάδες ψυχές σώθηκαν και προσετέθησαν σε μία ημέρα, πολύ σύντομα ήσαν δέκα χιλιάδες ψυχές και το 57 μ.Χ ήσαν δεκάδες χιλιάδες ψυχές. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι διακρινόντουσαν για τον χαρακτήρα που είχαν αποκτήσει. Ήταν ο χαρακτήρας του Ιησού Χριστού, Είχαν γίνει μαθητές του Χριστού και δεν θα άλλαζαν με τίποτα αυτή τη πίστη και αγάπη προς το πρόσωπό του.  

 

Ο Χριστός τους είχε αλλάξει τη ζωή.

 

 Η συνέχεια ανάδειξε και τη βαθειά πίστη των: Ήρθαν οι διωγμοί και αναγκάστηκαν να ζουν σε κατακόμβες ή να σφάζονται επί τριακόσια χρόνια, όσο διήρκεσαν οι βαρβαρότητες των αυτοκρατόρων της Ρώμης.

 

 Σήμερα λοιπόν, το έργο του Θεού συνεχίζεται με τον ίδιο τρόπο, ανάμεσα σε ένα κόσμο που ονομάζεται «Χριστιανικός» αλλά υποτιμά και διώκει τους πραγματικούς και αγίους Χριστιανούς. Έτσι αναδεικνύονται οι άγιοι  και οι δίκαιοι μέσα στην καθημερινότητα, στις εργασίες μας, στα σπίτια, στο σχολείο και στην αγορά. 

 

 Άρα, υπάρχουν ανάμεσα μας οι άγιοι και οι δίκαιοι και όλοι μαζί περιμένουν την ημέρα της παρουσίας του Χριστού μας, καθώς μας είπαν οι δύο άγγελοι στο όρος της Αναλήψεως: «Ουτος ο Ιησούς όστις αναλήφθει αφ’ ημών εις τον ουρανό θέλει ελθεί ούτω καθ΄όν τρόπο είδετε αυτόν πορευόμενον είς τον ουρανό». 

 

(Ευαγγέλιο κατά Ματθαίο 24:27)

διότι καθώς η αστραπή εξέρχεται από ανατολών και φαίνεται έως δυσμών, ούτω θέλει είσθαι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου.                    

 

Όσοι δε εδέχθησαν αυτόν, εις αυτούς έδωκεν εξουσίαν να γείνωσι τέκνα Θεού, εις τους πιστεύοντας εις το όνομα αυτού· οίτινες ουχί εξ αιμάτων ουδέ εκ θελήματος σαρκός ουδέ εκ θελήματος ανδρός, αλλ' εκ Θεού εγεννήθησαν. (Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον α' 12)