«Από τότε ήρχισεν ο Ιησούς να κηρύττη και να λέγει, Μετανοείτε∙ διότι επλησίασεν η βασιλεία των ουρανών» (Ματθαίος, δ΄:17)
Ο Κύριος Ιησούς όπως γνωρίζουμε ήρθε για την σωτηρία του κόσμου και άρχισε το κήρυγμά του, απευθύνοντας στους ανθρώπους που τον άκουγαν μια έκκληση για μετάνοια. Η μετάνοια που θέλει ο Κύριος είναι να παραδεχθούμε ότι η ζωή που κάνουμε μακριά απ’ Αυτόν οδηγεί στην απώλεια και να πάρουμε απόφαση να Τον πλησιάσουμε, διότι ο Θεός δεν είναι ένας αυστηρός κριτής, αλλά ένας αγαθός πατέρας που μας σπλαχνίζεται και  θέλει να ζήσουμε αιώνια μαζί Του.  Θέλει να Τον πλησιάζουμε με παρρησία  και αγάπη, επειδή αυτός είναι αγάπη (Α΄ Ιωάννου, δ΄:8) και να μην έχουμε στο νου μας ότι δεν μας δέχεται επειδή πέφτουμε σε αμαρτίες. 
Πολλοί τελώνες και αμαρτωλοί πλησίαζαν τον Κύριο και οι Φαρισαίοι που ήταν σκληρόκαρδοι, ρώτησαν τους μαθητές του Κυρίου:
«Δια τι ο διδάσκαλός σας τρώγει μετά των τελωνών και αμαρτωλών;» (Ματθαίος,θ΄:11). Επειδή ο Κύριος τους άκουσε, είπε: «… Δεν έχουσι χρείαν ιατρού οι υγιαίνοντες, αλλ’ οι πάσχοντες. Υπάγετε δε και μάθετε τι είναι, “Έλεον θέλω, και ουχί θυσίαν∙” διότι δεν ήλθον δια να καλέσω δικαίους, αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν» (Ματθαίος,θ΄:12-13). Οι Φαρισαίοι δεν θεωρούσαν τους εαυτούς τους αμαρτωλούς, ενώ οι τελώνες και οι λοιποί αμαρτωλοί είχαν επίγνωση της κατάστασής τους και πλησίαζαν τον Κύριο για να βρουν έλεος.  Ο Κύριος δεν είναι κοντά σε αυτούς που θεωρούν τον εαυτό τους ‘υγιή’ και αναμάρτητο, αλλά είναι κοντά σε αυτούς που αισθάνονται και παραδέχονται τον εαυτό τους αμαρτωλό και πλησιάζουν σ’ Αυτόν για να συγχωρεθούν. Αυτό φαίνεται καθαρά στην παραβολή του τελώνη και Φαρισαίου που Κύριος Ιησούς είπε για αυτούς που νόμιζαν ότι ήταν δίκαιοι και καταφρονούσαν τους άλλους ,την οποία αναφέρουμε: «Άνθρωποι δυο ανέβησαν εις το ιερόν δια να προσευχηθώσιν∙ ο εις Φαρισαίος και ο άλλος τελώνης. Ο Φαρισαίος σταθείς προσηύχετο καθ’ εαυτόν ταύτα∙ Ευχαριστώ σοι, Θεέ, ότι δεν είμαι καθώς οι λοιποί άνθρωποι, άρπαγες, άδικοι, μοιχοί, ή και καθώς ούτος ο τελώνης. Νηστεύω δις της εβδομάδος, αποδεκατίζω πάντα όσα έχω. Και ο τελώνης μακρόθεν ιστάμενος δεν ήθελεν ουδέ τους οφθαλμούς να υψώση εις τον ουρανόν, αλλ’ έτυπτεν εις το στήθος αυτού, λέγων, Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ. Σας λέγω, Κατέβη ούτος εις τον οίκον αυτού δεδικαιωμένος μάλλον παρά εκείνος∙ διότι πας ο υψών εαυτόν, θέλει ταπεινωθή∙ ο δε ταπεινών εαυτόν, θέλει υψωθή» (Λουκάς,ιη΄:10-14). 
Ο Φαρισαίος καυχιόταν στα καλά του έργα και το χειρότερο καταφρόνησε τον τελώνη, νομίζοντας έτσι ότι ήταν σωστός ενώπιον του Θεού. Από την άλλη, ο τελώνης αισθανόταν συντετριμμένος, έχοντας επίγνωση της αμαρτωλότητάς του. Ο Θεός δεν θέλει να καυχιόμαστε στα καλά μας έργα, ούτε να υποτιμάμε τους συνανθρώπους ή τους αδελφούς μας στην εκκλησία, αλλά να είμαστε ταπεινοί ζητώντας συγχώρεση  από τον Κύριο για όσες αμαρτίες πράττουμε. Στον προφήτη Ησαΐα αναφέρεται:
«… εις τίνα λοιπόν θέλω επιβλέψει; εις τον πτωχόν, και συντετριμμένον το πνεύμα, και τρέμοντα τον λόγον μου» (Ησαΐας, ξς΄:2).
Όλα αυτά που διαβάζουμε δεν είναι τυχαία. Όλοι λίγο ή πολύ στην απροσεξία μας μπορεί να συμπεριφερθούμε σαν Φαρισαίοι. Αν όχι με τα λόγια, μπορεί με τις σκέψεις μας να καυχιόμαστε για τα καλά μας έργα ή να κατακρίνουμε τον αδελφό ή την αδελφή μας στην εκκλησία ή οποιονδήποτε, για κάποιο λάθος που έκανε. Αυτό αν κάνουμε, στην ουσία σημαίνει έλλειψη αγάπης εκ μέρους μας και πνευματική πτώση που δεν έχουμε συνειδητοποιήσει. Επειδή ο Θεός μας αγαπά, μας ελέγχει για τα λάθη μας, είτε δια του Πνεύματος του Αγίου είτε με τους εργάτες που έχει θέσει στην εκκλησία Του. Αν αγαπάμε τον Θεό και τα αδέλφια μας, θα παραδεχτούμε τα λάθη μας, θα μετανοήσουμε και θα ζητήσουμε συγγνώμη. Όταν μετανοούμε ειλικρινά και ζητάμε συγγνώμη από τον Θεό, αλλά και από όσους βλάψαμε, ο Θεός μας συγχωρεί, σύμφωνα με το γραμμένο
«Εάν ομολογώμεν τας αμαρτίας ημών, είναι πιστός και δίκαιος, ώστε να συγχωρήση εις ημάς τας αμαρτίας και καθαρίση ημάς από πάσης αδικίας» (Α΄ Ιωάννου, α΄: 9).
Η ζωή εν Χριστώ, για να είναι καρποφόρα απαιτείται μια διαρκής πνευματική επαφή με τον Χριστό και τον λόγο Του, μιας και ο ίδιος είπε:
‘Εγώ είμαι η άμπελος, σεις τα κλήματα. Ο μένων εν εμοί και εγώ εν αυτώ, ούτος φέρει καρπόν πολύν, διότι χωρίς εμού δεν δύνασθε να κάμητε ουδέν’ (Ιωάννης, ιε΄:5). Συνεπώς εναπόκειται στον κάθε αναγεννημένο χριστιανό να κρατά αυτή την αδιάλειπτη επαφή με τον Κύριο μέσω της προσευχής, της μελέτης του λόγου και μέσω της συμμετοχής του στις λειτουργίες της εκκλησίας, όπως έκαναν τα πρώτα αδέλφια μας που ‘ενέμενον εν τη διδαχή των αποστόλων και εν τη κοινωνία και εν τη κλάσει του άρτου (Θεία Κοινωνία) και εν ταις προσευχαις’.(Πράξεις,β΄:22)
Ο Κύριος θέλει να παραλάβει μια αγία και άμωμη εκκλησία. Έτσι αυτό που όλοι οι πιστοί έχουμε να κάνουμε, είναι να κοιτάξουμε τον αγιασμό μας  και την πνευματική μας οικοδομή για να κατοικήσει ο Χριστός πλουσίως μέσα μας, ώστε να φθάσει ο καθένας μας να πει, όπως ο απόστολος Παύλος,
‘ζω δε ουχί πλέον εγώ, αλλ' ο Χριστός ζη εν εμοί’(Γαλάτας, β΄:20). Βέβαια όσο βρισκόμαστε στο φθαρτό μας σκήνωμα, θα ισχύει το ‘Εάν είπωμεν ότι αμαρτίαν δεν έχομεν, εαυτούς πλανώμεν και η αλήθεια δεν είναι εν ημίν. (Α΄ Ιωάννου, α΄: 8), γι’ αυτό  καλό είναι κάθε μέρα να ζητάμε από τον Κύριο να μας συγχωρεί, εφόσον και εμείς θα συγχωρούμε όσους μας βλάπτουν. 
Στη συνέχεια αναφέρουμε κάποιες συμβουλές που ο λόγος του Θεού γράφει σχετικά με τον αγιασμό:
«Ενδύθητε λοιπόν, ως εκλεκτοί του Θεού, άγιοι και ηγαπημένοι, σπλάγχνα οικτιρμών, χρηστότητα, ταπεινοφροσύνην, πραότητα, μακροθυμίαν∙ υποφέροντες αλλήλους, και συγχωρούντες εις αλλήλους, εάν τις έχη παράπονον κατά τινός∙ καθώς και ο Χριστός συνεχώρησεν εις εσάς, ούτω και σεις. Και εν πάσι τούτοις, ενδύθητε την αγάπην, ήτις είναι σύνδεσμος της τελειότητος. Και η ειρήνη του Θεού ας βασιλεύη εν ταις καρδίαις υμών, εις την οποίαν και προσεκλήθητε εις εν σώμα∙ και γίνεσθε ευγνόμωνες. Ο λόγος του Χριστού ας κατοική εν υμίν πλουσίως, μετά πάσης σοφίας∙ διδάσκοντες και νουθετούντες αλλήλους με ψαλμούς και ύμνους και ωδάς πνευματικάς, εν χάριτι ψάλλοντες εκ της καρδίας υμών προς τον Κύριον. Και παν ό,τι αν πράττητε εν λόγω ή εν έργω, πάντα εν τω ονόματι του Κυρίου Ιησού πράττετε, ευχαριστούντες δι’ αυτού τον Θεόν και Πατέρα» (Κολοσσαείς,γ΄:12-17).
Συνοψίζοντας λέμε ας μείνουμε στον Χριστό και θα δούμε καρπό στη ζωή μας. Βέβαια στη περίπτωση που είμαστε σε πτώση, καλό είναι να μετανοήσουμε, να λυπηθούμε κατά Θεό, διότι η κατά Θεό λύπη γεννά μετάνοια προς σωτηρία αμεταμέλητο (Β΄ Κορινθίους, ζ΄:10) και να επιστρέψουμε στον Κύριο. Ας κοιτάξουμε να φαίνεται ο Χριστός στη ζωή μας, με το να έχουμε ανυπόκριτη  αγάπη προς τα αδέλφια μας εν Χριστώ πρώτα και έπειτα προς τους άλλους, ακόμα και προς τους εχθρούς μας. Μετάνοια και επιστροφή λοιπόν και ο Χριστός θα μας ανορθώσει και θα μας γεμίσει με την αγάπη Του. Αμήν!

 

 

«Επειδή στενή είναι η πύλη, και τεθλιμμένη η οδός η φέρουσα εις την ζωήν, και ολίγοι είναι οι ευρίσκοντες αυτήν» (Ματθαίος,ζ΄:14).
Ο Κύριος Ιησούς Χριστός όπως γνωρίζουμε ήρθε για να σώσει εμάς τους αμαρτωλούς από την αιώνια απώλεια πληρώνοντας για τις αμαρτίες μας επάνω στο Σταυρό του Γολγοθά. Σαν άνθρωπος, μεγάλωσε στη Ναζαρέτ της Ιουδαίας, ζώντας στο θέλημα του Θεού, με μελέτη του λόγου και προσευχή και εργαζόταν σαν ξυλουργός μαζί με τον νομιζόμενο πατέρα Του Ιωσήφ. Όταν έγινε 30 χρονών ξεκίνησε το έργο του Θεού κηρύττοντας το ευαγγέλιο  και ευεργετώντας και θεραπεύοντας τους ανθρώπους  που καταδυναστευόταν από το διάβολο. Γνώριζε ποιο  είναι το συμφέρον του ανθρώπου και πρώτα έκανε το θέλημα του Θεού και μετά δίδασκε (Πράξεις, α΄:1, ι΄:38).
Το συμφέρον του ανθρώπου ήταν και είναι να ζήσει αιώνια μαζί με τον Θεό στον ουρανό. Για να μπορέσει ο άνθρωπος να επιτύχει αυτό το στόχο, ο Θεός έστειλε τον Ιησού Χριστό στον κόσμο, για να σωθεί όποιος μετανοεί για τις αμαρτίες του και πιστεύει σ’ Αυτόν.  Αυτή η πίστη στον Χριστό, είναι η αρχή της γνωριμίας μαζί Του. Στη συνέχεια εφόσον ο άνθρωπος επικαλεστεί και δεχθεί τον Ιησού Χριστό σαν Κύριο στη ζωή του, ο Θεός τον αναγεννάει δίνοντάς του τη σωτηρία και ζωντανή ελπίδα. Από τότε ο Θεός κατοικεί μέσα στον αναγεννημένο άνθρωπο, ο οποίος ξεκινάει πλέον έναν πνευματικό αγώνα για να κρατήσει την σωτηρία του.
Ο Κύριος Ιησούς κήρυξε με ειλικρίνεια για τον δρόμο που οδηγεί στον θάνατο και για τον δρόμο που οδηγεί στη ζωή, λέγοντας: «Εισέλθετε δια της στενής πύλης∙ διότι πλατεία είναι η πύλη, και ευρύχωρος η οδός η φέρουσα εις την απώλειαν, και πολλοί είναι οι εισερχόμενοι δι’ αυτής. Επειδή στενή είναι η πύλη, και τεθλιμμένη η οδός η φέρουσα εις την ζωήν, και ολίγοι είναι οι ευρίσκοντες αυτήν» (Ματθαίος,ζ΄:13-14).
Ο δρόμος που οδηγεί στον θάνατο είναι ευρύχωρος, δηλαδή έχει άνεση και υπάρχουν πολλοί που τον επιλέγουν. Ο άλλος δρόμος που οδηγεί στην αιώνια ζωή, έχει στενή πόρτα και είναι θλιμμένος, δηλαδή είναι τελείως αντίθετος με τον δρόμο που οδηγεί στην αιώνια απώλεια. Ο δρόμος που οδηγεί στην αιώνια απώλεια είναι ο δρόμος της αμαρτίας, ενώ ο δρόμος που οδηγεί στην αιώνια ζωή είναι ο Ιησούς Χριστός και δια μέσου του Χριστού μόνο μπορούμε να πάμε στο Πατέρα Θεό (Ιωάννης, ιδ΄:6).  Ο Θεός μισεί την αμαρτία και όχι τον άνθρωπο, αλλά δυστυχώς ο άνθρωπος δεν γνωρίζει την αγάπη του Θεού προς αυτόν. Αυτό που είναι τραγικό στις μέρες μας, είναι η αδιαφορία  επίγνωσης του Θεού και του θελήματός Του. Αυτό κάνει πολλούς ανθρώπους  να λεν μεν ότι πιστεύουν στο Θεό αλλά να ζουν αντίθετα με το Θέλημά Του. Ο λόγος του Θεού αναφέρει σχετικά:
«Ο λαός μου ηφανίσθη δι’ έλλειψιν γνώσεως…» (Ωσηέ, δ΄:6).
« Γίνωσκε δε τούτο, ότι εν ταις εσχάταις ημέραις θέλουσιν ελθεί καιροί κακοί• διότι θέλουσιν είσθαι οι άνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι, απειθείς εις τους γονείς, αχάριστοι, ανόσιοι,  άσπλαγχνοι, αδιάλλακτοι, συκοφάνται, ακρατείς, ανήμεροι, αφιλάγαθοι, προδόται, προπετείς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μάλλον παρά φιλόθεοι, έχοντες μεν μορφήν ευσεβείας, ηρνημένοι δε την δύναμιν αυτής» (Β΄ Τιμόθεον, γ΄:1-5).
«Ερευνάτε τας γραφάς, διότι σεις νομίζετε ότι εν αυταίς έχετε ζωήν αιώνιον• και εκείναι είναι αι μαρτυρούσαι περί εμού• πλην δεν θέλετε να έλθητε προς εμέ, διά να έχητε ζωήν» (Ιωάννης,ε΄:39,40).
Για να ακούσει κάποιος τον λόγο του Θεού, πρέπει να υπάρχει αυτός που κηρύττει. Βέβαια αυτός που κηρύττει  τον λόγο του Θεού πρέπει να έχει εμπειρία των ενεργειών του Θεού στη ζωή του. Το πιο οικοδομητικό κήρυγμα που μπορεί να κάνει κάποιος στον συνάνθρωπό του, είναι η ομολογία του, δηλαδή το πώς γνώρισε τον Θεό στη ζωή του. Αυτό βοηθάει αυτόν που ακούει να πιστέψει στον Θεό, διότι η πίστη έρχεται μέσω της ακοής και η ακοή δια του λόγου του Θεού (Ρωμαίους,ι΄:17).
Ένα ερώτημα, με βάση τα παραπάνω, είναι γιατί ο δρόμος που οδηγεί στην αιώνια ζωή έχει θλίψη ενώ ο δρόμος που οδηγεί στην αιώνια απώλεια έχει καλοπέραση; Ο δρόμος προς την αιώνια ζωή, είναι το να πράττουμε το θέλημα του Θεού και το θέλημα του Θεού δεν εμπεριέχει την αμαρτία. Αυτό που δίνει προς ώρα θλίψη μέσα από το θέλημα του Θεού, είναι η παιδεία του Κυρίου που όταν ο πιστός τη περάσει με επιτυχία θα έχει μετά καρπό ειρηνικό δικαιοσύνης (Εβραίους,ιβ΄:11).
Αυτό που ‘θα στερηθεί’ ο άνθρωπος του Θεού όταν επιλέξει την ζωή με τον Χριστό είναι η κραιπάλη, η μέθη, η πορνεία, η μοιχεία, η κλεψιά, το ψέμα  και πολλές άλλες αμαρτίες, οι οποίες ικανοποιούν το σαρκικό φρόνημα, αλλά μολύνουν τη ψυχή του ανθρώπου. Όλοι οι αναγεννημένοι χριστιανοί, μελετώντας το λόγο του Θεού και με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος, καταλαβαίνουν το θέλημα του Θεού και εφόσον το επιλέγουν  στη ζωή τους, ο Πατέρας Θεός  δίνει δύναμη  να το εκτελούν.
Ο δρόμος που οδηγεί στον ουρανό δεν έχει πάντα θλίψεις αλλά και χαρές και ευλογίες και όμορφες υποσχέσεις. Όταν κάποιος διοικείται από το Άγιο Πνεύμα, σημαίνει ότι κατοικεί μέσα του ο Θεός και αυτό φανερώνεται από τον καρπό του Αγίου Πνεύματος στη ζωή του πιστού που είναι ‘αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια’ (Γαλάτες,ε΄:22). Ο Κύριος έχει δώσει μια υπόσχεση, ‘ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού, και ταύτα πάντα θέλουσι σας προστεθή’ (Ματθαίος, ς΄:33). Λέγοντας ‘ταύτα πάντα’ ο Κύριος εννοεί βασικά τις τροφές και τα ενδύματα, αλλά μπορούμε να πούμε ότι γενικότερα περιλαμβάνει και άλλες ανάγκες του ανθρώπου, όπως η ψυχική και σωματική υγεία και η επαγγελματική και οικογενειακή αποκατάσταση.
Εκ μέρους μας, θέλει προσοχή με ποιο τρόπο επιλέγουμε το δρόμο που θέλουμε να ακολουθήσουμε και αυτό γιατί από την επιλογή που θα κάνουμε θα έχουμε τα ανάλογα αποτελέσματα. Ο Λώτ, καθώς διαβάζουμε στο βιβλίο της Γένεσης, είδε τη γη των Σοδόμων και των Γομόρρων ως παράδεισο του Κυρίου που ποτιζόταν από τον Ιορδάνη ποταμό και την επέλεξε (Γένεσις,ιγ΄:10). Όμως ο Κύριος κατέστρεψε τα Σόδομα και τα Γόμορρα λόγω της άφθονης αμαρτίας των ανθρώπων που ζούσαν εκεί. Ο Λώτ έκανε αυτή την επιλογή βασισμένος σ’ αυτά έβλεπε με τα μάτια του, χωρίς να ρωτήσει τον Θεό. Η εξωτερική εμφάνιση μιας πλούσιας γης, του φαινόταν η σωστή επιλογή για αυτόν, όμως αυτή η επιλογή αποδείχθηκε στο τέλος η χειρότερη γιατί έχασε εκτός από τη περιουσία του και την γυναίκα του. Γι’ αυτό ο  λόγος του Θεού αναφέρει: «Υπάρχει οδός ήτις φαίνεται ορθή εις τον άνθρωπον, αλλά τα τέλη αυτής φέρουσιν εις θάνατον» (Παροιμίαι,ιδ΄:12).
Είναι στο χέρι μας να επιλέξουμε ποιον δρόμο θέλουμε να ακολουθήσουμε, αλλά να ξέρουμε  ότι αξίζει να επιλέξουμε τον Χριστό σαν Κύριο στη ζωή μας. Η ζωή του πιστού ανθρώπου με τον ζυγό του Χριστού, περιλαμβάνει βέβαια ένα σταυρό θλίψεων και δοκιμασιών τις οποίες όμως ο χριστιανός θα τις ξεπεράσει γιατί ο Χριστός θα είναι βοηθός του. Ας κρατάμε τον ζυγό του Χριστού, γιατί έτσι μένουμε στον δρόμο που μας πάει στον ουρανό. Αμήν!

 


«Διότι κατά χάριν είσθε σεσωσμένοι δια της πίστεως∙ και τούτο δεν είναι από σας∙ Θεού το δώρον» (Εφεσίους, β΄:8)
«Διότι εφανερώθη η χάρις του Θεού η σωτήριος εις πάντας ανθρώπους,  διδάσκουσα ημάς να αρνηθώμεν την ασέβειαν και τας κοσμικάς επιθυμίας και να ζήσωμεν σωφρόνως και δικαίως και ευσεβώς εν τω παρόντι αιώνι προσμένοντες την μακαρίαν ελπίδα και επιφάνειαν της δόξης του μεγάλου Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, όστις έδωκεν εαυτόν υπέρ ημών, διά να μας λυτρώση από πάσης ανομίας και να μας καθαρίση εις εαυτόν λαόν εκλεκτόν, ζηλωτήν καλών έργων» (Τίτον,β΄:11-14)
Το κεντρικό μήνυμα της Καινής Διαθήκης είναι ότι η χάρη του Θεού φανερώθηκε σε όλους τους ανθρώπους με το να στείλει τον Υιό Του στον κόσμο να κηρύξει το ευαγγέλιο, να ευεργετήσει και θεραπεύσει τους καταδυναστευμένους από το διάβολο, να θυσιαστεί πάνω στο  σταυρό του Γολγοθά πληρώνοντας για τις αμαρτίες όλου του κόσμου και τελικά να αναστηθεί σαν αναμάρτητος, δικαιώνοντας όσους πιστέψουν σ’ Αυτόν.
Αυτή η χάρη του Θεού δεν ήταν μόνο για τότε αλλά συνεχίζεται και σήμερα. Ο Ιησούς Χριστός είναι ζωντανός, στα δεξιά του Πατέρα Θεού και όποιος επικαλεστεί σήμερα το όνομα Του θα σωθεί (Πράξεις,β΄:21,33).

Πώς όμως μπορεί κάποιος να γνωρίσει τον Ιησού Χριστό; Η απάντηση είναι απλή. Ο Κύριος υποσχέθηκε λέγοντας: «Αιτείτε, και θέλει σας δοθή• ζητείτε, και θέλετε ευρεί, κρούετε, και θέλει σας ανοιχθή. Διότι πας ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και εις τον κρούοντα θέλει ανοιχθή» (Ματθαίος, ζ΄:7,8).

Έτσι αυτός που αναζητά την αλήθεια και την ελευθερία στη ζωή του και θέλει να διαπιστώσει αν ο Ιησούς Χριστός είναι ζωντανός, πρέπει να κάνει ένα βήμα πίστης και να προσευχηθεί λέγοντας: “αν πράγματι Χριστέ είσαι ζωντανός, έλα  και στη δική μου  ζωή”. Τότε ο αναστημένος Κύριος μπορεί να τον διαβεβαιώσει για την ύπαρξή Του με το να αρχίσει να ενεργεί στη ζωή του, το μεγαλύτερο θαύμα που ονομάζεται ‘άνωθεν γέννηση’ ή ‘αναγέννηση’. Ο Κύριος Ιησούς είπε σχετικά στον Φαρισαίο Νικόδημο ‘.. εάν τις δεν γεννηθή άνωθεν, δεν δύναται να ίδη την βασιλείαν του Θεού’. Επιπλέον διευκρίνισε λέγοντας, «Αληθώς, αληθώς σοι λέγω, εάν τις δεν γεννηθή εξ ύδατος και Πνεύματος, δεν δύναται να εισέλθη εις την βασιλείαν του Θεού. Το γεγγενημένον εκ της σαρκός, είναι σάρξ∙ και το γεγεννημένον εκ του Πνεύματος, είναι πνεύμα. Μη θαυμάσης ότι σοι είπον, πρέπει να γεννηθήτε άνωθεν. Ο άνεμος όπου θέλει πνέει, και την φωνήν αυτού ακούεις, αλλά δεν εξεύρεις πόθεν έρχεται, και που υπάγει∙ ούτως είναι πας όστις εγγεννήθη εκ του Πνεύματος» (Ιωάννης,γ΄:3,5-8).

Σε αυτά τα εδάφια ο Κύριος Ιησούς εξηγεί πως αυτός που έχει γεννηθεί ‘εξ ύδατος και Πνεύματος’ παρατηρεί τα θαυμαστά αποτελέσματα του Αγίου Πνεύματος εντός του, τα οποία είναι απαρατήρητα δια γυμνού οφθαλμού αλλά αισθητά στον ίδιο που τα βιώνει. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι όταν κάποιος γνωρίζει ότι είναι αμαρτωλός ενώπιον του Θεού και μετανοεί, τότε ο Ιησούς Χριστός τον καθαρίζει με το αίμα Του που χύθηκε ‘εις άφεσιν αμαρτιών’ και το Άγιο Πνεύμα αρχίζει να μορφώνει μέσα στον εσωτερικό άνθρωπο του μετανοημένου πιστού  ένα νέο άνθρωπο σύμφωνα με το χαρακτήρα του Χριστού, απελευθερωμένο από την αμαρτία. Με το φυσικό μάτι δεν βλέπει κάποιος την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος μέσα του αλλά την παρατηρεί από το αποτέλεσμα. 
Με αυτή την άνωθεν γέννηση, ξεκινάει η πνευματική ζωή του χριστιανού. Ο Κύριος Ιησούς μας γνωστοποιεί ότι αυτή η ζωή δεν είναι εύκολη. Αναφέρει σχετικά:
«Εισέλθετε δια της στενής πύλης∙ διότι πλατεία είναι η πύλη, και ευρύχωρος η οδός η φέρουσα εις την απώλειαν, και πολλοί είναι οι εισερχόμενοι δι’ αυτής. Επειδή στενή είναι η πύλη, και τεθλιμμένη η οδός η φέρουσα εις την ζωήν, και ολίγοι είναι οι ευρίσκοντες αυτήν»        (Ματθαίος,ζ΄:13-14).
Τα αρχικά εδάφια του άρθρου μας λένε ότι  ναι μεν η σωτηρία είναι κατά χάρη και δώρο του Θεού, αλλά αυτή  ή σωτήρια χάρη μας διδάσκει να αρνηθούμε την ασέβεια και τις κοσμικές επιθυμίες και να ζήσουμε σωφρόνως, δικαίως και ευσεβώς στον τωρινό αιώνα. Ο Κύριος υπόσχεται ειρήνη και ανάπαυση στις ψυχές όσων  θέλουμε να τον ακολουθήσουμε αλλά αυτό που θέλει από μας είναι να απαρνηθούμε τον εαυτό μας και να σηκώνουμε κάθε μέρα το προσωπικό σταυρό που μας έχει δώσει (Λουκάς,θ΄:23). Γι’ αυτό όσοι αμετανόητοι συνεχίζουν να κάνουν τα πονηρά τους έργα, δεν δέχονται τη σωτήρια χάρη του Θεού επειδή αγαπούν το σκότος μάλλον παρά το φως (Ιωάννης,γ΄:19).
Όμως εκτός από αυτό το λυπηρό φαινόμενο να μη δέχονται πολλοί τη χάρη του Θεού, υπάρχει το ακόμα πιο λυπηρό, πολλοί να δέχονται τη χάρη του Θεού μάταια. Ο λόγος του Θεού μας πληροφορεί σχετικά:

«… καθώς βλασφημούμεθα και καθώς κηρύττουσί τινές, ότι ημείς λέγομεν, Διά τι να μη πράττωμεν τα κακά, διά να έλθωσι τα αγαθά; των οποίων η κατάκρισις είναι δικαία….  Τι λοιπόν θέλομεν ειπεί; θέλομεν επιμένει εν τη αμαρτία, διά να περισσεύση η χάρις; Μη γένοιτο• ημείς, οίτινες απεθάνομεν κατά την αμαρτίαν, πως θέλομεν ζήσει πλέον εν αυτή;… Τι λοιπόν; θέλομεν αμαρτήσει διότι δεν είμεθα υπό νόμον, αλλ' υπό χάριν; μη γένοιτο. Δεν εξεύρετε ότι εις όντινα παριστάνετε εαυτούς δούλους προς υπακοήν, είσθε δούλοι εκείνου εις τον οποίον υπακούετε, ή της αμαρτίας προς θάνατον ή της υπακοής προς δικαιοσύνην» (Ρωμαίους, γ:8, στ΄:1,2,15,16).
« Όντες δε συνεργοί αυτού, παρακαλούμεν ενταυτώ να μη δεχθήτε την χάριν του Θεού ματαίως» (Β΄ Κορινθίους, ς΄:1).
«Διότι εισεχώρησαν λαθραίως τινές άνθρωποι, οίτινες ήσαν παλαιόθεν προγεγραμμένοι εις ταύτην την καταδίκην, ασεβείς, μεταστρέφοντες την χάριν του Θεού ημών εις ασέλγειαν…» (Ιούδα, α΄: 4).
Έτσι για να μη χάσουμε ή μεταλλάξουμε τη σωτήρια χάρη του Θεού, ο λόγος του Κυρίου προτρέπει ‘ας κρατώμεν την χάριν, διά της οποίας να λατρεύωμεν ευαρέστως τον Θεόν με σέβας και ευλάβειαν.  Διότι ο Θεός ημών είναι πυρ καταναλίσκον.(Εβραίους, ιβ΄:28,29).
Συνοψίζοντας λέμε ότι η χάρη του Θεού που  φανερώθηκε με τη θυσία του Κυρίου, είναι σωτήρια για τον άνθρωπο. Το Άγιο Πνεύμα, εφόσον το ζητάμε στη ζωή μας, θα μας διδάξει και θα μας βοηθήσει στον πνευματικό μας αγώνα ενισχύοντάς μας με την δύναμή Του, για να σταθούμε στο θέλημα του Θεού με πίστη και να απολαύσουμε το τέλος της πίστης μας, την σωτηρία της ψυχής μας (Α΄ Πέτρου, α΄:9). Αμήν!

 

«Αιτείτε, και θέλει σας δοθή∙  ζητείτε,  και θέλετε  ευρεί∙ κρούετε,  και   θέλει σας ανοιχθή∙  διότι  πας  ο  αιτών  λαμβάνει,  και ο ζητών ευρίσκει, και εις    τον  κρούοντα  θέλει ανοιχθή»  (Ματθαίος,ζ΄:7-8).


Τα παραπάνω λόγια τα είπε ο Κύριος Ιησούς Χριστός, στην ‘επί του όρους ομιλία’ Του. Απευθύνεται σε ανθρώπους που πιστεύουν στο Θεό ή ψάχνουν να Τον γνωρίσουν, τους προτρέπει να ζητούν και να ερευνούν και τους υπόσχεται ότι θα λάβουν και θα βρουν. Βέβαια στα συγκεκριμένα εδάφια ο Κύριος δεν αναφέρει σχετικά με το χρόνο απάντησης του Θεού στην εκζήτηση και έρευνα κάθε ανθρώπου. Μέσα στο λόγο του Θεού παρατηρούμε πολλούς ανθρώπους να έχουν αιτήματα στον Θεό και άλλοι να παίρνουν γρήγορα απάντηση από τον Θεό, άλλοι δε αρκετά αργά. Σε κάθε περίπτωση όμως, αυτό που διαπιστώνουμε είναι ότι ο Θεός απάντησε με έργα στη ζωή τους. 
Υπάρχει στη Γραφή η περίπτωση του Ιαβή, όπου αναφέρεται:‘Και επεκαλέσθη ο Ιαβής τον Θεόν του Ισραήλ, λέγων,
«Είθε μετ’ ευλογίας να με ευλογήσης, και να εκτείνης τα όριά μου, και η χείρ σου να ήναι μετ’ εμού, και να με φυλάττης από κακού, ώστε να μη έχω λύπην! Και εχάρισεν ο Θεός εις αυτόν όσα εζήτησε» (Α΄ Χρονικών, δ΄:9-10).

Βέβαια το ότι ο Θεός έδωσε στον Ιαβή όσα εζήτησε, αυτό δεν σημαίνει ότι αυτός δεν δοκιμάστηκε μέχρι να λάβει αλλά και αφού έλαβε τα αιτήματά του.
Ο γραφικός κανόνας είναι:
‘όντινα αγαπά Κύριος παιδεύει και μαστιγόνει πάντα υιόν, τον οποίον παραδέχεται… Εάν υπομένητε την παιδείαν, ο Θεός φέρεται προς εσάς ως προς υιούς•  διότι τις υιός είναι, τον οποίον δεν παιδεύει ο πατήρ;  Εάν όμως ήσθε χωρίς παιδείαν, της οποίας έγειναν μέτοχοι πάντες, άρα είσθε νόθοι και ουχί υιοί…. Πάσα δε παιδεία προς μεν το παρόν δεν φαίνεται ότι είναι πρόξενος χαράς, αλλά λύπης, ύστερον όμως αποδίδει εις τους γυμνασθέντας δι' αυτής καρπόν ειρηνικόν δικαιοσύνης (Εβραίους, ιβ΄:6,7,8,11).
Με τη καθοδήγηση του λόγου του Θεού, μπορούμε να έχουμε μια σαφή εικόνα πώς θα λάβουμε τα αιτήματά μας. Αναφέρουμε σχετικά εδάφια κατά θέματα με βάση τα προαπαιτούμενα για να λάβουμε τα αιτήματά μας.
Να έχουμε πίστη στα λόγια του Κυρίου, να είμαστε ενωμένοι πνευματικά μαζί Του και να ζητάμε κατά το θέλημά Του:
«πάντα όσα αν ζητήσητε εν τη προσευχή έχοντες πίστιν θέλετε λάβει» (Ματθαίος, κα΄:22)
«Δια τούτο σας λέγω, Πάντα όσα προσευχόμενοι ζητείτε, πιστεύετε ότι λαμβάνετε, και θέλει γείνει εις εσάς» (Μάρκος, ια΄:24).
«Εάν μείνητε εν εμοί, και οι λόγοι μου μείνωσιν εν υμίν, θέλετε ζητεί ό,τι αν θέλητε, και θέλει γείνει εις εσάς»( Ιωάννης, ιε΄:7)
«Και αύτη είναι η παρρησία την οποίαν έχομεν προς αυτόν, ότι, εάν ζητώμεν τι κατά το θέλημα αυτού, ακούει ημάς. Και εάν εξεύρωμεν ότι ακούει ημάς, ό,τι αν ζητήσωμεν, εξεύρομεν ότι λαμβάνομεν τα ζητήματα τα οποία εζητήσαμεν παρ’ αυτού»( Α΄ Ιωάννου, ε΄:14-15).
Να έχουμε ευλάβεια προς τον Θεό και να ζητάμε με ταπεινή καρδιά:
«Όστις εν ταις ημέραις της σαρκός αυτού, αφού μετά κραυγής δυνατής και δακρύων προσέφερε δεήσεις και ικεσίας προς τον δυνάμενον να σώζη αυτόν εκ του θανάτου, και εισηκούσθη δια την ευλάβειαν αυτού» (Εβραίους, ε΄:7).
«Και είπεν η Μαριάμ• Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριον και ηγαλλίασε το πνεύμά μου εις τον Θεόν τον Σωτήρά μου, διότι επέβλεψεν επί την ταπείνωσιν της δούλης αυτού» (Λουκάς, α΄:46-48)
«Και ηυχήθη ευχήν, λέγουσα, Κύριε των δυνάμεων, εάν επιβλέψης τωόντι εις την ταπείνωσιν της δούλης σου, και με ενθυμηθής, και δεν λησμονήσης την δούλην σου, αλλά δώσης εις τη δούλην σου τέκνον αρσενικόν, τότε θέλω δώσει αυτό εις τον Κύριον πάσας τας ημέρας της ζωής αυτού… και ο Κύριος ενεθυμήθη αυτήν» ( Α΄ Σαμουήλ,α΄:11,13,19).
Να εκτελούμε το λόγο του Θεού, προσκαλώντας τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας,  να προσευχηθούν αλείφοντας μας με έλαιον, όταν το αίτημά μας αφορά θεραπεία από ασθένεια.
«Ασθενεί τις μεταξύ σας; ας προσκαλέση τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας, και ας προσευχηθώσιν επ’ αυτόν, αλείψαντες αυτόν με έλαιον εν τω ονόματι του Κυρίου. Και η μετά πίστεως ευχή θέλει σώσει τον πάσχοντα, και ο Κύριος θέλει εγείρει αυτόν∙ και αμαρτίας αν έπραξε, θέλουσι συγχωρηθή εις αυτόν» (Ιακώβου, ε΄:14-15).
Να προσευχόμαστε πάντοτε ‘δια του Πνεύματος του Αγίου’, ένθερμα, έχοντας στην καρδιά μας ευχαριστία και χαρά για τη σωτηρία που ο Κύριος μας χάρισε, παρ’ όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε.
«προσευχόμενοι εν παντί καιρώ μετά πάσης προσευχής και δεήσεως διά του Πνεύματος» (Εφεσίους, ς΄: 18).
«Πολύ ισχύει η δέησις του δικαίου ενθέρμως γενομένη. Ο Ηλίας ήτο άνθρωπος ομοιοπαθής με ημάς, και προσηυχήθη ενθέρμως να μη βρέξη∙ και δεν έβρεξεν επί της γης έτη τρία και μήνας εξ∙ και πάλιν προσηυχήθη, και ο ουρανός έδωκεν βροχήν, και η γη εβλάστησε τον καρπόν αυτής» (Ιακώβου, ε΄:16-17).
« Πάντοτε χαίρετε, αδιαλείπτως προσεύχεσθε,  κατά πάντα ευχαριστείτε• διότι τούτο είναι το θέλημα του Θεού προς εσάς εν Χριστώ Ιησού.(Α΄Θεσ.,ε΄:16-18)
«και ευφραίνου εν Κυρίω, και θέλει σοι δώσει τα ζητήματα της καρδίας σου» (Ψαλμός λζ΄:4).
Να έχουμε υπομονή μέχρι ο Θεός να απαντήσει στα αιτήματά μας.
«…έχετε χρείαν υπομονής, διά να κάμητε το θέλημα του Θεού και να λάβητε την επαγγελίαν» (Εβραίους, ι΄:36).
Θα μπορούσαμε να πούμε και άλλα, διότι ο λόγος του Θεούς είναι γεμάτος παραδείγματα πιστών ανθρώπων που πέρασαν επιτυχώς την παιδεία του Κυρίου και ο Θεός απάντησε στις προσευχές τους. Αυτό που θέλει ο Θεός είναι να προσευχόμαστε με ταπεινή καρδιά, χωρίς πολυλογία αλλά ένθερμα και αδιάλειπτα  και να ζητάμε από Αυτόν έχοντας πίστη ότι θα μας απαντήσει. Βέβαια η απάντηση του Θεού σε κάποια αιτήματά μας μπορεί να είναι αρνητική  διότι αυτά που ζητάμε μπορεί να μη συμβαδίζουν με το θέλημα Του στη ζωή μας. Αυτό  ‘επειδή το τι να προσευχηθώμεν ως πρέπει δεν εξεύρομεν, αλλ' αυτό το Πνεύμα ικετεύει υπέρ ημών διά στεναγμών αλαλήτων• ο δε ερευνών τας καρδίας εξεύρει τι είναι το φρόνημα του Πνεύματος, ότι κατά Θεόν ικετεύει υπέρ των αγίων’.(Ρωμαίους,η΄:27,28)
Ο Κύριος γνωρίζει ότι είμαστε αδύναμοι και ατονούμε στην πίστη,  γι’ αυτό έχει μεριμνήσει στέλνοντας το Άγιο Πνεύμα, που εφ’ όσον το δεχόμαστε στη ζωή μας ‘συμβοηθεί εις τας ασθενείας ημών’ και μας δυναμώνει  (Γαλ., ε΄:22).
Να θυμόμαστε πάντα ότι Θεός ακούει τις προσευχές μας. Γι' αυτό ας μη αποκάμωμε  πράττοντας το καλό και περιμένοντας την απάντηση του Κυρίου, γιατί εάν δεν αποκάμωμε, θα θερίσουμε στον δέοντα καιρό (Γαλάτας, ς΄:9). Αμήν!

 

«Ιδού, έρχομαι ταχέως∙ κράτει εκείνο το οποίον έχεις,  δια  να  μη  λάβη μηδείς   τον
στέφανόν σου ….. Λέγει ο μαρτυρών ταύτα, Ναι, έρχομαι ταχέως. Αμήν. Ναι, έρχου
Κύριε Ιησού»  (Αποκάλυψις, γ΄:11, κβ΄:20)


Ο Κύριος Ιησούς κατά τη διάρκεια του επίγειου έργου Του, είπε στους μαθητές του, ‘Ας μη ταράττηται η καρδία σας• πιστεύετε εις τον Θεόν, και εις εμέ πιστεύετε. Εν τη οικία του Πατρός μου είναι πολλά οικήματα• ει δε μη, ήθελον σας ειπεί• υπάγω να σας ετοιμάσω τόπον• και αφού υπάγω και σας ετοιμάσω τόπον, πάλιν έρχομαι και θέλω σας παραλάβει προς εμαυτόν, διά να είσθε και σεις, όπου είμαι εγώ’ (Ιωάννης, ιδ΄:1-3).
Αν και ο Κύριος Ιησούς φανέρωνε τον εαυτό Του, μετά την ανάστασή Του, στους μαθητές ‘δια πολλών τεκμηρίων’, για 40 μέρες (Πράξεις, α΄:3), όμως δεν τους παρέλαβε κατά την ανάληψή Του προς τον εαυτό Του, όπως λέει το παραπάνω εδάφιο. Αυτό σημαίνει πως αυτή η επαγγελία αφορά μια μελλοντική έλευση η οποία δεν έχει γίνει ακόμα, αλλά μέλλει να γίνει. Βέβαια αυτή η νέα έλευση δεν έχει να κάνει με το ‘κρίναι ζώντας και νεκρούς’ του συμβόλου της πίστεως αλλά αφορά όλους τους χριστιανούς που πέθαναν εν Χριστώ ανά τους αιώνες και επί πλέον όσους θα ζουν τη στιγμή εκείνη και θα έχουν την προσδοκία του Χριστού σε πρώτη θέση στη καρδιά τους. 
Σε αυτή την έλευση του Κυρίου Ιησού που προσμένουμε, οι μεν αποθανόντες εν Χριστώ θα αναστηθούν με τα νέα ένδοξα σώματα, οι δε ζώντες και άγρυπνοι χριστιανοί θα μεταμορφωθούν, λαμβάνοντες και αυτοί τα άφθαρτα σώματα.

Διαβάζουμε στο λόγο του θεού σχετικά:

«ούτω θέλει είσθαι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου. Τότε δύο θέλουσιν είσθαι εν τω αγρώ• ο εις παραλαμβάνεται και ο εις αφίνεται• δύο γυναίκες θέλουσιν αλέθει εν τω μύλω, μία παραλαμβάνεται και μία αφίνεται.»
(Ματθαίος, κδ΄:39-41)
«Διότι τούτο σας λέγομεν δια του λόγου του Κυρίου, ότι ημείς οι ζώντες όσοι απομένομεν εις την παρουσίαν του Κυρίου, δεν θέλομεν προλάβει του κοιμηθέντας∙ επειδή αυτός ο Κύριος θέλει καταβή απ’ ουρανού με κέλευσμα, με φωνήν αρχαγγέλου, και με σάλπιγγα Θεού, και οι αποθανόντες εν Χριστώ θέλουσιν αναστηθή πρώτον∙ έπειτα ημείς οι ζώντες όσοι απομένομεν, θέλομεν αρπαχθή μετ’ αυτών εν νεφέλαις εις απάντησιν του Κυρίου εις τον αέρα∙ και ούτω θέλομεν είσθαι πάντοτε μετά του Κυρίου»          (Α΄ Θεσσαλονικείς,δ΄:15-17)

«Ιδού, μυστήριον λέγω προς εσάς∙ πάντες μεν δεν θέλομεν κοιμηθή, πάντες όμως θέλομεν μεταμορφωθή, εν μια στιγμή, εν ριπή οφθαλμού, εν τη εσχάτη σάλπιγγι∙ διότι θέλει σαλπίσει, και οι νεκροί θέλουσιν αναστηθή άφθαρτοι, και ημείς θέλομεν μεταμορφωθή. Διότι πρέπει το φθαρτόν τούτο να ενδυθή αφθαρσίαν, και το θνητόν τούτο να ενδυθή αθανασίαν» (Α΄ Κορινθ.,ιε΄:51-53).
Συνεπώς αυτή η νέα έλευση του Κυρίου και η επισύναξη των πιστών σ’ Αυτόν, είναι προφητευμένη πολλαπλά στο λόγο του Θεού. Είναι φυσικό να εγείρονται ερωτήματα στις καρδιές των πιστών όπως, ‘πότε θα λάβει χώρα αυτή η έλευση; ή  ‘από τότε που ο Κύριος είπε το ‘Ιδού, έρχομαι ταχέως’, έχουν περάσει πάνω από 1900 χρόνια, τι εννοεί λοιπόν λέγοντας ‘ταχέως’;
Σχετικά με αυτά τα ερωτήματα ο λόγος του Θεού μας λέει τα εξής:
«Εν δε τούτο ας μη σας λανθάνη, αγαπητοί, ότι παρά Κυρίω μία ημέρα είναι ως χίλια έτη και χίλια έτη ως ημέρα μία. Δεν βραδύνει ο Κύριος την υπόσχεσιν αυτού, ως τινές λογίζονται τούτο βραδύτητα, αλλά μακροθυμεί εις ημάς, μη θέλων να απολεσθώσι τινές, αλλά πάντες να έλθωσιν εις μετάνοιαν» (Β΄Πέτρου,γ΄:8,9)
«Αγρυπνείτε λοιπόν, διότι δεν εξεύρετε ποία ώρα έρχεται ο Κύριος υμών. Τούτο δε γινώσκετε ότι εάν ήξευρεν ο οικοδεσπότης εν ποία φυλακή της νυκτός έρχεται ο κλέπτης, ήθελεν αγρυπνήσει και δεν ήθελεν αφήσει να διορυχθή η οικία αυτού. Διά τούτο και σεις γίνεσθε έτοιμοι, διότι καθ' ην ώραν δεν στοχάζεσθε, έρχεται ο Υιός του ανθρώπου.». (Ματθαίος, κδ΄:42-44).
«Περί δε της ημέρας εκείνης και της ώρας ουδείς γινώσκει, ουδέ οι άγγελοι οι εν ουρανώ, ουδέ ο Υιός, ειμή ο Πατήρ» (Μάρκος, ιγ΄:32).
«Είπε δε προς αυτούς• Δεν ανήκει εις εσάς να γνωρίζητε τους χρόνους ή τους καιρούς, τους οποίους ο Πατήρ έθεσεν εν τη ιδία αυτού εξουσία» (Πράξεις,α΄:7).
Φαίνεται καθαρά από τα προηγούμενα εδάφια ότι ο Θεός δεν βραδύνει αλλά μακροθυμεί και ότι δεν ανήκει σε κανένα άνθρωπό να γνωρίζει ‘την ώρα ή τους χρόνους ή τους καιρούς’ της έλευσης του Κυρίου. Αυτό που ανήκει σε όλους τους χριστιανούς είναι το ‘αγρυπνείτε’ και το ‘γίνεσθε έτοιμοι’.
Βέβαια ο Κύριος Ιησούς έχει δώσει κάποια σημεία πριν την έλευσή Του ώστε οι πιστοί που θα τα βλέπουν να βρίσκονται σε επαγρύπνηση. Διαβάζουμε σχετικά: «Και καθώς έγεινεν εν ταις ημέραις του Νώε, ούτω θέλει είσθαι και εν ταις ημέραις του Υιού του ανθρώπου∙ έτρωγον, έπινον, ενύμφευον, ενυμφεύοντο, μέχρι της ημέρας καθ’ην ο Νώε εισήλθε εις την κιβωτόν∙ και ήλθεν ο κατακλυσμός και απώλεσεν άπαντας. Ομοίως και καθώς έγεινεν εν ταις ημέραις του Λωτ∙ έτρωγον, έπινον, ηγόραζον, επώλουν, εφύτευον, ωκοδόμουν∙ καθ’ην δε ημέραν εξήλθεν ο Λώτ από Σοδόμων, έβρεξε πυρ και θείον απ’ ουρανού και απώλεσεν άπαντας∙ ωσαύτως θέλει είσθαι καθ’ ην ημέραν ο Υιός του ανθρώπου θέλει φανερωθή » (Λουκάς,ιζ΄:26-30).

Αυτό που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι ότι όλοι οι χριστιανοί που έζησαν τις δύο τελευταίες χιλιετίες και δόξασαν το Θεό με τη ζωή και το θάνατό τους, αυτό το πέτυχαν έχοντας την προσδοκία της έλευσης του Χριστού σε πρώτη θέση στην καρδιά τους. Ο απόστολος Παύλος μας πληροφορεί σχετικά: ‘τον αγώνα τον καλόν ηγωνίσθην, τον δρόμον ετελείωσα, την πίστιν διετήρησα• του λοιπού μένει εις εμέ ο της δικαιοσύνης στέφανος, τον οποίον ο Κύριος θέλει μοι αποδώσει εν εκείνη τη ημέρα, ο δίκαιος κριτής, και ου μόνον εις εμέ, αλλά και εις πάντας όσοι επιποθούσι την επιφάνειαν αυτού’ (Β΄Τιμόθεον, δ΄:7,8).
Σήμερα παρατηρούμε  ότι η αμαρτία πληθαίνει και δυστυχώς με το πρόσχημα της ελευθερίας, ακόμα και κυβερνήσεις κρατών ψηφίζουν νόμους,  που αλλοιώνουν τον θεμελιώδη για την υγιή ανάπτυξη της κοινωνίας των ανθρώπων θεσμό του γάμου, έτσι όπως ο Θεός τον θέσπισε από την αρχή της δημιουργίας των πρωτοπλάστων. Συνεπώς οι μέρες που ζούνε είναι σίγουρα πολύ πονηρές, γι’ αυτό ο Κύριος μας εφιστά την προσοχή λέγοντας: «Προσέχετε δε εις εαυτούς, μήποτε βαρυνθώσιν αι καρδίαι σας από κραιπάλης και μέθης και μεριμνών βιωτικών, και επέλθη αιφνίδιος εφ’ υμάς η ημέρα εκείνη» (Λουκάς,κα΄:34).
Συνοψίζοντας αναφέρουμε: «Και το Πνεύμα, και η νύμφη λέγουσιν, Ελθέ… Λέγει ο μαρτυρών ταύτα, Ναι, έρχομαι ταχέως. Αμήν, Ναι, έρχου Κύριε Ιησού» (Αποκάλυψις,κβ΄:17,20). Ο ίδιος ο Κύριος μας λέει ότι έρχεται γρήγορα, το δε Άγιο Πνεύμα  και η νύφη-Εκκλησία, (Εφεσίους ε΄:31-32) λένε, ‘ Έλα’. Βέβαια για να έχει την παρρησία ο κάθε χριστιανός, μέλος της νύφης-Εκκλησίας, να λέει, ‘Έλα Κύριε’, θα πρέπει να είναι έτοιμος. Έτσι όσα χρόνια και να περάσουνε μέχρι τη νέα έλευση του Κυρίου, οι άγρυπνοι χριστιανοί γνωρίζουν ότι ο Κύριος έρχεται ταχέως και αγωνίζονται τον καλό αγώνα, ώστε να διατηρήσουν τη πίστη και να είναι έτοιμοι να απαντήσουν τον Κύριο οπότε τους καλέσει, είτε με ατομική πρόσκληση είτε με τη γενική της νέας έλευσης.

 

 
Περισσότερα Άρθρα...

Άξιος είσαι, Κύριε, να λάβης την δόξαν και την τιμήν και την δύναμιν, διότι συ έκτισας τα πάντα, και διά το θέλημά σου υπάρχουσι και εκτίσθησαν. (Αποκάλυψις Ιωάννου δ' 11)