«Ωσαύτως δε και το Πνεύμα συμβοηθεί εις τας ασθενείας ημών∙ επειδή το τι να προσευχηθώμεν ως πρέπει, δεν εξεύρομεν, αλλ’ αυτό το Πνεύμα ικετεύει υπέρ ημών δια στεναγμών αλαλήτων. Ο δε ερευνών τας καρδίας εξεύρει τι είναι το φρόνημα του Πνεύματος, ότι κατά Θεόν ικετεύει υπέρ των αγίων» (Ρωμαίους,η΄:26-27)
Το Άγιο Πνεύμα που ονομάζεται και ‘Παράκλητος’ (αυτός που καλείται σε βοήθεια), είναι το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, που εκπορεύεται από τον Πατέρα Θεό και το οποίο έχει αποστείλει στο Όνομα του Υιού Του Ιησού Χριστού την ημέρα της Πεντηκοστής. Από τότε μέχρι σήμερα ενεργεί τόσο στην ζωή των κοσμικών ανθρώπων που τους ελέγχει για να τους φέρει σε μετάνοια, όσο και στη ζωή των αναγεννημένων χριστιανών στους οποίους χορηγεί τον καρπό Του (Γαλάτες, ε΄:22,23), τους οδηγεί σε όλη την αλήθεια (Ιωάννης, ιε΄:26) και συμβοηθεί στις ασθένειές τους. Συνεπώς ο ρόλος του Αγίου Πνεύματος στην ζωή των αναγεννημένων χριστιανών είναι πολυποίκιλος και πάντα ενεργός. Μπορεί να μη αντιλαμβανόμαστε το πώς και πότε το Άγιο Πνεύμα προσεύχεται και ενεργεί σε εμάς, αλλά πιστεύουμε ότι αυτό συμβαίνει λόγω της αγάπης του αψευδή Πατέρα Θεού σε εμάς τα παιδιά Του, με σκοπό να μορφώσει τον χαρακτήρα του Υιού Του Ιησού Χριστού μέσα στον εσωτερικό μας άνθρωπο, έτσι ώστε να αποδειχθεί ότι είμαστε γνήσια παιδιά Του. Με δεδομένο λοιπόν ότι ο ίδιος ο Τριαδικός Θεός κατοικεί μέσα στην ψυχή κάθε ειλικρινούς παιδιού Του, συμπεραίνουμε ότι η προσευχή του Αγίου Πνεύματος εισακούεται και δρομολογείται η απάντησή της, με τον κατάλληλο τρόπο και στον κατάλληλο χρόνο.
Δεν μπορούμε να καθορίσουμε με λεπτομέρειες το πώς και το πότε το Άγιο Πνεύμα προσεύχεται και ενεργεί, αλλά μπορούμε προσευχόμενοι στο Όνομα του Ιησού Χριστού, να ζητάμε από τον Πατέρα Θεό να μας φανερώνει μέσα από την Αγία Γραφή τον λειτουργικό τρόπο της προσευχής και των ενεργειών του Αγίου Πνεύματος, έχοντας υπόψη ότι ‘όλη η Γραφή είναι θεόπνευστος και ωφέλιμος προς διδασκαλία, προς έλεγχο, προς επανόρθωση, προς εκπαίδευση την μετά της δικαιοσύνης για να είναι τέλειος ο άνθρωπος του Θεού ετοιμασμένος για κάθε αγαθό έργο’(Β΄ Τιμόθεον,γ΄:16-17).
Θα αναφέρουμε γραφικά παραδείγματα ενεργειών του Αγίου Πνεύματος που φανερώνουν τον βοηθητικό ρόλο Του αρχικά στο έργο της σωτηρίας των ανθρώπων και στη συνέχεια στο έργο της πνευματικής αύξησής τους, αλλά και της ανόρθωσής τους όταν πέφτουν. Πρώτα αναφέρουμε τον ενεργό ρόλο του Αγίου Πνεύματος στο μεγάλο θαύμα της αναγέννησης ή άνωθεν γέννησης, μέσω της οποίας ο αμαρτωλός άνθρωπος γίνεται παιδί του Θεού. Ο Κύριος Ιησούς είπε στον Φαρισαίο Νικόδημο: ‘Αληθώς, αληθώς σοι λέγω, εάν τις δεν γεννηθή εξ ύδατος και Πνεύματος, δεν δύναται να εισέλθη εις την βασιλείαν του Θεού. Το γεγεννημένον εκ της σαρκός είναι σαρξ και το γεγεννημένον εκ του Πνεύματος είναι πνεύμα. Μη θαυμάσης ότι σοι είπον, Πρέπει να γεννηθήτε άνωθεν. Ο άνεμος όπου θέλει πνέει, και την φωνήν αυτού ακούεις, αλλά δεν εξεύρεις πόθεν έρχεται και που υπάγει• ούτως είναι πας, όστις εγεννήθη εκ του Πνεύματος’(Ιωάννης, γ΄:5-8).
Δηλαδή όπως δεν βλέπουμε τα μόρια του ανέμου και δεν ξέρουμε από πού ξεκίνησαν και που πηγαίνουν, αλλά ακούμε τον ήχο, βλέπουμε τις κινήσεις που προκαλούν στα αντικείμενα που συναντούν και τα αισθανόμαστε στο σώμα μας, έτσι δεν βλέπουμε πώς το Άγιο Πνεύμα ενεργεί την αναγέννησή μας, αλλά βλέπουμε και αισθανόμαστε τα αποτελέσματά της, που είναι ο καθαρισμός και η απελευθέρωση μας από αμαρτωλά πάθη και η αγάπη, η ειρήνη, η χαρά και γενικά ο καρπός του Αγίου Πνεύματος στη ζωή μας. Ακόμη σχετικά με την αναγέννηση ο λόγος του Θεού αναφέρει, ‘Καθαρίσαντες λοιπόν τας ψυχάς σας με την υπακοήν της αληθείας διά του Πνεύματος προς φιλαδελφίαν ανυπόκριτον, αγαπήσατε ενθέρμως αλλήλους εκ καθαράς καρδίας, επειδή ανεγεννήθητε ουχί εκ φθαρτού σπέρματος, αλλά αφθάρτου, διά του λόγου του Θεού του ζώντος και μένοντος εις τον αιώνα’ (Α΄ Πέτρου,α΄:22,23).
Με την αναγέννηση λαμβάνουμε κατά χάρη την σωτηρία της ψυχής μας και αρχίζει ο αγώνας μας εναντίον των δυνάμεων του πονηρού, ώστε να την διατηρήσουμε μέχρι τέλους. Ο απόστολος Παύλος αφού αναφέρει τα πνευματικά όπλα της πανοπλίας αυτού του αγώνα(Εφεσίους,ς΄:10-17), στην συνέχεια μας προτρέπει, «…προσευχόμενοι εν παντί καιρώ μετά πάσης προσευχής και δεήσεως δια του Πνεύματος, και εις αυτό τούτο αγρυπνούντες με πάσαν προσκαρτέρησιν και δέησιν υπέρ πάντων των αγίων» (Εφεσίους,ς΄:18). Προφανώς μας προτρέπει να προσευχόμαστε δια του Αγίου Πνεύματος, επειδή ξέρει ότι έτσι θα είναι πιο αποτελεσματικές οι προσευχές μας.
Θα αναφέρουμε ένα γεγονός της Παλαιάς Διαθήκης από το οποίο πιστεύουμε μπορούμε να συμπεράνουμε σχετικά με τον τρόπο που ενεργεί και προσεύχεται το Άγιο Πνεύμα. Ο Νεεμίας, ήταν από τους Ισραηλίτες αιχμαλώτους που βρισκόταν στα Σούσα, πρωτεύουσα της τότε Περσικής αυτοκρατορίας και υπηρετούσε σαν οινοχόος του βασιλιά Αρταξέρξη. Όταν ρώτησε και έμαθε για την κατάσταση των διασωθέντων Ισραηλιτών που έμειναν στην Ιερουσαλήμ, ότι ήταν σε θλίψη μεγάλη, άρχισε να κλαίει, να νηστεύει και να προσεύχεται ημέρα και νύχτα για αρκετές ημέρες. Στην προσευχή του εξομολογήθηκε και ανέφερε την γραμμένη υπόσχεση του Θεού για επαναφορά του λαού Του όταν μετανοήσει και ζήτησε να βρει χάρη μπροστά στον βασιλιά ώστε να τον αποστείλει στην Ιερουσαλήμ. Όταν κάποια από τις επόμενες ημέρες ο βασιλιάς τον είδε λυπημένο και τον ρώτησε τί έχει, ο Νεεμίας φοβήθηκε πολύ, αλλά προσευχήθηκε από μέσα του και τελικά ζήτησε και πήρε άδεια και προθεσμία από τον βασιλιά να πάει στην Ιερουσαλήμ και να συμβάλει στην ανοικοδόμησή της. Τελικά ο Νεεμίας μαζί με δυνατούς αρχηγούς και ιππείς που του διέθεσε ο βασιλιάς, ήλθαν στην Ιερουσαλήμ. Εκεί πρωτοστάτησε στην επισκευή των τειχών και στην αποκατάσταση της τήρησης εντολών του Μωσαϊκού νόμου.
Παρόμοια με τον Νεεμία πιστεύουμε ότι ενεργεί και προσεύχεται το Άγιο Πνεύμα. Ο Πατέρας Θεός μας έχει δώσει το Άγιο Πνεύμα, τον Παράκλητο, ώστε εφόσον το ζητάμε, να αναλαμβάνει τον ρόλο του δυνατού υποστηρικτή μας. Όπως ο υπόλοιπος λαός στην Ιερουσαλήμ από μόνος του δεν μπορούσε να κάνει κάτι ως προς την άδεια για την οικοδομή της Ιερουσαλήμ, γιατί ήταν μακριά από τον βασιλιά, έτσι το Άγιο Πνεύμα κάνει αυτό που εμείς αδυνατούμε να κάνουμε και έρχεται αυτοπροσώπως στον Πατέρα Θεό ικετεύοντας με στεναγμούς αλάλητους για εμάς, ώστε να βρούμε χάρη από τον Πατέρα Θεό και να πάρουμε έλεος για βοήθεια εκεί που έχουμε πραγματικά ανάγκη.
Ολοκληρώνοντας λέμε ότι ο Τριαδικός Θεός δεν μας έχει εγκαταλείψει μόνους, αλλά εφόσον τον επικαλεστήκαμε και μας αναγέννησε, έχει έρθει στην ζωή μας σαν κοινωνία προσώπων, αυτό του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Ο Πατέρας έχει υποσχεθεί ότι ζητάμε κατά το θέλημά Του στο όνομα του Ιησού να μας το δώσει (Ιωαννης,ιδ΄:13-14). Ο απόστολος Παύλος μας προτρέπει να προσευχόμαστε δια Πνεύματος Αγίου, και πιο συγκεκριμένα μας διευκρινίζει, ‘…και μη μεθύσκεσθε οίνω εν ω εστίν ασωτία αλλά πληρούσθε εν πνεύματι λαλούντες εαυτοίς ψαλμοίς και ύμνοις και ωδαίς πνευματικαίς άδοντες και ψάλλοντες εν τη καρδία υμών τω κυρίω ευχαριστούντες πάντοτε υπερ πάντων εν ονόματι του κυρίου ημών ιησού χριστού τω θεώ και πατρί υποτασσόμενοι αλλήλοις εν φόβω θεού’(Εφεσίους , ε΄: 18-21). Αμήν!